Postawić wszystko na jedną kartę... [PRACA] - Netkobiety.pl

Postawić na jedną kartę, jeśli oznacza to realizowanie marzeń - jak najbardziej. Ale zawsze trzeba mieć zaplecze finansowe, jakiś bufor, odłożone kilka, kilkanaście tysięcy "w razie czego". Bo pomysł może nie wypalić, można zwyczajnie splajtować i co wtedy? Dobrze jest zacząć własną działalność pracując na etacie. Głównie z powodu składek. A jeśli widzę, że mój pomysł na biznes się sprawdza, zarabiam i zabiera mi to coraz więcej czasu, to rzucam etat. Ale nie wcześniej i nie najpierw, bo może się to skończyć długami.

Jak się ma głowę na karku, to dorobić można się wszędzie i wcale do Warszawy wyjeżdżać nie trzeba Inna sprawa, że pod wpływem skrajności, presji, jak wyjazd do obcego miasta z 500 zł w ręku, człowiek może dokonać wiele więcej. Stawianie wszystkiego na jedną kartę to jednak brak odpowiedzialności, takie rezolutne "a nuż się uda". Jeśli się nie uda dla faceta pozostanie favela, a dla kobiety życie z prostytucji, jeśli ciało ma w miarę atrakcyjne.

Nie dramatyzuj. Z każdej sytuacji jest jakieś wyjście, nawet z tej najgorszej, kiedy jest się bez grosza. Grunt to planować i przewidywać. I mieć jakikolwiek bufor finansowy.

Uważam, że łatwiej jest stawiać wszystko na jedną kartę, jak się jest samemu i ma się tylko tego kota Choć z drugiej strony ten mąż, czy żona to takie bufory właśnie o ile wspierają i kibicują.

Przykład taki trochę zbyt duży i daleki, ale weźmy taką Madonnę - ani to ładne, ani utalentowane, ale dziewczyna miała i ma głowę do biznesu, dzięki temu jest nadal rozpoznawalną wszędzie, międzynarodową gwiazdą. Sądzę, że takim ludziom własnie się udaje, co mają cel i łeb na karku.

Charakter.
Jestemy rozni.
Ja nie wyobrazam sobie innej mozliwosci jak tylko "gleboka woda" i "rzucic wszystko na jedna szale", ale nie kazdy jest taki sam
hmmm zycie jest tylko jedno (chyba ze moje podejrzenia co do reinkarnacji sie sprawdza ) wiec robmy to co sprawia iz jestemy szczesliwi
Gdybym kurczowo trzymala sie "bezpiecznego rozwiazania", nie bylabym z moim obecnym mezem, a kiedy mowie o nim, jestem nieustannie na granicy orgazmu w kazdej postaci... a wiec "balansowanie na granicy" i ryzyko poplaca

Uwierz mi: zyj tak jak podpowiada Ci ten slodki glos w srodku

.

Jak miałam pomysł, co oprócz pracy mogłabym robić, to założyłam firmę i w wolnym czasie się nią zajmuję. A przed założeniem tez testowałam przez rok, czy to ma sens i robiłam to samo na jednorazowe umowy. Książka tez czeka na napisanie, fakt czasu mało, ale po trochu dam radę, nie trzeba od razu pracy zostawiać, zresztą wcale bym nie chciała.

Jak się nie ma nic do stracenia i faktycznie jedyny majątek to 500 zł i kot można rzucać, ale inaczej się traci 500 zł, a inaczej 500 tysięcy. Jak powiedziała pewna polityk "jak się spada z wysoka, to bardzo boli tyłek"... Dojscie do czegos w zyciu zobowiązuje nawet we własnej głowie, mało kto zniesie spadek standardu w razie niepowodzenia np. z klasy sredniej do absolutnego minimum egzystencji. Można nowe pomysły realizować po pracy, na urlopie itp., a póżniej podjąc decyzję, przy czym zostajemy, albo wcale nie podejmować.

Mówią, że "kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana" coś w tym jest. Zgodzę sie z opinią, że wszystko jednak zależy od charakteru. Czasami nie mamy wyboru i musimy postawić wszystko na jedną kartę. Moim zdaniem wszystko zależy od tego w jakim punkcie się znajdujemy.

Za to osoba którą znam zaczęła inaczej mając 30 lat i brak środków znalazła w Polsce pracę w niemieckiej firmie potem wyjechała do Niemiec w delegację(do pracy w tej samej firmie ).
Było trudno jej tam wytrzymać sama się więc zwolniła potem wymyśliła iż pozna kogoś wpływowego no i  poznała 80 letniego bogatego Niemca szefa rady miasta pracowała jako opiekunka nad jego żoną. Po roku żona zmarła ona się w nim zakochała potem wróciła do tej samej firmy miała fory bo oni znali jej męża i bali się go.  W końcu to wpływowy szef rady miasta. Po latach stopniowo zatrudniła całą swoją rodzinę w tej firmie a teraz planuje razem z nim założyć inną chyba konkurencyjną firmę do tej. Da się da się Szkoda że nam nie jest tak łatwo
Swoją drogą znacie jakąś Bogatą kobietę która dorobiła się swojego bogactwa sama ciężką pracą ? Ja znałem jedynie modelkę ale też nie były to kokosy bo za bardzo nie znała się na branży w którą zainwestowała. Za wzór businesswomen biorę amerykankę Oprah Winfrey. Urodziła się w biednej rodzinie wszem zaczynała jako aktorka ale sama wypracowała z czego wiem swoja fortunę i zainwestowała ją w stację telewizją.