Czy warto dalej próbować? - Netkobiety.pl

Dziewczyna jedzie do umierającego babci a Ty zamiast jechać i ja wesprzeć to drzwi rozwalasz i ja od szmat wyzywasz.   Nie ma co, super podejście.

Wiem, że takich tematów jest na tym forum za pewne setki, więc postaram się jak najkrócej opisać swoją sytuację.
Mam 22 lata z dziewczyną byliśmy razem 4lata.  Wczoraj oznajmiła, że przestała mnie kochać, i że to raczej koniec.
Wyglądało to tak, że gdy byliśmy oboje lekko pijani(byliśmy u znajomych) i wróciliśmy do siebie to powiedziała, że to się zaczęło dziać od około 2 lat. Powiedziała, że przestała mnie kochać, że męczy się w tym związku i, że jedzie do umierającej babci i wyprowadza się na parę dni do koleżanki, żeby to przemyśleć, a jak wróci to porozmawiamy i weźmie resztę rzeczy. Spytałem czy ma kogoś innego. Próbowała skłamać że tak, ale poznałem, że kłamie i powiedziała, że nie ma nikogo, ale w myślach zdradzała mnie tyle razy, że to aż chore.Ta wiadomość mnie zszokowała, w nerwach rozwaliłem całe wejściowe drzwi i pijany w końcu usnąłem. Rano przyszła po resztę rzeczy i porozmawialiśmy. Powiedziała, cytuję "czy ty naprawdę jesteś zaskoczony?" Zaczęła mówić, że jeszcze 2 lata temu było nam tak dobrze, ale wszystko zaczęło się sypać. Emocje wygasły i, że potrafimy ze sobą zajebiście żyć, ale jak przyjaciele, że brak namiętności. "Jak się kogoś kocha to odda się wszystko za tą osobę a ja nie czuje, że oddałbym coś za ciebie"Na moją wzmiankę, że co mam Ci powiedzieć, spróbuje się zmienić, powiedziała, że taki właśnie jestem cały czas kalkuluje co mi się opłaci i co powiedzieć. Dodała, że w momencie kryzysu jak to się zaczęło dziać, około 2 lata temu pocałowała się z innym facetem, mówiąc od razu, że nie powie mi w życiu kto to bo mu krzywdę zrobię, a to był jednorazowy incydent(ćwiczę sztuki walki) i że miała w związku z tym straszne wyrzuty sumienia. Dodała, czy nie dostrzegłem, że unika mnie często i że nawet cieszy się jak wyjadę do domu i może pobyć sama(jesteśmy studentami mieszkamy w akademiku) Coś w tym momencie we mnie pękło, i zacząłem ją wyzywać od szmat, że ma wypierdalać(słabe to wiem) Za parę godzin ją przeprosiłem i powiedziałem, żeby sobie normalnie śniadanie zrobiła i niech jedzie do babci. Pogadać mamy we wtorek do tego czasu siedzę i jakoś próbuję się trzymać. Czy po tym wszystkim to wgl ma jeszcze jakiś sens? Bardzo mi na niej zależy, kocham ją bardzo, ale nawet nie wiem jak z nią o tym rozmawiać. Gdyby jej wgl nie zależało nie mówiłaby mi tego z łzami w oczach. Nasz związek psuł się od jakiegoś czasu to prawda popadliśmy w straszną stagnację, ale i tak mnie to wszystko zszokowało. Chciałbym to zmienić bo wciąż ją kocham, ale sam czułem, że ten coś w tym związku nie gra. Wiem, że trudno doradzać znając tylko wyrywek sytuacji z ust jednej a nie 2 stron, ale drogie panie co byście mi w takiej sytuacji poradziły? Jak przygotować się do wtorkowej rozmowy czy to wgl jeszcze ma sens?

To prawda mam problemy z empatią, ale to nie jest tak że nie odczuwam żadnych emocji pozytywnych jak psychopota. Czasami jestem po prostu "przytłumiony" np wszyscy pocieszaja kolegę po stracie matki a ja nie. Jakoś nie potrafię kłamać mu stary będzie dobrze skoro tak nie jest czasmi bywam aspołeczny, ale tą kobietę kocham nad życie tego jestem akurat pewien. A co do szacunku do innych stosuje zasadę dawaj tyle ile sam dostajesz.

Nie zasłużyła byłem pijany i porywczy. Mam problemy z agresją, ale nigdy nie uderzyłem kobiety a facetów tylko jak zostałem ostro sprowokowany słownie czy zachowaniem. Chodzi o to, że bardzo ją kocham, ale uganiając się za nią gdy ona potrzebuje czasu jak mnie jeszcze zdradziła pokażę "Bardzo cię kocham i możesz mnie zdradzać a ja i tak wrócę jak pies" nie wiem może błędnie, ale tak wskazywałaby moja postawa, jeżeli to ja będe teraz za nią biegał.

Nie rozumiem, ale ludzie często nie widzą swoich wad. Możesz to jakoś rozwinąć ?