Rośnie mały kłamczuch - Netkobiety.pl

Czytać jej bajkę "Pinokio"

w takiej sytuacji myślę,że samo tłumaczenie dziecku 3 letniemu które fantazjuje nie przyniesie wielkiego efektu, pewnie macie to za sobą, więc ja poszukałabym książeczek edukacyjnych w tym temacie, żeby sama mogła sobie analizować konsekwencje danego bohatera jakie ponosi kłamiąc.Może od tej strony ją podejść.

Tak masz zdecydowanie rację. Jest różnica między fantazjowaniem i klamaniem. Dzieci często mówią coś co mija się z prawdą, ale to kwestia wieku. Ważne jest żeby rozpoznać kłamstwo od fantazjowania. Fantazjowanie nie jest wcale takie złe, należy je uszanować a z kłamstwem walczyć.

Będziemy próbować i z książkami. Może sama przemysli.  Ale czy karać za te kłamstwa ? Z góry dzięki za pomoc!

Małe dzieci,które nie kłamią są wręcz głupiutkie ,te które kłamią dobrze rokują z własnym intelektem, od starszych zaś można już oczekiwać większej rozwagi w kłamstwach w kwestii zaprzestania

W mojej ocenie skup się na powodzie w kłamstwo  i w niego uderzaj. Jeśli jesteś przekonana ,ze dziecko cos nabroiło  a mimo tego brnie ,ze nie prawda jak już ukaraj za czyn napsocenia jeśli taki wystąpił. Dziecko zobaczy ,ze jej kłamstwa nie mącą ci w glowie , bo czuja to ty masz.  U starszych dzieci  już inaczej się postępuje, można dodatkowo za kłamstwo w oczy ukarać, młodsze  jeszcze u mnie mają ta doze "wyrozumiałości" dla kłamstewka, gdy starają się spryt trenować, ale z zaznaczeniem ,że mądry dorosły nie da się nabrać

Dzieci kłamią przed strachem lub tez jest to pewnego rodzaju forma zwrócenia na siebie uwagi.
Trzeba reagować ! nie pozwólmy na to ,żeby wyrosło na kłamczucha. Nikt z Nas nie lubi być okłamywany.

Dzieciaki często biorą przykład z rodziców, opiekunów. Najpierw się im coś obiecuje,a później niestety nie dotrzymuje słowa, wtedy myślą ,że takie zachowanie jest nienaganne skoro rodzice nie zostali ukarani to ja też moge. A nóź mi się upiecze.

Magdamama26,polecam Ci  książkę  do przeczytania,,A ja wcale nie oszukuję. O kłamstwie i prawdzie,, Heike Baum. Mam nadzieję ,że się przyda;)

Mam nadzieję ,że po przeczytaniu całej wszystko się rozjaśni.

Mam dla Ciebie jeszcze kilka rad , które może się przydadzą. Kiedy widzisz ,ze dziecko kłamie , reaguj spokojnie nie wyśmiewaj , moze poczuć się wtedy urażone i dalej będzie wymyślało kolejne kłamstwa.Daj dziecku jasno do zrozumienia, że nie akceptujesz jego zachowania, a nie jego samego.Zastanówcie się wspólnie, co mogłoby zrobić inaczej w tej sytuacji, zamiast kłamać.

Nagradzaj prawdomówność.
Zwłaszcza jeśli powiedzenie prawdy dużo dziecko kosztuje, np. jeśli wie, że za przyznanie się może je spotkać kara, którą wcześniej razem ustaliliście.

To co napisałam jest cechą stylu demokratycznego, który jest uważany za najkorzystniejszy styl wychowania dla rozwoju osobowości dziecka. Dziecko ma możliwość wyrażenia swojej opinii która poźniej wszyscy razem analizujecie. Wie co grozi za "przewinienia" ( w tym przypadku kłamstwo). Przeważają tu uczucia pozytywne, życzliwość , sympati i oczywiszcie wzajemne ZAUFANIE.

To w takim razie musicie ustalić wspólnie plan działania aby były jakieś postępy.
trzymam kciuki, wszystko musi się udać. Jak relacje między Wami będa dobre dziecko także bedzie reagowało inaczej i brało z Was dobry przykład.

Pozdrawiam