Jak dbacie o bezpieczeństwo dziecka w mieszkaniu/domu? - Netkobiety.pl

Moje dziecko, choć żywe i ciekawskie, to poza zrzucaniem wszystkiego ze stołu i grzebaniem w kwiatkach, które stały na podłodze, niespecjalnie przysparzało nam kłopotów. Syn nie miał tendencji do pakowania wszystkiego do buzi czy wdrapywania się tam, gdzie mu nie było wolno. Może to zabrzmi niedorzecznie, ale patrząc na niego odnosiłam wrażenie, że miał silnie rozwinięty instynkt samozachowawczy. I tak na przykład dochodząc do brzegu kanapy zatrzymywał się tuż przed nim albo nigdy nie podchodził zbyt blisko jakichkolwiek schodów, nie bawił się kurkami kuchenki gazowej ani nie zbliżał bardziej niż na metr, kiedy cokolwiek się gotowało.

Oczywiście pilnowałam, aby żadne przedmioty, które nie powinny znaleźć się w dziecęcych łapkach, nigdy do nich nie trafiły, dlatego wszystko stało na tyle daleko od brzegów mebli (stołu, szafek) i na tyle wysoko, aby mały nie miał możliwości niczego na siebie ściągnąć. Lekarstwa, detergenty, płyny, wszelkiego rodzaju ostre przedmioty były bezpiecznie schowane, ale nawet gdyby nie były, to i tak nie zaglądał do środka żadnych szafek czy szuflad.

Wspomniane kwiaty oczywiście musiały z podłóg zniknąć, na stoliku nie leżały żadne serwety, które dziecko mogłoby pociągnąć i oblać się gorącą herbatą czy zupą.

Skłamałabym jednak twierdząc, że było tylko lekko i słodko , bo mały był żywym, bardzo ruchliwym sreberkiem, ale akurat w kwestii bezpieczeństwa w naszym domu wystarczyło zachować tylko podstawowe zasady.

Kiedy syn był mały, to do wczesnego popołudnia najczęściej przebywałam z nim sama. Jeśli potrzebowałam czymś się zająć, to albo układałam go tak, żeby mnie widział - wówczas był spokojny, albo wkładałam do łóżeczka i wtedy sam się przez chwilę sobą zajmował. Kiedy zaczął raczkować, to swobodnie mógł poruszać się po całym mieszkaniu, nie było duże, za to tak urządzone, żeby nie trzeba było się niczego obawiać.

Nigdy nie stosowalam zadnych szczegolnych zabezpieczen ani na schody, ani na zabawki, ani gniazdka itp. Po prostu jak sie ma dziecko w domu, to niestety trzeba miec BARDZO podzielna uwage, oczy dookola glowy a glownie skupic sie na dziecku (mowa o takim juz mobilnym) a nie tysiacu innych spraw. Pranie, gotowanie itp. nie zajac i nie uciekna a mozna to wszystko zrobic kiedy dziecko spi. A spi sporo w ciagu dnia. Nigdy nie zostawialam dzieci samych na dluzej niz pilna wizyta w WC. Oczywiscie nie chodzilam za nimi krok w krok, ale bylam w poblizu. Zostawienie otwartego balkonu albo garnka na gazie i malego dziecka w poblizu podczas gdy idziemy sobie na kawke do salonu to chyba szczyt bezmyslnosci.

Ja też. Nie miałam ani zabezpieczeń na gniazdka, ani ograniczników do szuflad, ani osłon na kanty mebli, choć te ostatnie, zresztą zupełnym przypadkiem, były względnie bezpieczne.
Dziecko to niestety mała, tykająca bomba zegarowa , więc nigdy niczego nie można być pewnym, dlatego najważniejszy jest rozsądek, rozsądek i jeszcze raz rozsądek oraz nasza zdolność przewidywania.

Jakość mojego życia zdecydowanie się poprawiła, od kiedy kupiłam kamerę do pokoiku dziecięcego