Mój chłopak zerwał ze mną przez kłótnie o jego rodzinę. - Netkobiety.pl

Wiem, że są tu podobne tematy, jednak chciałabym, żebyście pomogli mi zrozumieć, że również w moim przypadku dobrze dla mnie się stało, że tak to wyszło...
Byłam ze swoim chłopakiem w związku dwa lata. Niestety był to związek na odległość (ponad 200 km). Poznała nas jego siostra,która była moją przyjaciółką, studiowałyśmy, mieszkałyśmy razem.
Początki związku, to sielanka. Oboje bardzo zakochani, choć to on pierwszy zaczął mówić, że mnie kocha, że mu zależy, że jestem spełnieniem jego marzeń, że chce się ze mną ożenić, planował wspólne przyszłe życie.
Jednak bajka zaczęła się psuć, kiedy okazało się, że jednak jego mamie i siostrze ten związek przeszkadza...
Przeszkadzało im to, że ja widzimy się (raz na dwa tyg lub rzadziej) to non stop siedzimy razem, że trzymamy się ciągle za ręce, że lepiej, żebym zajęła się pracą i nauką, a nie spotkaniami. Że jak przyjechałam do niego to tu nakruszyłam, zamiast sama znaleźć sobie zajęcie, to zapytałam jego mamy w czym pomóc...
Siostra była zazdrosna, bo się odizolowaliśmy -dlaczego? Bo na pierwszych spotkaniach (randkach) z nim, proponowałam, żeby poszła z nami-np. na pizzę, kina itd. Wtedy ona zostawiła swojego faceta, więc pomyślałam, że będzie jej miło mieć z kim spędzić czas...
Ale z racji tego, że mijały msc-e to też chcieliśmy trochę czasu spędzić sami, coraz rzadziej takie spotkania się zdarzały, tym bardziej, że ona znalazła sobie nowego chłopaka. Ona narzekała, że nie spędzamy z nią czasu, ale nigdy sama czegoś nie zaproponowała.
Po pewnym czasie pojawiły się dziwne zachowania, mój chłopak nie był pewien , czy mnie kocha -jednak przeprosił mnie i niby było wszytsko w porządku...
Zaczęłam czuć, że jego mama i siostra mnie nie lubią, ale mimo to normalnie z nimi rozmawiałam, pomagałam w domu u niego, nawet bywały takie sytuacje, że to ja gotowałam obiad i sprzątałam po nim dla całej jego rodziny, a siostra nie tknęła nawet palcem.
Kiedyś, kiedy miał do mnie przyjechać po 2,3 tygodniach rozłaki akurat ona wróciła do domu dzień wcześniej ze swoim chłopakiem (który też mieszkał w mieście w którym studiujemy) i prosiła brata, żeby ten pojechał do mnnie później, bo oni chca z nim spędzić czas. Zaproponowałam, żeby to oni przyjechali do naszego miasta wcześniej, to spędzimy go we czwórkę -ale ona oznajmiła, że nie, bo ona chce pobyć tam.
On pracuje w rodzinnej firmie i jest często zajęty od rana do wieczora. Ale jak wracała siostra to on woził ją po mieście na zakupy, do koleżanek (przywoził jej koleżanki do domu), w międzyczasie nie wykonując pracy w firmie. a póżniej mówił mi, że nie przyjedzie, bo nie może, właśnie dlatego, że cos tam nie zdążył zrobić. Dodam, że siostra ma prawo jazdy i dwa samochody do dyspozycji...
Na pierwsze walentynki, prezent kupiła mi jego mama, bo "on nie zdążył".
Na 1 rocznicę miał się oświadczyć, szukał już pierścionka - ale temat się rozmył, kiedy później go zapytałam, dlaczego nagle zmienił zdanie - "bo lepiej pobyć jeszcze trochę ze sobą".
Mieliśmy tę rocznicę spędzic u niego, miał plany -ale nie wypaliły, bo oczywiście musiał pomóc mamie i się przeciągneło...
Zdenerwowałam się wtedy, pokłociliśmy się, ja denerowqałam się, że ciągle nie ma dla mnie czasu i za wszystkich wszytsko robi... Doszliśmy do poruzmienia..
Jednak gdy wróciłam do domu następnego dnia -wysłał mi sms-a, że to koniec, że przeprasza , ale mnie kocha i nie dałby rady powiedzieć mi tego w oczy...
Parę dni póżniej płakał i dzwonił, że nie może żyć beze mnie, że wszyscy tam byli przeciwko mnie, on juz nie dawał rady, więc chciał zerwać...Byliśmy więc znów razem, kochałam go i mu wybaczyłam...
Co więcej msc wcześninej dowiedziałam się, że będąc ze mną może msc, czy dwa pisał sms-y do innych dziewczyn ,które kiedyś poznał na czacie o trzesci "dobranoc Skarbie" itp. W tym samym czasie, kiedy pisał mi cos na dobranoc...Wybaczyłam, bo minęło od tego czasu 8 mscy...
Byliśmy razem po raz drugi, jednak było co raz gorzej jeśli chodzi o jego rodzinę. Jego siostra potrafiła powiedzieć mi przy nim, że ładnie wyglądam, a później do niego, że beznadziejnie sie ubrałam...
Ciągle nie miał dla mnie czasu, musiał pracować...Odzywał się do mnie dopiero wieczorem...A kiedy miał więcej czasu, to szedł do kolegów..Nie broniłam mu nigdy wyjść, tylko prosiłam, żeby tak zorganizował czas, żeby i ze mną choć chwilę pogadać...
Kiedy odwoził kiedyś ojca do innego miasta, to żeby z nim jechać potrzebowałam pozwolenia jego matki i siostry...
Zaprosił mnie na drugi dzień świąt, miałam jechać, a kilka dni później wracać z nim i jego siostrą, bo sylwestra mieliśmy spędzać u mnie - kilka dni przed świetami powiedział "po co masz do mnie jechać, jak za kilka dni ja i tak przyjade, szkoda kasy"..później się okazało, że mama najpierw mnie kazała mu zaprosić, a później się rozmyśliła...co więcej nie przyjechał do mnie sam po świętach wcześniej, ale czekał na siostrę i przyjechali razem, późnym wieczorem dzień przed sylwestrem...
Kiedyś, kiedy rozmawiał ze mną przez telefon, jego siostra była podpita, podbiegła do niego i zaczęła go obcałowywać, że jest taki Kochany, bo przywiózł jej koleżanki...
Takich zachowań było wiele - ciągle coś musiał załatwiać i ciągle kogoś gdzieś wozić...Ale jak miał jechać do mnie, to zawsze coś musał zrobic, nawet jak wyjeżdzał po mnie 50 km do autobusu, to mama sie gniewała, że marnuje pieniądze.. A było to raz w msc i też nie za każdym razem wyjeżdzal, najczęsciej czekałam na inny autobus i dojezdzalam sama...
Ostatnio miałam wyjazd na konkurs ze swoją grupą taneczną do innego miasta na weekend. Zaproponowałam mu, zeby pojechał z nami. To powiedział, że nie, bo on tam prawie nikogo nie zna i nie ma ochoty tam jechać...
Kuzyn, ktory mieszka w anglii poprosił go o bycie chrzestnym i zaprosił jego i jego mamę..oczywiscie beze mnie, choć msc wcześniej zapraszali nas oboje...Poprpsiłam, zeby zapytal kuzyna, czy mogę jechać z nim. To powiedział, że nikogo o nic nie będzie prosił, bo gdyby chcial, to by nas zaprosił razem...
Jego kuzynka zaprosila nas razem na urodziny, to powiedzial, ze on na nie nie idzie, a pozniej, ze moze pojdzie na godzine i wroci i sie odezwie...Poszedl z siostra, oczywiscie nawet nie dal znac, kiedy wrocil, odezwal sie dopiero nastepnego dnia, ze wrocil o czwartej rano...
Klocilismy sie czesto, glownym powodem bylo to, ze ciagle cos musi zalatwiac swojej siostrze, a da mnie ciagle nie ma czasu...Bywalo tak, zeby zajety, nie mieslimy jak sie spotkac w weekend, wiec prosilam go, zebysmny spotkali sie choc na dzien, kazde z nas podjedzie swoim samochodem i soedzimy ten dzien razem, gdzies w miescie po drodze-nie zgadzal sie, bo powiedza mu w domu, ze jest glupi... Ze to szkoda kasy na tak krotki czas itd...
Siostra potrafiła przy mnie owiedziec fo niego -to co, Koteczku, zawieziesz mnie? On uwazal, ze nic w tym zlego, tylko ja jestem za bardzo zazdrosna. Kiedys nawet wyjechal ode mnie dzien wczesniej, bo jego siostra zazyczyla sobie, zeby zajechali po jej chlopaka do jego miasta i dopiero stamtad jechali w trase -co spowodowalo, ze on musial gnac jednego dnia ponad 600 km, a mogli jechac z miasta, w ktorym wszyscy we troje studiowaismy (oni mieli tam stancje), a moj chlopak byl w nim u mnie...Ale nic nie powiedzial, ze musi mnie wczesniej zostawic, bo tak chciala siostra...
On ciagle a to wozil jej rzeczy, a to odbieral, mial ja wozic na kazdy egzamin, sama odbieralam jej rozne zasiwadczenia z nim itd...
Kłocilam się o to, ze on nie widzi w tym zadnego problemu, a kiedy ja poprosilam, zeby w kolejne swieta on przyjechal w drugi dzien swiat rano, a nie po poludniu -to powiedzial, ze nie ma jak, bo nie maczym dojechac. To mowie, ze moze siostra by go podrzucila na pociag -a on, ze ona nie podrzuci, bo pytal ja, a ta powiedziala, ze bedzie pila...A on tego samego wieczoru jeszcze poszedl sobie z nia na impreze, nie odzywal sie do mnie caly wieczor i dopiero napisal kolo 2 w nocy, ze wrocil...zabolalo mnie to, bo on ciagle jej pomagal, a ona jego miala gdzies i odzywala sie tylko jak cos chciala> nie bronilam mu z nia kontaktow, ale chcialam, zeby wyegzekwowal, aby jemu tez pomagano...
Suma sumarum - on uznal, z dnia na dzien, ze ma dosc tych moich zachiowan, ze jak jestesmy razem to jest dobrze, a jak on wroci do domu, to ciagle jakies problemy robie i zrywamy ze sobą...Przy czym zerwal kontakt zupelnie, przez telefon. chcialam spotkac sie i po prostu pogadac, to on na to, ze nie ma sensu, nie bedzie taki kawal jechal. Kazal wyslac swoje rzeczy i zerwal kontakt. A jeszcze dzien wczesniej sie zpaieral, ze mnie tak kocha, ze bedzie walczyl, ze ja jestem dla niego tak samo wazna jak mama i siostra, ale postara sie, zebym byla najwaznijesza...Ze on nie lubi jak mama jest smutna, ze taka atmosfera w domu itd...
Wiem, ze moze trochę nielogiczna ta wypowiedź, ale ciężko ubrać to wszytsko w spójną całośc...
Jak myślicie - czy miałam rację czepiając się takiego zachowania? Chciałam być najważniejsza dla swojego faceta? I, żeby w domu nie traktowali go jak służącego?
Kocham go...ale mam wrażenie i wiele osób mówi mi, że to maminsynek i gdyby mnie kochał, to nie zrywałby, tylko próbował jakoś to ze mną poukładać...
Przepraszam, że jest tego aż tyle