rozstałam sie:( tak bardzo brakuje mi czulosci - Netkobiety.pl

A co mamy Ci poradzić? Byś sobie miśka kupiła do przytulania?

Jeśli zerwałaś z kimś, to normalne, że żeby kogoś nowego fantastycznego poznać/ znaleźć, to trzeba czasu.

Nie przejmuj sie ja tez sie rozstałam 10 dni temu cholerne 10 dni i dalj to przeżywam. Mam 33 lata myślami ze życie ułożone a tu trzeba zaczynać od nowa spełniona zawodowo podobno ładna a nie moge ogarnąć życia prywatnego wybieram nie tych co trzeba. Widocznie tak miało byc. A skąd jestes?

Anjiai dokladnie prace mam wygladem nie strasze ide do przodu przez zycie a w zyciu uczuciowym znow czuje ze sie cofam

Ania34 widzisz...gdy sie uchlal za 2 razem do nieprzytomnosci i robil pod siebie to mowil ze juz tak nigdy wiecej nie zrobi....jego mama oowiedziala mi ze to moja wina bo trzeba bylo go pilnowac...a on udawal ze wszystko ok....
Gdy znow to zrobil kazalam mu sie wyprowadzic...a on od razu z dnia na dxien zaczal szukac pomocy....i to wlasnie mnie cholernie zabolalo...ze mi mozna bylo wciskac banialuki a jak sie jego mama za niego wziela bo musial do niej wrocic to od razu sie za siebie wzial...

Sama czułością życia nie przeżyjesz, kiedyś pękniesz mi sie wydaje ze jednak dobrze sie stało to bardzo poważny nałóg mialam cos takiego w dalekiej rodzinie i nikomu nie zycze sluchajc z opowieści. Pamiętaj troche stresu cos nie tak idzie w życiu i wracasz do nałogu szybciutko.

Jak facet jest porządny to go odtrącacie. Jak zrobi głupotę i żałuje podobnie. Jak traficie na typowego drania to płaczecie i żałujecie.

Nie sugeruj się koleżankami. Dziś kogoś mają jutro mogą nie mieć. Takie jest życie- przewrotne. Ty też swoje ułożysz tylko nieco później widać nie czas był teraz na zakładanie rodziny i przede wszystkim nie z tym mężczyzną. Uwierz mi lepiej być samemu niż żyć w nieszczęśliwym związku. Ja przez mojego byłego wypłakałam hektolitry łez i odżyłam dopiero parę dobrych miesięcy po zerwaniu. Szczerze- nic nie jest warte tego świętego spokoju, który mam teraz. Nie zauważyłaś, że nie musisz się nagle martwić, gdzie jest, z kim jest, ile wypije, w jakim wróci stanie itd? Tacy ludzie się nie zmieniają, ranił by Cię dalej tylko coraz dalej by się to posuwało- uwierz mi wiem co mówię... A życie z alkoholikiem to piekło. Nie tylko dla żony, ale dla całej rodziny...A co do zmiany też bym się nie łudziła jest chwilowa.

mam wrażenie, że jednak bardziej boli cię się poczucie samotności, staropanieństwa i tego, że może już na nikogo nie trafisz, niż samą konkretną utratą tej właśnie osoby...
czyli tzw lepszy rydz niż nic

Droga Kolezanko. Ja ostatnio sama podjelam decyzje o odejsciu od partnera,z ktorym nie ukladalo mi sie za dobrze. Zrozumialam ze to nie bylo to,ze facet za ktorego mialam wyjsc we wrzesniu to nie byl ten.
Samotnosc w tym czasie jest najtrudniejsza, ale mozna z nia zyc. To ze nie masz faceta, nie oznacza ze na sile juz i teraz musisz sobie kogos znalezc. Skup sie na sobie!! Ja postanowilam zmienic swoje zycie-wrocilam do mamy i tutaj szukam pracy. Zaczelam myslec o sobie i dla mnie celem teraz jest bycie szczesliwa sama ze soba nie szukam milosci i partnera bo nie w glowie mi to. Musze wpierw wrocic do rownowagi po calym odejsciu a w tym na pewno nie pomoga mi nowe zwiazki.

Poznawianie nowych osob nie jest niczym zlym-wrecz przeciwnie!! Ja w trakcie okresu narzeczenstwa bylam samotna i poznalam w tym czasie wspanialych ludzi!! Do dzis mam z nimi swietny kontakt i dochodze dk wniosku ze chce poznac dodatkowe nowe osoby.

Z czasem przyjdzie czas na randki itp ale to bedzie moment w ktorym bede sie dobrze czula sama ze soba i poznanie plci przeciwnej nie bedzie juz tak dziwne-jak teraz gdy o tym mysle.

Daj sobie czasu, nic na sile i na przymus. Skup sie na sobie a zobaczysz bedzie lepiej

No i wlasnie kiedy ja mu juz wczesniej mowilam ze cos jest nie tak i moze razem poszukamy dla niego pomocy to nie chcial mi wogole przyznac racji ze ma problemy z alkoholem.Natomiast gdy po kolejnym incydencie go wyrzucilam to od razu sie wzial za siebie...pewnie za namowa swojej mamy...wiedzial ze jak tam bedzie robil u niej w domu takie chocki klocki to juz wogole nie bedzie mial gdzie mieszzkac....szkoda tylko ze moje prosby nic dla niego nie znaczyly...

Mirinda12 - ile Ty masz lat ? Ludzie Tobie radzą, a Ty ciągle swoje - ;;"'samotność, poznawanie nowych..." itd. prosisz o rady - to słuchaj. Oczywiste, że z dnia na dzień jest trudno przechodzić  emocje związane z rostaniem z bliską osobą, ale życie oprócz przytulania ,to realia dnia codziennego. Powiem tak - POSŁUCHAJ .. kilka lat temu byłam w baaaarrdzo podobnej sytuacji, ale nie chciałam byc sama ( dziś - o zgrozo! jaki to głupi argument) i wiele wybaczałam. Czym to się skończyło- zaręczyny, ślub, dziecko  no i najważniejsze niestety ROZWÓD, dlaczego??/ domyśl się - nie dało się żyć. Jeszcze jedno.... gdy rozmawiałam wtedy z córką , że w związku z tym co robi tatuś, musimy się rozejść - wiesz co córka odpowiedziała..??/ " mamuś, a będzie to szybko..?" - bez komentarza