Powinność żony - Netkobiety.pl

Różo  Powiedz swojemu mężowi że jak człowiek ma pragnienie to pije wodę czasami jest głodny to je tak samo jest z seksem. Jeśli czegoś nie chcemy to wcale nie jest przyjemne ani wspaniałe. Albo twój mąż zrozumie że jesteś z krwi i kości masz lepsze i gorsze dni albo jest środkiem od kapusty który tylko chce zaspokoić siebie i swoje chuci. Jak będzie namolny dalej to powiedz żeby uszanował twoją intymność i pragnienia że nie jesteś maszynką do rżnięcia tylko kobietą którą przecież kocha i na pewno zrozumie że nie masz ochoty na seks. Jak będziesz miała to na pewno poczuje. Że kochasz go bardzo.
                                                                                                       Zbyś

Mariusz, uzależnienie od sexu ? Gdyby tak było stałe to mogło by tak być ale jeszcze nie tak dawno. Spał osobno lub przychodził do mnie jak już dawno spałam i zawijał się w swoją kołdrę. On ma teraz inne potrzeby lub kiedyś nic o nich nie mówił.
Nienapisałam tego wczoraj ale podczas kłótni, oznajmił "że w tym domu nic go nie trzyma tylko dziecko" jedno wymienił z imienia a mamy ich troje.
Po 25 latach małżeństwa nic go nie trzyma tylko sex. A te przysięgi kocham Cię, nie potrafiłbyś żyć bez Ciebie składane tydzień temu to komu on składał mi czy mojej pochwie.
Mariusz jego trzeba by leczyć ale chyba inaczej. Wiele mi dał popalić ale inne rzeczy byłam sobie w stanie wytłumaczyć ale tego wszystkiego nie.
Myślę, myślę i myślę, jedyne co wymyśliłam to najgorsze. Straszne to jest ale jak żyć z kimś kto mnie nie kocha tylko jest z wyrachowana. Bo dach nad głową lokale za darmo gdzie ma pracę i sex za darmola tylko problem bo nie chce dawać kiedy chce.
Głupoty chyba wypisuję. 
Zbieram się do pracy.

Jeżeli nagle zwiększył ochotę na seks to najczęstszą przyczyną jest silny stres przez który aktualnie przechodzi. To może być cokolwiek. Faceci odreagowują stres seksem, ponieważ ośrodek emocji w mózgu związany z radzeniem sobie ze stresem jest ten sam co ośrodek związany z pragnieniem seksu. Silny stres może być spowodowany przez nawał pracy i groźbę zwolnienia, dowiedział się że ma raka albo coś podobnie przykrego. Warto byłoby to ustalić, choć pewnie nie będzie łatwe.

Problem z seksem to chyba najmniejszy z problemów w tym małżeństwie.

Jesli tak nie bylo zawsze to pewnie ma taki etap...seks co dzien i jeszcze narzeka...
nic nie pozostaje procz rozmow i walkowania

Rowniez zgadzam sie , ze porady Mariusza sa zalosne. Wynika z tego , ze facet jakims cudownym sposobem powinien kontrolowac swoje zadze odnosnie ukochanej partnerki. Kompletna bzdura. Konczy sie to duszeniem wlasnych pragnien w imie milosci. Predzej czy pozniej prowadzi do patologii. Partnerzy po prostu nie dobrali sie temperamentami i potrzebami. Jest wiele kobiet, ktore prawie niegdy nie odmawiaja seksu i trudno je zaspokoic.

...dla nas kobiet najbardziej liczy się specjalny rodzaj bliskości i porozumienie..... dlatego też pragniemy otrzymywać sygnały będące świadectwem miłości i fascynacji.... im większy jest brak tak pojętej intymności seksualnej, tym bardziej kobieta czuje się jak obiekt seksualny....dlatego powinnaś mówić o swoich oczekiwaniach i potrzebach...nie zakładać, że on to powinien wiedzieć ... komunikujesz swoje potrzeby... dla twojego męża istotą intymności seksualnej jest sam akt seksualny.(tak mężczyźni mają)..porozmawiaj z nim szczerze i otwarcie.....co by nie pisać sex jest bardzo ważna sferą w małżeństwie i mam wrażenie, że jak tu dojdziecie do ładu będzie łatwiej w każdej dziedzinie...nie polecam ochładzania relacji...

Nie negowałabym do końca słów Mariusza. Jest wiele prawdy w tym co napisał, bo faceci - zwłaszcza ci zakompleksieni, potrzebą dowartościowania seksualnego, próbują stłamsić własne niedoskonałości których są świadomi. My kobiety czasami nawet nieświadomie utrwalamy ich niedowartościowanie, zazwyczaj nie zauważając problemu lub akceptując rzeczy takimi jakie są - co mężczyźni odbierają w dwójnasób.
1. człek zakompleksiony myśli: jestem taki a taki, a ona udaje, że tego nie widzi - najczęściej tak bywa, bo to co dla niego jest wielkim guzem na czole, zakochana i zauroczona facetem kobieta po prostu nie zauważa i traktuje jako normalność.
2. człek zakompleksiony myśli: jestem taki a taki, to dlatego ona nie chce kochać się ze mną (broń Boże nie przychodzi mu do łba, że ona po całym dniu roboty, zajmowania się dziećmi - które czasem właśnie dają popalić, pada na twarz i marzy o błogim odpoczynku a nie o turboareobiku).
Płatkuróży: Na pewno nie jest to sytuacja w której Ty powinnaś czuć się winna. Chronisz zasad i wartości dużo większych niż pokora wobec męża. Żaden normalny ojciec nie uprawia seksu na oczach dziecka. Faceci tego nie rozumieją, ale już sama taka propozycja może skutecznie zablokować kobietę na sferę seksualną, bo to wchodzi w kolizję z instynktem macierzyńskim, który nakazuje chronić dziecko nie tylko przed urazami fizycznymi, ale i psychicznymi. Widok nagich, kopulujących rodziców był by dla dziecka szokiem...w każdym wieku. Kolejną rzeczą, która na 100% stłamsi w kobiecie chęć do współżycia to ciągłe utyskiwanie faceta i wtłaczanie kobiecie argumentów typu "jesteś do kitu, nawet nie potrafisz mnie zaspokoić, ty ciągle jesteś zmęczona, albo znowu coś cię boli (99,9% facetów nie potrafi powiedzieć co to jest menstruacja, jak przebiega i jakie dolegliwości odczuwa kobieta przed i w trakcie - podstawowy brak wiedzy i ignorancja) Z drugiej strony, gdy ten facet dostanie kataru, albo gardziołko zacznie go boleć, Ty musisz okazać troskę, zrozumienie i wiedzę na poziomie literatury medycznej, bo Twoim obowiązkiem jest pomagać cierpiącemu. Jego wtedy do seksu nie zmusisz, ty gotowa musisz być zawsze jak "pan" karze.
Podsumowując: żyj w zgodzie z samą sobą. Nie jesteś marionetką i też możesz mieć gorsze dni. Jak on tego nie rozumie, to niech idzie szukać Pacanowa... wróci szybko, jak czek bez pokrycia;-)
Pozdrawiam

A ja negowałabym.Od początku do końca. Z mężem trzeba pogadać po prostu zamiast wyciągać jakieś absurdalne wnioski.
Mojemu mężowi bez podanych przez Mariusza powodów zwiększa się popęd.W sytuacji stresowej natomiast obniża się.

Uważasz,że nagle,po tylu latach małżeństwa mąż autorki potrzebuje tłamsić swoje niedoskonałości. I używa do tego seksu?

Przeczytałam wszystkie posty i wielkie dzięki. Mąż jest skrytym człowiekiem, nie potrafi rozmawiać i tłamsi w sobie. Do tego jest z rodziny gdzie bajważniejszy jest ojciec, nikt mu się tak naprawdę nie sprzeciwia. Teściowa dobrze czuje się w takim układzie gdzie rządzi facet. Moja rodzina była inna u mnie Tata liczył się z Mamą. Ja mam swoje zdanie szczególnie w sprawach mojego biznesu. Tu jesteśmy rozjechani, ja potrzebuję męża, partnera i przyjaciela a on żony. Wiem czego mu brak, żony w domu. Byłam kiedyś żoną w domu i skończyło się depresją, samotnością w związku i bardzo zaniżoną samooceną. Wróciłam do pracy, koledzy po fachu widząc co osiągnęłam i przez co przeszłam mieli dla mnie wiele uznania i podziwu. Mąż zaczął zamykać się w sobie. Były dąsy, fochy i zaczęły się po woli ciche dni. Nie zauważyłam że to jakiś rodzaj depresji. Praca, dom. Miałam żal do niego, że ja się staram o niego, mówię, opowiadam, tłumaczę a on często nawet nie słuchał, czasem mówił że mu przeszkadzam. To powoli i ja cichłam. Wyschłam na wiór 57 kg przy 170 wzrostu. Potrafiłam kilka dni nie jeść, wracałam do domu tak zmęczona, że nawet herbaty nie miałam siły sobie zrobić. Wchodziłam i zamiast dobry wieczór słyszałam" głodny jestem" o bajzlu w domu już nie wspomnę. Oj, było minęło. Teraz sam sobie robi kolację, płaci swoje rachunki, zaczął zarabiać. Teoretycznie powinno być fajnie ale nie jest.
Jeszcze dwa miesiące temu traktował mnie ze złością jakbym mu przeszkadzała, był zły o wszystko, jedzenie nie smaczne, rachunek nie zapłaciłaś złość i złość. Fochy, cisza i brak zainteresowania, odsunął się, wyniósł się z sypialni. Cisza w domu, co raz to dłuższa. Paskudne uczucie kiedy wchodzisz do kuchni a mąż odwraca się plecami.
Chciał żonę w domu ale ja się bałam, finansowo nie utrzymał by nas ale gorsza była samotność. Dwa miesiące temu stał się cud.
Prubowałam wtedy z nim rozmawiać, mówić jak się czułam, co bolało w sercu. Słuchał. Powiedział mi że dlatego taki był, że myślał że już nie jest męźczyzną.
Powiem szczerze, że ja jakoś tego nie zauważyłam. Mimo że kochaliśmy się czasem żadko to było naprawdę ok :-) lubię sex. Bardzo lubię. To specyficzny rodzaj bliskości. Oddać swojemu mężczyżnie samą siebie, przestać istnieć w jego ramionach. Nie ma wiele piękniejszych rzeczy na tym świecie. Tłumaczyłam, że ja nie potrafię wyłączyć myślenia jak mi dzieciak lata, czy coś zaprząta mi głowę. Myślałam, że rozumie bo przecież mówimy w jednym języku. Na moje nieszczęście nie rozumie.
Dla niego sex w małżeństwie oznacza dobry związek.
Czemu faceci nie próbują nas zrozumieć, że kobieta jest inna niż oni.
Jest we mnie tyle żalu.
Sypie mi się dom.
Sex nie jest podstawą dobrych stosunków małżeńskich tylko ich uzupełnieniem.
To odwrócona relacja.

Nie wiem czy jestem cieniem czy jeszcze istnieję jako ja. Jesteś czarodziejką to może wiesz jak wyczarować siebie samą.
Powiedział, że awantura była bo jest o mnie zazdrosny. Powiedzieć mi że zachowuję się jak prostytutka bo powiedziałam że śpieszę się do pracy. Może i nie chciałam się przytulić bo to zawsze kończy się jednakowo, on nigdy tylko nie przytula. Spytał czy go zdradzam, tyle raze zapewniałam o niewonności to w końcu wypaliłam że na lewo i prawo. W to też nie uwierzył.
Rano nie dał kasy na rachunek za wodę bo kupił węgiel. Poradziłam sobie. Tylko dlaczego się nie odzywa znów do mnie. To jest chore.
Mam dość takiego małżeństwa.
Ktoś z Was trafił że mamy problemy. Jednak to prawda że mąż ma problem z sexem uważa że sex wszystko załatwia i dobre małżeństwo jest wtedy kiedy małżonkowie współżyją ze sobą. W sumie ma rację zachowuję się jak prostytutka tylko że one mają kasę a ja spokój w domu a raczej brak ciszy.
Nie wytrzymuję już tego psychicznie, po pracy czasem boję się wracać do domu, zabija mnie jego mina, brak rozmowy i wieczne niezadowolenie. Dziś wróciłam za późno bo byłam w sklepie i rozmawiałam z wspólniczką. Może o to obraził się.
Co raz częściej myślę o rozwodzie, ale niby jaki powód?
Siedzię, piszę a w środku wszystko płacze.

Trudno jest olewać fochy ślubnego, jestem bardzo emocjonalna. Czasem jest to śmieszne bo jeden dzień jest foch, ot tak bo np. za długo byłam w sklepie a rano wstanie i ćwierka zadowolony.
Często myślę o rozwodzie ale to ostateczność. Obrzydło mi takie życie, brak stabilności, taka huśtawka.
Czasem obwiniam sama siebie, myślę że to ze mną jest nie halo.
Marzy mi się dom bez niego, bez fochów, dąsów. Problem chyba w tym, że go znielubiłam to i kochać się z nim nie mam chęci.
Marzy mi się facet uśmiechnięty i miły, czasem taki bywa wtedy mam nadzieję, że taki zostanie.
Zastanawiam się czy to jeszcze miłość czy tylko strach przed samotnością.