Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Heh, to nie jest tendencyjne patrzenie. To wynika z Pisma. Czasem taki ksiądz wie więcej o życiu niż niejeden świecki. Czy Kościół zawsze ma iść z duchem czasu? To my musimy dostosować się do Kościoła, my, nasza wiara, a nie Kościół do nas. Inaczej byłoby to pójście na łatwiznę. Zresztą przecież Kościół się zmienia, jego nauka społeczna ulega zmianie. Poczytaj katechizmy przed- i posoborowy - różnice są ogromne i dotyczą spraw fundamentalnych.

Idź do spowiedzi do franciszkanów, dominikanów lub znajdź stałego spowiednika, najlepiej postępowego wykładowcę z ATK lub Wydziału Filologicznego. Ja kiedyś chodziłam do takiego. Powiedział, że jeśli kocham się z moim przyszłym m`eżem, kocham się a nie rżnę czy bzykam i wiem, że zostanę jego żoną, tzn. mam 100% pewność, że za jakiś czas zwrzemy sakrament małżeństwa - to nie ma problemu. Ale to zależy od spowiednika - kwestia jego interpretacji. Wierzę, że znajdziesz kogoś takiego.

Nigdy nie mówię wszystkich grzechów. Część z nich w myślach ujmuję mówiąc słowa: Więcej grzechów nie pamiętam. Wierzę, że jest to moment kiedy pomyślane grzechy zostają mi też wybaczone, mimo, że nie zostały wypowiedziane na głos.
Nie wyobrażam sobie spowiadanie się księdzu z wszystkich grzechów! Musiałabym mu wtedy powiedzieć o seksie z moim chłopakiem, bo przecież to seks niemałżeński, o masturbacji, o myślach różnego rodzaju itp. No myślę, że ksiądz zrobiłby mi niezłe kazanie,  o ile by mnie nie wyrzucił z kościoła. A jestem pewna że 100% osób chodzących do kościoła nie spowiada się z uprawiania miłości, bo po co księdzu taka wiedza, po co rozbudzać jego wyobraźnię i jeszcze mieć go na sumieniu, że przez nas miał złe myśli Lepiej oszczędzić księżom niektórych szczegółów!

Jednak religia dopuszcza tylko seks małżeński, zaspokajanie potrzeb seksualnych tylko z udziałem stałego partnera, a wszystko to zawarte w przykazaniu: Nie cudzołóż. Samozaspakajaine też mieści się w grupie tych grzechów naruszających to przykazanie. A zatem należałoby się z obu spowiadać. Grzechem jest to co co jest niezgodne z naukami Kościoła, a nie to co my sami, prywatnie wedle naszej filozofii uważamy za grzech.

A czy nauki Kościoła przypadkiem nie bazują na przykazaniach i Ewangelii? Na jedno wychodzi moim zdaniem, tak czy tak relgia nie popiera  seksu przedmałżeńskiego, zarówno nie godzą się  na to przykazania, jak i Biblia. Rola Kościoła polega na tym by o tym mówić na głos i pomóc ludziom zrozumieć przekazy biblijne. Chyba jednak nikt nie mówi księdzu wszystkich grzechów, no bo niektóre z nich są tak intymne i prywatne, że nie mówi się o nich neikiedy z najbliższymi osobami, czasem nie umiemy się przyznac do nich sami przed sobą, a co dopiero księdzu. Tym bardziej, że wydaje mi się iż każdy z nas z wiekeim ma coraz więcej tajemnic i coraz mniej wierzy w to, że to Bóg nie mając co robić, uszami księdza w konfesjonale słucha naszych dużych i mniejszych wykroczeń.

Nie wiem czy wiecie, że spowiedź była protoplastą obecnej psychologii? Na początku nie było katalogu grzechów jak w zeznaniu podatkowym. Miłość Boga dawana - przekazywana była bez kartek. Warto o tym wiedzieć i pytać własnego sumienia, czy jestem ok czy też nie, ono jest bezstronne i służy doskonale przy robieniu rachunku sumienia. Więc jeśli nie czujesz, że grzeszysz no to ja się pytam, po co chwalisz się przed obcym facetem?
Osobiście uważam, że tak właściwie nie grzeszymy, tylko popełniamy wiele błędów, które można i należy naprawić. Ale ten tok myślenia wymaga więcej wglądu, nie wystarczy średnia katecheza, często prowadzona w sposób obecnie głośno krytykowany.
kiki ma rację, że sami zrobiliśmy ze spowiedzi przykry obowiązek kablowania na samych siebie.
Pozdrawiam cieplutko i z Miłością

Chwilę mnie nie było, czasem i ja jestem zajęta.
Co do czystości sumienia... tak Emilio, masz rację. Sumienie stoi na straży wszystkich nakazów i zakazów jakie przyjęliśmy za swoje we wczesnych latach dziecięcych.
Moje wypowiedzi są trochę ...., z perspektywy zrobienia generalnych porządków we własnym wnętrzu. Teraz na przykład wiem, że dziesięć przykazań - jak uczy nasza kultura - to dziesięć drogowskazów na drodze życia, podane w odpowiedzi na pytanie po czym poznam, że idę dobrą i właściwą drogą. Już w tym miejscu zostało przekręcone pojmowanie starożytnych. Jest wiele naciąganych dogmatów utrzymujących prowadzenie "za pomocą kija i marchewki", bo tak łatwiej jest kontrolować. Jednak nie widzę w tym nic złego, tak prowadzić dają się tylko ci którzy tego chcą. W obecnych czasach zniknęły stosy, kamienowanie i lincze. Nie ma restrykcyjnego przymusu wypełniania tych dogmatów - i tu trzeba przyznać mądrość kk. Nawet nie ma obowiązku uczestniczenia w spowiedzi czy nawet mszy - nikt cię nie potępia(przynajmniej w teorii teologii) więc i wszyscy powinniśmy przestać się potępiać .
I jeszcze jedno - o manipulacji z zewnątrz - jeśli poddaję się manipulacji to i tak jest to mój wybór i odpowiedzialność za niego. Ja zaniechałam "spychówy" odpowiedzialności na świat zewnętrzny. Jeśli podjęłam błędną decyzję, to mogę ją zmienić. To mnie na prawdę pomogło uzyskać wolność, przestać użalać się nad sobą, oczekiwać, że ktoś... kiedyś... mnie wyręczy ... marnować własną energię i czas. Jednak zaznaczam, że mnie to pomogło - nie wiem co może pomóc każdej innej osobie.
Pozdrawiam cieplutko

Emilia, myślę, że z doświadczeniem i to każdym możesz zmieniać się tak jak uważasz za słuszne. Wiek tu niewiele ma wspólnego. Znam wiele rówieśniczek, które nawet nie zastanawiają się po co tak na prawdę żyją.
Tak sobie myślę, że istotne jest zrozumienie ... czym jest świadomość , a takie rozumienie nie zależy od wieku tylko od dojrzałości jako istoty.
Pozdrawiam cieplutko

Saba, czy ty na pewno wiesz, że będziesz tam... rozliczna , jeśli tak to zdradź mi przez kogo, kto oceni wartość twego życia i skąd wiesz, że grzech w przeszłości nie był przypadkiem obecnego błędu. Mam nadzieję, że wiesz iż Bóg jest Istotą, nie starcem siedzącym na chmurce. A Istota jest poza ocenami i poza dogmatami.
Ja myślę, że warto zostawić dogmaty w spokoju i ... żyć Miłością, a wtedy wszystko wolno i to nie moje przekonanie tylko wskazówka mądrych ksiąg, jak Testament zarówno stary jak i nowy.
Pozdrawiam z Miłością

saba napisał:

Rozważania,rozważania...przecież i tak każdy z nas zostanie rozliczony ze swojego życia tam.....tam się dowiesz jak oceniono twoje życie,ile było warte,czy było w porządku ,a grzechy to naprawdę jest nie istotne...chyba ,że zabijesz  a i za to Cię ocenią tam.................

Nie dokładnie jest tak, że ktoś po prostu sobie oceni nasze życie i powie, czy było coś warte, czy nie. Jezus powiedział, że tak, jak my osądzamy, tak i nas będą osądzać. Więc tak naprawdę wszystko zależy od nas. Czy grzechy nie są istotne? Są, ale to, czy zostaną nam odpuszczone, również zależy od nas. Jeżeli np Anna, żyje ze swoim mężczyzną bez ślubu to jest to grzech. Ale jeśli potępi kiedyś kogoś w swoim życiu za to, że żyje bez ślubu, sama za to zostanie potępiona.

Jezus powiedział, że taką miarką, jaką my odmierzamy i nam odmierzać będą.

Ostatnio edytowany przez xibalbaa (2008-06-14 11:38:38)

Nie spowiadam sie z sexu przedmałżeńskiego( mam narzyczonego, jesteśmy ze sobą 6lat a we wrześniu bierzemy ślub) ponieważ nie uważam by był to grzech.
Grzechem by było jak bym stała przy drodze i zaczepaiała tirowców, lub na dysce dawała pierwszemu lepszemu.
Jeśli jestem z kims kogo kocham, chcę spędzić reszte zycia-to chce mu dac siebie w całości, łączyć sie z nim, przezywać namiętności.
Czy to źle? nie uważam...

mi katechetka powiedziala kiedys ze patrzenie na kogos z pozadaniem to cudzolostwo. przeciez przechodzi sie przez pewien okres kiedy hormony buzuja i to naturalne za patrzy sie na kogos z mysla co ma pod ubraniem.. zwlaszcza mezczyzni.
nie rozumiem kosciola ;/

Nieodpowiedni, nikompetentni ludzie ucza katechezy, religi.Wygłaszają jakieś swoje herezję i zniechęcają młodych do kościoła, wiary, Boga- to smutne.
Sama wiem jak takie bezmyślnie wypowiedziane na lekcji słowa przez katechetke mogą zaboleć, zranić, wkurzyć itp.