Zachowania mężczyzn po rozstaniach - Netkobiety.pl

Stwierdziłam, że założe nowy wątek, nie potrafię tu nic znaleźć.
Opowiem swoją historię, chciałąbym żeby ktoś na to popatrzył ze strony obiektywnej.
Otóż to, byłam 3 lata z facetem, to była jak strzała amora, przez pierwsze dwa lata było świetnie, ponieważ mieliśmy podobne priorytety, on jeszcze się uczył, nie potrafił znaleźć pracy, ja kończyłam szkołę, zaczęłam studia zaoczne. Nie miał pracy, był po wykształceniu gimnazjalnym, pomogłam mu zrobić średnie, zawsze byłam, wspierałam, pomagałam, a on uganiał się za kumplami i jarał ziele. Schody zaczęły się gdy wyprowadził się na własne mieszkanie (kupiła mu je mama, ogólem był bardzo niesamodzielny). Zaczęły się kłótnie, okazało się że ów pan ćpał, zaćpał się i kłamał, zerwałam, lecz sumienie nie pozwoliło mi go tak zostawić, więc robiłam cuda, żeby go z tego wyciągnąć. Kosztowało mnie to wiele nerwów i stresów, zaczął wydzwaniać, płakać nachodzić, żebym wróciła, zgodzilam się i zostaliśmy na nowo parą. Zaczęłam chodzić do psychologa, ponieważ byłam współuzależniona, bałam się że znów weźmie białe, że znów się stoczy, od tego momentu byłam bardzo zdenerwowana, płaczliwa, dużo krzyczałam, a nawet wyzywałam, przyznaję się bez bicia, strach mnie paraliżował, lecz niejednokrotnie mówiłam, ze potrzebuje wsparcia, bo się wykańczam. Zaczęło się, raz pojechał, bez słowa z kumplem z którym kiedyś ćpał, do Chorwacji na 5 dni, bez słowa, bo niby było mu źle, potem gdy nie odpowiadałam na jego smsy, po tym czynie, zapoznał się z jakąś laseczzką i był z nią w kinie, twierdząc że nic sie nie działo, ale spotkał się z nią bo był taki smutny i zdołowany. Wybaczyłam. Znów kłótnia, poleciał na jakiś koncert ze swoim kumplem, znów jakiś numer jakieś smarkuli. Zrozumiałam, był pijany. Potem skłamał że pracuje, przez tydzień mnie przekonywał że pracuje, stwierdziłam że skoro normalnnie sie nie da, to będę przemiła żeby go sumienie zjadło. Wygadał się, wybaczyłam, bo "bał się że mama mu będzie rachunki sprawdzać". Pracy normalnej to on nie miał, od dwóch lat studiowałam zaocznie, pracowałam w restauracji na normalny etat, a on przez 3 lata nic! Potem było przez miesiąc okej, festiwal, pojechaliśmy wspólnie na Chorwacje i nic nie wskazywało na cokolwiek... Pokłocilśmy się, bo znów mnie okłamał, bądź jego kumpel nazmyślał. Uderzyłam go w twarz po pijaku, przepaszałam, zrozumiałam. Udał że tego nie było, i jak gdyby nigdy nic, zaczął się do mnie dobierać. Stwierdziłam że to dziwne, ale okej. Później kłamał w żywe oczy że nie jarał zioła, mówił że z tym skonczy. Wyszłam z jego mieszkania z histerycznym płaczem. Dwa tygodnie nic, raz trochę pisał on, potem w drugim tygodniu ja. Zerwał ze mną, bo go wybłagałam o spotkanie. Był szczęśliwy, uśmiechnięty, zaraz zorientowałam się ze kogoś ma, to był moment, mówił że nie chce nikogo, chce być sam, oddać się pasji, motorowi. Płakałam, nie rozumiałam, myślałam że robi sobie jakieś żarty...
Nie odzywałam się do niego 1,5 tygodnia, zaczął wypisywać, że mnie kocha, że wierzy w naszą miłość, że nie daje rady bezenie, że nie widzi życia z inną kobietą, że sie zabije, że jest w fatalnym stanie ; O , że jego życie nie ma sensu, że będzie tego żąłował do końca życia. Olałam, na drugi dzień wydzwaniał, już mu odpisałąm, że miał rację, nie pasujemy do siebie, że to byla jego decyzja, że nie rozumiem go. Błagał o spotkanie, mówił że ciągle o mnie myśli, tęskni. Po 5 dniach, czy dam sie wyciągnąć na herbatę, że nie chce urywać takiego kontaktu, że myślał że BĘDĘ WALCZYĆ i takie pierdzielenie głupie. Dzisiaj weszłąm przez przypadek na jego gg, na moim laptopie, okazało się że ma panienkę od 11 października, ze mną zerwał 12 października, wydzwaniał i pisał 1,5 tygodnia później, czyli już z tą panienką był. Już słodkie foteczki na facebooku i inne. Nie przejelam się tym tak bardzo, ale do jasnej ciasnej, ja jestem chora psychicznie czy on? Może mi ktoś powiedzieć co mnie jeszcze czeka żebym była przygotowana psychiczznie i w co on ze mną pogrywa? o co tu kurczaki chodzi? Broń Boże nie chce z nim być, ale jego zachowanie jest... dziwne... po prostu zaczynam się bać... Ciągle o mnie wypytuje innego znaojmego, pisze że chce wrócić mając tamtą. Zaczyna związek od kłamania jej? Pozdro. Moge prosić o szczere opinie?