zwiazek sie rozpada mimo ze sie kochamy - Netkobiety.pl

Masz co chciałaś a to zerwanie tylko mu pokazało, że nie może być ciebie pewny a teraz cierp co sama stworzyłas wyjście proste koniec

dodam jecsez ze ostatnio zrobil sie bardzo oschly , powiedizla stwierdzenie ze chce przerwy ale takiej ze jest sam, ja na to ze jak moze tak mowic skoro sie kochamy to przerwa jets po to by przemyslec wszytsko ale z zamierm powrotu do siebie, on uparcie twierdzi ze chce przerwy ale ze jets sam wteyd, pyatm cyz to oznacza ze mnie zdradzi lub bedzie flirtowal a on bezczelnie powiedzial : nie wiem. wybuchlam placzem, bo jaki facet ktory kocha tak mowi?

z racji ze zwasze byalm starsnzie sczesliwa jako singielka pewna siebie, nie chcialam zwiakzu bo nie ufalam facetom, i gdy spotkalam kogos innego wyjatkowego zakochalam sie sczezre i mocno, myslam ze to na cale zycie, a tak sie wszystko psuje ;( jestem zalamana, nie ardze sobie w tej syt, czuje sie calkowicie niechciana, ponizona, odepchnieta i zawiedziona, koham go ale z taka wersja jego jak teraz nie chce byc. mam nadzieje ze wszytsko przemysli i zrozumie ponownie to czym sie kierowla jak tak bardzo mnie kochal

nieraz doradzalam kolezankom, wiem ze nie powinnam sie ponizac, blagac, znosic kolejnych cierpien, a ost rani mnie kazdym slowem, ale napawrde sczezre go kocham, wiem jaki byl, i mysle ze w glebi duszy nadal jets tym chlopakiem ale sie okrutnie pogubil, dlatego tez nie odpuscilam jecsez bo mam nadzieje ze sie w pore wyhamuje.
pomozcie mi,
opowiedzcie cos...
doradzcie....
niedlugo minie 3 i pol roku arezm, a ja sie boje ze te wyjscia, koledzy, poznawanie osob, przerwa ze to nas oddali, proboje pisac, zabiegac poakzywca ze go kocham ze zaleyz mi by byl dobry i samam mu mowie ze tez ywluzuje ze to obustronne strania, ze oboje musimy byc dla siebie tacy jak dawniej, ale albo jzu nie chce byc ze mna, albo rzeczywiscie z kims juz kreci, albo az tak jest zalamny i pogubiony ze jzu nie mysli trzezwo i nie wie co sie dzieje

ok juz wiem;)

powiem tak STWORYŁAŚ POTWORA :-) to teraz masz czego chcialas.....
i po co ci to było ,kiedyś mialas fajnego chłopaka,wrazliwego ,zakochanego ,ale ty chcialas by był PRZEBOJOWY no to teraz jest ,tylko ze po drodze (bo ta jago przemiana przecież się troche działa) on stwierdził ,ze może mieć jeszcze bardziej przebojowa dziewczyne,taka która nie będzie wiedziała jaki to kiedyś był PIERDOLOWATY ,taka która nie będzie wiedziała z jakiej patologii pochodzi,taka która będzie widziala w nim tego LOWELASA jakim jest teraz ,BO ON SIE WSTYDZI TEGO KIM BYL KIEDYS ,teraz ma inny obraz siebie i chce by i jego dziewczyna taki miała,

bajka się skonczyla,troche na twoje zyczenie,pokazalas mu inny swiat,utwierdzilas go w przekonaniu ze może być inny,no to teraz jest ,było fajnie ale TO SE NE WRATI ,nie widze szansy dla was,niestety,

następnym razem radze poszukać kogos takiego jak ty sama

pomagalam mu z checią, byl dla mnie wspanialy, przy mnie zaczal sie usmiechac. to byly rozne male i wieksze gesty. dawalm mu usmiech, rozmawialam, tlumaczylam, przede wszystkim pokazalm ze mozna robic razem mase fajnych rzeczy i szcezrze sie cieszyc nasza miloscia

naparwde chce to uratowac, wierze w jego szczerosc jeszcze, morlanosc i dobre intencje.i to cudowne serce jakie mi w calosci oddal i zaufal wtedy.

mowi ze kocha ale narazie chce byc sam bo nerwowo nie wytrzymuje, am depresje, nie wie juz kim jest. a ja czuje ze ta przerwa to koniec...

nawet dajac ta przerwe nie wiem cyz dobrze robie. mama wraenie ze z kims pisze, ze cos nie gra, co jesli on juz od jakiegos czasu sie dystansowal i zwyczajnie rozwaza jzu chociaz kontakt z innymi? przeciez to jzu znaczy o braku jakiejkolwiek checi...

Aniu jestem prawie dwukrotnie od ciebie starsza i powiem ci, że przeszłam w życiu uczuciowym tyle, że mogłabym napisać grubą powieść. Jedno jest pewne - z woli i błagania kobiety żaden mężczyzna nigdy nie zmieni się na lepsze. Albo on sam zmęczy się swoimi błędami i zechce żyć w normalnym, spokojnym związku, albo możesz się zapłakać na śmierć i nic z tego nie będzie. Jeśli on czuje się już taki pewny siebie, wolny i niezależny to żadne twoje wyznania miłości go nie zawrócą z drogi wolności, którą wybrał. Wiem jak kobiecie jest ciężko i potwornie smutno, gdy ona kocha z całej siły, a on co raz bardziej się oddala. Na większość mężczyzn nie działają ani łzy, ani prośby, ani błagania, ani wyznania miłości. Jeśli on już wybrał swoją drogę, która nie jest równoległa do twojej, to im mocniej będziesz próbowała go zatrzymać, czy zawrócić, tym mocniej on będzie od ciebie uciekał. Niestety nie ma dobrego rozwiązania - albo z nim zostaniesz i będziesz cierpieć, albo rozstaniesz się z nim i też będziesz cierpieć. Tylko to pierwsze rozwiązanie daje ci możliwość bycia workiem do bicia twoich uczuć, a to drugie rozwiązanie daje ci możliwość wyjścia z niezdrowych i nienormalnych układów z obecnym partnerem i znalezienia innego, lepszego, mądrzejszego męzczyzny.

Naprawde oznacza ze tak chcialabym zeby bylo a nie ze tak jest. To zyczenie.

Hej słuchaj, głowa do góry - i nie słuchaj ludzi co mówią Ci, że to "Twoja wina" - co za totalne kuriozum. Twoja wina, że byłaś dla niego dobra? Albo, że chciałaś by być przebojowy? Albo, że raz z nim na TYDZIEŃ zerwałaś? Daj spokój.

Przypadek tego faceta wcale nie jest odosobniony - wręcz powiedziałabym że taka jest natura ludzka - gdy ktoś jest 'w dole' to kurczowo trzyma się czegoś/kogoś kto zapewnia mu czy jej chwilowy high. Gdy nabędzie i naje się już pozytywnej energii nagle widzi wiele opcji - dostatek zamiast braku - a wtedy idzie, biegnie by się tym zachłysnąć.

Facet ma teraz pojęcie, że jest pół-Bogiem - daj mu nim być. Niech sobie biega po tych imprezach. Ty zacznij od dbania o siebie, może jakaś siłownia, solarium, zrób sobie paznokcie, strzel sobie fajną bieliznę. Wychodź jak kiedyś, uśmiechaj się, rzucaj szczęśliwe posty na fejsa. A tym gościem staraj się nie interesować zupelnie, jak coś napsize to spoko a jak nie to nie.

Mentalność wielu mężczyzn jest jak mentalność dziecka - Jacuś ucieka po podwórku od mamy bo ta go goni, a jak mama nagle zawraca i mówi - Jacuś idę do domu a ty rób co chcesz - to dziecko jeszcze może chwilę pobiegnie, w końcu stanie i zacznie biec w panice do mamy.

Jesli chcesz zrozumiec to w zyciu tak jest ze ludzie sa ze soba przez jakis czas. Wydaje mi sie ze Ty w tym zwiazku spelnilas juz swoja role. Pomoglas mu. Natomist sama powinnas zrozumiec, ze zwiazek nie jest na zasadzie wdziecznosci. Bo moze tego oczkujesz. Choc to brutalne to tak sie nie da. Po prostu wasze drogi sie rozminely. Dzis zaczynasz sie mierzyc z faktami choc dalej masz zyczeniowe myslenie. Jesli porowanc do do czegos to chyba do checi posiadania samochodu, ktory ma mknac 200 km/h a jedzie 20 km/h wiec bedziesz go sama pchac ale i tak nie osiagnie tych 200 a raczej zjedzie do 10, 5 km/h. Roznica u was to przede wszystkim roznica systemu wartosci. Dla Twojego chlopaka nie ma wartosci to co robilas ale nowe zycie. To co bylo miedzy wami, to troche powierzchownosc, takie uczenie sie pewnych zachowan. Jesli te wzorce zostaly utrwalone to moze dzieki Tobie, w przyszlosci ulozy sobie szczesliwe zycie z kims innym. To rowniez Twoja zagluga a Ty przez ta sytuacje bedziesz oduczala sie zazdrosci. Dlaczego uwazasz ze musisz go miec? Nie lepiej byc wolna i poznac kogos odpowiedniego dla Ciebie? Chcesz zamienic swoje zycie w pieklo, w imie czego? Dawnych wspomnien? Te mozesz przeciez zachowac mimo wszystko.

Sosenek, jakbyś pisała o mnie. Przygarnięcie biednego misia i zrobienie z niego człowieka sukcesu...a potem szkoda słów. Tyle że u mnie moja ślepota trwała jakieś 4-5 lat. Od 2 lat uciekam. Niedługo ostateczne stracie.

Po co Ci taki facet? Naprawdę chcesz otaczać się ludźmi fałszywymi? 
Jak mu dawałaś z siebie to Cię chciał, był dobry... jak teraz Ty go potrzebowałaś to kopnął Cie w duu*pe?  Słuchaj, podejrzewam, że jakbyś zachorowała, coś Ci by się prawdziwie stało, to jak by on się zachował? Aż strach pomyśleć. Wiesz, tak sobie myślę o Tobie i jedyne co on dobrze, zrobił, że Cie zostawił teraz. Nadal jesteś młoda, piękna.. gorzej jakby Cie powodził za nosek z jeszcze 10 lat i potem rzucił. Martwię się, że on Ci nie da jednak spokoju.. on wie, że Ty go nakrmiłaś... to on był dołem...    jak tylko cwaniaczek zobaczy, że  sobie ułożysz  życie to zacznie Ciebie bałamucić... a prognozuję, że niestety do niego wrócisz;/ i bedziesz dalej
trampolina....;/

Szczerze? Uważam, żez facetem wszystko w jak najlepszym porządku. Przyzwyczaiłaś się do jego patologicznego obrazu okazywania uczuć, a coś, co jest normalne i nienachalne już Cię nie zadowala. Rozstanie albo akceptacja i tyle. Może też zastosuj się do rad, jakie dawałaś jemu, bo moim zdaniem z nim nic szczególnego się nie dzieje, wyzdrowiał chłopak, każdy potrzebuje pasji i czasu dla siebie, a wydzwanianie i widzenie się non stop jest właśnie chore.

Dokładnie tak samo jak Sosenek i lupulina było w moim przypadku. Gdy zrobiłam z niego człowieka, on pokazał mi twarz potwora. Czy mnie to boli? Kiedyś bolało nie do zniesienia, dzisiaj czuję taką pustkę i wypalenie, że nic nie jest w stanie mnie bardziej zdołować, więc skoro jestem już na samym dnie psychicznego piekła, to bardziej upaść nie mogę - zaczynam krok po kroku wspinać się ku górze. Bardzo chciałabym poznać kogoś kto mógłby mi chociaż odrobinę pomóc, ale cholernie się boję, żeby znowu za niedługi czas nie upaść z łoskotem na dno piekła.