Problemy w związku-toksyczny związek. Co robić? - Netkobiety.pl

Uciekaj. Odetchnij. Znajdź normalną.

Byłem kiedyś z podobnym typem dziewczyny. Też zostawiłem dla niej swoich znajomych, o co mieli pozniej do mnie jakieś mniejsze lub wieksze wyrzuty. Na każdym kroku odmawiałem imprez znajomym bo tamta dziewczyna nie chciala ze mna chodzic na te imprezy bo " tych nie lubie ", " tych coś tam ", " tych coś...". Jak chciałem iść sam to zawsze były fochy, sceny zazdrości teksty typu " pewnie sie nachlejesz, a nie ufam facetom jak pija, bo zostałam kiedyś skrzywdzona ". Totalnie rzuciłem wszystko dla tamtej dziewczyny. Nie mieszkaliśmy razem a ja siedziałem jak ta pipa w domu tylko dlatego, żeby mieć święty spokoj i zeby ona była rzekomo zadowolona/spokojna. Tez myslalem, ze tak trzeba, ze tak sie robi w zwiazkach itd. Oczywiscie jak ona chciala gdzies isc i ja odwdzieczalem sie ( specjalnie to robilem po jej zachowaniu ) tekstami, ze jak to sama na imprezy itd, to mialem jazdy z jej strony, ze jej nie ufam, ze ona nie jest taka jak faceci albo inne laski, ze pojdzie i niewiadomo co bedzie robila i wszystko bylo git. Zgadzalem sie na wiele....wiesz jak sie skonczylo ? w pewnym momencie zaczela robic mi wyrzuty, ze my nigdzie nie chodzimy ( gdzie wyciagalem ja z domu setki razy ale odmawiala ), ze nikt nas nigdzie nei zaprasza ( gdzie przez pierwszy okres zwiazku zapraszali nas non stop to na urodziny, na wesela itd, ale po jakims czasie odmawiania z naszej ( jej ) strony po prostu ludzie przestali nas zapraszac i powiedziala mi, ze jej nudno i ze ja jestem nudny bo siedze w domu, nie mam zadnych zajec itd ( gdzie robilem to tylko po to, zeby miec spokoj jak wspomnialem ), ze nie wychodze z kolegami nigdzie i nic z nimi nie robie, gdzie nawet jak chcialem jechac na ryby na caly dzien z kolega, to robila fochy, ze musi pracowac a ja sie "bawie". Powiem Ci, ze ani troche po niej nie rozpaczalem, myslalem ze bylem "zakochany" a dopiero jak sie skonczylo odetchnalem tak naprawde z ulga po bardzo krotkim czasie. Moglem robic co chce i pozniej trafilem na kobiete, ktora to akceptowala i doceniala...niestety juz z nia nie jestem, ale to inna bajka.

Dałeś sie zmanipulować psychicznej dziewczynce i teraz za to płacisz. Ona nie moze mowic, ze jest taka z powodu swojej przeszłości ,bo inni ją zranili. Ona powinna popracować nad sobą. Ty nawet jakbys był idealny to by sie przyczepiła, bo to ona ma problem ze sobą. Tylko zerwanie z jasnym wyjasnieniem ze powinna sie wyleczyc z tego moze jej pomoc. Jesli ja kochasz to tylko to mozesz zrobic. Pozostanie w tym bedzie cie niszczyło. Mozesz tez sie postawic, ale wtedy zacznie wypominac ze kiedys jednak byłeś posłuszny, ze potrafiłeś, że sie zmieniłeś na gorsze, że znowu ją ranisz. I znowu poczucie winy na tobie.

Normalnie jakbym czytam o sobie... Myślałem że tylko ja mam takie problemy, jednak widzę że nie jestem sam. Coraz bardziej mam tego dość i coraz częściej myślę o rozstaniu... Wiele razy prosiłem ja aby popracowała nad sobą, ale nic się nie zmienia. Nawet nie mogę realizować swojej pasji ( siłowni) bo przecież tam pracują kobiety.... Czuje że się duszę już tym wszystkim... Chodzę od ostatniej kłótni cały czas zamyslony i myślę co dalej... Czasami mam już siłę żeby to wszystko skończyć, a potem znowu refleksje ze może jednak jeszcze powalczyć. Jak wybrać to co słuszne?

Witam ponownie. Po ostatniej kłótni wyrzuciłem dosłownie wszystko to co leżało mi na sercu. Powiedziałem wiele, nawet chyba zbyt wiele... Ale nie żałuje tego. Niby zaakceptowała to co jej powiedziałem tzn to co mi się nie podoba, o co mam problem. Ale teraz już czuje że miedzy nami nie jest już to to samo co wcześniej. Traktujemy się oboje z mega dystansem. Ja czuje że się mega wypaliłem, mam tego mega dość i moja partnerka chyba to zauważa. Czuje się mega źle. Nie mam ochoty na nic. Ani iść do pracy, ani żeby gdziekolwiek wychodzić. Jesteśmy razem, ale ja czyje że już nie jesteśmy dla siebie tak ważni jak kiedyś. Z jednej strony czuje ulgę że w końcu to się rozpada i będę miał spokój, z drugiej ciągle ta niepewność co dalej... Już męczy mnie ta cała chora sytuacja ale nie mam odwagi powiedzieć definitywnie że to koniec...