Love story - czy poznać ją? - Netkobiety.pl

Masz potrzebę to napisz do niej. Nic przecież na tym nie tracisz Najwyżej Cię oleje w najgorszym przypadku.. Jak to mówią "lepiej żałować, że się spróbowało, niż żałować że się nie spróbowało"....

I wcale nie jest to aż tak dziecinne Sam swoją obecną narzeczoną poznałem przez internet, dokładnie przez FB. Co prawda nie śledziłem jej aż tak intensywnie i przez dłuższy okres... Po prostu trafiłem na nią przypadkiem na FB... Przez godzinę wpatrywałem się w jej zdjęcia, myśląc że taka to nawet by na mnie spojrzeć nie chciała... Prześledziłem jej posty, stwierdziłem że warto ją poznać... Przełamałem się a dziś....jesteśmy zaręczeni, niebawem zamieszkamy ze sobą i planujemy slub 

"Nie chciałbym też być nieuczciwy wobec tej obecnej dziewczyny, wiecmmyślałemnad dłuższą wiadomością na FB"

Nie rozumiem co masz na myśli, pisząc o nieuczciwości.... To że jej nie napiszesz dłuuugiej wiadomości i wszystkiego co myślisz od razu ma znaczyć, że jesteś nieuczciwy??

Nie pisz jej długiej wiadomości... Napisz krótko, zwięźle.... Sam pomyśl, teraz napiszesz WSZYSTKO co masz do powiedzenia, a potem co?? Nic czy w  kółko to samo? Zacznij od krótkiej wiadomości, a to co masz napisać w tej długiej wiadomości po prostu rozłóż na kilka rozmów.

Ponadto weź pod uwagę co ona by mogła pomyśleć po przeczytaniu takiej wiadomości:
-Piszesz jej że jest taka wyjątkowa a tak na prawdę jej nie znasz, więc ona może pomyśleć, że dla niej jesteś kolejną obcą dziewczyną, której piszesz to samo poprzez "kopiuj + wklej". Gdy tak pomyśli, to nie zdziwiłbym się, gdyby nawet "dziękuję" Ci nie odpisała. Ponadto tak na prawdę na podstawie jej postów na blogu nie możesz sam określić czy ona jest wyjątkowa

-jak jej napiszesz, że ją obserwujesz od dłuższego czasu na różnych portalach to możesz tylko ją wystraszyć.

-Pisząc od razu długą wiadomość pełną komplementów i stwierdzeń, że ona jest ideałem wyjdziesz w jej oczach na desperata, który na siłę kogoś szuka

-Chcesz jej napisać, że jest ideałem? Wróć do tego co napisałem wyżej, sam tego nie wiesz czy ona jest ideałem (tak ja mam rację, nie wiesz tego bo jej nie znasz),poza tym ona pomyśli, że każdej "wyjątkowej" to samo piszesz..

Moja rada jest taka: napisz do niej ale pierwsza wiadomość niech zawiera max 2-3 zdania. Pamiętaj by w pierwszych minutach rozmowy wyczerpać cały zapas komplementów jakie chcesz jej przekazać. Tak jak pisałem, rozłóż to na jakieś kilka rozmów, stopniowo.... od najdrobniejszych, aż to tych największych, tak aby stopniowo budować jej ciekawość  "co dalej"

PS: Nie mówię tego złośliwie, to tylko moja rada. Pisząc do niej staraj się zadbać o zasady ortografii i gramatyki oraz o ogołny ład i poprawność w budowaniu zdać. Jak wspomniałem, nie mówię tego złośliwie.... Po prostu to jest w tym przypadku "pierwsze wrażenie"

Wcześniejsza wiadomość była napisana z telefonu, chciałem teraz poprawić, ale już odpisałeś.
Zaczęło się wszystko od tej która mieszka 400km ode mnie, później w pobliskiej miejscowości zobaczyłem tą drugą, z nią się umówiłem, okazało sie że kogoś ma lub był to pretekst - może ją wystraszyłem. Później zerwałem kontakt ostatnio chciałem do niej zagadać (mam ją w znajomych, mam jej numer telefonu), ale jeśli nie odpasuje na sms'a to znaczy, że nie chce utrzymywać tego kontaktu i ja to szanuję, chociaż strasznie się w niej zakochałem i długo bolało, bolało nawet że jej nie potrafiłem odszukać.

Pawel87 problem jest w tym, że sam nie wiem po co i jak do niej napisać, ale wewnętrznie czuję taką potrzebę. Też się obawiam napisania takiej wiadomości i jej wystraszenia, ale z drugiej strony, czy chce ją poznać?

Ta najnowsza dziewczyna spodobała mi się niedawno na uczuleni, udało mi się ją zdobyć, jesteśmy razem, ale nie ma tu mowy o jakimś poważnym związku, tak na luzie, ale myślę, że jak zacznę podrywać inne itp. to będzie to trochę nieuczciwe. Z drugiej strony jak powiedziałem ona się nie angażuje zbytnio, nie spotykamy się często, a ja raczej jestem zwolennikiem "głębokiej miłości".

Pawel87 czy możesz napisać co napisałeś do tej Twojej kobiety pierwszy raz, że odpisała, że się poznaliście - wiem z autopsji, że jest to najważniejsze i decyduje o tym czy odpisze czy nie. W zasadzie 1,5 roku temu kiedy już pogodziłem się z faktem że tej drugiej nigdy nie odszukam to zacząłem szukać dziewczyny na FB, przyjąłem taką dziwną strategię. Czytałem jakieś strony na ten temat, że trzeba rozbawić, zainteresować, zadać pytanie. Jako że interesują się fotografią, to przyjąłem że zawsze jakoś pozytywnie skomentowałem zdjęcie adresatki (szczególnie gdy był to profesjonalny portret) i później odniosłem się do tego co "lubię" np. do muzyki i zadałem jakieś pytanie np. "czy słyszała ostatnio coś ciekawego". Wydawało mi się że strategia jest dobra napisałem do wielu dziewczyn i odniosłem kilka sukcesów - z jedna się spotkałem z dwoma się umówiłem, ale zrezygnowałem ze spotkania, z kilkoma jesteśmy znajomymi, poznałem też dziewczynę mieszkającą 200km ode mnie - najlepiej się dogadywaliśmy. Na początku zareagowała krótko napisała jakiś tam utwór ja stwierdziłem że to nie ma sensu tym bardziej że się domyśliłem że mieszka daleko. Później po pewnym czasie powiedziałem sobie "raz kozie śmierć" napisałem, mówiłem z takim podejście (mogę mówić co chcę bo i tak się nie spotkam z nią i tak mnie nie zna) i w zasadzie świetnie się rozmawiało, byłem sobą, później nawet gadaliśmy po 5h do nocy często, no ale w końcu zrezygnowałem z tego bo chciałem dziewczynę na wyciagnięcie ręki a nie z takiego daleka. Ona właśnie mi powiedziała, że zdziwiła się moją pierwszą wiadomością i nie wiedziała o co mi chodzi, ale teraz rozumie (kiedy wiedziała czym się interesuję). Jeszcze nie tak dawno poznałem taką jedną - (ścisowiec kontra humanistka) rozmawialiśmy o sztuce itp. bardzo intensywnie, dużo żartowaliśmy i flirtowaliśmy, ale kiedy dowiedziała się że kiedyś tam napisałem do jakiejś jej znajomej to był koniec znajomości.
W tym wszystkim przewinęła się jeszcze taka jedna młodsza dziewczyna po jednym dniu się z nią umówiłem, miała przemyśleć i później zrezygnowała bo wzięła mnie za nudziła, "zbyt mądrego", ale znowu zaczęliśmy później pisać, szczególnie kiedy dodałem lepsze zdjęcie wtedy ona zaczęła sama mnie jakby podrywać, miałem się z nią spotkać nawet, ale właśnie odszukałem tą "drugą dziewczynę" i wszystko przestało istnieć. Później ona sugerowała, żebym z nią poszedł na studniówkę, ja jej powiedziałem o tym poszukiwaniach tej dziewczyny, bo traktowałem ją jak koleżankę - chyba ją to zabolało, później jeszcze kiedyś chciała abym ją zawiózł na dyskotekę i jak odmówiłem to mnie chyba znienawidziła do reszty. W zasadzie też pewien sentyment do niej czuję, chociaż nie spełniała moich wymagań to jednak fanie się z nią rozmawiało.

Nawet ostatnio myślałem sobie czy ta młoda nie napisała do tej "drugiej" i coś na mnie powiedziała, że teraz tamta nawet nie odpisze na sms'a.

Jak widzisz miałem dużo znajomości, stale szukałem, byłem przeszczęśliwy kiedy odszukałem tą drugą, później mocno cierpiałem i zacząłem się spotykać już w realu z tymi które wcześniej poznałem aż trafiłem na obecną dziewczynę.

Pawel87 myślisz, że to nie jest nieuczciwe wobec obecnej dziewczyny jeśli do tamtej pierwszej napiszę lub gdy zagadam do jakiejś na ulicy lub przez internet?

Piękna historia, właśnie takie bardzo lubię i na pewno jest w tym jakieś przeznaczenie w które wierzę. Życzę Wam powodzenia.
Jak czytałem tą historię to przypomniała mi się dwie moja znajomości a szczególnie ta druga z tą humanistką. Wszedłem na jej profil w ogóle ją nie znałem, ale spodobał mi się jej styl i wygląd i kliknąłem i wysłałem zaproszenie, ale myślałem sobie, taka dziewczyna na pewno nie odpowie, na dodatek o czym będę z nią rozmawiał, nie znam się na tym co ona lubi. Odpowiedziała i właśnie zareagował podobnie, że to przypadek i że można się poznać bo lubię poznawać nowych ludzi od razu zapytałem o zainteresowania, wybadałem jej ulubiony tematu zacząłem i nim pozmawiać i tak zaczęliśmy codziennie rozmawiać, nawet rzuciłem propozycję spotkania, ale taką luźną - "może kiedyś", a na drugi dzień zaproponowałem termin. Ona chciała tylko za kilka tygodni, bo nie miała czasu (takie trudne studia i dojazd). Ogólnie dużo flirtowaliśmy, dużo żartowaliśmy powiedziała coś nawet o swoim "już byłym" chłopaku. Wszystko było dobrze, do czasu kiedy się nie dowiedziała, że kiedyś napisałem do jej znajomej... Trudno, ja w tym nie widzę nic dziwnego, ale to szanuję.

Nie jest tak do końca, z wyglądu strasznie mi się spodobała, miała to coś, podobnie jak ta druga o której mówiłem. Nie udało mi się jej poznać w tym dniu, ale postarałem się i się umówiliśmy (przez internet) na kawę. Ona od początku była zainteresowana, było to dla mnie ważne, bo wierzę z miłość od pierwszego wejrzenia, w przeznaczenie. Na spotkaniu wydała się trochę nudna, bez zainteresowań, bez znajomych, później z czasem okazało się że to takie wrażenie, spotykaliśmy się bardzo, bardzo często, aż pewnego razu powiedziała mi że to do niej zbyt szybko, że nie musimy tak często i że nie potrafi się zaangażować, pierwszy raz ma faceta.
Wiesz mówiłem, że bardzo cierpiałem po tej drugiej dlatego chciałem wtedy to zakończyć za wczas, ale nie zrobiłem tego zaczęliśmy się mniej spotykać, ale porządniej i na początku było jeszcze lepiej, coraz lepiej się rozmawiało, od tego czasu jesteśmy razem i zachowujemy się jak para. Jednak ostatnio zauważyłem parę rzeczy które mnie niepokoją:
- nie mówiła nic rodzicom o mnie, nawet jak musiała to jakby nie chciała,
- nie przedstawiła mnie znajomej jako chłopaka (dobra wcale nie przedstawiła)
- nie zaprosiła mnie nigdy do swojego miasta, do domu (chociaż może za wcześnie)
- nie zawsze chciała się spotkać.
Do tego jeszcze ostatnio dowiedziałem się, ze wyjeżdża na pewien czas daleko i to mnie dobiło i wtedy zaczęły się problemy "poważne rozmowy", bo znowu się bałem że się zranię, nie wiem czy nie wyszedłem w jej oczach dziwnie, wytłumaczyłem wszystko i jest w miarę, dobrze.

Nie wiem czy ja nie przesadzam, ona jest młoda, mało doświadczona w tych sprawach (też miała negatywną sytuację z jakimś kolegą - źle ją potraktował). Ja oczekuję czegoś więcej, częstego spędzania czasu, wspólnych wakacji, itp. dlatego właśnie moje obawy i myślenie "o dupie Marynie". Może też jestem trochę niedojrzały do związku, jeszcze bym trochę poprzebierał - chociaż wiem, że to bardzo wartościowa dziewczyna pod każdym względem (ładna, dobry charakter, porządna, o podobnym usposobieniu).
Zależy mi na niej, dlatego chętnie się spotykam, cieszę się z tego.

Drogi Pawel87 widzę, że dobrze się zapatrujesz na różne sprawy, powiedz jakbyś to ocenił przesadzam, czy nie jest najlepiej z nami (znamy się krótko ponad miesiąc)? Zachowujemy się jak para, ale jeszcze relacje i ich częstość jest bardziej na poziomie znajomych. Powinienem "wyluzować" nie angażować się po prostu zobaczyć co wyjdzie?

Od początku mówiłem, że mam dziewczynę i mi na niej zależy, tylko te nasze relacje nie są na tyle bliskie jakbym chciał, dlatego czasem myślę o wcześniejszych "co by było gdyby wtedy...".
Od razu mówiłem że ten pomysł jest głupi, bo nawet do niej nic nie czuję, ale od niej to wszystko się zaczęło i w zasadzie wiele dziewczyn z którymi się zadawałem było wyglądem podobne do nich (blondynki). A ten pomysł był jeszcze nim odszukałem tą drugą i nim poznałem obecną dziewczynę.

Chyba to jest powodem właśnie mojego myślenia, nie chcę dać się zranić i nie wiem czy to jest normalne. Nie odzywałeś się do niej przez jeden dzień (nie pisałem) i jak później zadzwoniłem to zapytała mnie się czy coś się stało. Piszę teraz trochę na inny temat, ale to było pewnie powodem myślenia i dlatego napiszę tutaj, bo mnie to nurtuje.

Jest to wszystko normalne, nać jej czas, nie naciskać na wspólne wakacje, odwiedziny w jej mieście? Jak o nią zawalczyć?