jak mam postąpić? niezdecydowanie u dziewczyny - Netkobiety.pl

Witam, nie spodziewałem się ze tu napisze, rozmawiałem o tej sytuacji juz z przyjaciółką, która była w podobnej sytuacji, jednak chciałbym przedstawić twn problem w szerszej perspektywie. Z góry przepraszam jeśli piszę nieskładniei dziękuję za pomoc.
Otóż sytuacja wygląda tak, że znam ową dziewczynę już 3 miesiące. Szybko się zrozumieliśmy, mamy bardzo podobne myślenie, świetnie się rozumiemy. Nie miała wcześniej chłopaka, nadal wierzę że będę jej pierwszym i ostatnim, jest wspaniałą osobą. Jestem w 2 liceum, ona w pierwszej klasie, spotkaliśmy się już niezliczoną ilość razy (w ogóle tak się pisze?), wiemy o sobie wszystko,  zawsze wszystko sobie mówimy, to pozwala nam się wzajemnie wspierać, naprawiać błędy, jednak tu się zaczynają schody, 2 razy nue pozwoliła mi się pocałować, tłumaczy się ze nigdy wcześniej tego nie robiła, boi się jak wypadnie, tłumaczę aby mi po prostu zaufała, to njc strasznego, ale nic z tego... pozwala się dotykać, normalnie się do mnie przytula, możemy być w objęciach, pozwala się całować wszędzie ale nie w usta, dobra jednak zmierzam dalej. Miałem z nią przedwczoraj poważną rozmowę, stanąłem przed jej mieszkaniem po szkole i powiedziałem że musimy porozmawiać, zauważyłem że już ręce jej się trzęsły i kwestią czasu była kontynuacja i rozwój tego zachowania. Zacząłem od słów, że ją kocham, a potem że nie wiem co mam robić, jestem w kropce, postawiłem jej ultimatum, sam tego nie chciałem, będzie ze mną albo odejdę dla jej dobra, praktycznie nie pozwoliła mi dokończyć, przed 'albo' zaczęła się chwiejność w jej głosie, a potem zaczęły jej łzy spływać z oczu i cala była zaplakana. Kontynuowałem, że dlaczego nie chce ze mną być? Wyolbrzymiłem że nic do mnie nie czuje, ale zaprzeczyła, ze nigdy tak nie powiedziała, powiedziała, że nie chce być na siłę, potem że nawet nid wie czy kiedyś będziemy razem, no to ja zapytałem co tutaj robię, a ona do mnie że będzie lepiej, że jestem dla niej kimś więcej niż przyjacielem i chłopakiem, jednak ja nadal jestem konsekwentny, to prawda ze1 nie umiem czekać ale i tak już wiele dla niej poświęciłem,  powiedziałem jej że po prostu mnue się boi, to tez zaprzeczyła ale kiedy zapytałem jak jest to już nue potrafiła odpowiedzieć, boi się tez ze spotkam inną, a ja że już wybrałem i jestem w stanue wszystko zrobić, ppstawiłem na jedną kartę i nie żałuję, ale teraz mam wątpliwości i jej zachowanie wprowadza mnie w zakłopotanie i frustrację, mam okropne rozterki i nie wiem co zrobić, wiem na pewno że się mną nie bawi, ale wygląda to na to że mnie przetrzymuje bo nie umie zdecydować, to dla niej nowość i nie wie co robić, ale dla mnie jest jeszcze gorzej, nie wiem co robić, to jest całkowita stagnacja, koniec końców wolę abym na razie ja cierpiał teraz będąc z nią, ale nie będąc z nią w związku tak naprawdę, aniżeli miałbym ją krzywdzić odchodząc, obiecaliśmy sobie że siebie nigdy nie zostawimy, ale ja z nią widzę tylko jakbyśmy  byli ze sobą, innej opcji nie ma, innych ludzi mam pod dostatkiem, mówiła że teraz jej lepiej ze świadomością że jest sama i niech na razie tak zostanie, a ja że przecież ja cały czas jestem no i niby jak mam to rozważać?uważa ze te 3 miesiące to mało, na nic tłumaczenia ze czas nie ma znaczenia i doskonale siebie znamy i swoje zachowania...
Moje doświadczenia uczuciowe są dość bogate, dużo doświadczyłem, ale nigdy się nie zakochałem jak teraz. 
Dziękuję za pomoc dla wwszystkich i oczywiście dla tych którzy dotrwali do końca.