Historia jakich wiele... - Netkobiety.pl

Te podobne przezycia to bycie z kims, kto nie odwzajemnial uczucia. Ona byla z facetem, ktory jej nie kochal, ja bylem z taka dziewczyna. Z tym ze ja w swoim czasie tez bylem z osoba, ktora sie we mnie zakochala, lecz uprzedzalem ja od samego poczatku, ze nie pokocham jej, bo w mojej glowie byla jeszcze poprzednia dziewczyna. Ona podchodzi do mnie wporzadku, uprzedzila, ze nic nie czuje, ze nic z tego nie bedzie. Jest atrakcyjna bardzo, ale przede wszystkim przyciaga mnie jej osobowosc, dazenie do wyznaczonego celu. Bylem z nia calkowicie szczery i do tej pory wie, ze chce z nia byc na stale. Mowila, ze jesli dalej tak bede podchodzil do sprawy, probowal przekonac ja do siebie, to znajomosc sie zakonczy. Nie jestem czlowiekiem, ktory odpuszcza jesli na kims mu zalezy. Jestem zdeterminowany, ale nie zdesperowany. Jedno mnie irytuje, ze nie potrafi konkretnie okreslic co ze mna nie tak ? Chcialbym wiedziec chocby na przyszlosc

Jest mloda i jeszcze malo wie o zyciu. Wiem jedno, ze takich jak ja jest naprawde niewielu. Pewnie kiedys to zrozumie, ze nie patrzylem i patrze na nia przez pryzmat jej urody. To jest wlasnie paradoks, ze dwoje ludzi z pasja, celem w zyciu jednak nie moze byc razem, bo nawet nie wiadomo dlaczego, bo konkretnie nie okreslila. Osobiscie nie trafia do mnie okreslenie " nic nie czuje". Tylko konkrety mnie interesuja. Wie, ze jestem na nia otwarty, bo " nie zakochuje" sie w byle kim. Dla mnie kobieta musi reprezentowac odpowiedni poziom, cos soba reprezentowac. Ona ma wszystko czego szukalem w kobiecie. Do glupich nie naleze, jestem uwazany za faceta inteligentnego. Niektore dziewczyny leca tylko na moje wysportowane cialo, ale chce taka, ktora doceni mnie za caloksztalt, bo sport uprawiam dla siebie, a nie dla kogos. Dziekuje naiwna ja za wypowiedz . Rozmowa czasami pomaga. Nie chce zrywac z nia kontaktu bo troche zmienilem podejscie. Kiedys calkowicie zrywalem kontakt z bylymi dziewczynami, ale czasami cos doradza i nie warto palic mostow. Moze to aroganckie, ale znam swoja wartosc i jestem pewien, ze zateskni za takim mezczyzna jak ja, przy ktorym mogla czuc sie kochana, otoczona troska i zupelnie bezpieczna.

Czekam na inne opinie, moze rady. Kazda uwaznie przeczytam i pewnie wyciagne jakis wniosek

Wlasnie chodzi o to, ze prosilem, by byla konkretna. Wiedzialem jedynie, ze nic nie czuje, chic staralem sie zblizyc. Wczoraj moj kumpel z nia pisal, dopiero jemu powiedziala co jest nie tak. To fakt, ze nie moglem sie zdystansowac, bo emocje braly gore, ale tez nie chcialbym stracic z nia kontaktu. Nie odbierala telefonu, nawet nie odpisala na smsa, czy chce dalej znajomosci. Kumplowi napisala, ze na razie zbiera mysli, bo nie jest w stanie ze mna rozmawiac. Lubie znac konkrety, czesto pytalem co jest nie tak i zawsze padala ta sama odpowiedz, ze nic nie czuje. Powiedziala by wprost, zebym jej nie dotykal, nie robil pewnych rzeczy. Byloby ciezko, ale jakos bym przebolal taka sytuacje. Powiedzmy, ze poczulbym sie komfortowo w sytuacji dla mnie nie komfortowej. Proponowala kolezenstwo, ale tak naprawde nie wiem, czy zalezalo jej na znajomosci czy nie. Nie jestem te, jej kolezanka, z ktora nie gada miesiacami i nagle sobie przypomina o jej istnieniu. Osobiscie, z bliskimi znajomymi mam bardzo dobry kontakt, czesto rozmaeiamy, jest zwykle zainteresowanie. Czy troska o czlowieka jest zla ? Przegialem z wyrazaniem uczuc. Moze z czasem sie zdystansuje, napewno tego chce, by utrzymac kontakt. Dzis napisalem dwa smsy, ale ten drugi tylko dlatego, bo w pierwszym wygladalo to jak pozegnanie, a tak nie powinno sie stac. Coz, odezwie sie to ok, nie to trudno. Jest fajna, ale nie bede sie juz bardziej ponizal proszac kogos o utrzymanie znajomosci. Z mojej strony checi sa, z jej nie wiem. Niedawno napisala, ze jej nie znam, ale nie mialem jak jej poznac, nie dawala sie poznac. Nie moglem ciagle gadac i uprzyjemniac czas, druga osoba tez musi dac cos od siebie. Wiele razy chcialem z nia usiasc i porozmawiac spokojnie, ale nie miala ochoty, nie raz otwierala sie na chwile. Chcialem jej sluchac, ale nie chciala mowic. Gdy pytalem o cos reagowala nerwowo i nic nie wiedzialem. Tez jestem nerwowy, ale staralem sie zachowac spokoj. Jestem facetem i nie jestem w stanie sie domyslec jesli nic nie mowi. Dopiero gdy wyraznie sie osuwala, to wiedzialem by jej nie dotykac, ale nie raczyla powiedziec, ze nie chce. Przytulanie to samo, napisala kumplowi, ze przytulalem ja na sile, sle nie bylo na sile i nie robilem tego ciagle, lecz na pozegnanie. Na spotkaniu i w pisaniu to jakby dwie inne osoby. Nie wybielam sie, bo nabroilem chcac ja zblizyc do siebie i w sumie ma racje, ze gdy jest obok, to nie jestem w stanie sie zdystansowac. Mozna by wiele pisac. Niby ja poznawalem, a tak naprawde jakbym nic o niej nie wiedzial.

Według niej określenie " nic nie czuje" wystarczylo. Mówiła, że nic z tefo nie będzie, ale brnąłem. Choć stary nie jestem, to takie określenie mi niewystarcza. Mówienie także, że nie jestem facetem, z którym mogłaby być, to też nie jest wyjaśnienie. Pytałem czego mi brakuje, czego potrzebuje, oczekuje ? Odpowiadała jedynie, że nie chce jej się mówić, to bez sensu, lub nie będzie pisała dla mnie książki. Rudzinkabi masz rację, że ciężko jest przestać myśleć o kimś. Wczoraj, gdy napisała konkrety mojemu koledze, uspokoiłem się, bo w końcu napisała co jej nie pasuje. Nie pasuje, ze chce sie zblizyc do niej. Mogla to powiedziec wiele razy, napisac, ale tego nie zrobila. Wie, ze nie musi sie mnie bac, ze chce posluchac co ma do powiedzenia, poznac jej opinie. Ciezko byloby sie dostosowac, ale lepsza kolezanka niz nikt. Niedawno dopiero na koniec spotkania otworzyla sie troche, fajnie sie rozmawialo, zrobilo sie przyjemnie. Zapytalem pozniej dlaczego kazda nasza rozmowa taka nie jest ? Odpowiedziala, ze nie wie i nie chce gadac. Albo ja jestem glupi albo cos jest nie tak. Jak prowadzic znajomosc gdy czlowiek jest tak zagubiony ? Zarzucila mi, ze naruszam jej prywatnosc, nie okreslila w jaki sposob. To, ze sie pytam jak sie czuje, co robi, co planuje na dany dzien, lub inne takie rzeczy, to jest normalne. Chcialem ja poznac taka jaka jest, ale sie nie dala. Moze ma swoje przezycia, kazdy je ma, ale trzeba sie otworzyc na nowe znajomosci, ale trzeba chciec i dac cos od siebie. Wkurzalem sie czasami i mialem rozne teorie, bo nie wiedzialem nic, moglem sie jedynie domyslac. Wiadomo jak to jest, bo zawsze cos samemu mozna dopowiedziec i tak powstaja nieporozumienia. Jesli mam jasnosc, to nie musze nic wymyslac, po prostu wiem i wtedy jest dobrze. Czasami mam wrazenie, ze trafiam jedynie na ludzi, ktorzy maja problem ze soba. Z nia akurat nie chce robic tego co robilem w przeszlosci, bo zrywalem kontakt w brutalny sposob. Jednak nastapil czas, by to zmienic. Fajna z niej dziewczyna i pewnie wiekszosc facetow widzi w niej jedynie urode, fajne cialo. Nas przyciagnela sama rozmowa, bo poznalismy sie na portalu, dopiero pozniej wymienilismy sie zdjeciami. Ma ta swiadomosc, ze jest atrakcyjna i chyba to wykorzystuje, ale nie ma co oceniac ksiazki po okladce. Istnieja piekne dziewczyny z osobowoscia i ona do takich nalezy. Ona moze przebierac w facetach, a ja w dziewczynach nie. Pytalem czy odpycha ja cos w mojej fizycznosci. Stwierdzila, ze nie, ze jedynie nic nie czuje i to jedyne co ciagle sie powtarzalo. Moim zdaniem, to ze ja poczulem cos wiecej to kwestia wspolnych zainteresowan, bo takiej kobiety szukalem, jest tez podobienstwo charakterow. Moj blad, ze naciskalem ja, ale chcialem konkretnej odpowiedzi, zeby sie czegos nauczyc na przyszlosc. Moze sie odezwie, a moze nie. Kiedys pewnie ja zaproponuje jej kolezenstwo, ale kiedys zapewnilem ja, ze w takim stylu jak ona sobie to wyobraza, to nie jest ani przyjazn ani kolezenstwo. Po prostu przelotna znajomosc, ktora szybko sie rozpadnie z braku zaangazowania, kontaktu, olewania drugiej osoby. Szybko o takich osobach sie zapomina. Nie wiem ilu ma znajomych, ale ja wiem z iloma zerwalem kontakt, bo przestalem sie odzywac, oni tez o mnie zapomnieli. Dlatego grono moich znajomych jest bardzo waskie.