"Kolezanka" i toksyczne uczucie :( - Netkobiety.pl

Z tego, co piszesz kobieta Ciebie lubi lub lubiła.
Nie chciała, nie mogła, jeszcze nie chciała związku z Tobą i wtedy zacząłeś zachowywać się irracjonalnie.
Wzbudzasz w niej poczucie winy, bierzesz na litość..... Cóż ona się Ciebie boi, ale nie ma się jak wyrwać.
Uspokój się, poukładaj sobie wszystko w głowie,na spokojnie, bez żalu i dojrzale.
I puść ją wolno, niech nie czuje się , jak zwierzyna ......  i potem na nowo, powoli zacznij z nią znajomość.
Znajomość, która wcale nie musi skończyc się związkiem. Jako dorosły człowiek powinieneś to umieć zaakceptowac.
Jak ma się z Tobą chociażby kolegować, skoro czuje strach?

Albo uciekaj od Niej, jesli nie jesteś w stanie nad sobą zapanować. Zanim skrzywdzisz ją lub siebie jeszcze bardziej

Masz rację zrobiła sito w głowie, ale mogłeś to też źle odebrać, jeśli już zaczynała się obsesja.
Lub ona zrobiła po prostu błąd.

Facet, odpusc sobie, zanim kobieta zglosi sprawe na policje. To co robisz nazywa sie stalking i jest przestepstwem.

Witam "nowy 12345"
Kilka miesięcy temu miałam identyczną sytuację z moim kolegą (nawet nazwałabym go przyjacielem, ale nic poza tym). On zakochał się we mnie bezgranicznie. Obsesyjnie mnie odwiedzał w pracy, gdy wychodziłam na dyskotekę, on już tam był. To było nie do zniesienia.
Na początku to był mój kolega, nie dawałam mu żadnych sygnałów, bo nigdy mi się nie podobał nawet, a poza tym byłam już zajęta. Nie zdawałam sobie sprawy z tego, że on tak strasznie jest we mnie zakochany. Dowiedziałam się o tym, jak raz byliśmy na dyskotece i on strasznie się upił, wtedy wyznał mi, że kocha mnie od początku naszej znajomości, dla mnie to było niezręczne wyznanie, bo ja do niego nic a nic nie czułam, oprócz tego, że bardzo go lubiłam.
Potem zaczęły się sms-y typu " musisz ze mną być, kocham Cię, nie mogę żyć bez Ciebie, nie umiem sobie poradzić bez Ciebie, nie umiem myśleć racjonalnie, wszystko robię z myślą o Tobie, o nas. Ze mną miałabyś jak w niebie, musisz mnie pokochać, bo inaczej siłą Cię zdobędę." Dla mnie to była bardzo chora i dziwna sytuacja, w dodatku na początku mój facet nie wierzył mi, że ja do niego nic nie czuje, myślał, że dawałam mu jakieś sygnały ku temu. Ale nie... Ja byłam czysta jak łza.
Skończyło się to tak, że zgłosiłam sprawę na policję (akurat mam tam dobrego znajomego, więc sprawa szybko się zakończyła), przestał mnie nękać, wysyłać kwiaty, różne prezenty, nachodzić mnie, wypisać te sms-y, a mój chłopak był ze mną i jest nadal, wszystko dobrze się skończyło.

Także rada dla Ciebie, oddal się od tej dziewczyny, wiem co ona czuła, ja czułam to samo. Bo serio, możesz ją stracić na zawsze... I tak się stanie... My nie lubimy nachalnych facetów.

Uslyszales kategorycznie, ze dziewczyna sobie nie zyczy Twoich zalotow. Co wiecej, ona UNIKA CIE. A Ty, jak by nie bylo, naprzykrzasz sie jej, nachodzisz ja, dajesz prezenty, ktorych nie chce... Tak, to jest stalking. Skorzystaj z fachowej pomocy psychologa zanim to jeszcze bardziej wyeskaluje.

Moze chciala byc mila i nie zaogniac sytuacji, ktora nie tyle jest mega schizowa, co jeszcze niebezpieczna?

Przyjm do wiadomosci, ze to co robisz normalne nie jest.

Najlepiej bedzie jak zupelnie odpuscisz i przestaniesz sie nakrecac. Lepiej sie psychicznie poczujesz

Od momentu kiedy jej wyznalem to wszystko, tylko ja inicjowalem kontakt z nia i tylko przez sms, zadne nekanie, czy nachodzenie. Pisalem jej po prostu, czesc co tam? albo czy nie przeszkadzam, czy mozemy popisac cos i czekalem, a ona ZAWSZE odpisywala. Ja czulem, ze ciezko mi bedzie utrzymac granice, wiec raz jej napisalem zapobiegawczo, ze ostatnio mamy sie ciezko dogadac, ze sie wzajemnie irytujemy, ze ja to psuje tymi swoimi wyznaniami, ze sie klocimy czesto przez to.

Dawalem jej znaki, ze sam sie przed soba probuje bronic z tym wszystkim, ale co ona z tym mogla zrobic, nie dziwie sie, ze ma mnie za wariata. Sam jak stoje z boku i patrze to widze nienormalne zachowanie.

To ejst tragedia jak stoisz z boku, patrzysz sam na siebie i widzisz co robisz i przysiegasz, ze konczysz bo wiesz, ze nie dasz sobie rady z tym, ze to juz "ostatni" sms. Nie zlicze ile razy kasowalem ja z telefonu, jej numer, smsy, wszystko. Tylko po to by w chwilach slabosci znowu wygrzebac ten numer i napisac cos, chociaz "zazyc" troszke kontaktu z nia...

Dziekuje wszystkim za wypowiedzi tutaj w watku, mam nadzieje, ze w tych swoich trudnych momentach, wroce tutaj i to mi pomoze utrzymac dystans.

@horses ale wiesz jak dziala uzaleznienie... od 2 meisiecy mam ulozone slowa na "zakonczenie" ale "cos" nie pozwala mi tego zrobic.. nie potrafie sam zamknac tych drzwi. Nie bylo by tego tematu gdybym mogl.

Dopoki bedziesz widzial chociazby promyczek w tunelu nie odpuscisz - ja tlumacze sobie, ze ona prosbe o zerwanie calkowite kontaktu napisala w emocjach, zlosci, strachu. Wszyscy wiemy, ze jak sie klocimy, jest gniew, zlosc i padaja slowa, ktore by normlanie nie padly.

Takiego glebokiego,pozegnalnego smsa napisalem jej wlasnie w sobote, zakonczylem go slowami "A teraz ide, naprawde" i mialo to miec znaczenie przenosne, moje wewnetrzne odejscie od niej, a ona to potraktowala chyba doslownie, ze po prostu sobie gdzies tam ide cos robic. A wieczorem zapytala czy po nia podjade, nie zrozumiala, ze ja sie chcialem w koncu odciac od niej - pozegnac, a ona niesiadomie smsem wieczorem czy przyjade po nia wywolala we mnie istna lawine, zapalila caly ten ogien, ktory gasilem - to byl koniec.

Pomysl o tym tak - 3 miesiace czegos pragniesz, zabiegasz, starasz sie, stajesz na glowie, dajesz 120% zeby sie udalo, w koncu wyplasz sie, godzisz, ze nic z tego,ze tego nie dostaniesz, ze trzeba przestac, ze to nie ma sensu i nagle co?? Pojawia sie okazja na otrzymanie tego, a Ty ja przegapiles - jak sie czujesz? Powiem Ci jak, jakbys przegral wszystko...

Na razie milcze, az w sobie w srodku uloze sobie wspolna wersje w stosnuku do niej i jest szansa, ze jak sie mi "ulozy" to juz nic nie napisze.

Doczytałam, co napisałeś w tym smsie pożegnalnym i co ona później zrobiła.
Masz rację, jej zachowanie nie jest jednoznaczne .
Jakby jednak nie chciała Ciebie zupełnie puścić.
Myslę, że nie lubi tej Twojej natarczywości.Może się jej nawet bać. Nawet nie dałes się jej stęsknić.
Jednak tak zupełnie nie chce się odciąć.
Ale to jest tylko moje zdanie i mogę się mylić.

Szkoda, że dłużej nie chciałeś się z nią tylko kolegować i w trakcie tego koleżeństwa powoli odkrywać
przed nią swoje mocne strony.Niepotrzebnie wymuszałeś uczucia, zamiast dać im się rozwinąć.
Następnym razem bierz coś na uspokojenie przed randką
A teraz daj jej czas. Ty ochłoniesz, ona ochłonie.... i może za parę tygodni sama wyciągnie rękę.

A jesli nie to trudno, siłą nikogo do miłości nie zmusisz i musisz to zaakceptować.

Ochłoń, bądź dobrej myśli, poczekaj, a jesli się kiedyś pojawi to nie rzucaj się na nią z pretensjami i wymaganiami ...
tylko miło porozmawiaj.

Ona także czasami zachowuje się niejednoznacznie, więc kto wie, czy  może kiedy nie bedzie obok niej tego zakochanego i na zawołanie misia, czy nie zacznie jej tego brakować. Ona musi to poczuc- tęsknotę, a Ty nie dałej jej na to szansy...bo zawsze byłeś.

I zastanów się ile w tym Twoim zachowaniu miłości, a ile urażonej męskiej dumy i czy rzeczywiscie tylko ta dziewczyna jest na swiecie?

To ją przeproś. Za całokształt.
Przeproś, że ją osaczyłeś, nie słuchałeś. Napisz, ze to w końcu zrozumiałeś, ze już nie będziesz jej osaczał. I może dodaj, że masz nadzieję, że jeszcze kiedys porozmawiacie, że masz nadzieję, że ona się kiedyś odezwie.
Nawet jeśli nie odpisze to przeczyta.

Ja przestałam się bac kolegi po roku. Musiał minąć rok abym bez obaw mogła z nim szczerze porozmawiać. Ale on mnie przeprosił,
obiecał, że to się nie powtórzy i dotrzymał słowa. I oczywiście także wewnętrznie się zmienił, zrozumiał, że nie wszystko musi być tak jak on chce.

To radzę kompletnie odciąć się od Niej. A co byś zrobił, gdybyś dowiedział się, że ma nowego chłopaka? Gorzej gdybyście się pogodzili, a Ona myśląc, iż jesteście tylko kolegami pytała o rady odnośnie nowego związku?

Masz nauczkę na przyszłość i świadomość, że musisz się zmienić. Dla Siebie, a być może dla przyszłej dziewczyny . Z podejściem jakie tutaj prezentujesz (osaczanie, nie słuchanie potrzeb partnerki, nie dotrzymywanie obietnic itp.) następna dziewczyna może Sobie również nie poradzić.

No to życzę Ci konsekwencji, gdy podejmiesz decyzję - będzie Ci bardzo potrzebna. Odetnij się od Niej, zanim przestaniesz kontrolować Swoje czyny. Musisz odejść, przeboleć własne uczucia i żyć dalej. Będzie trudno, ale brnięcie w to dalej byłoby jeszcze gorszym pomysłem.

Jej blad polegal na tym, ze ona mi wierzyla, potrafilem ja przekonac, ze jest dobrze, klotnie byly glownie o to, ze ja chcialem wierzyc, ze krecimy razem, a ona stanowczo, ze my ze soba nie krecimy nic. Ale jak byla klotnia to ja zawsze ja bylem w stanie przyciagnc ja do siebie, przeprosic, sprawic, zeby zostala - nie wiem na ile to byla moja zasluga a na ile ona sama tez nie chciala/potrafila puscic. Chociaz wewnetrznie mnie to wyniszczalo. Ja mysle, ze moze wiecej czasu i mniej emocji moglo by to inaczej pokierowac, ale we mnei sie po prostu gotowalo, z calego dnia najlpesze co mialem to mozliwosc snu - tylko wtedy nie myslalem. A tak to wszedzie, w pracy, w domu, na obiedzie, czesto sie mnie ktos pytal o cos, a ja nie slyszalem pytania, stalem po kilka minut ze wzrokiem w jednym miejscu, a w glowie ciagle analiza i tysiace mysli o Niej. Neowdzajemnione uczucie.. nie zycze nagorszemu wrogowi.

Pierwsze nieporozumienie bylo przez swieta - napisala sms "Poklicalam sie przez Ciebie z mama" Zapytalem grzecznie o co chodzi - odpisala "Mama stwierdzila, ze jesli nie mam zamiaru z Toba byc, mam Cie nie zapraszac, bo Cie wykorzystuje" Stwierdzilem ze luz, ze jak cos bedzie to samo wyjdzie, ze widze, ze sie stara tez. W niej sie zagotowalo, stwierdzila, ze nic nie bedzie, ona chciala kolege "bez niczego wiecej", ze czuje sie oszukana, ze jak tak moglem pomyslec, bo to znaczy, ze nie jestem dla niej mily bo ja lubie, tylko dlatego, ze oczekuje, ze bedziemy razem itp. A ja juz bylem wtedy powiedzmy "zarazony" i glupi zaczalem ja przepraszac, ze to nie tak, ze bedziemy kolegami dalej i ze ok bedzie i ze nie wroce wiecej do tego tematu, zeby ja zatrzymac.

Drugi raz rozpadlem sie dwa miesiace pozniej, mielismy sie spotkac, ale ona odmowila (bardzo mi zalezalo na tym), ze nie da rady. Zrobilem jej zadyme o to, pierwsze sie probowalem klocic, ale jak nie moglem nic ugrac, to poszedlem w zalenie sie, napisalem, ze ja juz nie moge byc kolega tylko zakochanym kolega. Odpisala, ze to koniec, ze mam nie pisac nic. Zbajerowalem ja drugi raz, oklamalem, odpisala, ze pogadamy jak mi przejdzie. Minal tydzien - napisalem do Niej, ze jest juz spoko, ze przepraszam,ze glupie to bylo, ze jak sie moglem zakochac, ze nic mi nie ma, no klamalem a raczej oszukiwalem sam siebie jak najety.. - uwierzyla. A to nie katar nie mija po 7 dniach ehh...

Trzeci raz upadlem tydzien temu...

Dlatego wniosek jest prosty, zreszta ona juz mi nie uwierzy trzeci raz, nawet nie chce tego sprawdzac.

@nim2 przyznam, ze niewiele rozumiem z Twojego postu. Mi jest o tyle ciezko, ze pierwszy raz w zyciu doswiadczam czegos takiego i nie radze sobie z tym najlepiej, wiem o tym.

Zadawalem sobie te pytania i odpowiedzi jakie mialem sa takie. Ona to ciezka i trudna osoba, latwo ja urazic, z gory zaklada rozne rzeczy, ze wie, ze cos sie stanie, albo nie. A mnie to wciagalo, chcialem byc tym, ktory by mogl do Niej dotrzec, zrozumiec ja, pokazac, ze to nie zawsze tak jest, chcialem zeby sie przede mna otworzyla, intrygowala mnie soba, tym, ze taka zagadka z Niej jest. Na tyle mnie zaintrygowala, ze bylem gotow dac 120% z siebie zeby moc do Niej dotrzec - paradokksalnie bo ona tego nie oczekiwala. To przypomina sytuacje w ktorej komus chcemy cos na sile ofiarowac. Na kazda probe mojej pomocy - odpowiadala "nie, dziekuje, dam sobie rade sama" a mnie to draznilo, przeciez chce dla Niej dobrze, chcialem sie czuc potrzebny..
Dlatego tym bardziej mialem ciezko jak poprosila mnie o podwiezenie tego dnia, bo to bylo nie do pomyslenia, ze ona moze mnie o cos poprosic. Ilekroc jej proponowalem pomoc przy czyms odrzucala to, nie chciala nic ode mnie.

Ona jest osoba, ktora przerabia taki okres w zyciu, w ktorym nie ma zamiaru sie z nikim wiazac - ja odwrotnie. Zapytalem ja kiedys wczesniej w czym ejst problem, czy ja nie jestem odpowiednim facetem dla Niej? Odparla, ze nie o to chodzi, ale nie ma potrzeby bycia z nikim i koniec. Moze blednie, moze nie, ale przetlumaczylem to sobie, ze podobam sie jej, ale na te chwile nic z tego. Jednak z racji, ze kiedys tez mialem taki okres, wiem, ze nadejdzie moment w ktorym myslenie sie jej zmieni, dlatego co postanowilem zrobic? Starac sie caly czas i niejako "poczekac" na Nia podkreslajac co jakis czas, ze jestem, ze jest wazna, ze mi zalezy. Niestety w wyniku  tej emocjonalnej burzy we mnie, nie bylem w stanie zapanowac nad soba co doporwadzilo mnie tutaj. Do konca wierzylem, ze jezeli bede sie staral mocno to ejst szansa, ze cos z tego w koncu wyjdzie, ale to czekanie na Nia nie pozwalalo mi normalnie funkcjonowac a dodatkowo zaslepiony tym wszystkim nie dostrzegalem, ze Ona odrzuca i ma mnie gdzies z tym wszystkim co chcialem jej dac.

Wiekszosc dziewczyn pewnie powie, ze skoro tak bylo, to faktyczeni jestem chory, przeciez ona wyraznie mowila, ze nie a ja na sile z tym walczylem zamiast odpuscic. Ale kazdy kij ma dwa konce, jak jej pisalem komplementy, dawalem wyrazne znaki, ze to nie jest tak, ze tylko znajomym jestem, ona tego nie negowala, nie mowila "przestan" "nie rob tego" "odejdz" - z mojej strony wygladalo to tak, ze jej sie to podobalo na swoj sposob, nie przeszkadzalo. Ona konsekwentnie odmawiala np. spotkania, czy wyjscia do kina zaslaniajac sie przede wszystkim brakiem czasu, praca, obowiazkami. Ja odpisywalem, ze ok, ze rozumiem, ze ma ciezko - praca,studia, ze zdaje sobie z tego sprawe, wiec nie naciskalem nic. Ale pytalem ciagle, raz w tygodniu, przy weekendzie zawsze zapytalem, czy moze dzisiaj sie uda.

Zapytalem keidys, czy jej nie przeszkadza, ze ja tak wyptuje ciagle co jakis czas, keidys sie zobaczymy. Stwierdzila, ze pytac zawsze moge.

Ciezko to wszystko zawrzec w kilku slowach, ale zmierzam do tego, ze ona po prostu zachowywala sie niejedznacznie w stosunku do mnie, dawala sprzeczne sygnaly. to nie ejst tak, ze ja sobie cos uroilem a nie bylo ku temu zadnych przeslanek. To jest dziewczyna, ktora mowila co innego, a robila co innego i dlatego jak napisalem w pierwszym poscie, zrobila mi sito w glowie.

A dzisiaj w nocy znowu sie snila...

Nowy,
mam do Ciebie pytanie. Napisałeś, że ten jej brak otwartości wciągnął Ciebie, czyli , jak rozumiem trochę też zafascynował.
A gdyby ona nagle się zmieniła, była otwarta, nie tajemnicza, prosiłaby o pomoc, sama z siebie napisała, zadzwoniła, zaprosiła na spotkanie z kumplami ....
Czy wtedy mógłbyś spojrzeć na nią w inny sposób,nie tak obsesyjnie, ale bardziej na luzie ?
Czy z wyzwania, jakim dla Ciebie jest mogłaby stać się fajną koleżanką, z którą coś wyjdzie lub nie, ale bez tej obsesji, bez tego braku tlenu?
Chodzi mi o to, czy oczami wyobraźni widziałbyś możliwość np czystego kolegowania się z nią, gdyby ona straciła lub zmieniła część cech charakteru, tych  które Ciebie w niej kręcą.

A byłeś w ogóle w kontakcie z kobietą żeby jej zależało na tobie? Takie rzeczy są bardzo trudne do osiągnięcia. Kobiety są mało uczuciowe teraz. Taka sytuacja może się powtórzyć i to jest cały problem. Gdybyś wiedział, że za chwilę znajdziesz odpowiednią dziewczynę, nie byłbyś załamany. Za chwilę znajdziesz taką sama, która tez będzie ciebie miała gdzieś. Daj sobie spokój z kobietami przynajmniej na rok. Nawet nie spotykaj się z nimi towarzysko.

Podziwiam za długie wpisy ja miałam przyjaciółkę, miałam i przyjaciółkę powinna umieścić w cudzyslowiu...wczoraj skatowala psa, by pokazać kto rządzi a dzisiaj podpisała mi na maila, bo jej maz włamał się do kompa. Niezwykle

Eh...  Ona dzisiaj napisala - sama, co prawda w sluzbowej sprawie, ale ja wiedzialem, ze "ulegne" i sprobuje, podkreslam slowo sprobuje, nie nalegalem w zaden sposob, odpisalem o co pytala, plus luzno dodalem cos od siebie poza tematem - nie pytanie tylko zwykle stwierdzenie, pociagnac rozmowe. Nie musiala nic odpisywac, bo o nic nie pytalem, ale podjela temat..

Nie bede opisywal szczegolow, ale w tracie rozmowy stwierdzila "Ja cenie sobie wolnosc, a Ty to jakby ograniczales" - brak tlenu o ktorym pisala @nim2
Rzucilem stwierdzenie ze swojej strony "Bo my to dwa swiaty a i tak sie wzajemnie przyciagamy, czy nie?" i dodalem, ze nie wiedzialem o tym, ze dobrze, ze to napisala, ze jesli potrzebuje "odetchnac" ja sie po prostu uspokoje - "Tak jest" - odparla
Na koniec przeprosilem i pozegnalem sie - odpisala - "Nie musisz przepraszac.Milego wieczoru"

Ehh.. dziewczyny..

Sorki, ze dopiero teraz, ja wszystkie posty czytam i deceniam, mam nadzieje, ze nikt nie czuje sie urazony. Mi duzo pomoglo, ze tutaj sobie to wypisalem wszystko i mam wsparcie w Was.

To jest takie gdybanie co by bylo, ale mozliwe, ze tak, gdyby nie bylo w Niej tej "odmiennosci" byloby ok, gdyby nie byla takim wyzwaniem. To jest tak, ze ona wygladem trafia dokladnie w moje gusta to raz, a dwa, ze jej charakter, osobowosc mnie intryguje i nakreca, tak to widze. To, ze jest ciezka, ze jest "inna", ze nie da sie przewidziec jak Ona sie zachowa, co zrobi, co ma na mysli dokladnie. Gdyby byla "prosta" tak jak druga kolezanka, ktora znam nie byloby tego - tak mysle. Jej niejednoznaczn zacnhowanie mnie jednoczesnie nakreca i niszczy, bo albo ktos jest na Tak, albo na Nie, a ona jakby po srodku, nie mozna odgadnac co w srodku siedzi u Niej i przyciaga mnie..bardzo.

Ja rozmawialem ze znajomymi o Niej po miesiacu znajomosci, mowilem jak to wyglada, kazdy bezwglednie powiedzial - olej ja, nie warto. A ja nie moglem..

I ja mysle, ze w jakims stopniu tez jestem/bylem jakas "zagadka" Ja sie zachowuje irracjonalnie, raz pisze, ze jest OK, raz wariuje jakby mi odbilo, ale to sie nie przeklada na czyny, tylko na sprzecznosc mysli, stanow emocjonalnych. Ona mnie calkowicie odrzucila w tamtym tyg. zapewne byla ciekawa/bala sie jak zareaguje, co zrobie, czy jak kompletny wariat, zaczne przyjezdzac pod jej dom z kwiatami, czy nagle zrobie jej "tone" zali i pretensji jaka to Ona nie ejst zla i wredna, czy bede wypisywal smsy z przerposinami i blagal o kontakt. A ja po prostu napisalem jednego smsa, ze rozumiem, ze potrzebuje czasu i trzymam sie z daleka i milczalem jak grob - odcialem sie, chociaz w srodku skrecalo.

Moze jak napisala @hores - dalem zatesknic, poczuc, ze mnie traci - ja nie wiem, ja sie dopiero ucze tak naprawde dopiero.

Tak wgl to czuje sie spokojny bardzo teraz, tak jakby sie ukladalo we mnie w srodku. Tak jakbym zrozumial, ze za bardzo sie podkreslalem caly czas jej, ze jestem. Ze Ona potrzebuje zwyczajnie "odetchnac" wlasnie, Ona rzadko pisala o sobie bezposrednio, o tym co jej w srodku siedzi - jak sie czuje, ja nie mialem z tym problemu, przed Nia potrafilem sie caly wylozyc, ze wszystkiego co czuje, moze za duzo tego bylo, za czesto i jeszcze te moje uczucia do Niej, emocje. Ona nie mogla sobie z tym poradzic..

Albo zle sobie to tlumacze znow wszystki i zaslepiony uczuciami, probouje traktowac, ze to cos znaczy. U Nas problem polega na tym, ze my tylko piszemy ze soba od jakiegos czasu, nie widzimy sie, a smsy nie oddaja tak emocji, nie sa jednoznaczne, mozna roznie interpretowac. Tym bardziej, ze Ona pisze bardzo krotki i nie uzwa tzw. emotikonek, to tez mnie wykancza, bo nie zawsze wiem jak interpertowac co ma na mysli. Gdybym mogl z Nia normalnie rozmawiac a nie pisac, to widzialbym jaki ma nastroj, jak sie zachowuje, byloby latwiej..

Przyznam szczerze, dziewczyne "mialem" w gimnazjum ostatnia, nawet nie pamietam z tego za wiele, pozniej dlugo nic - nie bylem w zwiazku zadnym, nie trafilem na osobe zebym mogl sie wystarczajaco zaangazowac, az pojawila sie Ona..

Wyznacznik raczej ze mnie zaden bo kazdy jest inny. Mysle, ze uczucia sie rzadza swoimi prawami i w zaleznosci jak bylo to mocne, albo zejdzie i uda sie pogodzic, albo bedzie meczyc dlugo. Na pewno kluczem do wszystkiego, szczegolnie w takich tematach jest czas i rozmowa, taka naprawde prawdziwa, szczera - tak to widze przez pryzmat swoich doswiadczen.

I ja tez jej daje.. odpuszczam. A czy wroci...  tego nie wiem, nie zastanawiam sie.

Po tej ostatniej rozmowie z Nia uspokoilem sie - zeszlo. Ona dala konkretna odpowiedz w jezyku, w ktorym ja to potrafie w koncu przyjac i zrozumiec.

Dzieki jeszcze raz wszystkim, ja na razie ze swojej strony zawieszam temat.

Rada od starszej koleżanki:
znajdź kogoś,kto gdzieś tam na Ciebie czeka,  pokochaj i daj się pokochać.
Dopiero wtedy zobaczysz jakim czadem jest miłość

Skoro intuicja Ci podpowiada i ludzie, którzy realnie widzą Twoją sytuację , że powinienes odpuścić , to tak zrób.

Powodzenia

Chyba tylko sam możesz to rozwiązać.
Wczesniej mozna było odnieść wrażenie,
że to nieodwzajemniająca Twojego uczucia dziewczyna, której nie chcesz odpuścić.
Teraz z opisu wyłania się obraz niezdecydowanej księżniczki...
Prawdę możesz poznać tylko Ty.
Ale dobrym wyznacznikiem, czy dana relacja ma sens jest oszacowanie czego więcej ona mi daje :
więcej szczęscia, czy też smutku. Człowiek powinien w życiu dążyć do szczęścia
Nic mądrzejszego nie wymyslę.

Witam wszystkich, dlugo zastanawialem co odpisac, ale ja moze wkleje dialog z dzisiaj.

Milczalem caly tydzien, dzisiaj dostaje sms:

Ona: "masz chwile?"
Ja: "tak, mam, co jest?"
Ona: "mam kryzys:(nie moge sobie dac rady z planaszmi, ustawiam co i jak ale na podgladzie wydruku ucina mi brzegi. W corelu i PP"
Ja: wpierw probuje zadzwonic zebyd dokladnie zapytac co i jak
Ona: nie odbiera  - sms - "nie bd gadac"
Ja: "No ok, chcialem dokladnie dopytac o pare rzeczy, daj mi chwilke"
Ona: "Nic nie kombinuj. Tak tylko sie chcialam wyzalic"
Ja: "Nic nie kombinuje, po prostu chcialem wiedziec wiecej szczegolow. Jesli jest taka opcja podeslij mi to na maila, zrobimy probny wydruk"
Ona: "Nieeee. Kurde nic Ci powiedziec nie mozna bo od razu chcesz pomagac."

Mialem jej odpisac, "spoko, fajnie ze sie wyzalilas, nara" ??

Ja mam pytanie? Czy ja mam isc do psychologa?

Edit:

Kolejny sms (Ona w lipcu konczy studia)

"Ja sie nie obronie .."

Jejku, a mi sie tak smutno zrobilo..  (taki smutek, ze Ona jest smutna...)

Niestety to nie byl sarkazm - we mnie jest za duzo "kobiecej" empatii... szczegolnie do Niej.

Wpierw poczulem frustracje, mialem ochote napisac "To poc cholere do mnie piszesz jak nie chcesz pomocy" albo "Nie dramatyzuj, bedzie ok"

Ale po chwili doszlo serce i juz moje nastawienie bylo inne "Wiesz, ze sie przejmuje, ze chcialbym dla Ciebie jak najlepiej" Z racji jednak, ze Ona nie ma ochoty sluchac takich wyznan wstrzymalem sie.

Napisalem po prostu troche "budujacych" slow, ze wiem, ze sobie poradzi z tym, ze rozumiem - pojawil sie klopot i takie msylenie chwilowe ma, ze do lipca duzo czasu, ambitna jest, radzi sobie zawsze itp.

I oczywiscie naiwinie musialem dodac, ze na mnie moze zawsze liczyc jak cos i zawsze ma moje wsparcie z mojej strony. Naiwne i niepotrzebne, wiem, ale tak mam. Jestem uczuciowy, zalezy mi na jej szczesciu, nawet jak Ona ma to gdzies. Kiedys powiedziala "Ty jestes za dobry dla mnie" no coz...

Na moje ostatnie sms juz nie odpisala.. ehh.. nawet sie nie probuje zastanawiac, czy i co zle zrobilem. Wie, ze jestem uczuciowy, ze "zabujalem sie", ze bede chcial pomoc, jesli to perfidnie wykrozystuje, to moge miec tylko zal do siebie, ze ja sie na to lapie. Albo zgrywa tylko taka "wredna, podla i twarda" na zewnatrz, a w srodku.... no wlasnie - chyba nie ma sensu zebym probwal to rozkminiac.

Mam slabosc, wielka slabosc do Niej -  a czemu, juz tyle nad tym myslelem i nie znalazlem odpowiedzi, ze chyba juz tego nie pojme.

Dałeś się wciągnąć w gierki a nie potrafisz stanowczo odmówić bo się boisz że stracisz z nią kontakt. Tak będziesz miał do niej słabość dopóki nie zrozumiesz co to manipulacja a Ona jest w tym dobra by trzymać Ciebie w pobliżu, tak dla bezpieczeństwa. Co Ciebie tak pociąga w tej dziewczynie? Ma wrażenie również że jak ona dała by Tobie rękę to Ty przyczepiłbyś się do niej jak huba do drzewa. To co opisujesz to nie jest empatia tylko strach.

To jest typ kobiety, co lubi się bawić cudzymi uczuciami. Jakby jej na prawde przeszkadzał kontakt z Tobą, to zwyczajnie przestałaby się odzywać, raz na zawsze. Ale jej pochlebia Twoje zauroczenie, ładuje jej marną widocznie samoocenę.
Popatrz, ja na przykład mam kolegę, co nie zależy mi na nim jako na facecie. On tak wprost mi nic nie mówi takiego, zeby miał do mnie jakieś uczucia, tak jak Ty mówiłeś tej pani, całkiej jasno i wyraźnie. A ja i tak analizuję jego zachowanie, czy może coś do mnie nie ma jednak, bo nie chcę go zranić po prostu. A on nigdy mnie nawet małym palcem nie dotknął, nie mówiąc o jakichś wielkich wyznaniach i dobieraniu się, jak u was było. Jakbym się dowiedziała, że on coś do mnie ma, to od razu by był kontakt urwany w całości, ewentualnie najwyzej raz w roku kartka z życzeniami na urodziny, z grzeczności za lata znajomości, nic wiecej. Zadne SMSy, ani tym bardziej prośby o załatwienie czegoś.
Co to ma znaczyć, że Ty masz być dla niej, jak trzeba jej cos załatwic, podwieźć ją itp, tak? Co to w ogóle za osoba... Klapki masz na oczach, a ta kobieta nie jest warta nawet chwili czasu. Przecież dobrze wie, ze jesteś zakochany. Ona wie tez, że sama nie jest, a mimo to Ciebie zwodzi.
Po co Ci odpisuje na te SMSy i w ogole...
Na prawde sie dobraliście jak w korcu maku, Ty taki uczuciowy, a ona zimna. Nie pasujecie do siebie.

Przechodzilem cos podobnego, z czasem przejdzie. Terapia? Bardzo dobry pomysł - pozwoli Ci zrozumieć co spowodowało że interesowałeś się kimś takim jak ona. Da Ci odpowiedź na ostatnie Twoje zdanie.

Hej wszystkim,

Nastroj mam dzisiaj sredni ale w miare pozytywny chociaz nie wyszlo mi cos, ale po kolei.

Co do dziewczyny. Niestety nie wiem jakie miala dziecinstwo. Na tematy osobiste nie byla sklonna rozmawiac a ja nie naciskalem, stwierdzilem ze musi sama zechciec sie otworzyc, ogolnie widzialem ze z trudem jej przychodzi wyrazanie uczuc, emocji, niechetnie mowila o sobie, byc moze nie potrafi, albo zwyczajnie nie chciala. Nie mam powodow by przypuszczac, ze miala jakies zle dziecinstwo, pozory czasem myla jednak wydaje mi sie, ze nic tam sie zlego nie dzialo, natomaist na pewno jest na swoj sposb niedojrzala, taka niespelniona kseizniczka, niby chce czegos ale nie wie czego, emocjonalnie zamknieta. Ona zwyczajnie nie wie, nie wie co by chciala i z kim, niby nie potrzebuje nikogo ale szuka, niby ceni sobie samotnosc ale chce bliskosci i tymi zachowanami wyprala mi mozg bo ja sie staralem i chcialem jak najlepiej ale na dluzsza mete nei da sie tak, jesli ktos sie nie potrafi okreslic, ja chccialem budowac, bylem zdecydowany z Nia probowac czegos, nie szybko, nie chaotycznie, ale musiala by tez wykazywac konkretne przeslanki, ze tez chce tego, ze nie szuka, odszedlem bo nei chcialem zostac na lodzie gdyby moja ksiezcznika uznala ze ma kogos innego a ja saobie mam radzic i wgl o co mam pretensje.

Z racji, ze jestem mieczak troche i uczucia nie gasna to napisalem do Niej. Pare slow, ze minelo troche czasu, ze wiem jak to wyglada, ale ze moze cos ja ruszylo, ze moze chcialaby pogadac. Zbyla mnie generalnie, ze "nic z tego nie bedzie" Zapytalem dlaczego, pisalem, ze jakby nie bylo to szkoda tego, ze znamy sie juz troche, roznie bylo ale dogadywalismy itp. ale nie odpisala nic to odpuscilem, dzisiaj na fb jedynie zdecydowalem sie wyslac ostatnia taka dluzsza wiadomosc i od razu zaznaczylem, ze nie mam zamiaru jej draznic i jak postanowila ze koneic to niech zignrouje, ale jesli cokowliek sie waha jeszcze to zeby przemyslala na spokojnie to wszystko od poczatku jak sie poznalismy do konca i ocenila sama ile bylo w tym fajnych, dobrych, milych chwil a ile meczacych i jezeli bilans wyjdzie pozytwny to wyszedlem z inicjatywa spotkania i romozwy takiej powaznej o tym. Napisalem ze nie mamy po 15 lat, to nie gimnazjum i porozmawiajmy jak dorosli ludzie. Wygarnalem, ze jest trudna, ciezka, nie wie czego chce, wredna, chlodna, raz przyciaga, raz odrzuca, niezdecydowana, pesymistycznie nastawiona i sie zwyczajnie pogubilem w koncu ocb i czego wlasciwie oczekuje dalej - niech wie o tym. Zaznaczylem jednoczesnie, ze ja tez bywam wkur... przeginam czasami, za bardzo sie nakrecam, ale znosila mnie z tym. Podsumowalem, ze moze warto zawalczyc jeszcze, sprobowac i tyle. Bez biadolenia i jeczenia, wyciagnalem reke do Niej zebym kiedys nie zalowal, ze moze jednak.

Jestem zdania, ze rozne rzeczy sie dzieja ale trzeba probowac naprawiac, wyciagnac reke, przyznac sie do bledu, natomiast nie mam zamiaru juz jej "atakowac" wiecej pod zadnym wzgledem, zostawilem po jej stronie pileczke, przy czym Ona dokladnie wie co ja mysle i czuje i ja chce konkretow a nie zabawy i klamstw, wiec jak zostawi mnie z cisza albo negatywna odpowiedzia to wiem, ze slusznie postapilem wycofujac sie wczesniej bo Ona faktycznie nie chce mnie i ja bym sie w koncu wykonczyl ta chora miloscia do Niej.

O dziwo nie czuje jakiegos mega zjazdu, raczej obojetnie z nastawieniem, ze to juz odeszlo, czyli jest spoko.

Co do mnie to tak sie wlasnie stalo, to co bylo "uspione" przez dlugi okres za jej rpzyczyna zaczelo wychodzic, doslownie zalalo mnie i wtedy pisalem do Niej dziwne rzeczy. Raz mnie tak odcielo po klotni to napisalem seby sobie poczytala o nieodwzajemnionej milosci, zeby sprobowala zrozumiec jak sie taka osoba zachowuje, co sie dzieje, czemu ja tak robie... pozniej sie czulem zalosnie jakbym stracil resztki godnosci przez to, ze sobie nei radze. Ona skwitowala - koniec. Ale jakims cudem przetrwalo to wtdy, powiedziala ze ja to martwi, ze da mi czas zeby przeszlo itp. Ale co mi mialo przejsc.. albo jej teksty, to sie odkochaj, niech Ci tak nie zalezy, znajdziesz sobie kogos innego przy kim tak sie bedziesz czul Taa Innym razem tez mnie odcielo doslownie a ona pytala czy ja podwioze gdzies tam, nie mialem wtedy tel a jak odczytalem to juz bylo za pozno, myslalem, ze mnie rozerwie ze stracilem szanse na zobaczenie sie z nia, zaczalem jej pisac ze jakbym wiedzial ze mnie to ptorzebuje to bym na nogach po Nia poszedl i na rekach przyniosl... nawet nie chce wiedziec co o tym pomyslala... Ale to jest prawda, dla Niej moglbym wstac w nocy o polnocy i w deszczu na nogach isc jesli by chciala. Popelnialem bledy, przeginalem, ale Ona to znosila tez, nie moge powiedziec, ze nie.

Generalnie anjgorzej bylo jak pisalismy a to tak 3/4 kontaktu, ja to nie raz nie wiedzialem co sie dzieje, czy Ona zartuje, czy jest zla, co mysli, czy sie obrazila gotowalo sie. Natomaist spotkania, pelna kontrola, nie ten czlowiek ze mnie, zadnych zjazdow, zabrkalo tych spotkan w realu. Przez pisanie stwierdzila raz "ja juz nie wiem jaki Ty jestes"

Skupiam sie na sobie bardziej, czytam duzo, silownia, praca, szukam zajecia i chce isc do przodu. To racja, ze keidys tlumilem wszystko, nie oakzywalem emocji, tlumilem w sobie. Z rodzicami nigdy nie rozmawialem o problemach, nie pamietam od nich slow "kocham" albo zeby mnie przytulali kiedys, niby nigdy mi niczego nie brakowalo, ale takiej milosci rodzinnej nie przypominam sobie i moze to sie odezwalo teraz. Wazne, ze jestem swiadom tego, ze mam szanse cos z tym zrobic.

I granice w stosunku do kobiet to podstawa, teraz jak uslysze jakies brednie, uklady i dziwne gierki to od razu stopuje laske zeby sie ogarnela bo to nie przedszkole i sie zegnamy.

Panna potrzebowała wyłącznie darmowej adoracji i atencji. Czuć się pożądaną i wiedzieć, że tam gdzieś ktoś chciałby ją mieć. Trafiło na Ciebie. Początkowo pewnie pokokietowała Cię trochę, nieco tajemniczości, niedomówień, gry "raz chcę, raz nie chcę". Spostrzegła że dałeś się złapać, a dla niej była to tylko gra i urozmaicenie czasu. Ego ładnie połechtane, panicz na każde skinienie. Problem pojawił się, gdy zorientowała się że wpadłeś jak śliwka w kompot, na samo dno szklanki. Wtedy postanowiła zacząć wychładzać znajomość, co tylko pogłębiło Twoją ocenę pt. "ale o co jej chodzi?!". Możliwe że oprócz Ciebie było kilku innych w tej samej sytuacji - równolegle. Pisałeś że ona jest otwarta na nowe znajomości, co przy możliwie jej dobrej umiejętności kokieterii, flirtu i robienia dobrego pierwszego wrażenia, daje jej możliwość posiadania sporej puli podobnych do Ciebie. Chwilami miewała przebłyski swoich prawdziwych zamiarów, gdy komunikowała Ci wprost, że nic z tego nie będzie (atencja już na nią spłynęła i to jej wystarczyło, dalszy rozwój znajomości byłby dla niej jak kij w oko; poza tym dzięki tym komunikatom mogła uspokoić swoje sumienie, że przecież mówiła i ostrzegała wprost (a już w ogóle te stwierdzenia, że "jest inna" to klasyka gatunku)), by zaraz potem znowu pociągnąć za smycz by sprawdzić, czy warujesz pod bramką. Panna miała słabszy dzień, nudziło jej się - to hyc do nowy12345. Ty nie dostając nic w zamian tkwiłeś w tym kontakcie, więc dostawała to czego chciała, a potem znowu do kolejnego "słabszego dnia". Cała historia nie miałaby miejsca, gdybyś miał zdrowe poczucie własnej wartości, doświadczenie z takimi kobietami, inne dobrze rokujące znajomości. Uzależniłeś się emocjonalnie, przyzwyczaiłeś, zacząłeś żyć iluzjami, myśleniem życzeniowym. Żyć dla niej z myślą o niej. Bojąc się zrobić cokolwiek z myślą o sobie i mając na uwadze swoje potrzeby, bo "nie daj Boże" mogłoby się to... jej nie spodobać. Wtedy ona widząc, że już ostro popłynąłeś, pewnie również już znudzona Twoją ciągłą obecnością, postanowiła jeszcze bardziej wychłodzić kontakt. Im ona bardziej chłodziła, tym Ty bardziej - nie dostając niczego w zamian - chciałeś dawać coraz więcej, widząc że wymyka Ci się z Twoich wyimaginowanych rąk. Wiesz skąd między innymi Twój fatalny stan? Z podświadomej wiedzy, że straciłeś resztki honoru i szacunku do samego siebie, piszcząc i skomląc przed nią jak pies. Na przyszłość zamiast robić za wycieraczkę, myśl o sobie i swoich potrzebach, oczekiwaniach. I albo zgracie się z panną albo nie. Pakujesz czas, energię nie otrzymując nic w zamian, wierząc w jakąś wyimaginowaną wizję zysku, swój własny Amber Gold. Nawet nie podejrzewasz jak takie księżniczki łatwo rozszyfrować, gdy to ty zaczynasz stawiać im warunki. Niby jest w porządku, niby się lubicie, niby się spotykacie. Na pewno są gierki, na pewno jest manipulacja, na pewno czujesz że coś jest nie tak. Wtedy zaczynasz testować prawdziwość owego "lubienia się" zaczynając mieć konkretne wymagania. Chodzi w gruncie rzeczy o głupoty typu wspólne wyjście na obiad, jakieś wydarzenie kulturalne, odwiedziny w domu, przyjęcie przez nią zaproszenia na imprezę, twoje urodziny, wypad do kina, naturalne "wproszenie się gdzieś" (na zasadzie - przecież jesteśmy dobrymi znajomymi, wiem że wybierasz się na rajd rowerowy, wobec czego chyba mogę się przyłączyć?). Wówczas zaczynają wić się jak piskorz, bo czynami nie chcą iść za tym co tobie mówią

@mrbart

Dzieki za wywod Mozliwe, ze jest sporo racji w tym co napisales, nawet bym powiedzial ze wiecej niz sporo, bardzo dobry post, dziekuje.

Natomiast jak dorosly facet zwyczajnie powinienem uszanowac, ze mogla czegos nie chciec, nie byc gotowa, inaczej odbierac, ze tez jest osoba, ktora ma prawo wybierac, szukac i tyle. Jesli robi to swiadomie wszystko to co moge powiedziec...masakra, ale jesli nie widzi tego jak postepuje i wg Niej jest OK to pozostaje wspolczuc.  Nie ma chyba co drazyc. Nie da sie z kims byc z rozsadku i Ona no nie poczula tego co ja, za piekne by bylo zeby ludzie sie dobierali tak idealnie za kazdym razem. Zakochanemu, czy zauroczenmu ciezko to pojac bo nie rozumie czemu druga osoba nie chce, chociaz by sie za nia w ogien skoczylo - samo zycie.

Sprawiala wrazenie osoby o ktora sie trzeba bardziej postarac, tajemniczej wrecz, a to potrafi nakrecac. Moje myslenie opieralo sie o tym, ze moze faktycznie miala kiedys ciezko (jakies klopoty w dziecinstwie, albo ktos ja zranil) i przez to jest nieufna, zagubiona, sprawdza wiec znosilem to dzielnie i cierpliwe liczac, ze sie otworzy bardziej, ze zaufa, ze zobaczy, ze ma takiego faceta obok, ktoremu nie zalezy tylko zeby ja zaliczyc, tylko traktuje powaznie. A pozniej jak sie zorientowalem, ze "problem(y)" jest inny bylo juz za pozno. Tak jak napisal @mrbart zaburzone poczucie wlasnej wartosci, zycie marzeniami z mysla o Niej, uzaleznienie emocjonalne, strach, ze jak cos zle napisze lub zrobie i sie jej nie spodoba to ja strace bo sama sie okreslala ze latwo ja urazic, ze wtedy sie "blokuje" i nie da sie nic zrobic (o naiwnosci - tak, uwierzylem), wlasny Amber Gold czasu, inwestycji, poswiecenia zeby zostan z niczym. Az przykro czytac, ale tak wlasnie bylo, dobrze moc przejrzec na oczy jak "chemia" pusci.

Chyba, ze jest sie kims kto chce zrozumiec i pomoc i to go napedza. Psychologia okresla to jako "kompleks wybawcy" Wybawca podswiadomie wybiera osoby trudne, z problemami i poprzez probe naprawy, zmiany kogos sam sie dowartosciowuje. Dla wybawcy osoby zwykle, proste, normalne sa nudne.