Problemy psychiczne - Netkobiety.pl

witaj, dobrze że napisałeś, nie mozesz byc z tym sam
nie dziwię Ci się ze jesteś w takim stanie obecnie po dwóch traumatycznych zdarzeniach. Jeśli chodzi o Twojego tatę to jedyne co musisz to przeżyć żałobę z  jego powodu i przyzwolić sobie na jej przeżycie. Musisz się pogodzić z myślą że odszedł, że nie zdążyłeś się z nim pożegnać. Nie cofniesz czasu, jeśli byłeś wobec taty niemiły to nie cofniesz już tego, samo poczucie winy moim zdaniem w jakiś sposób nas samych karze. To czego ja się uczę to przyzwolenie sobie na to ze nie zawsze jestem w stanie zareagować na jakieś sytuację, bo stres i pęd, jesteśmy tylko ludźmi, a to jak się zachowywałeś być może wynikało tak na prawdę z głebokiej troski do ojca, w jakiś sposób twoja swiadomosc wypierała ze jest bardzo chory i wszystko zmierzało do tego by siebie samego przed tym ochronić, to być moze był powód. druga sprawa to tak jak mówiłam życie w biegu i stres, wszystko na Twojej głowie więc nie zadreczaj się. Jeśli mogę dać Ci radę to na Twoim miejscu wybrałabym się na cmentarz i pomodliła za tatę i "powiedziała" że przepraszasz ze nie było Cie że go kochasz i tęsknisz lub cokolwiek innego, to też będzie forma która pozwoli Ci wyzwolić uczucia i przemyślenia. Uwierz mi każdy nie zdazy sie pożegnać z bliskimi którzy odchodzą, nigdy nie będziemy w stanie i nigdy nie przwidzimy pogorszenia zdrowia bo nie mamy na to wpływu. Co do żony to może mówiła prawdę? Jak myślisz? Czułeś się szczęśliwy w tym związku?  Ile wasze dziecko ma lat? Może sytuacja ze śmiercią taty(nie zrozum mnie źle, że uważam ze śmierci taty to coś dobrego) ale może jest to moment by zastanowić się nad Twoimi relacjami z ludźmi i relacjami z samym sobą, chodzi mi o wsłuchanie się w siebie w swoje potrzeby, jesteś młody i popełniasz błędy jak my wszyscy i jeszcze raz powtarzam Jesteś tylko człowiekiem. Obecnie masz depresję z powodu tych zdarzeń i powinieneś się zastanowić nad swoim życiem tak jak już wcześniej napisałam- emocje, relacje, potrzeby, ale nie pod kątem samobójstwa bo ono nic nie rozwiązuje, to że przydażyły Ci się takie rzeczy nie oznacza ze jesteś nikimi, jesteś pełnowartościowym człowiekiem który napotkał problemy które każdego dotykają i to dzięki nim stajemy się silniejsi, pamiętaj o tym !!!!
Pisz, nie bój się rozmawiać, to co powinieneś zrobić to udać się do psychologa lub porozmawiac z przyjacielem lub kimś bliskim któremu ufasz.

Witaj,mój syn tez cierpi na depresje plus zespół jelita drażliwego.Ma 26 lat .Od miesiąca jest z nim co raz gorzej,wpływ miała na to policja ,która wpadła przeszukać mieszkanie ,czy nie ma marichuany .Póżniej jego dawny przyjaciel zaczał gadać swoim znajomkom ,że na pewno sypnął kooś że go puscii.Odgrażął się że pobije syna trwało to kilka dni,.w końcu go przeprosił.Jak by tego mało było następny znajomek pokłocił sie z synem i też mu obiecał ze go połamie.No i zaczęły się silne bóle brzucha wymioty ,lęki.Wczoraj wymiotował od rana kilka godzin więc zawiozłam syna do szpitala ,po kilku godzinach na SOR przyjechałam z nimdo domu,nie chciał zostać w szpitalu.Z tego wszystkiego to ma nieżyt żołądka .Płacze teraz ,że ma tak ciągle ,te bóle brzucha ,lęki że do żadnej roboty się nie nadaje ,że ma dosyć.,a dziewczyna pewno z nim zerwie bo jest zerem i to chorym .Bierze od 2 lat antydepresanty.Owszem pomogły mu trochę ,ale jak ma tylko stres wszystko wraca z podwójną siłą.dzisiaj płakał ,dałam mu na uspokojenie hydoxyzyne ,teraz śpi .Ale boi się zostać sam ,bo się ja da sobie radę beze mnie .Ja tez mam nerwice a teraz to chyba i depreche,i jeszcze mój mąż od 2 mieś.w szpitalu leczy sie na raka gardła.Jezdziłam co tydzień go odwiedzać.Wczoraj z tych nerwów to sama latałam do kiblaz 15 razy -biegunka.Dzisiaj zamiast lepiej to ja jestem przybita tym wszystkim .Pocieszam syna jak moge mimo tego że trochę nabroił w swoim życie ,ale jak widze jak się męczy to mam też wszystkiego dość.Idę do pracy na popołudnie ,a boje się go zostawić samego.wiele spraw musze pozałatwiać bo mąż wraca za kilka dni i tez muzę go wspierać.Dlatego rozumie co to znaczy depresja .

To najgorsze słowa, jakie może usłyszeć człowiek w depresji, zamiast pomagać wpędzają w poczucie winy. W depresji człowiek NIE JEST W STANIE WZIĄĆ SIĘ W GARŚĆ.  Także takie rady zachowaj dla siebie.
Co do autora wątku - jesteś młody, jeszcze wiele pozytywnych rzeczy przed Tobą . jeśli nie uda się  naprawić relacji z żoną, z pewnością znajdziesz kobietę, która Ciebie pokocha. Również z dzieckiem jest na forum wątek macoch, które związały się z dzieciatymi partnerami także głowa do góry i marsz do psychologa, ewentualnie psychiatry - leki, terapia naprawdę pomagają.

Zachęcam Cię do pójścia do psychologa lub psychiatry, powinien pomóc Ci wrócić do pionu, masz dla kogo żyć i to już jest coś wielkiego, dużo osób Cię potrzebuje.