Uciec przed samotnością, czyli co mogę w sobie zmienić? - Netkobiety.pl

witaj Aga
Czytając twój post mam wrażenie jakbym sam go pisał. Jestem samotnym facetem i też nie mogę znaleźć miłości, kobiety którymi sie zainteresuje są już zajęte i to mnie strasznie dobija. Po imprezach wracam zupełnie zdołowany, że znów się nie udało nikogo poznać, naprawdę już nie wiem co jest ze mną nie tak, odechciewa się żyć, poradziłbym Ci co robić ale sam nie wiem... Gdzie ja mogę spotkać samotną kobietę, bo już naprawdę nie wiem
Pozdrawiam

Wątpię, abym była zbyt atrakcyjna - widzę na ulicy wiele kobiet, które są piękniejsze, zgrabniejsze itp. Każdy chce ukryć swoje niedoskonałości, myślę, że po ukryciu niektórych to i tak niektóre nadal widać
Jakoś nie widzi mi się chadzać specjalnie w miejsca, w których mogę kogoś poznać, tzn zmuszać się do chodzenia na siłownię, zamiast na dającą mi radość zumbę. Przez znajomych poznałam paru facetów, ale wyszły z tego relacje czysto koleżeńskie, nawet żaden mnie w jakikolwiek sposób nie zainteresował.

Jakiego faceta chciałabym poznać? Hmm..
Chciałabym, aby był wygadany i z poczuciem humoru. Szczery, myślący o poważnym związku, odpowiedzialny, kulturalny. Jeśli chodzi o wygląd to mam jedyne kryterium, którego nie ominę - wzrost - czyli wyższy ode mnie, nie mniej niż 185, a tak to budowa ciała normalna, takie czynniki jak włosy czy oczy nie mają znaczenia. Zadbany, czysty - to chyba normalne. Lubię facetów z poczuciem stylu, którzy chodzą w koszulach, fajnych jeansach itp

Ale dziś stwierdziłam, że widać nie wszystko jest dla wszystkich i trzeba się pogodzić z obecnym stanem

Bernadetko, łatwo mówić - wyluzuj - trudniej wykonać. Miło by było dzielić swoje pasje, wolny czas, szczęście i smutek z kimś bliskim na co dzień robię swoje, czyli pracuję, studiuję, jakieś małe przyjemności, spotkania ze znajomymi... ale gdzieś z tyłu głowy myślę o tym, że jestem sama, bo w wielu miejscach widuje pary bądź w takim gronie się spotykam. I nie wiem, jak wyeliminować takie myśli

Zdradź tajemnicę - jak? Kiedy wychodząc na miasto (pizza, kino) widzę pary, znajomi sparowani, a wieczory coraz dłuższe...

Rozumiem, że chciałabyś być w związku, też to w życiu przerabiałam. Też mnie nieraz olał w życiu facet, też długo byłam nieraz sama, a potem się pakowałam w durnowate sytuacje. Musisz sobie uświadomić, że bycie w związku to nie jest nadrzędny cel w Twoim życiu. Wrzucenie na luz polega zwykle na tym, że jak nie możesz czegoś w danej chwili zmienić, to przestajesz dostawać na tym tle kręćka. W ogóle, jak poznajesz facetów? Czy sama zagadujesz, proponujesz coś czasem?

Pisałaś też, że to, że jesteś otwarta i często się śmiejesz to maska dla ludzi. Skoro grasz i nie jesteś sobą w towarzystwie, to jest szansa, że sporo ludzi to wyczuwa. To może być problem.

Jak poznaję facetów? Przez znajomych albo w pracy. Ostatnio w pracy spodobał mi się jeden mężczyzna, zrobiłam do niego pierwszy krok, po czym okazało się, że jest zajęty. Poprzedniego sympatycznego też zagadałam w pracy i z rozmowy wynikło, że ma narzeczoną. Kolejny znajomy znajomego, w ogóle nie mój typ, ale postanowiłam dać mu szansę i dałam się zaprosić do kina - i tu również klapa, pierwsze wrażenie mnie nie zawiodło.

Maska... może trochę źle to nazwałam. W towarzystwie śmieję się i żartuję, bo mam zazwyczaj dobry humor, ale w domu potrafię płakać do poduszki i pewnie nikt z moich znajomych nie podejrzewałby, że tak się zachowuję w domowym zaciszu, że samotność tak mi doskwiera.

Ostatnią rzeczą jaką powinnaś robić jest umniejszanie swojej wartości, bzdura totalna. Zamiast myśleć, że jesteś byle jaka, nudna, że nie zasługujesz na uwagę, zainteresowanie, czy uczucia faceta pomyśl właśnie, że jesteś bardzo wartościową kobietą i nieliczni na Ciebie zasługują, a facet musi naprawdę mocno się postarać, aby Cię mieć. Kobieta pewna siebie, świadoma własnej wartości, szczęśliwa, zadowolona ze swojego życia jest o wiele bardziej atrakcyjna w oczach mężczyzn niż dziewczyna zdołowana swoją samotnością i stawiająca sobie za cel życiowy upolowanie faceta. Im prędzej zmienisz nastawienie tym lepiej dla Ciebie...a jak już zmienisz, to będziesz żałować każdej chwili spędzonej w dotychczasowy sposób

Musisz zatem od siebie dać co najmniej tyle samo. A więc - czy jesteś wygada i z poczuciem humoru? Bo widzisz, ja teoretycznie jestem kimś, kto spełniłby takie "wymagania" - łącznie ze wzrostem Ale widzisz, jeśli spotykam wygadaną i z poczuciem humoru kobietę, to ja też jestem wtedy wygadany i z poczuciem humoru. Ale jeśli kobieta jest małomówna i ogólnie mówiąc drętwa, to ja przy niej wygadany i zabawny nie jestem, bo nie otrzymuję w zamian tego samego. Nie znam cię, ale jestem pewien, że jeśli sama byłabyś właśnie wygadana i z poczuciem humoru, to podobni mężczyźni zaczęliby się wokół ciebie kręcić. Popracuj nad tym.

Żeby coś w sobie zmienić, to najpierw musisz sama sobie uświadomić swoje wady. Cokolwiek byśmy tu nie napisali, to zawsze będziesz odpierać zarzuty, że jest inaczej. Nikt ci więc nie napisze, co masz zmienić, bo wg swojego mniemania jesteś idealna. Jeśli teraz chcesz zaprzeczyć, że wcale nie jesteś idealna, to napisz, w czym nie jesteś. Wówczas może ktoś podpowie, jak to zmienić.
Bo to trochę tak, jak przyjść doktora i powiedzieć, że się czujesz chora, a na pytanie "jakie pani ma objawy?" odpowiedzieć "żadne, po prostu czuję się chora".

Problemy z cerą, to nic strasznego, szybko można się z nimi uporać, przy pomocy dermatologa lub odpowiedniego makijażu...ale mimo wszystko nie sądzę, aby to było przyczyną Twojej samotności takie drobne mankamenty nie decydują o tym, czy ktoś chce z nami być, czy też nie.

Patrzenie w oczy...hmmm, moim zdaniem kontakt wzrokowy jest bardzo ważny, często wyraża więcej niż słowa może nieumiejętność patrzenia w oczy w Twoim przypadku wynika z braku odwagi, zakłopotania...warto nad tym popracować, skoro potrafisz swobodnie rozmawiać z kobietami, to z facetami również się uda, o ile w pierwszej rozmowie nie będziesz zastanawiać się nad tym czy to, aby nie czasem miłość Twojego życia, takie myślenie stresuje więcej luzu, swobody, spontaniczności

Chęci bycia z kimś nie wykorzenisz z siebie, bo w zasadzie każdy człowiek bardziej lub mniej świadomie chce prędzej czy później kogoś przy sobie mieć, ale ważne abyś obecną sytuację zaakceptowała, poczuła się w niej dobrze i nie trwoniła cennego czasu na rozmyślania jak i gdzie znaleźć sobie faceta...jest całe mnóstwo bardziej interesujących zajęć no i to co uważam za najważniejsze, nie uzależniaj swojego szczęścia od posiadania drugiej połowy, to zła metoda tworzenia koncepcji swojego szczęścia.