zostalam sama z chorym synkiem a moj narzeczony jest w zk, - Netkobiety.pl

wczesniej przebywal juz w zk .to nie jest jego 1 raz kiedy tam trafil. w tej chwili byl na warunkowym i w mojej obronie pobil chlopaka , minimalny wyrok jaki mu grozi na chwile obecna to 2 lata  lecz ma mozliwosc wyjsc na przerwe w karze ze wzgledu na stan zdrowia dziecka , choc jeszcze w toku pozostaje sprawa o to pobicie ,chlopak pobity przez niego chce pomoc i wycofac zeznania bo przyznaje ze zle zachowal sie w stosunku do mojej osoby,ale prokurator twierdzi ze sprawa poszla juz z urzedu i nic z tym nie da sie zrobic ,choc bedziemy probowac .wracajac do mozliwosci wyjscia na przerwe w karze musi miec dobra opinie z zk  lecz jesli bedzie zachowywal sie w zk nie za dobrze czyli bedzie broil to napewno takiej przerwy nie otrzyma... swoje napady zlosci tlumaczy tym ze od kilku dni nie pali bo skonczyly mu sie papierosy a dopiero w pon. ma mozliwosc zakupu ,ze teskni i nie wie co ma zrobic . rozumiem ze jest nerwowy i wybucha , napewno lepiej jak pokrzyczy sobie na mnie przez tel. niz ma tam cos nabroic choć ostatnio robi to od 3 dni ,ciagle narzeka i nie pasuje mu nic. byly tez takie momenty ze ciagle mowil ze lepiej bedzie jak mnie zostawi bo tyle lat nie chce mi zycia marnowac a za chwile mi mowi ze on nie umie bez nas zyc i mamy brac teraz slub a dzisiaj taki numer nam wywinol ... jestem strasznie zla i jest mi bardzo przykro ze poprostu tak nas potraktowal ... oczywiscie do glowy przychodza mi rozne mysli z moze pisze z jakas inna kobieta i zawrocila mu w glowie i powolutku chce mnie odsunac , nie wiem sama co mam myslec . Nie zdradzil mnie nigdy i nie powinnam tak pisac nawet lecz naprawde rozne mysli mi chodza po glowie. Najgorsze jest to ze on wie i jest pewien  ze ja za nim w ogien wpadne i kocham go tak bardzo ze nie zostawie go tym bardziej w takiej sytuacji i wydaje mi sie ze ta mysl daje mu nade mna przewage i pewnosc siebie. Ze swoja rodzina on nie ma żadnego kontaktu ani pomocy , ma tylko nas . I tez zastanawiam sie czy to nie gnebi go i chce mi pokazac ze da sobie rade beze mnie , bez mojej pomocy . Nie wiem . a chcialabym aby wszystko bylo dobrze bo naprawde kocham go i z wszystkich sil go wspieram , lecz boje sie ze on zostawi nas. choc wiele razy bylo takich sytuacji ze obawialam sie ze nie odezwie sie do mnie to nasi znajomi zawsze mi powtarzaja ze on mnie i malego nie zostawi ...ale ja i tak mam 100mysli na minute i to mnie doprowadza do depresji.Zalamuje sie i obawiam ze zostawi nas.

Nie, no jasne, biedny żuczek.

Dziewczyno! Nie dość, że to kryminalista pierwszej wody to jeszcze nie szanuje ani Ciebie ani tym bardziej chorego dziecka!
Zastanawiasz się co zrobić i martwisz tym, że Cię zostawi? Olaboga, to najlepsze co mógłby dla Ciebie zrobić.
Jestem w szoku, że Ty się jeszcze nad czymś zastanawiasz.

dzieki za rade i wlasnie zabieram sie do pisania listu , chyba po raz pierwszy bede stanowcza chocby wlasnie w tym liscie bo zawsze sobie cos obiecuje a potem i tak robie inaczej ... a jesli o stan mojego narzeczonego to wlasnie tak jest ze ma on depresje i nie radzi sobie zupelnie ...wiem o tym ze On tam teskni i cierpi ale musi tez zrozumiec ze nam jest tu tez bardzo ciezko i tak jak on tesknimy i zyjemy z dnia na dzien ,choc wiem ze musze byc w pelni sil dla Synka ktory potrzebuje mnie ... dziekuje za wsparcie i dobra rade

A dlaczego wykluczasz tak od razu depresje ?
Kryminalista i recydywista to tez czlowiek.Czuje, mysli.Zostawil chorego synka, dziewczyne.
On jest w wiezieniu, nie moze im pomoc.
Z tym listem to dobry pomysl.
Tylko ze...Piszez,ze pobil kogos w Twojej obronie.Jest to recydywa.To znaczy, ze przedtem tez bral udzial w pobiciu. To znaczy, ze ma w sobie agresje.Czy nigdy nie powinela mu sie reka na Ciebie ???

Witam ,dzis bylam wyslac list ,zobaczymy czy zrozumie cokolwiek,czy nadal będzie nas trzymam w niepewności i stresie...ja chce dobrze dla Niego i on wie o tym doskonale ale od niedzieli do dnia dzisiejszego jest cisza ,nie bylo telefonu i żadnego kontaktu.wiem ze ma huśtawki nastroju i rozumiem Go ,jest w takim miejscu a nie innym i ja naprawdę staram sie jak mogę by nie musial dodatkowo denerwować sie ale jak widać i tak to wiele nie zmienia. Bo okolo 2tyg.temu również nie dzwonil 3dni ,a kiedy skontaktowal sie ze mna slyszalam ze jest strasznie zalamany,serce mi pęka ze nie mogę mu pomóc tak jak bym chciała,wspieram go najlepiej jak potrafię  ale to co on zrobi na to juz niestety nie mam żadnego wplywu,...telefonicznie żadnej informacji nie chcą mi udzielic na temat zdrowia czy tez zachowania ,a do zk mam 70km i nie jest pewne tez czy dyrektor zk będzie miał czas na rozmowę.nie wiem co mam robić jeśli on nie zadzwoni.

IsaBella77:  Wlasnie w tym problem ze nie potrafie tak poprostu przestac myslec i martwic sie narzeczonym,mimo ze zachowuje sie on niepoprawnie i czasami egoistycznie tak jak w tym przypadku , rozumiem Jego wybuchy zlosci i wierze tez ze ma depresje i nie radzi sobie z rozlaka i cala sytuacja. Ale powinien rowniez pomyslec ze ja zostalam z chorym dzieckiem i nam rowniez jest bardzo ciezko tylko najgorsze ze on mysli ze ja tu sobie doskonale daje rade poniewaz jestem u rodzicow...ja rowniez ostatnio nabawilam sie przez to wszystko nerwicy zoladka bo zajmuje sie dzieckiem i narzeczonym cala uwage poswiecam dla synka i partnera nie patrze na to co dzieje sie ze mna bo przeciez on jest w tej gorszej sytuacji ,i wiem ze ma tylko nas i potrzebuje naszego wsparcia. Ale  nie moge zrozumiec tego czemu tak sie zachowuje i nie kontaktuje sie z nami , nie wiem co chce tym osiagnac i jaki ma zamiar ...tak jak napisalas próbuje manipulowac mna , lecz w jakim celu ? skoro dobrze wie ze nie zostawie go a wydaje mi sie ze predzej on nas ,chociaz to tez ja tak uwazam a gdy bylam na widzeniu zapewnial ze nigdy nas nie zostawi . I mam nie brac do siebie kiedy tak robi bo to sa nerwy . Ale ja nie potrafie tak wyluzowac i udawac ze nic sie nie dzieje. tym bardziej ze z synkiem teraz na kontrolne badania jade czym tez bardzo sie martwie...nie wiem czy mam dzwonic do Zk i prosic o przekazanie info. dla niego o pilny kontakt z rodzina tak jak robilam to wczesniej i tu tez chodzi o to zeby on wiedzial ze mysle i martwie sie nim. czy nie dzwonic i czekac az sam odezwie sie...?

IsaBella77 masz 100% racji.
Edyto, zobacz co mądrego napisała Ci koleżanka, bardzo trafna i wyważona wypowiedź.

Ja od razu gdy czytam o gościu, który na własne życzenie jest gdzie jest i jeszcze ma w pompce Ciebie i Twoje uczucia, a przede wszystkim dziecka jest .... napisałam już.

Mężczyzna się tak nie zachowuje. I pal licho jego depresje czy fochy. Mam je gdzieś. Tobie jest ciężej. I on ma to w okrężnicy. To nie Ty powinnaś misia ułaskawiać listem tylko to on powinien przeprosić i się zmienić.

Ale po co? Czy poza pierdlem ponosi konsekwencje swoich czynów?
Nie.

Masz problem Kochana. Bije od Ciebie takie ciepło i rozsądek i zwyczajnie mi Ciebie szkoda.

On stosuje wobec Ciebie przemoc emocjonalną pełną gębą.

Napiszę do Ciebie maila, ale dopiero jutro? Pozdrawiam.

Moje zdanie znasz, a jutro napiszę. Dziś już nie dam rady. Trzymaj się i dobrej nocy.

Chce Cię wbić w poczucie winy i umocnić Cię w tym.
To ma prawdopodobnie prowadzić do tego, że staniesz się jeszcze bardziej podatna na jego manipulacje i wyrzuty.
Być może on podświadomie czuje, że jesteś maksymalnie obciążona teraz opieką nad chorym synkiem - chce, domaga się wręcz takim działaniem - przeniesieniem Twojego zainteresowania na niego.
To on ma być u Ciebie numerem jeden, wokół którego kręcą się wszystkie Twoje myśli, uczucia, koncentrują starania - a nie dziecko.

Albo druga strona medalu.

Nic nie chce osiągnąć ani wymusić, a jedynie pokazuje to, co pokazuje jego postępowanie.
Że ma Cię głęboko, ale to naprawdę głęboko w dupiu.

Nie wiem Edytko.
Dla mnie ciągnięcie związku uczuciowego w takiej formie, w jakiej jest teraz Wasz związek, jest zupełnie pozbawione sensu.
Wiesz, ja zrobilabym siak, ale Ty zrobisz inaczej, i to jest jak najbardziej normalne i zdrowe. Wszak jesteś kimś zupełnie innym niż ja.
Dla mnie Wasz związek wygląda jak typowy układ żywiciel --> pasożyt.
Tylko, że jak pasożyt wykorzystuje i wysysa tego swojego biednego żywiciela bez umiaru, to w końcu go tym uśmierca.

Dziwne i niezrozumiałe jest dla mnie też to, w jaki sposób Ty stawiasz sprawę ... Bo pytasz co masz zrobić żeby ON poczuł się dobrze ... Ja tego - jako matka dziecka nieuleczalnie chorego - nie potrafię pojąć. U mnie to moja chora córeczka jest priorytetem życiowym i ja mam takie poczucie, że jak najbardziej mogę oczekiwać pomocy w opiece nad nią od rodziny / partnera i bliskich osób.
Opieka nad chorym dzieckiem wymaga zachowania właściwych proporcji. To nie tylko kwestia ciągłego dawania i wspierania, ale tez przyjmowania pomocy i przyjmowania wsparcia ...
Nie wyobrazam sobie, że teraz jakiś facet zaczalby mi tu fochy stroic i obrażać się.
Nawet jeśli byłby księciem Monako, albo ojcem tego dziecka !
Dorosły, dojrzały mężczyzna NIGDY nie będzie miał pretensji do swojej kobiety, do matki swojego dziecka - że nie jest on już u niej na świeczniku, ze nie jest już bezwzględnie na pierwszym miejscu, bo ona zajmuje się ich dzieckiem, które nie daj Boże chore, albo zwyczajnie maleńkie, wymagające - potrzebuje od mamy więcej czasu, starania i uwagi niż dotychczasowy jedyny pan i władca.

Ja będąc na Twoim miejscu absolutnie nie zastanawiałabym się nad tym co mogę zrobić żeby partner poczuł się lepiej i nad tym co ja mogę mu dać, zapewnić czy udowodnić.
Ja zastanawiałabym się nad tym, w jaki sposób ON może mnie wesprzeć w tej bardzo trudnej sytuacji.
Bo zostać samą z chorym dzieckiem, to sytuacja nie do pozazdroszczenia. I ciekawe jak taki obrazalski paniczyk dałby sobie z tym radę.
Odwrocilabym sytuację zupełnie i gdyby wreszcie zadzwonił - zapytalabym dlaczego tak długo nie dzwonił, dlaczego nie wyszedł do mnie i do dziecka na widzenie i czy interesują go najnowsze informacje na temat stanu zdrowia synka.
I powiedzialabym, że jest mi bardzo trudno, ciężko i zapytała, w jaki sposób ON zamierza mnie teraz wesprzeć i w jaki sposób chce mi pomóc.

Moim zdaniem te proporcje są u Ciebie Edytko zaburzone z jakiegoś powodu ...

Opiekujesz się Waszym chorym dzieckiem. Nie opuscilas go mimo wyroku i więzienia. Ciągle zachodzisz w głowę co możesz powiedzieć, zrobić, napisać - żeby pancio poczuł się lepiej - a jemu ciągle coś nie pasuje, ciągle pretensje i fochy.
No halo ?! Tu jest zdecydowanie coś bardzo nie w porządku !
To co, masz dziecko oddać i wystawać pod ZK dnie i noce, albo kleczec tam i łapać grypsy od niego, to wtedy in łaskawie da się przekonać, że jednak Ci na nim zależy ?
No kretyn jak słowo daję ...

Nie potrafię Ci doradzic co możesz zrobić aby ON poczuł się lepiej. Dla mnie taka sytuacja jest abstrakcją i nie umiem wyobrazić sobie, że gość mi takie fochy stroi w takiej sytuacji, a ja jeszcze będę stawać na głowie żeby go usatysfakcjonowac.

Zastanawiam sie nad tym co ten związek mi daje i uważam ze kocham go tak bardzo ze nie potrafie nawet wyobrazic sobie takiej sytuacji ze on nas zostawia,i nie ma go w naszym życiu, moi znajomi mówią ze jestem współuzależniona od niego a to efekt manipulacji . Nawet po ostatnim widzeniu prosil abym nie malowala sie i zdjela paznokcie nie wspominam juz o tym ze mam chodzic w dresach bo przecież niby wszyscy sie na mnie patrzą a on jest zazdrosny i jeśli zdradzę go to zabije mnie a później siebie...ostatnio nawet dowiedzialam sie od znajomych ze rozmawial z nimi o tym ze nie  wyobraża sobie takiej sytuacji ze zostawia nas bo zamykają go ,ze nie dalby sobie rady bo tak nas kocha. Ja przy nim czuje sie bezpiecznie,czuje ze jestem szczęśliwa i spelniona,dowartościowana..a bez niego czuje ze jestem nikim i nie potrafie nawet postawić sie w sytuacji że on odchodzi od nas. Boję sie po prostu porzucenia z jego strony.i wiem doskonale ze moje podejście i zachowanie jest nienormalne i nawet zastanawiam sie nad tym czy to tez nie jest chore z mojej strony . Ale ja nie radze sobie z tym zupelnie. I wiem ze mówicie dobrze bo przyznam ze wstyd mi za moje zachowanie ale nie potrafie inaczej...wiem ze jeśli dojdzie do spotkania to na pewno przedstawię mu wszystko jaka krzywdę nam robi tak egoistycznym podejściem.ale tu znowu przychodzi ta myśl której tak panicznie sie obawiam ze nie odezwie sie,choć zawsze tak mam a on zawsze sie odzywa. Ja chyba mam cos nie tak z glowa.

Edyta, a co Twoi rodzice na to i jak wyglądał Twój dom rodzinny?

Nie jesteś beznadziejna!
Ale faktycznie jesteś współuzależniona i to, moim zdaniem, bardzo.
Myślę że mogłaby ci pomóc wizyta u psychologa. Skoro rodzie są w stanie pomóc przy dziecku to poszukaj w swojej okolicy poradni i zapisz się. Można na NFZ wtedy nie płacisz. Psycholog może pomóc ci zbudować poczucie własnej wartości i pomóc wyjść uzależnienia od partnera.
To są trudne do przełamania schematy zachowania i myślenia. Człowiek zapętla się tak bardzo, że mimo że ci źle i jesteś nieszczęśliwa, to sama nie potrafisz przestać. Dlatego potrzeba pomocy psychologa. Zrób to dla siebie i dla dziecka. Bo jak zafundujesz mu taką rodzinę jak teraz to nie będzie dobrze.

Czujesz się bezpieczna ???????? a piszesz że boisz się że was zostawi, wylądował w pierdlu za bójkę, grozi że jeśli się z nim rozstaniesz zabije cię i siebie,
spełniona- co znaczy te slowo wdg Ciebie?
dowartościowana- bycie jego partnerką jest Twoją jedyną wartością?

PSYCHOLOG, jak nie to PSYCHOLOG, ewentualnie pójdź do PSYCHOLOGA.

Dzięki raz jeszcze ISABELLA I ZIELONY DOMEK

Spasuj trochę. Dziewczyna jest pogubiona i naiwna, ale nie głupia.
A przede wszystkim jest uzależniona.

Edytko. Właśnie piszę maila do Ciebie. Przepraszam, że dopiero teraz.

Oczywiście, że powinna. Tylko to się tak łatwo mówi.
Mi nie chodzi o bezmyślne poklepywanie Edyty w ramię ale uzmysłowienie jej, że tkwi po uszy w toksycznej relacji. I nie myślę stricte tylko o tym, że on siedzi w pierdlu.

Wiem, bo sama byłam kiedyś identycznie głupia.
I teraz mogę tak o sobie powiedzieć.
Wcześniej jednak dziękuję, że nikt mnie nie kopał mimo mojej głupoty tylko mi pomógł.

Tak tylko uwierz mi toksyczna relacja jak sama nazwa wskazuje robi wodę z mózgu.
Ona musi dojrzeć i taka dojrzała decyzja spowoduje, że będzie decyzją konsekwetną.
Edyta widzi i czuje, że coś jest nie halo. Teraz jest zdezorientowana, jak dziecko we mgle.
Musi nabrać sił i przede wszystkim wiedzy bu nie tylko na ten czas nie dać sobą pomiatać i manipulować, ale by takie zagrywki rozpoznawała od razu i umiała na nie WŁAŚCIWIE reagować.