Zachowanie chłopaka wobec matki - Netkobiety.pl

Jest duze prawdopodobienstwo, ze ciebie bedzie tak traktowal. Nie jest istotne, kto mial racje, takich slow nie uzywa sie w stosunku do rodzicow. To brak szacunku. Jeszcze troche i uderzy.

Hm, no właśnie też od razu światełko ostrzegawcze się we mnie zapaliło, ale nie wiem co mam zrobić. Czy z nim porozmawiać, czy co, o co się go spytać ... wiem, że mama bardzo go wykorzystywała w przeszłości, dużo musiał przez nią pracować i wiecznie słyszał tylko krytykę

Niestety może najlepszych stosunków z tatą nie miałam (teraz jest lepiej ), ale przenigdy nie powiedziałabym takiego słowa w Jego stronę. Brak szacunku to mało powiedziane.
Zapewne jak będziesz chciała podjąć rozmowę to zacznie twierdzić, że jesteś przeciwko Jemu i powinnaś stać po Jego stronie . Niestety w tym wypadku Ty masz rację. Jak z Nim się pokłócisz to również będzie "rzucał w Ciebie mięsem"? Oczywiście mógł ustosunkować się do słów własnej matki, ale w taki sposób? Sama czujesz, że bardzo źle to o Nim świadczy. Jeśli teraz będzie się usprawiedliwiał to w przyszłości, jak między Wami będzie źle to będzie robił to samo.

Jak to mówią "chcesz wiedzieć, jak Cię będzie facet traktował- to zobacz, jak traktuje własną matkę". Święte słowa. Dobrze się stało, że "nawet przy Tobie" się nie pohamował. Pokazał po prostu swoje prawdziwe oblicze. Nieważne kto miał rację, nieważne co mu matka powiedziała- on nie miał prawa w taki sposób się odezwać.

Po wszystkim też zachował się jak szczeniak, bo gdzieś sobie polazł i Cię-jakby na to nie patrzeć- zostawił samą, a chyba byłaś jego gościem... czyż nie? Olał Cię, chociaż nic mu nie zrobiłaś. Ja bym w takiej sytuacji podziękowała i sobie poszła. Jakby zadzwonił, to bym mu dobitnie wyjaśniła, o co mi chodzi a nie tłumaczyła się jeszcze przeziębieniem. Dziwię się, że nie zareagowałaś w żaden sposób, tylko czekałaś potulnie na powrót Pana. Czyżby tego typu akcje nie były mu obce i już do nich przywykłaś?

A ja Ci trochę w drugą stronę powiem.
Ostatnio coś takiego przeczytałam : "jeśli mamy kontakt z osobami toksycznymi w naszym otoczeniu, to zachowujemy się czasem w taki sposób, że nam wstyd za samych siebie, nigdy byśmy się tak nie zachowali, nie powiedzieli tego co powiedzieliśmy, bo nie wynika to z naszej natury tylko z tego, że osoby toksyczne, czepiające się, pastwiące się nad swoją "ofiarą" zwyczajnie nas sprowokowały. W takiej sytuacji tylko zaprzestanie wszelkich kontaktów z toksynami może spowodować, że nasze zachowanie będzie zgodne z naszą naturą."
Nie chcę usprawiedliwiać Twojego chłopaka, ale wydaje mi się, że on właśnie jest taką "ofiarą". Matka starsza i mądrzejsza nie powinna wszczynać kłótni w czasie świąt i na dodatek w obecności jego dziewczyny -  z szacunku dla własnego syna i z szacunku dla gościa w domu. Zasłużyła nie tylko na sp..aj ale nawet, żeby dostać w łeb.Współczuje Twojemu chłopakowi.
A Ty go wesprzyj, pociesz....ale przypatrz się czy w innych sytuacjach nie jest to aby jego styl bycia. Bo może jest właśnie tak jak dziewczyny tu mówią - do Ciebie też tak będzie się kiedyś zwracał ( choć wątpię).

Czas pokaże jak on się teraz zachowa. Ja czuję się jakby właśnie moje wejście wywołało jakąś potrzebę w tej matce zbesztania go. Bo w sumie głupia sprawa, on dorosły mężczyzna, a ona się zaczyna go pytać, czy chodzi do kościoła, prawda, jest taka, że chodzi i tak jej powiedział, a ona zaczęła go naciskać, że pewno nie mówi prawdy. A potem, powiedziała, że pewno nie chodzi no i może mu się coś wydarzyć ... i w tym momencie on właśnie się zagotował.

Drogie kobiety nie przesadzajcie z tym, żeby uciekała od niego! Chłopak ma konflikt z matką od dłuższego czasu. Widać, że ona specjalnie go prowokowała (bez sensownie) przy dziewczynie. Matka chciała go poniżyć, pewnie nie pierwszy raz. Chłopak wybuchnął bo poniekąd miał prawo ale szkoda , że użył takiego słowa wobec matki, mógł trochę delikatniej i nie tak wulgarnie.

Nie róbcie z niego zaraz niedoszłego damskiego boksera!!

Nawet jeśli matka go "specjalnie prowokowała", to mógł to zripostować w sposób inteligentny i na poziomie. On jedynie pokazał, że mu słoma z butów wystaje. W dodatku cóż to za zachowanie po owej kłótni? Wyszedł, trzasnął drzwiami, olał autorkę, która do niego przyszła w odwiedziny. Po powrocie też ją olewał, gdzieś tam sobie usiadł sam i telewizję oglądał. No, sorry. Ja się tylko dziwię, że ona tam dalej siedziała. Na jej miejscu podziękowałabym za jakże miłą gościnę i sobie poszła. Facet nie tylko nie potrafi się zachować na poziomie, ale jeszcze wyżywa się na całym otoczeniu, mimo, iż nic mu nie zrobiło.

Sam się na niego kreuje, tylko czas pokaże, czy faktycznie "niedoszłego". To są pierwsze objawy tego, że on nie potrafi panować nad swoimi emocjami. A co, jeśli kiedyś autorka też go "sprowokuje"? Skoro matce tak potrafił powiedzieć, to i do niej nie będzie się hamować. Oby tylko na słowach się skończyło...

To jest takie rozumowanie " popatrz zabil mlotkiem, a moglby siekiera pocwiartowac .

Ja z własnego doświadczenia powiem, że takie zachowanie nie wróży nic dobrego. Mój były był identyczny, co mnie bardzo od niego odepchnęło. Prawie nigdy nie słyszałam, żeby rozmawiał normalnie z rodzicami, a już w ogóle z matką. Ciągle odzywki typu "idź stąd" "daj mi spokój" "odwal się" itp. raz, drugi, trzeci byłam świadkiem takiego zachowania i stwierdziłam, że to nie ma sensu. Wyobraziłam sobie siebie z nim, kiedy będę w wieku jego matki i wydaje mi się, że traktowałby mnie podobnie. Dlatego m. in. nie widziałam dla nas przyszłości. Teraz widzę różnicę, ile mój obecny partner ma szacunku do swoich rodziców, mamy, wiem dzięki temu wiem, że będzie szanował mnie jako żonę i matkę.
Ja to tak widzę, nie wiem, może się mylę, ale wydaje mi się, że tak właśnie to działa, dlatego uważaj.

No teraz to już cudujesz.
Jeszcze sobie wymyśl zasadę, że ubieracie się na zielono.
Czasem sytuacja wymaga, żeby bluzgnąć.Kwestia kiedy i jak.
W opisanej przez Ciebie sytuacji jedynie niepokojące jest, że Ciebie poniekąd olał.
Ale temat proponuję zamknąć.

A matka sztucznie prowokująca konflikt w obecności dziewczyny jest najzwyczajniej zazdrosna.Chciała go skompromitować przed Tobą i jeśli to kupisz, to punkt dla niej.

Mój partner też ma kiepskie relacje z rodzicami - z różnych powodów - ale nie zwraca się do nich "spierdalaj" przy każdej małej prowokacji.
Jak nawet matka prowokowała, to on powinien być mądrzejszy, mając gościa na obiedzie. A on sklął matkę i wyszedł, zostawiając autorkę samą, a jak wrócił, to było obrażony na cały świat. Ja bym na jej miejscu wyszła i nie wróciła.

Może matka jest zazdrosna o synka i dlatego go sprowokowała. Ja bym go nie demonizowała.
Gdyby matka była osobą szanującą syna, to powstrzymałaby się z wszelką krytyką do czasu wyjścia gościa. A Janeczka sama napisała, że to on miał rację, więc jego matka jest złośliwa.
Bardzo źle zrobił, że wyszedł i Ciebie zostawił, ale może jesteś jego pierwszą dziewczyną i zareagował impulsywnie.
To nad czym musisz się zastanowić, oprócz tego czy on będzie przeklinał czy nie, to czy chciałabyś mieć taką teściową... I czy on dla Waszego dobra mógłby ograniczyć z nią kontakty.
Matka urodziła- fajnie, ale to nie znaczy, że z tej wdzięczności jej humory trzeba znosić do końca życia. Poza tym relacje jego z matką w razie małżeństwa będą przenosić się na Ciebie i ewentualne dzieci.

Otóż to! Nie tylko syn jest patologiczny, ale cała ta rodzinka. Ktoś już wyżej napisał, że matka to usłyszane od syna "spier..." potraktowała jak najnormalniejszą rzecz na świecie, a więc nie był to pierwszy raz. Oni tak się po prostu między sobą komunikują w rodzinie. Ja bym do takiej rodzinki nie chciała dołączać. Jeśli on nie ma hamulców, by mówić tak do matki, będzie tak kiedyś mówić do żony. I będzie ją za to winił - "bo go sprowokowała".
Wasze matki Was nie prowokują? Żadna z Was nie wściekła się nigdy na matkę? Ja się wściekłam kilka razy, ale są pewne granice tego, co można powiedzieć, nawet w złości.

Przyłączę się do tematu, poznałam jakiś czas temu faceta, który ma podobny problem z mamą. Relacja u nich w domu wygląda tak że jego mama narzuca mu swoją wolę, jest osobą dość władczą, ciągle dzwoniąc z problemami do syna. Byłam przy tych rozmowach i tylko słyszałam chamskie odzywki w jej kierunku, odczep się odwal itd. Rozumiem że facet jest poirytowany ja również bym była, jeżeli moja mama miała wieczne pretensje i rozwiązywała konflikt z ojcem przez moją osobę. Facet na początku znajomości był bardzo miły i wykazywał się kulturą w stosunku do mnie, niestety w sytuacji konfliktu zostałam zwyzywana tak jak jego matka, nawet gorzej. Znajomość urwałam bo to się nie zmieni dopóki jak ktoś napisał on nie odetnie pępowiny z toksycznej relacji.
Również niepochlebnie wyrażał się o ludziach, którzy nie zasłużyli na jego szacunek.

Podpisuję się pod tym. Ja na miejscu chłopaka w zaistniałej sytuacji powiedziałbym mamie, że teraz kończymy rozmowę i wrócimy do niej później, aby uniknąć ewentualnego wybuchu - czas na ochłonięcie. On wolał "iść na żywioł", do tego obrazić się jak dziecko i później po zwróceniu uwagi znowu się zaczęło. Nie zauważyliście, że On zachował się nieodpowiednio również PO całym zdarzeniu? Oczywiście gdy dziewczyna chciała o tym porozmawiać (de facto była w to wplątana, bo była świadkiem zdarzenia) to również miał z tym problem, zamiast porozmawiać zarzucił Jej czepialstwo . Jeśli teraz ma problemy z wzięciem na klatę odpowiedzialności za Swoje zachowanie to życzę powodzenia.