mamisynek/ratunku - Netkobiety.pl

Ratunku pomozcie mi.Nazywam sie Diana i mam problem z moim chlopakiem.Na poczatku bylo wszystko ok,ale od kiedy zamieszkalismy ze soba okazalo sie ze moj chlopak slaba psychicznie.Kazda problem mieszkaniowy jaki mielismy byl dla niego powodem do stresu,caly czas narzekal ze musi zalatwiac transport i kolegow,ze wszystko jest na jego glowie,ciagle byl zestresowany,zmeczony ze po nocach spac nie mogl.Jakikolwiek  zmiana w jego zyciu,mam takie wrazenie szukanie pracy wszystko go ciagle przerasta i stresuje.Dla mnie jako kobiety przeprowadzka to po prostu meska rzecz i jest oczywiste ze mezczyzna w zwiazku sie tym zajmuje,a ten ciagle narzeka ze wszystko jest na jego glowie.Teraz tez jestesmy w trakcie przeprowadzki,ale ja jestem w innym miescie i w niej fizycznie nie uczestnicze.Prosilam go zeby tylko zalatwil lozka do spania i internet ,reszta zajmiemy sie jak ja dojade.Kazdego dnia rozmawiajac slysze jego narzekania ze jest zmeczony ze ma stres itp.Codziennie po pracy jezdzi do supermarketow i kupuje tysiace rzeczy w hurtowych ilosciach,bo wszysstko musi byc gotowe na moj przyjazd,choc ja go w cale o to nie prosze i naprawde czuje sie z tego powodu zle ze nie mam mozliwosci mu pomoc.I do tego ciagle ta jego rodzina.Ciagle musi do nich dzwonic,informowac o wszystkim,caly czas gapi sie w internet na ich rodzinne konto kto co i jakie zdjecia wyslal.Kiedys mi powiedzial  ze jak bede sie nieodpowiedno zachowywac w stosunku do jego rodziny i przyjaciol to jest dla niego czerwona linia zeby zakonczyc ten zwiazek..poza tym ciagle przypomina mi mojego zachowania z przeszlosci ,wybucgy zlosci ktore czesto w przeszlosci byly powodem do klotni,w ogole mam wrazenie moze mylne ze on nie  jest w 100 procentach pewny czy on chce byc ze mna.Kiedys wczesnie nawet mi proponowal zebysmy dali sobie troche czasu i pomieszkali osobno,no i w ogole on tez musi myslec o wlasnym zyciu i o jego zdrowiu psychicznym i takie tam.On z igly robi widly.Kiedys sprawialo mi to przykrosc i za wszelka cene chcialam z nim byc ale dzisiaj pomalu mam tego dosyc...kocham go ale denerwuje mnie jego  sposob bycia no i to jego ciagne domaganie sie zebym mu mowila jak bardzo go kocham i jaki jest on dla mnie dobry...Czuje sie juz tym wszystkim zmeczona ...teraz w dodatku zrezygnowalam z pracy i przenosze sie do innego miasta zeby zamieszkac razem w miejscu gdzie on znalazl prace...ale mam coraz wiecej watpliwosci w zwiazku z przyszlosciaZapomnialam dodac ze ciagle mam takie wrazenie musze uwazac na slowa w jaki sposob do niego mowie,bo on zaczyna sie obrazac ze nie jest dla niego lagodna i mila,tylko ze ostro niby do niego mowie.Ale problemem dla mnie sa tez  jego zarty np,,bedziesz robic co ja ci kaze,,,powinnas jesc mieso bo to ci dobrze zrobi na mozg...albo kiedy pytam : co powiedziala twoja mama ,,powiedziala ze jestes beszczelna i niegrzeczna,, powinnas brac lekcje gotowania od mojej bratowe bo co ugotujesz jest niejadalne ,, itp ktore, ktos kto nie zna jego poczucia humoru, moglby uznac za niegrzeczne i wrecz wulgarne i to one sa one najczescie przyczyna moich jak on nazywa ostrych odzywek,bo nie pozwole sobie zeby ktos tak do mnie mowil..