Czuję się bardzo samotna i nierozumiana,będąc w "związku"... - Netkobiety.pl

Sama sobie na to zasłużyłam,przez swoją naiwność i wiarę w ludzi i miłość....:(    Wszystko zaczęło się prawie dwa lata temu.Poznałam faceta,który sprawił ze czułam ze to moze byc wlasnie ten jedyny..(wiem brzmi banalnie..).Jestem mama dwóch cudownych dziewczynek,po rozwodzie i bardzo nieudanym małzenstwie...Bardzo potrzebowałam miłości,zrozumienia...drugiego czlowieka ktory pokocha mnie taka jaka jestem.I poznalam go-na portalu internetowym.Odrazu mnie zauroczyl-mial te same mysli o zyciu,o zwiazku,rodzinie-pisalismy o emocjach,ze sa bardzo wazna sprawa w zyciu..O wzajemnym szacunku,rozmowach itd....Po miesiecznej znajomosci przez internet zdecydowalismy sie poznac.Na pierwszym spotkaniu mialam wrazenie ze znam go od dziecka,nie bylo zadnych cichych pauz..skrepowania..-pomyslalam,ze spotkalam wlasnie bratnia dusze.Nie przeszkadzalo mi to ze sie rozwodzi-sama przez to przechodzilam,wiec wiem ze czasem tak sie dzieje i ludzie decyduja sie na rozstania.Wiedzialam tez ze ma dziecko z poprzedniego zwiazku i drugie z małżenstwa.Ślepo zakochana wmawialam sobie ze przezwyciezymy wszystko bo bardzo sie kochamy....Jeszcze do wakacji tego roku bylismy ciagle w kontakcie telefonicznym,smsowym czy przez internet.Gadalismy codzien i codzien bylo o czym,nocami pisalismy smsy i nikomu to nie przeszkadzało.Wspierałam go kiedy tylko potrzebował jak mogłam i ile mogłam. Mieszkamy prawie 100 km od siebie wiec widujemy sie w weekendy,świeta,urlopy i to by mi  wystarczało,gdyby nie ta obojetnosc ostatnio w stosunku do mnie.Teraz jak sie pytam czemu nie dzwoni -to słysze,ze i tak dużo czasu dla mnie generuje..Potrafie byc na internecie i on tam widze ze jest od godziny albo lepiej a jak tylko napisze do niego to slysze,ze on juz musi leciec bo cos tam..Czuje sie bardzo samotna,odtracona-mam człowieka którego bardzo kocham ale tak naprawdę nie mam nic:( Dodam,ze spodziewamy sie dziecka a on coraz mniej "generuje" dla mnie czasu,wlaśnie teraz gdy bardzo mocno potrzebuję bliskości:( Nawet nie mam z kim pogadać... Mam stwierdzoną depresje i coraz bardziej jest mi trudno wstawać z łóżka,funkcjonować...Siedze i uzalam sie nad sobą ze tak dałam sie nabrac na czułe słowa a gdy jest mi źle-jestem sama