Odzyskanie utraconej miłości - Netkobiety.pl

To byly kłótnie o ogromnym natężeniu z winy nas obojga, częściej mojej niestety bo nakręciłam się za bardzo, nie umiałam nie wracać do wcześniejszych kłótni. Czasem ja się czepiałam za bardzo, czasem on dawał mi w kość. Takie było ostatnie pół roku związku. Wcześniej nie mieliśmy tego problemu. Oboje żyliśmy wówczas w ogromnym stresie i zamiast się wspierać to wyładowywaliśmy się na sobie. Jak żal pozostał z poprzedniej kłótni, to nie było trudno o kolejną i wpadliśmy w takie błędne koło. Oddalaliśmy się od siebie, w końcu nie dało się normalnie porozmawiać, później- nie było już na to ochoty. Ja też po zerwaniu "odetchnęłam z ulgą", nie wierzyłam że to się dzieję, po prostu oboje mówiliśmy, że nie chcemy się kłócić, a nie potrafiliśmy tego nie robić.  Teraz gdy emocje opadły znowu jestem "z nim" szczęśliwa, ale to ja zabiegam o spotkania. Na spotkaniach- to on jest inicjatorem. i teraz nie wiem, czy "mam do ciebie ogromny sentyment" może być podstawą do rozkochania Go w sobie raz jeszcze...

Jeszcze a propos kłótni: Nawet jak kłóciliśmy się o byle co, to mój Ex ma niewyparzony język. Ja znowu jestem tak wychowana, że jak ktoś nawet przeklina w kłótni, to mnie to bardzo boli, od razu włącza mi się tarcza"nie mów do mnie". Mój Były zaraz po kłótni chciał, żeby było dobrze, normalnie, czule, ja tak nie potrafiłam, zamykałam się w sobie i potrzebowałam ciszy na kilka dni. To też bardzo go bolało i irytowało. Teraz w czasie tego roku gdy się pokłócimy, to nauczyłam się odpuszczać od razu, co on na szczęście zauważył. I przyznaję bez bicie, że tak jest łatwiej i lepiej.

Teraz "kocham CIę" zamienil na "sentyment".

Teraz faktycznie pokazuje mu całą sobą ile się nauczyłam, bo i się nauczyłam. Nie popełniam błędów z przeszłości, gryzę się w język. Ale ... To trwa już tyle miesięcy. I widujemy się tak rzadko, bo On nagle ma tylu znajomych, co z jednej strony mnie cieszy, a z drugiej ledwo starcza mu czasu na takie spotkanie, raz w tygodniu(dwa razy zdarza się baaardzo rzadko). Kiedy odwołuje spotkanie, to mówię radośnie "No jasne, przecież to rozumiem! A może wyjdź na piwo z jakimś kumplem.. .. .. .." i czuję jak co raz bardziej wciąga Go to nowe życie. Nie wiem co robić. Gdy mówił, że kocha, czułam, że może jakoś dojdziemy do siebie powolutku. Ale jak powiedział, że nie kocha mnie związkowo, tylko ma do mnie sentyment...

Wiesz, może tak jest, że on podchodzi już do związku z Tobą trochę rozsądkowo i zdaje sobie sprawę, ze nie da się żyć jak dwie osoby mają podobne charaktery (kłótliwe). To się najczęściej wyczuwa. Ja tez tak podchodzę do ludzi, jak widzę, ze ktoś jest napastliwy, koniecznie musi mieć rację i jego zawsze musi być na wierzchu to daje spokój z taką osobą bo zdecydowanie nie jestem gotowa na takie wyzwania, jestem ugodowa i nie lubię jak ktoś mi na piętę bez opamiętania "nadeptuje" :-) Lubię ludzi, którzy potrafią z szacunkiem odnieść się do inności drugiej osoby bez ustawiania.