Jak mu to powiedziec??? - Netkobiety.pl

Nie chcesz go zranić?
Ty nie myśl o nim, myśl o sobie.

On jest żonaty, będą mieli z żoną dziecko. Niepotrzebna jest do tego jeszcze jedna osoba - Ty.
Daj sobie spokój, nie pomagaj mu w niszczeniu małżeństwa.

Jak mu to powiedzieć? Normalnie.
Słuchaj, stary, przykro mi, ale nic z tego nie będzie, bo masz rodzinę. Zostańmy przyjaciółmi.
Nie bój się, nie zranisz go, co najwyżej ucierpi męskie ego zdradzacza.

Masz dwie opcje. Albo porozmawiać z nim "na poważnie" i powiedzieć, że nic z tego nie będzie, bo powinien się skoncentrować na dziecku i naprawianiu swojego małżeństwa, póki jest co ratować.
Albo "mimochodem" przy najbliższej rozmowie pogratulować mu przyszłego ojcostwa i powiedzieć, że w tych okolicznościach rozumiesz, że rozmawiać tyle ze sobą nie będziecie, że na interesowanie się tobą nie będzie miał czasu, bo musi się skoncentrować na rodzinę.
Najlepiej byłoby postawić sprawę wprost. Że w obecnych okolicznościach nie jesteś nim zainteresowana, a jeśli cię szanuje (zakładam, że tak) to zaakceptuje, że wasza relacja dalej zajść nie może.
Zarówno dla ciebie, jak i dla niego i jego rodziny lepiej jest, żebyście ograniczyli kontakty tylko do minimum, w zakresie pracy, a żadne półśrodki w postaci przyjaźni się nie sprawdzą. On by do ciebie podbijał, ty byś się zastanawiała, a w końcu skończyłabyś jako kochanka z wyrzutami sumienia.
Postaw sprawę jasno i z czystym kontem zrób sobie miejsce w życiu dla kogoś wolnego

Też uważam że zdecydowanie wprost. Tak najlepiej.

Tylko musisz to zrobić zdecydowanie. Raczej nie przy okazji i delikatnie bo nic z tego nie wyjdzie.
Facet wyczuje że się jeszcze zastanawiasz że nie jesteś tego pewna.

Zdecydowanie i prosto w twarz jak sprawa stoi.

Jak będziesz przy okazji mówić i że nie bardzo itd. to nic nie da on zauważy że nie jesteś przekonana co do tego co mówisz i z czasem znów się zacznie.

Zdecydowanym tonem patrząc mu w oczy powiedz że go lubisz ale tylko tyle i żeby zachowywał się normalnie bo źle się czujesz jak są podteksty a chcesz być jego kumpelą. I że takie jego zachowanie to niszczy a nic więcej między wami nie będzie.

Rozmowa raczej nie powinna być trudna bo z tego co piszesz to jeszcze do niczego między Wami nie doszło tak?

Najważniejsza stanowczość, gdy będziesz z nim rozmawiać i później konsekwencja. Powiedz mu też o komplementach że miło że Ci mówi ale że jednak Cię to krępuje, i wolałabyś by tego nie robił.

Jeśli gdzieś tam podświadomie coś do niego czujesz to trochę trudniej może być.

W pracy powinnaś dać radę.

Najważniejsze żeby nie przekraczać pewnych granic.
Na siłę nie staraj się go unikać bo to nic nie da a wręcz nasili Twoje podświadome myślenie.

Jeśli postawisz sprawę jasno a gość jest "kumaty" to to uszanuje i powinno Wam być łatwiej.

Staraj się rozmawiać normalnie jak dawniej.

Skoro ma problemy w domu nie komplikuj tego jeszcze bardziej wchodząc miedzy jego małżeństwo. A on niech te komplementy mówi własnej żonie - to na pewno nie zaszkodzi

Rozumiem, bo byłem dawno temu w podobnej sytuacji z koleżanką.
Ona wtedy mężatka (z moim znajomym) ja stanu wolnego.

Wspaniała dziewczyna, i takie mam zdanie o niej do dziś.
Niestety nie utrzymujemy kontaktów. Świadomie i z własnej woli.
Ja żeby do niczego nie doszło wyjechałem. Jak się domyślam w dzisiejszych czasach nie masz pewnie takiej możliwości żeby wszystko zostawić. Ja miałem łatwiej byłem sam.

Nie żałuję. Mam czyste sumienie. Choć ciężko bardzo było.
Mam nadzieję jeszcze kiedyś się z nią spotkać, porozmawiać ale to już może na starość, powspominać żeby teraz losu nie kusić
Widziałem ją może ze dwa razy z daleka przez ostatnie kilka lat (ona mnie chyba nie).
Wiem od znajomych że jej związek i tak się rozpadł, ale ułożyła sobie życie, i fajnie bo takim kobietom życzę jak najlepiej. Może gdybym był wolny gdy ona się rozstała wróciłbym, ale nie byłem wiec niech zostanie jak jest

Wiem że nie będzie Ci łatwo, ale wiem też że nie warto pakować się w życie innych jeśli tam już ktoś jest.

No nic czas wziąć młotek i wybić go sobie z głowy   Więcej jest przeciw niż za. Więc nie mam się nad czym zastanawiać. Najwyżej go urażę, może wtedy będzie łatwiej i on też sobie odpuści....

Nie czujesz sie oszukana przez niego ??
Małżeństwo mu sie niby rozsypywało a ona zaszła w ciąże ??
Pewnie jest sam zdziwiony jak to sie stało.

a wogole jak sie dowiedzialas o tym?Sam Ci to powiedzial?Czy od znajomych sie dowiedzialas?

Ja za Ciebie trzymam kciuki, widać, że masz dobrze poukładane w głowie, więc sobie poradzisz Ważne, żebyś nie zaczęła się wahać jeśli wymyśli jakąś bajerkę na poczekaniu, różnie może być.

Dzieki Kareena.

Prawdą jest, ze nie byłoby z tego nic dobrego i że powinnam raz konkretnie dac mu do zrozumienia, zeby dał mi spokój. Tego jestem pewna i tego się będę trzymać. Jak mi pójdzie? Nie wiem.  Jestem dobrej myśli, że wszystko samo się ułoży i nikt nie ucierpi.