Raz dobrze,raz źle- nerwica u partnera, odtrąca. - Netkobiety.pl

Dziekuje Zbysiu za odp. Co do przeszlosci, mial problemy rodzinne, a takze bardzo przez eks, po latach zwiazku odeszla, czy zdradzila czy nie- ale problem bym glownie w jego mamie. Mama jest nadopiekuncza, mimo,ze partner po 30stce nie potrafi sie przeciwstawic tej kobiecie. Slucha sie jej. Ona mnie lubi,mam z nia dobry kontakt ale nie podoba mi sie ogromna troska o synka.

Pasje, hobby ma. Non stop siedzi w tym, teraz gdy nie pracuje. Wczesniej pracowal dorywczo. Ma stwierdzona nerwice wegetatywna, na dodatek jest lekko niepelnosprawny.

Nie ma znajomych ( szczerze-to jedynie kawalerow po 50tce spod sklepu) Szkoda mi go chcialabym dobrze,ale wiem,ze sila nic nie zrobie.
On sam musi chciec. Wczoraj rozmawialismy,mial dobry nastroj, smialismy sie, a jeszcze kiedys mowil nie odrzeczy.
Nie czuje sie wykorzystywana w sensie finansowym czy jak ale te jego hustawki sa nie do wytrzymania. Gdybym byla pewna czy to faktycznie choroba czy nie?! Nie wiem. Wiem ze ma leki, raz bierze raz nie, do psychiatry raz chodzi raz nie, a na codzien gdy nie ma tej pracy spedza czas przy hobby i przy mamusi.
Ma marzenia, wybiega w przyszlosc co on moze- ale tylko konczy sie na slowach. Nie ma motywacji do dzialania.
Nie wiem czy z nim ba o czym rozmawiac czy sluchac czy odciac sie na chwile!?

Nerwice są często spowodowane zaburzeniami osobowości. To jest długi proces odnajdywania siebie znowu, często mylnych ocen rzeczywistości, niestety też izolacji od wszystkich z którymi wiążą się emocje. Mimo wszystko trzeba uszanować decyzje tej osoby. Bardzo Ci współczuje, ale ta choroba jest wielce silna i jako osoba z drugiej strony radzę Ci odsunąć się.

Toksyczne matki to podstawa w tym wypadku.

To ostatnie co napisałaś(całkowicie zerwać kontakt )jest najwłaściwsze.

Albo się opamięta i odstawi cyca mamusi.

Albo no właśnie to jego decyzja nie twoja ty zrobiłaś wszystko co trzeba i starałaś się

Zobacz jakie uzyskałaś wyniki.

Kobietko
           

                          Jesteś bardzo uparta i trochę źle oceniasz sytuację

                 Postaram się tobie otworzyć oczy i przetrzeć śpiochy pewnie trochę zaboli 

Twój facet w swoim życiu nie zhańbił się pracą z której byłby zadowolony gdzie mógłby się wykazać

i wesprzeć całą waszą trójkę

  Każdy by szmergla dostał (choroba twojego mena)przecież on leci w konia jak Zorro w ostatnim   odcinku

Jego mamusia robi więcej szkód jak tornado w waszym i jego życiu do tej pory nie odcięła pępowiny, przecież kota można na śmierć zagłaskać, sluuu napisała wystarczająco Toksyczna mamusia (chodź syneńku mamusia nakarmi posprząta wypierze a on rośnie jak wrzód na tyłeczku ,Ja też chciałbym mieć dwa domy w jednym mi źle idę do drugiego, tylko mleka ptasiego jeszcze mu potrzeba

Wiesz co jego nerwica prawdopodobnie nie istnieje bo wszyscy przy nim skaczą, jak by zakasał rękawki i dostał w dupę w robocie pracując  ( byłoby to cudowne uzdrowienie )

mama powinna swoje dziecko owszem przyjąć w domu nakarmić i wysłuchać i dać kopa w tyłek skoro ma dom (czyli was) to tam niech mieszka i żyje

Czy ty potrzebujesz komety na niebie albo jakiegoś wielkiego znaku który powie co masz robić

Zresztą sama podejmij decyzję w końcu to twoje życie (Jak mówi przysłowie jak se pościelesz )

                                              Zbyś

Nie mieszkamy razem! On mieszka z rodzicami, z mamusia ktora rzadzi! Jego ojciec jest pod pantoflem zony!
Planowal, ba mowil, o wspolnym zamieszkaniu, u niego, u mnie czy nawet w wynajetym- ale na tym sie skonczylo...
Napisze sobie co juz mam stwierdzone!
NAPEWNO! ON NIE MA JAKICHKOLWIEK ZNAJOMYCH. PRZEZ KOGO? PRZEZ MATKE? BO JEST DZIWNY?
NIE MA! TRZYMA SIE MNIE, CORAZ TO BARDZIEJ PANIKUJAC, BY LITOSC WZBUDZIC? BYM SKAKALA? GLASKALA? JAK MAMUSIA!
Ot i tyle! Solidny kop wskazany- odciam sie, juz nawet nie liczac na wiele, bo 34 lata to za pozno na zmiane. Facet to dodatek,a ja mam takie parcie na zwiazek...sama siebie czasem nie rozumiem.
Napewno jest mi lzej jesli nie kontaktuje sie z nim, jak prosi. Nie analizuje kazdego slowa, zdania...

JAK WAMPIR ON!

Witam.
Historia ma cd.dalszy! Od tego czasu co radzilam sie Was zmienilo sie tylko to,ze utrzymujemy kontakt codzienny. Rozmawia, zwierza sie, pisze dzwoni. Jest wesoly.
Watpie czy nerwice nadal ma ale nic...
Sedno. Wczoraj mi powiedzial,ze zobaczyl na miescie byla i powrocilo wszystko. Ze nadal ja kocha, ze ciagnie jego do niej. Ona jak juz wiecie jest szczesliwa w zwiazku, jest matka. Popatrzyla na niego ale nic ani slowem. Twierdzil ze napewno nadal go kocha, ze bylby skory ja przygarnac gdyby chciala ( mimo wstydu dla rodziny) ale ona nie chce.
Zwierza mi sie, wie ze go kocham- a mnie tak to boli...spokojnie wysluchalam bez emocji.
Jemu dobrze, ma mnie wolnego sluchacza a mi zle. Zastanawiam sie nad odcieciem od niego na jakis czas,moze sobie uzmyslowi cos! Co jest wazne w zyciu! Czy prawdziwa przyjazn, wsparcie osoby ktoras kocha bezgranicznie, czy zgrabna eks zolza.
Poradzcie prosze! Czuje gorycz. Cala noc przeplakalam, wygladam strasznie. Odetne sie na jakis czas zobacze czy zawalczy...

Ciężko udzielic Tobie porady. Twój partner ma nerwicę- a to wiele zmienia. Kiedys słyszałam że nerwicowcy są bardzo skoncentrowani na sobie i stąd mogą wynikac ich problemy. Nie wiem nie znam się na tym. Wydaje mi się, że zamiast szukac porady tu na forum powinnaś z partnerem wybrac się na terapię do specjalisty lub po prostu wizytę. Wybierz takiego który specjalizuje się w nerwicach.

Znam osobiscie kobietę, która leczy się na nerwicę lękową- ma takie jazdy że szok. Zupełnie czasem oderwane od rzeczywistości. Pamiętaj, że nerwica odbiera zdolnośc racjonalnego myślenia.

Dla mnie bezsens w tym trwać. Nie jesteś dla niego tym kimś. Nie ma co usprawiedliwiać go chorobami. On dokładnie wie co czuje. Ty robisz za przyjaciółke, która czeka na cud. To sie nie wydarzy. Juz dawno by wydarzyło, gdyby miało. Sad but true.

No właśnie?!