Już od jakiegoś czasu pojawiały się sygnały, że mogę zostać kierownikiem dużego działu w pewnej instytucji (z punktu widzenia działalności instytucji chyba najważniejszym). W ostatnich dniach sygnały były już bardzo jasne i miałem nawet rozmowę o tym z głównym przełożonym. Teoretycznie powinienem się cieszyć (kieruję już zgranym zespołem, ale mniejszym i w konkretnej dziedzinie), ale... nie tak nie jest. Zestresowałem się tym bardzo mocno i nie wiem co robić. Czego bym nie zrobił chyba będzie źle. Jeśli odmówię prawdopodobnie będę musiał odejść, a jeśli się zgodzę to nie wiem jak to się skończy. Wydaje mi się, że nie będę dobrym szefem. Obecnie w naszym zespole wszyscy jesteśmy na gruncie przyjacielskim, ale będzie się musiał to zmienić gdybym kierowałem całym zespołem. Przerasta mnie to. Nie jestem człowiekiem lubiącym pracować w zespole. Jestem zadaniowcem, nienawidzę kiedy moja praca zależy od tego czy ktoś inny dobrze wykona swoją pracę. Lubię odpowiadać tylko i wyłącznie za to co ja zrobię i od początku do końca zajmować się całym projektem. Dlatego miałem na głowie zawsze dużo trudnych zadań, ale sobie z nimi dobrze radziłem. Ponadto w zespole znalazło by się kilka osób, których nie lubię i nie wyobrażam sobie z nimi współpracy. Ponadto jestem typem choleryka. Szybko się denerwuję i czasami powiem coś niestosownego, jednak w pracy staram się ograniczać co kończy się jednak tym, że przeżywam duży stres (stąd między innymi moje problemy zdrowotne). Nie jestem też zbytnio asertywny. Same negatywy jak widać niestety. Co mam robić? Ja sam nie wiem:/ Zamiast się cieszyć to tylko się martwię co to będzie:P
Ja bym porozmawiała o swoich wątpliwościach z przełożonym. Jemu zapewne również zależy, by wszystko w firmie funkcjonowało dobrze.
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Co masz zrobić?
Ochłonąć i oprzytomnieć. 
Jesteś już kierownikiem. Kierujesz pracą innych, odpowiadasz za ich wykonanie, tworzysz/stworzyłeś przyjacielską atmosferę. Twoja praca już teraz zależy od innych.
To, co się ma zmienić, to wielkość zespołu i wielkość zadań. Reszta, czyli kierowanie pracą innych oraz tworzenie przyjaznej atmosfery, ma być niezmieniona. To, że nie lubisz kilku osób nie oznacza, że nie możesz z nimi pracować.
Zamiast martwić się tym, co będzie (to nigdy nikogo do niczego dobrego nie doprowadziło), pomyśl nad tym, co masz zrobić, by Twoja praca dała efekty.
4 2014-12-20 23:29:46 Ostatnio edytowany przez Marcjano (2014-12-20 23:52:16)
No tak. Można pracować. Ja tych osób nie lubię dlatego, że są niemiłe np. ale właśnie dlatego, że często zwalają robotę i potem trzeba to odkręcać. Nie wyobrażam sobie współpracy z nimi, ale i nie mam serca zaproponować zwolnienie. Chociaż jeśli nie będzie wyjścia to będzie trzeba chyba tak zrobić. Z jednej strony wiem, że to nobilitacja i jestem ceniony bo są mi powierzane najtrudniejsze sprawy (moje motto to sprawy trudne rozwiązuję od ręki, a niemożliwe w 3 dni), ale z drugiej strony... cóż chyba będę musiał sobie znaleźć zastępce od kontaktów z podwładnymi:)
Najgorsze jest to że byłem bliski rzucenia tej pracy. W ostatnim czasie ludzie byli dla mnie mało mili, szczególnie przełożony, miałem masę zadań w krótkim czasie. Ze wszystkim się wyrobiłem i zakończyłem. Widocznie to był jakiś test. Ale mi się nie podobał.
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Wierzysz w spiskową teorię dziejów? 
Być może nie był to żaden test, a zwykły przypadek.
Mimo tak trudnych warunków zakończyłeś wszystkie zadania, czyli potrafisz pracować w stresie, pod presją czasu, sprawdziłeś się też jako kierownik mniejszej grupy osób.
Być może teraz, będąc przełożonym (jeśli podejmiesz się tej funkcji) tych zawalających, będziesz umiał przedstawić im możliwości dokonania przez nich samych wyboru (albo pracują zgodnie z Twymi wymaganiami, albo się rozstają z tą pracą). Gdy jednak nic nie zmienią pozostaje tylko rzec: "podjąłeś decyzję".
- Szarlotkanagorąco
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Co innego prowadzić jakieś konkretne projekty, a co innego być kierownikiem funkcyjnym.
Jak nie lubisz zarządzać ludźmi, nie jesteś asertywny i łatwo się denerwujesz to nie przyjmuj tego awansu.
Ja się też do takich rzeczy nie nadaję, przede wszystkim nienawidzę odpowiadać za inne osoby, które często nawalają.
W takich rzeczach trzeba być bardzo opanowanym i mało emocjonalnym inaczej frustracja i stres człowieka wykończy.
Trochę poczytałem, poradziłem się znajomego który jest coachem. Trochę się podbudowałem. Wczoraj przyjąłem propozycję....
- Wielokropek
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Trzymam kciuki.
