Kościelny przepych w czasach kryzysu. - Netkobiety.pl

Myślę, że należy rozdzielić dwie rzeczy. Pierwsza to dotowanie Kościołów przez państwo (i nie mam na myśli wyłącznie katolickiego inne też dostają dotacje), a druga - gospodarowanie pieniędzmi z tacy. Ta druga mnie nie obchodzi, nie mój cyrk, nie moje małpy. Natomiast pierwsza oburza. Uważam, że państwo powinno być w 100% laickie, a Kościoły i związki wyznaniowe utrzymywać się w całości samodzielnie. Takie darowizny wołają o pomstę do nieba, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę, że środków z budżetu na wiele pilnych potrzeb brakuje.
A kryzysu już nie ma. Wystarczy pojechać do przeciętnego centrum handlowego i zobaczyć, ile ludzie kupują. A skoro to robią, to mają za co.

Co do funduszu kościelnego, to się nie wypowiem.
Ratowanie zabytków sakralnych, uważam za słuszne.
Nie wiem, czy zabytki ratowane z pieniędzy pochodzących z budżetu państwa nadal pozostają własnością Kościoła, jeżeli tak, to trochę nie w porządku. Z drugiej strony nie słyszałam, żeby Kościół zabraniał zwiedzania obiektów niewierzącym.
Budowle sakralne są najczęściej najstarszymi zabytkami i ratuje się je ze względu na dziedzictwo kulturowe.

Co do wspomnianej przez Ciebie dotacji i świątyni, to sprostuję, że jest to dopiero projekt, który musi zatwierdzić Senat, żeby poprawka weszła w życie.
Dofinansowanie ma dotyczyć Muzeum Jana Pawła II, a nie budowy całej świątyni.
Cytat z projektu ustawy określający cel.: [Środki na realizację zadań w zakresie kultury, w tym Muzeum Jana Pawła II w Świątyni Opatrzności Bożej.]

Poruszyłam drażliwy temat, ale patrząc na sytuację w naszym kraju, trudno powstrzymać się od tego rodzaju komentarza.

Arleta, ludzie mają prawo się burzyć. Płacą podatki i nikt im nie zabroni demonstrować niezadowolenia, gdy są one przeznaczane na cele, z którymi się nie zgadzają.
Tak samo protestuje się w innych kwestiach.
Nie zapominajmy jednak, że za wszystkimi protestami kryje się przeciwna strona. Gdy opinia publiczna jest silnie zaangażowana w jakieś protesty, to zazwyczaj któraś ze stron politycznych zyskuje, a jakaś traci.

Celem wyjaśnienia dofinansowania obiektów sakralnych z budżetu państwa, zacytuję ustawę zasadniczą.:
Art. 6.
1 Rzeczpospolita Polska stwarza warunki upowszechniania i równego dostępu do dóbr kultury, będącej źródłem tożsamości narodu polskiego, jego trwania i rozwoju.
Art. 73.
Każdemu zapewnia się wolność twórczości artystycznej, badań naukowych oraz ogłaszania ich wyników, wolność nauczania, a także wolność korzystania z dóbr kultury.

Konstytucja daje prawo instytucjom kościelnym na równi ze świeckimi do ubiegania się o dofinansowanie z budżetu państwa. Dotyczy to nie tylko Kościoła Katolickiego, ale też innych wyznań. Warunkiem jest, że pieniądze są przeznaczone na kulturę.

Można uważać, że w przypadku Muzeum Jana Pawła II, znaleźli "okrężną drogę", jak się wyraziłaś, ale można też uznać, że korzystają z konstytucyjnego prawa.

Ja przez te historie o których mówi się na temat księży przestałam chodzic do kościoła .

Ogromne pieniądze z budżetu państwa przechodzą na kościół , a pretekst zawsze się znajdzie ażeby uprawdopodobnić  potrzebę. Ile odszkodowań za ziemie zabrane kościołowi przez komunę przeszło w stan posiadania kościoła i zawsze jest mało i zawsze jesteśmy winni kościołowi, ta instytucja ma dziury bez dna tak jak nasza dziura budżetowa.
Ministrowie płacą sobie ogromne pieniążki do kieszeni a kościół sobie ,to jak ma wyglądać to nasze Państwo?
Ta kołdra niedługo nie wytrzyma szarpania i trrrrach nastąpi prędzej czy póżniej , tylko szkoda ludzi tych najbiedniejszych bo jest ich spora rzesza. Renciści i Emeryci na pewno nie biegają do marketów bo trudno za 500-800 zł robić zakupy co dzień a starczy im tej kasy na najtańsze produkty pierwszej potrzeby.
Dzieci niedożywione lub wręcz głodujące nie mogą liczyć że kościół czy państwo  że ich nakarmi , a szkoda.

Biorąc pod uwagę, że komuna zabierała największemu właścicielowi ziemskiemu w Polsce przed wojną, to być może wciąż oddano za mało W życiu czasem i tak się potoczy, że jak się zabrało, to trzeba oddać...

Kiedy zaczniemy reagowac, zrobimy rewolucje ale kazdy sie boi wiec dalej jest jak jest.

Praktyka jest taka, ze o takich sprawach wielu wie ale boi sie albo nie chce sie wychylac i o tym mowic. W przypadku wiekszych afer jest tez mozliwosc narazenia sie na niebezpieczenstwo utraty zdrowia czy zycia oraz innego typu problemy np. z prowadzeniem firmy. W tym kontekscie ataki na KK sa tematem zastepczym poniewaz skala afer , ktore maja miejsce w naszym panstwie jest niewspolmiernie wieksza od ew. strat ekonomicznych generowanych przez Kosciol. Poza tym nie bierze sie pod uwage roznych czynnikow pozytywnych. Przykladowo np. profilaktyka antyalkoholowa jednostki kosztuje Y. Problem alkoholowy tej samej jednostki generuje 10 x Y kosztow. Nie trzeba wiec tlumaczyc ze profilaktyka jest o wiele tansza. KK, ale nie tylko, rowniez ewangelicy sa aktywni, z tego co wiem prowadzi profilaktyke malzenska, organizuje wiele zajec (przynajamniej u mnie), prezentuje tzw. nauke spoleczna, wspiera rodziny obiadami, Caritas prowadzi stale ogromne programy. Koszt tego w stosunku ew. strat gdyby tego nie bylo, jest niewspolmiernie mniejszy. Ja patrze na to calosciowo a nie przez pryzmat osobistego stosunku do tego czy tamtego Kosciola, co prawie zawsze widac z tresci pisanych postow.

Natomiast czym innym jest sama wiara, nauka tej wiary, do czego kazdy ma prawo miec swoj wlasny stosunek (wybierac). Pisalem jednak ze wybor zyciowy jest bardzo ograniczony (sa tylko dwie opcje) dla czlowieka, i ze odrzucanie czegos z powodu jakis "niepodoba mi sie" jest samooszukiwaniem siebie. Oczywiscie jesli ktos naucza czegos a sam nie daje tego przykladu, to taka nauka ma niska sile przebycia. W PS jest jednak przyklad zycia kogos, kto postepowal tak jak nauczal. Odrzucanie wiec chrzescijanstwa, jego zasad, wogole z powodu postepowania kogos w jakimkolwiek kosciele a jednoczesnie swiadomosc tego ze oryginalny przyklad istnieje i jest dostepny, jesli nie jest swiadome a podawane powody sa "dziecinne", jest po prostu samooszukiwaniem siebie, i tacy "ateisci" nie maja z niczym problemu, nic ich nie razi, jedynie istnienie Kosciola. Czyli przez swoj emocjonalny stosunek pokazuja ze z tym wlasnie maja najwiekszy problem (z wiara, kosciolem). Dla mnie jest to oczywiste.