zona ojca, jego smierc. Mowienie, ze to moja wina - Netkobiety.pl

Netka, dzięki:) zmarł na zawał serca w wieku 48 lat.

Twój ojciec widocznie myślał, że jak się ma dziecko to nie trzeba na nie łożyć i można się po prostu na nie wypiąć. To, że nie miałaś kontaktu z ojcem nie było kwestią kłótni między twoimi rodzicami, ale tchórzostwa ojca. Gdyby chciał - to by był obecny w twoim życiu niezależnie od tego, co on i matka wzajemnie o sobie myśleli. Kiedy go odnalazłaś to pewnie pomyślał, że wystarczy, że sobie trochę popiszecie, będzie miło i nic z tego nie wyniknie. Tymczasem miał obowiązek - m.in. alimentacyjny, który zwyczajnie olał. To zrozumiałe, że upomniałaś się o to, co ci się prawnie od niego należało. A on po prostu znów stchórzył - dlatego zerwał z tobą kontakt. A jego żona przegina. Jestem w stanie zrozumieć ból i żal po śmierci męża, ale żeby obwiniać ciebie? Przecież ty mu nie zrobiłaś krzywdy... Żeby w takim wieku umrzeć na zawał, to trzeba ciężko chorować na serce, nadciśnienie itp. Nawet jeśli się zestresował tymi alimentami, to powinien przynajmniej raz w życiu postąpić wobec ciebie odpowiedzialnie. Żonie ojca powiedz, że oskarżysz ją o nękanie, jeśli się od ciebie nie odczepi. Olej ją, zablokuj na portalach, a wiadomości po prostu wrzucaj do kosza. Popatrz na nią jak na zrozpaczoną kobietę, która nie wie, co mówi. Łatwiej będzie ci ją zrozumieć bez niepotrzebnego dawania wiary jej słowom.

Po pierwsze bardzo mi sie ta sytuacja nie podoba z kilku wzgledów. Autorka pierwsza "nekała" zonę ojca podczas procesu, ktora była adwersarzem jej zali i pretensji, wiec teraz nie powinna sie dziwic jak sytuacja sie odwrocila (Kali ukrasc krowe dobrze, Kalemu ukrasc Krowe zle). Corka nieznaleznie od sytuacji (nie wiemy czy to bylo konieczne) podeszla raczej materialistycznie do kontaktu z ojcem. I dalej ja to nie rusza (co sie stalo z ojcem). Po drugie ojciec na pewno przezywal te sytuacje i chociaz nie mozna powiedziec ze zawal byl spowodowany 100% zachowaniem sie corki, to jakis % wklad na pewno jest. W koncu sprawa jednak toczyla sie przed sadem nie jeden dzien. Dlatego jest to raczej przyklad odwrocenia karmy ale wydaje mi sie rowniez ze corka ma jakies problemy z sumieniem. Nacisk jest na dyskomfort w oskarzeniu o  cos (mimo ze sama robila to komus innemu wczesniej) a nie na to co sie stalo, czyli ze zmarl moj ojciec, maz i ojciec przyrodniej siostry i jak one sobie teraz poradza? Ludzie jednak sa egoistami i sa zapatrzeni glownie w siebie.

Maniek o czym Ty mówisz? Przeczytaj dokładnie to co napisalam. Jestem jedną ofiarą tej sytuacji. Nigdy wczesniej nie apotkalam się z takiego typu ludźmi jak np.zona mojego ojca y

NIKT nie wie jaki % hipotetycznej winy ponosi autorka, bo nikt nie jest duchem świętym.
Owdowiała żona TEŻ ma uczucia.
Najlepiej by było gdyby ŻADNA z nich konfliktu nie "nakręcała"... bo nie jest pewne KTO tutaj i Z JAKIEGO powodu bardziej cierpi. A człowiek cierpiący bywa niesprawiedliwy w osądach...
Myślę, że zawsze MOŻNA jakąś dyplomatyczna a nieraniącą odpowiedź znaleźć. O ile komu, oczywiście NA TYM zależy... że tak powiem: "wznieść się ponad poziom" reprezentowany przez osobę przeżywającą dramat.
Ps. Niewykluczone iż owo odszukanie przez FB zostało zinterpretowane jako wynikające li tylko z pobudek materialistycznych. I kto wie ILE w tym racji...

Ps. Piszesz Aniołku:  "Jestem jedną ofiarą tej sytuacji".
Zatem gdzie JEST TO czego żadasz od innych - mianowicie empatia?
Naprawdę sądzisz, że "ofiarami" śmierci Twego ojca NIE SĄ osoby z nim mieszkające na co dzień? Jego obecna rodzina?
To zakrawa na jakieś mściwe zapędy. W obliczu jego śmierci jesteście RÓWNO pokrzywdzeni... tyle, że teraz stracisz finansowo.

Emilko, ktoś kiedyś Cie tak potraktuje. Zostawi z dzieckiem(oby nie) i zobaczysz jak to wyglada. Wyczarujesz wszystko z nieba i bd żyła empatia i miłością. Pozdro

Dzięki Elfina:) może i tak

Życz innym zawsze tylko tego, czego byś życzyła sobie. Bo życzenia zawsze wracają do właściciela . Bez odbioru.

A TY masz prawo tak traktować kogoś, kto poświęca swój czas i uwagę na Twoje wy....?:

Wybacz ale tyle jest w Tobie jadu, że nie MASZ prawa REZERWOWAĆ sobie praw, których INNYM ODMAWIASZ!!!
Dopuszczam możliwość, że tamta ROZGORYCZONA żona (nota bene, jak sama pisałaś nieświadoma jego przeszłości) - w przeciwieństwie do Ciebie Twojego ojca kochała...i PRZEŻYWA dramat, jakim jest dla niej jego śmierć.
A Ty? Kochałaś go w ogóle?

Cyniczna, nie czuje się winna bo nie ma w tym mojej winy. Zablokowałam ją właśnie:)

Aniołek94 Tu wcale nie ma Twojej winy.Jak może Cię ktoś obwiniać o śmierć Twojego ojca z powodu założenia mu sprawy o alimenty?Przez tyle lat nie przejmował się tym,że ich nie płacił.Wygodnie mu się żyło.
Emilia piszesz,że Aniołek nie ma w sobie za grosz empatii tylko czysto roszczeniowy egoizm.A czy jej ojciec nie był egoistą? nie płacąc przez tyle lat alimentów.Przecież Ona tez musiała za coś żyć,ubrać się.od tego ma się dwoje rodziców a nie jednego.Gdzie był przez te lata?Założył sobie nowa rodzinę wychowywał syna.A o istnieniu córki nawet nie powiedział swojej partnerce.Dlaczego?Bo tak mu było wygodnie.Żył sobie szczęśliwie z nową rodzinką i nowym dzieckiem,a to jak starą zabawkę wyrzucił ze Swojego życia bo mu się znudziła.Ale to nie on jest egoistą tylko jego córka,bo chciała od niego to co jej się należy.

O tym cały czas mowie Zanetka:) ludzie na tym forum są chyba z kosmosu i nie mają w ogóle problemów

Wiesz Aniołek czasami czytając tu różne posty wydaje mi się,że Ci ludzie którzy się tu wypowiadają chcą tylko zdołować człowieka jeszcze bardziej.

Aniołek Tobie naleźy się renta po Ojcu , jeźeli kotynuujesz naukę .

Wysłałam do Ciebie wiadomość na maila .

Tak

Na prawdę nie rozumiesz dlaczego ona teraz obarcza ciebie za śmierć swojego męża? Na prawdę nie rozumiesz????

Winna śmierci nie jesteś, ale w oczach żony twojego ojca to twoje pojawienie się wywróciło jej życie do góry nogami i  w Tobie widzi przyczynę śmierci swojego męża. Poza tym jak powyżej zacytowałam to Ty zaczęłaś słać gorzkie żale do niej, więc teraz w odwecie dostałaś to samo.

A czy droga autorko w ogóle pytałaś ojca czy nie przesyłałby ci jakichś pieniędzy na życie? Czy tak od razu walnęłaś pozwem do Sądu? A dlaczego wcześniej, gdy byłaś dzieckiem Twoja mam nie podała ojca o alimenty?

Opanujcie sie, ojciec sie wymigal z wychowywania i utrzymywania corki. To, ze powinien placic, jest sprawa oczywista.  Sam z tym nie wystapil, to juz o czyms swiadczy. "Baba z wozu, koniom lzej". Jej swiete prawo bylo wystapic o alimenty i tak na dziewczynie sporo zaoszczedzil. O co ona miala prosic? To jest oczywiste jak " budowa cepa"

Myśle że Aniolek94 widzi tylko swoja,,krzywdę,, ale już powodow tej krzywdy stara się nie dostrzegać,tylko ze to ona uzyje mysle adekwatnego słowa-dreczyla zonee swego ojca pretensjami,chociaz nie do niej powinna je kierowac,wiec nie ma się co dziwic ze tamta jej sie teraz,,odwdzieczyla,,

można się tylko domyslac,co dzialo się w domu ojca Aniolka przez miesiące trwania procesu alimentacyjnego,wyobrazam sobie ciagle klotnie,pretensje zony ze nie powiedział o swojej corce,a chyba najwiesze pretensje to zobowiązanie finansowe które z tego wyniknelo,kobieta miała proawo się wsciec,wychodzila za faceta bez zobowiazan,tak wtedy myslal,nagle pojawia się corka,zaraz potem roszczenia alimentacyjne,to trochę dużo.......
teraz przemawia przez nia zal i bol trudno się temu dziwic,kobieta nie wytrzymala i powiedziała Aniolkowi co myśli,tylko ona wie co dzialo się z jej mezem w ostatnim czasie........

Tylko kasa i kasa, az sie zygac chce...

Materialistka? Dorosły facet olewał ją całymi latami, miał gdzieś własne dziecko, to czego oczekujecie? Że będzie wdzięczna za kilka wiadomości na portalu społecznościowych? Za obrazę majestatu po złożeniu pozwu o alimenty? Miała go traktować, jak normalnego ojca, który cały czas był przy niej? Teksty o bezwarunkowej miłości do każdego ojca to bujda, ten pan nie zasłużył sobie ani na miłość, ani na szacunek - dlaczego ona ma go kochać, skoro całe jej życie on nie kochał jej? Ma udawać rozpacz po jego śmierci, bo tak wypada? Śmieszne.

Nawet jeśli sprawa sądowa przyczyniła się do zawału, to to nie jest jej wina, tylko jego, bo to on miał obowiązek płacić alimenty, a nie płacił. Autorka tylko chciała otrzymać to, co jej się prawnie należało, skoro szanowny tatuś inaczej nie dawał.

Tekst o przejmowaniu się przyrodnią siostrą i żoną ojca? Nooo peeeewnie, a Ty się przejmujesz wszystkimi osobami, które codziennie umierają? One to dla niej tak samo obce osoby.

Podsumowując:
- facet olewał dziecko, nie kontaktował się z nim i nie płacił
- po nawiązaniu kontaktu i złożeniu pozwu, znowu przestał się odzywać
- miał rodzinę, której autorka w ogóle nie znała.

Za co miała kochać ojca, dlaczego ma rozpaczać po jego śmierci, dlaczego ma się przejmować żoną ojca i córką, dlaczego chęć otrzymania UŁAMKA alimentów, jakie powinna dostawać przez całe życie, jest równoznaczna z byciem materialistką?

Dla mnie autorka jest aniołem, jakbym miała takiego ojca, to darowałabym sobie wstępy z nawiązywaniem kontaktu, tylko od razu złożyła pozew o alimenty, chociażbym spała na pieniądzach, a on przymierał głodem - nie ze względu na to, żeby mieć więcej i więcej, tylko za to, że miał dziecko gdzieś przez tyle lat.

A czyją krzywdę ma dostrzegać? Oni się przejmowali nią wcześniej? Owszem, krzywda żony ojca... ale nie z winy Aniołka, tylko z winy jej męża - bo to on się zachował, jak nie powiem co, on jej nie powiedział, że ma dziecko, on na to dziecko nie płacił. Aniołek się domagała tego, co jej się należy, nie zrobiła nic złego, a że żonie to nie na rękę, to trudno - wina męża, nie jej córki.

Jeśli chodzi o to, że autorka mogła nie pisać do żony ojca - owszem, mogła, ja bym tego nie zrobiła. Natomiast nawet napisanie do niej nie zobowiązuje autorki do przejmowania się obcymi osobami (do kochania i rozpaczania po śmierci ojca, do współczucia jego rodzinie) ani nie sprawia, że alimenty jej się nie należą.

Zarzuca się autorce materializm - nie nazwałabym tego tak. Pieniądze, to jedyne, co mogła uzyskać prawnie od ojca. Co do tego, że nie darzyła go uczuciem - może i nie, ale sam na to zapracował. To nie autorka go olała, tylko on ją; on poniósł konsekwencje swojego wieloletniego postępowania.

Aniołku, a jak on się tłumaczył z tej nieobecności w Twoim życiu?Czy się zasłaniał niewiedzą, głupotą, egoizmem, amnezją, porwaniem przez kosmitów? czy była z jego strony jakaś skrucha, chęć naprawienia błędów, nadrobienia z Tobą zaległości (tych emocjonalnych, ale także materialnych)?
A jak wyglądało to od Twojej strony? czy chciałaś mieć ojca, czy chodził Ci tylko o te zobowiązania alimentacyjne. Od razu zaznaczam, ze absolutnie nie potępiam Cię za to, że sie o nie upomniałaś, gdyż jest to oczywiste, ze Ci się należały.

To powiem, co ja uważam: wszyscy są tutaj pokrzywdzeni poza pożal się Boże tatusiem.
Po pierwsze: Ty Aniołku zostałaś bez ojca, i to ojca który ma jakikolwiek kontakt z dzieckiem. Byłaś tylko z mamą, niejednokrotnie pewnie skazana na ciężką sytuację materialną. Miałaś pełne prawo szukać kontaktu i pełne prawo domagać się pieniędzy. Zwłaszcza, że twój tatuś dobrze sobie radził, skoro miał drugą rodzinę. Sprawy rodzinne między nim, a resztą twojej rodziny nie dotyczą ciebie! I nigdy nie dotyczyły. To on okazał się być człowiekiem, który olał swoje obowiązki. Zarówno te materialne, jak i zwykłe życiowe.
Po drugie: skoro druga żona nic nie wiedziała o Twoim istnieniu nie masz prawa mieć do niej pretensji. Musisz zrozumieć jej sytuację - cały świat wywrócil się do góry nogami. I to całkowicie! Najpierw dowiedziała się, że mąż ma córkę i pierwsze bum! Potem, że córka chce pieniędzy - drugie bum (obecnie to chciałaś też jej pieniedzy - kobiety, która nawet nie wiedziała o twoim istnieniu. pamiętaj o tym). A potem mąż umiera - trzecie bum! Ta kobieta też dużo przeszła. Cokolwiek by się nie działo nie powinna obarczać Ciebie za śmierć swojego męża. Bo to nie twoja wina.

Moim zdaniem? Obie strony są poszkodowane. Aniołek nie miała ojca, nie miała wzorca, nie miała bliskości, tego domowego ciepła. Miała każde świeta, urodziny, ważne chwile, złe momenty bez ojca. Nie tylko bez jego pieniędzy. Tamta kobieta nie wiedziała o niej nic. Obie są w trudnej sytuacji. Dodatkowo ta kobieta straciła męża i ojca swojego dziecka. Może być zła, zgorzkniała, wściekła. Ale nie powinna zwalać winy na Aniołka. A Ty moja droga - postaraj się choć odrobinę zrozumieć tą kobietę. Masz prawo być zła, domagać się pieniędzy, powinnaś zgłosić się o alimenty - tego nie może ci nikt zaprzeczyć! A jesli ktoś mówi, że chodzi tylko o kasę, to tak. m.in. chodzi jej o kasę. Ludzie, przecież to zrozumiałe. Oto wszystko czego nie miała w życiu z powodu jego braku. Ale proszę cię... zastanów się też nad tą kobietą. Ona może cierpieć...

Aniolku a dlaczego twoja mama nie wystąpila w przeszłości o alimenty dla ciebie

Tak samo można wytłumaczyć to, dlaczego ojciec nie utrzymywał z Tobą kontaktów. Bo ''miał swoje powody''.

Jakoś mi się wydaje, że ani on, ani Twoja mama tacy święci nie byli - niestety za to pokutujesz Ty, choć nie do końca, bo sama piszesz, że śmierć ojca nic Cię nie obchodzi. Za to pieniążki chętnie weźmiesz... jesteś taka sama, jak on.  Nie dziwi Cię to podobieństwo?
Moim zdaniem oboje zachowaliście się niemoralnie - on, bo zlał Ciebie, jak byłaś dzieckiem i drugi raz, jak poprosiłaś o kasę. A Ty dlatego, że chciałaś tylko pieniędzy.

Najbardziej żal mi wdowy po Twoim ojcu. Kobieta dostała od życia tyle kopów naraz, że aż jej współczuję.

A Tobie życzę oczywiście pozytywnego rozpatrzenia sprawy o alimenty - choć pewnie dostaniesz ok. 350zł, jeśli ojciec płacił składki przez ostatnie 10 lat (co jest wątpliwe, bo nie mieszkał w Polsce).

A miała prosić o odrobinę uwagi, błagać o miłość, troskę, opiekę? Dla mnie takie rzeczy wyproszone są nic niewarte (wszystkie, które wiążą się w jakiś sposób z uczuciami). Albo ktoś chce uczestniczyć w życiu dziecka, albo nie. Przez wystarczająco dużo czasu okazywał, że nie jest tym zainteresowany. I może, jego prawo. A płacić musi, dlaczego chęć otrzymania alimentów od ojca jest naganna? Jakbyś olewała fakt istnienia swojego dziecka przez 20 lat, to uważałabyś, że ma za Tobą tęsknić i Cię kochać? To ojciec ustalił formę tej relacji, on się wypisał z jej życia, on ją ignorował - autorka się tylko dostosowała do tego.

Maniek musiałeś kogoś konkretnie skrzywdzić kiedyś albo zostawiła Cie matka, że aż tak się rozpisujesz. W ogóle czytaj komentarze, prosiłam o to abyś nie komentował więcej. Pozdrawiam Manka z portalu dla kobiet. Czy moze się myle?

P.S manku powiedz mi z czego zyles podczas nauki?? Karmiła Cie miłość, powietrze?:)

A tak szczerze to gdybym miała dziecko i ono dało mi drugą szansę....pełnia szczęścia. Wow mam córkę, ambitna, chce się uczyć to jej pomoge. Wiadomo jaki jest przelicznik wiec dla niego to nie był problem a sam patrząc na zdjęcia mowil, ze jesteśmy mega podobni.

Powoli zastanawiam się czy on do końca był zdrowy psychicznie czy był aż tak złym czlowiekiem.

Wiem ale to było moje pytanie, a opini manka, ktory ma ze sobą duży problem nie potrzebuje;) skoro pracowałas na studiach dziennych i jeszcze je ukończyłas to gratuluje.

To mój ojciec zdradzał matkę przed moimi narodzinami także nie ma w tym jej winy, dla mnie to człowiek bohater:)