Impreza rodzinna - zproszenie z chłopakiem - Netkobiety.pl

Myślę, że każdy indywidualnie określa, co dla niego jest OK, a co "za wcześnie", więc to z samą sobą musisz to ustalić, nie z nami
Ja bym przed ślubem czy przynajmniej zaręczynami (jak ktoś ślubu nie planuje - np. wspolnym zamieszkaniem) pojechała sama, i wolałabym żeby mąz, jak jeszcze nim nie był, tez jechał sam. Nie czułabym się dobrze wśród tylu obcych ludzi, gdzie znałabym tylko jego, z kolei gdybym to ja miała zabrać jego, wiem ze czułby się tak samo, a ja jeszcze gorzej, bo wiedziałabym, że jemu nie jest lekko itp. Ale być może ludzie śmielsi, bardziej otwarci, mają inaczej, wiec mogę mówic tylko za siebie.

Dziękuje dziewczyny za Wasze opinie Elza46 szczerze mówiąc, im bardziej nad tym myślę, tym bardziej chyba jednak dochodzę do tego samego wniosku, co Ty. Chyba faktycznie nie jest dobrym pomysłem jechać z nim tam, skoro jeszcze nawet nie poznał moich rodziców. Może takie imprezy lepiej jednak zostawiać dla bardziej "zaawansowanych" związków, a nie takich świerzaków jak my.

Początki i zapoznanie z rodziną bywa zawsze trudne. Jednak kiedyś musi do tego dojść. Super, gdyby Twój chłopak jednak się zgodził. Roczek chrześniaczki uważam za dobrą okazję do zapoznania go z rodziną, gdyby to był chrzest to już inna sprawa.
Na początku znajomości z moim chłopakiem, zaraz po miesiącu, zostałam zaproszona przez Jego mamę (której nie znałam jeszcze osobiście) na Sylwestra. Moi rodzice odradzili mi od razu, że absolutnie mi nie wypada itd... Nie poszłam więc, a Sylwestra spędziłam samotnie i bardzo tego żałowałam.
Zgadzam się ze Szpileczką. Świetnie, że Twoja ciotka dostrzegła to, że kogoś masz i warto by było się poznać. Tworzycie parę, w ten sposób wystawisz go na pewną próbę. Może wkrótce i on znajdzie powód, by zaprosić Cię do swej rodziny.

Oj, bez przesady.

Zgodzę się z tym, że te 4 miesiące, to nie jest długo. Skoro jednak Twoja ciotka wystosowała zaproszenie dla WAS, to czemu miałabyś nie brać faceta? Z resztą, mogli by wręcz pomyśleć, że ich najnormalniej w świecie olał.

Na pewno poczułabym się bardzo niefajnie na jego miejscu, gdybyś zataiła przede mną tą "imprezę" i poszła sama. Kiedyś może się przypadkiem dowiedzieć, że coś takiego miało miejsce. Przecież, jakby na to nie patrzeć- facet też dostał zaproszenie.

Nie wiem, jaką on jest osobą- bardziej towarzyską, czy też raczej zamkniętą w sobie. Ja np. jestem "towarzyska",ale tylko w gronie, które dobrze znam i, w którym czuję się swobodnie. Nie przepadam generalnie za schadzkami rodzinnymi. Byłam z facetem chyba nawet niecałe 2 miesiące, jak mnie na takową wyciągnął. Może to nie było takie stricte rodzinne posiedzenie z ciotkami itd., ale kuzynostwo starsze ode mnie o jakieś 10 lat + znajomi itd. W dodatku pełno wygłodniałych sępów, które mnie chciały poznać. Jasne, że się stresowałam, czułam niepewnie. Nawet próbowałam się wymigać jakoś, ale chłopak mi wprost powiedział, że "1. muszę to jakoś przeżyć 2. chcą mnie poznać i będzie źle odebrane, jeśli nie przyjdę 3. kiedyś i tak ta chwila nastąpi". 

Z perspektywy czasu, tak sobie myślę, że kurcze... raczej z rodziną się "byle kogo" nie poznaje i cieszę się, że od początku myślał o mnie poważnie. Dla porównania- znam parkę, gdzie przez 1,5 roku związku facet nie przyznawał się rodzinie, że ma dziewczynę. Dziwne, co nie? No i jednak raczej mało fajne dla tej dziewczyny.

Może jest jakiś głębszy powód, dla którego nie chcesz go zabrać ze sobą? Wstydzisz się go/Twojej rodziny? A może nie czujesz się jeszcze na tyle stabilnie w tej relacji?

Powiedz mu otwarcie o tym zaproszeniu i sprawdź jego reakcję. Przy okazji może to być prognozy jak on podchodzi do waszego związku.

Dziękuję, za wszystkie wypowiedzi Zdania były podzielone, ale to dobrze, bo mogłam na wszystko spojrzeć z każdej strony Myślę, że po prostu powiem mu o tym zaproszeniu i zobaczę, jak zareaguje. Jeśli się zgodzi - fajnie - znaczy, że myśli realnie o nas na dłuższą metę, chce poznać moja rodzinę, może za niedługi czas ja poznam jego. Jeśli się nie zgodzi, no cóż... Zrozumiem, jeśli powie, że nie chce, bo nie będzie czuł się dobrze wśród tylu obcych dla siebie ludzi itp. Gorzej, gdyby wytłumaczył to tym, że np. nie czuje potrzeby poznania mojej rodziny albo, że poznawanie swoich rodzin odłoży do momentu, aż się bardziej zaangażuje, bądź poczuje, że to jest naprawdę to. Wiem, może wymyślam bądź panikuje:D ale tak teraz sobie myślę, że chyba dopiero wtedy mogła bym się zacząć martwić...
No zobaczymy, mam nadzieję, że jednak się na nim nie przejadę

No wiec dziś rozmawialiśmy przez telefon i tak jakoś nie wytrzymałam i powiedziałam mu o tym roczku i o wspólnym zaproszeniu dla nas na niego. Potem nastała chwila ciszy i usłyszałam, że w sumie to on nie wie, jak będzie ze zmianami i praca w tenże weekend, poza tym dzwoniła jego kuzynka i razem ze swoim mężem chcieli się znów umówić z nim na kręgle w jakąś sobotę, więc stanęło na tym, że "jeszcze zobaczymy jak to wyjdzie"... odniosłam wrażenie, ze równie dobrze mógł od razu powiedzieć, że nic z tego

Ech, bakalia widzisz, on ma u tej kuzynki swojego chrześniaka, kilka razy w miesiącu jeździ do nich w odwiedziny, ale jakoś "nie wpadł" na pomysł, by mnie z sobą zabrać, przedstawić czy chociażby zabrać na te głupie kręgle. Kurde no, nie jestem jakąś przestrzeloną pokraką czy coś w tym stylu, żeby musiał mnie się wstydzić albo coś w ten deseń Rozumiem, że może nie uważać mnie już w tej chwili za tą "na całe życie", no ale jakby nie było jestem jego dziewczyną i fajnie by było, gdyby trochę zaczął mnie "wprowadzać" do swego świata. Zresztą sam moje dwie bliskie koleżanki już miał okazje poznać.

Ja tam nie byłabym taka pewna - po to Ci napisałam, jak jest ze mną, żeby pokazac, ze są osoby, które wcale nie mają potrzeby "poznawania rodziny", nie są rodzinne, krępują się, nie jest im to do szczęścia potrzebne i niekoniecznie chcą "wprowadzać" swoje dziewczyny/chłopaków do rodziny, bo chronią swoją intymność i dopóki osoba do rodziny nie wchodzi, nie lubią się tłumaczyć i afiszować. Nigdy w życiu nie przyszłoby mi do głowy wstydzić się mojego męża, wręcz przeciwnie, albo nie traktować go poważnie, bo od początku traktowałam go aż za poważnie. Po prostu nie mam takich zwyczajów, nie lubię "być pokazywana" albo kogos "pokazywać" i tyle, taki mam charakter. Sama tez za bardzo na takie imprezy nie chodzę, nie mam co się "przełamywać", bo może mąz jest dla mnie najważniejszy, ale jego ciotki nie, moje zresztą też, przykro mi. Zapewniam, że nie byliśmy i nie jesteśmy dla siebie "przestrzelonymi pokrakami" i się siebie nie wstydziliśmy, po prostu jesteśmy skryci i do ślubu nasze życie uczuciowe było wyłącznie naszą sprawą, teraz zresztą tez jest, tyle ze wiadomo ze mamy męza/ żonę i jeśli kogos lubimy, to odwiedzamy, a jeśli nie to nie

No cóż, raczej słabo to wygląda. Ja tam nie przepadam za schadzkami rodzinnymi, ale jeśli wiem, że facetowi zależy na tym, żebym z nim poszła, to idę. On też nieraz zrobi coś, na co nie ma ochoty, bo wie, że sprawi mi to radość. Życie z kimś to ciągły kompromis.

Facet się co najmniej słabo wykręca. Sam stwierdził, że na kręgle wybiera się "w jakąś sobotę". Z resztą, jakby im wytłumaczył dlaczego nie może, to na pewno by zrozumieli.

Serio, nie zwracałaś wcześniej uwagi, że na kręgle itd. on chodzi bez Ciebie? Jeszcze jakieś spotkania rodzinne to jestem w stanie zrozumieć. No, ale to jest luźne spotkanie. W dodatku z inną parą. To co, chodzą w trójkę? Dziwne jak dla mnie.

Pozwolę sobie zapytać- czy jesteś pewna, że oni w ogóle wiedzą o Twoim istnieniu?

Obawiam się, że gdyby mu faktycznie na Tobie zależało, to chciałby poznawać Twoje otoczenie i jednocześnie wprowadzać Cię w swoje...