Rzadki seks a ja wariuje - Netkobiety.pl

Ja uważam, że jak nie ma chemii w łóżku, to sprawa jest po prostu przegrana. Możesz stawać na głowie, ale jak facet ma małe potrzeby, to nie ma go co zmuszać. Seks jest w związku ważny. Nie należy problemów z seksem lekceważyć. Ja mając stałego partnera nie wyobrażałabym sobie 2 mies. przerwy w seksie, ot tak. Ja jestem w tej chwili wolna, a i tak wychodzi na to, że uprawiam seks częściej niż raz na 2 miesiące.

Ja   I absolutnie nie żałuję.

Mój były facet był bezustannie zmęczonym człowiekiem. Z początku rozumiałam to i wspierałam, bo dobrze wiedziałam, że w pracy bąków nie zbija, ale nadszedł czas, gdy skończyła się tolerancja dla odwracania się dupą w moją stronę, gdy kładliśmy się razem do łóżka. Rozmawiałam z nim wielokrotnie, tłumaczyłam, wychodziłam z inicjatywą na różne nowości, próbowałam też w odwrotną stronę, czyli przez pewien czas nawet półsłówkiem nie wspomniałam na temat seksu, ale co bym nie zrobiła, z jego strony wciąż zero odzewu.
Mimo, że jestem atrakcyjną i zadbaną, młodą kobietą, nie narzekającą na brak powodzenia, zaczęłam popadać w kompleksy. Pojawiła się frustracja spowodowana całą sytuacją, a wraz z nią dzikie awantury. Wtedy znalazł sobie nową wymówkę, że brak ochoty na seks z jego strony, to moja wina, bo ciągle się z nim kłócę. Wtedy odpadłam.

Jeżeli facet nie wykazuje inicjatywy w pokonaniu problemu, to nie ma sensu dalej tego ciągnąć.

To bardzo trudna sytuacja, ale chyba nie ma innego wyjścia niż rozstanie się. Jego nie zmienisz - on o seksie może czasami zażartuje, ale się go boi i nigdy nie będzie takim kochankiem, którego potrzebujesz. Takim facetom jak on wystarczą porno w internecie i tyle, kobieta ma spełniać inne potrzeby. A że Ty prędzej czy później nie wytrzymasz, właściwie nie powinnaś. Szkoda czasu.

proponuje albo z nim porozmawiać wprost i dosadnie w czym tkwi problem, Powiedzieć mu że jest Ci z tym źle i poszukać wspólnie rozwiązania albo po prostu się rozstać

I to niby my myślimy tylko o jednym teraz mnie proszę zjechać szczerze na to leje ale widać co komu potrzebne facet zapier. . . Po kilka godzin dziennie a wy o pierd . . . nice one sex jest ważny lecz nie najważniejszy znajdź innego który będzie cię porządnie pieprzyc ale będzie beznadzejny w innych aspektach na pewno sobie polepszysz

Błagam żałosne gadanie bo mi dobrze nie robi to niech go zostawi skoro nie chce się rozmawiać ale jeśli ktoś stawia seks ponad wszystko inne to co zostaje na resztę życia bez seksu ? bo ja mam mieszane uczucia jeśli kto stawia seks ponad wszystko inne a dogadać się można i to pieprzenie o porno brawo facet stracił pewność siebie i ciekawe dlaczego

Większość z nas pracuje. Ba ! W wielu przypadkach nie po kilka godzin dziennie, a po kilkanaście , i to oczywiste, że są dni kiedy wracamy do domu podpierając się nosem, a transformacja w gwiazdę porno to ostatnia rzecz, na którą mamy ochotę. Jednak dla równowagi w życiu występują też dni luźniejsze, i wtedy fajnie byłoby podziałać z "pierdołami" we dwoje. To takie normalne w zdrowo funkcjonującym związku, że gdy są w tej sferze jakieś zaburzenia, na innych płaszczyznach też przestaje stykać. I szczerze wątpię, że osoba, która stawia za priorytet w życiu seks, chciałaby się bawić w stałe związki.

Lucyfer, ja Cię proszę. Sex jest ważny, zawsze był i będzie. To dzięki niemu ludzie zachowują bliskie relacje. Mądre rady, iż są inne priorytety w udanym partnerstwie dla mnie, powiedzmy przedstawicielki kobiet 25-35 są irytujące.

spytać byś musiał mojego Aniołka ale nie interesuje mnie jakie masz problemy i ile prasujesz koszule dla jasności tak się składa że sex to nie wszystko jak dla mnie i to moje poglądy i mam prawo je wyrazić bo to wolny kraj

Naprawde tak trudno dojść do takich wniosków przed przeżyciem tego? Że kurcze papierek nie zmienia ani relacji, ani osób, ani świata? Przecież zaraz inne naiwne dusze (nie jesteś sama w swoich wierzeniach od początku istnienia świata) powiedzą, że każdy człowiek jest inny, każda sytuacja inna, każdemu należy sie szansa (albo pięćdziesiąt, nawet jak sam nie prosi i nie mowi o zmianach, nie pokazuje czynami że chce) i że w każdym jest dobro, tylko trzeba je odkryć (i naiwna dusza swoją miłością i dobrocią na pewno je odkryje).
To nie pechowe trafienie, tylko pechowe myślenie i pechowo stworzone emocje (zakochanie w wyobrażeniach). Mozna mowic, prosic, błagać, ostrzegać, a nawet katować (bo patologicznych sytuacji w związkach nawet bardzo 'normalnych' jest sporo, co czasem można nazwać katowaniem nawet), ale nie dotrze. Zaślepienie podświadomością albo co gorsza samym pożądaniem (bo atrakcyjny/a) ważniejsze. Może zmieniłoby się to gdyby wychowanie się zmieniło (główny cel w życiu to miłość, uzależnienie szczęścia od drugiej osoby, piękny ślub, gromadka usmiechnietych dzieci, księżniczka na wieży adorowana przez siłacza, siłacz chwalący się pięknością... która nic poza tym nie oferuje), stereotypy (może kobiety niech zaczną same podrywać, inicjować, starać się i sie mezczyznami opiekować, a wybierałaby dlatego tylko słabszych psychicznie i fizycznie? pierwszym wymogiem u kobiety nie byłby wygląd, a to by była zaradna i miała dużo kasy, by miała siłę bronić przed bandziorami) czy wyrzucenie z życia romansideł (bo zawsze są na jedno kopyto i polegają na historiach które sie nie zdarzają), wierszy, poezji, idealizmów. Zawsze jednak zdarzać się będą nietrafione/toksyczne związki niezależnie od edukacji (logika), bo tzw zakochanie/pożądanie/desperacja/niska wartość robi pewnym osobom wode z mozgu, tak jak przekonanie, ze nawet o najgorszą osobe/związek trzeba walczyć, bo inaczej... ego cierpi, cała psychika mówi ciału że odejście jest niedobre, że samotność, że to bolesne, więc trzeba unikać i "walczyć" czekając na zmiany lub kłócąc się stawiając ultimatum, obwiniając i zwiększając tą niesamowicie uzależniającą emocjonalnie toksyczność. Kłócić, godzić się i tak w kółko. Tak jak strach, że juz nikogo się nie znajdzie, to ta/ten jedyny i przypisywanie wyjątkowości do... bzdur. Bzdur, gdy się przeżywa X razy zakochanie i to w bardzo podobny sposób, mimo że osoba inna. I nie widzi się, że to wszystko zależy od nas. Zmieniamy percepcje, bo znowu wierzymy w coś co się nie zmieni, jeśli sami nie zmienimy. I efekty tych samych (np naszych) działań są bardzo podobne, mimo że kieruje się je także do innych ludzi. Że nie patrzy się na słowa, tylko czyny, a czyny interpretujemy jakie są (wyzwał - nie toleruje tego, bo mnie to boli, koniec rozmyślania), a nie jakie mogły by być (bo analiza - że miał zły dzien w pracy to dziś sie napił i dlatego wyzwał - ok, rozgrzeszam! albo zaprosił na 2 spotkania do rodziny tzn że jest pewnikiem zakochany już na 50 lat, albo poszlismy do lozka tzn ze juz jestesmy w związku, tylko boi sie mowic o uczuciach, jest niesmialy i na pewno skrzywdzony, wiec dam mu czas, będe sie angażowała mocniej, a on po prostu niech będzie i niech rzuca ochłapami/ściemą itd). Dorośli ludzie mówią, a tyle błędów, a to tylko wierzchołek.

Mnie auch, tylko szkoda, że tak dużo w nich na 'nie'. Ja jeszcze rozumiem jak ktoś jest spod znaku 'marneszanse' na zmianę, i to widac, słychać, ale tak na prawdę każdy zmienić się może, tylko potrzebuje odpowiedniego bodźca, motywacji. A człowiek jest tylko człowiekiem, ma prawo na błędy, na porażki, więc i na nowe szanse. Czasami wazne, że się próbuje po prostu, a nie tylko 'ah, jestem taka, i już, koniec kropka'. I zmiany trwają, nic się nie dzieje w 5 min.

Otóż to sam wiem po sobie, że w związku nie jest łatwo a jeśli chce się zmian to według mnie trzeba zacząć od siebie a nie od partnera i trzeba do tego dojść samemu wiem to po sobie nie było łatwo ale zrozumiało się to i owo a tu piszą tylko o jednym że seks i seks to seks bo seks jeśli bym miał wybrać seks lub wiecznie nie kończące się tematy ? To wybieram seks umysłowy bardziej mnie kręci widok iskry w oku niż sam nagi akt

Jak subtelnie napisane

No kurcze, ale on tej pomocy nie chce. Nie raz nie pięć szans i nic. To nadmierne zaangażowanie w próżnie idzie.
Oczywiscie nawet popieram zachęcanie i pokazywanie że się uda (a to trzeba mieć dużą pewnosc siebie, wysoką wartosc i wiare we wlasne mozliwosci ), ale tylko w danym czasie i tylko gdy nie narusza to naszego szczęścia, czy własnej osobowości. Czyli dopóki lubimy dawać z siebie nie dostając za wiele. Jak komus odpowiada taka sytuacja, to raczej by nie pisał i nie pytał innych...
Mozemy sobie pogadać bez konkretów, że mozna komus pomoc, ze jest duzo do zmiany, że zmiany na lepsze są potrzebne itd ale tu jest konkret i z tym mozna dyskutować. Sytuacja nie do zmiany. On nie chce tego, nie umie, nieważne. Związku nie może ciągnąć jedna osoba, czy sztywne przekonania tylko jednej ze stron. Jak z libido, które mamy jakie mamy (czasem mozna się zmusić dla kompromisu, ale na dluzsza mete to nie podziała) czy np że jedna strona chce dzieci, a druga nie. Nie ma kompromisów tutaj, jeśli jest tylko 100% na tak i 100% na nie.  Mozna tylko wierzyć, że komus za 10 lat się odmieni i nagle nie bedzie 100% na nie, tylko 99 I o tej całej wierze, marnowaniu swoich dobrych cech dla kogoś nieodpowiedniego (i czasu) pisze. Co innego jak ktos mowi i robi - będe sie starał(a), pomóż, bądź, jesteś mi potrzebna(y). Wtedy mozna powiedziec ok, jestesmy tylko ludzmi, zobaczymy. Tylko ile czasu.

thepass - a skąd nam wiadomo, że on nie chce ? Znamy wersję jednej strony ? ja sądzę że to nie jest tak jak myślimy w związku są dwa końce kija i sądzę że ten jeden zrobił coś czego ten drugi nie trawi może propozycja nie taka ? Może podciętą pewność siebie można spekulować a prawdy nie poznamy niech pokaże mężowi forum i poznamy jego zdanie i jestem pewny że nie będzie to wina jednostronna

Good point szatanie. Spojrzenie i argumenty drugiej strony też wypadałoby poznać.

Podpisuję się wszystkimi kończynami Odkąd wzięłam się za zmienianie SIEBIE, zamiast w kółko wymagać i rościć od wszystkich wokół, zaczęły się dziać wręcz cuda w moim życiu.

Skoro sytuacja trwa aż 4 lata i prośby, rozmowy nie pomagają, to sądzę, że to się nie zmieni. Podobnie jak nie wiem partner przez 4 lata cały czas nie dotrzymuje słowa czy robi cokolwiek innego i nic nie pomaga, to już nie pomoże. To za długi czas, autorka przecież wielokrotnie z nim rozmawiała. A powody już mniej ważne, jej facet nic z tym nie robi, ich potrzeby może są diametralnie różne i tutaj nic się nie zrobi. Ja bym zerwała, jednak seks jest ważną sferą i owszem, można się też dogadać, ale nie przy takich różnicach. Tym bardziej, że tyle czasu nic się nie zmienia. No i co jeszcze, ja bym obstawiała nawet nie małe libido, ale coś innego. No bo może ktoś mieć małe libido, ale jednak jak partner go pociąga, kochamy go, to ok, może seks będzie rzadziej z racji libido, ale będzie choć trochę namiętny, a nie tak mechaniczny. A tu nawet facet jej nie rozbiera. Ja bym obstawiała nie wiem uzależnienie od porno albo to, że ten cały związek kuleje albo jakąś traumę u faceta czy homoseksualizm, nie wiem. Po prostu wygląda mi to na coś innego niż małe potrzeby. Niemniej, skoro nic z tym nie robi, nic się nie zmienia tyle czasu, to ja bym jednak doradzała rozstanie. Rozmowy już były, minął długi czas, a tu nic, więc ja nie widzę za bardzo innego wyjścia.

Niestety, seks jest w związku bardzo ważny. Jeśli partner go nie chce, raczej go nie zmusisz.

Swoją drogą przyjaciółka miała taki problem i po roku jej związek się rozpadł (ona go zakończyła). Niedawno dowiedziała się, że teraz jej były spotyka się z innym facetem

Nie koniecznie. Facet to nie maszyna. Chociaż ja akurat nie powinienem doradzać w takich tematach. U nas seksu nie ma od lat, ale nam to nie przeszkadza.

Jestem w podobnej sytuacji , z roku na rok jest coraz gorzej . Brak sexu bardzo mi doskwiera i mimo to ze pracuje po 12 godz dziennie zawsze mam na niego ochotę . Niestety moja żona nie . Próbowałem wszystkiego ale bez skutku . 12 stosunków w roku to max . A ja tez wariuje bo konar płonie , co będzie jeżeli spotkam na swojej drodze inna kobietę i dam się uwieść . Mnie osobiście sex bardzo relaksuje i odpręża . Jak wy sobie kobiety radzicie ?