samotność w małżeństwie. - Netkobiety.pl

takie luźne myśli wrzucę, może ktoś rozkręci rozmowę, bo za pewne osoba pisząca jakiś problem ma

wiesz z jednej strony jak koleś spokojny, uczciwy, myśli może za bardzo o zapewnieniu normalnego bytu
ale jesteś pewną nie masz podejrzeń, to w czym problem???, może trzeba zmiany w twoim życiu, oddechu, nie wiem jakiejś odskoczni,

za pewne wiele kobiet czy wogole partnerow chcialo by miec mozliwosc, dorobienia kasy
postawienia domku, nie placenia temu choremu krajowi characzu od wszsytkiego

czy jak startowaliście z domem nie ustalaliście nic w sensie tych wyjazdów, rozumie że mocno pomagają w wykonczeniu domu,

jeśli to jest droga która ustalaliście, wydaje mi się że trzeba się jej trzymać,

znam kilka byłych małżeństw, dom, kredyt na dom, wyjazdy za granice, bo jak wyrzyc za marna kase, i co dom postawiony, ale nie ma kto mieszkać

na pewno nie możesz o tym nie mówić, może trzeba stanowczości większej, aby rozmowy efekt przyniosły

co nie zmienia sprawy że obojętność, w przypadku chyba mężczyzn po dłuższym czasie rozłąki, jest chyba nieco nie na miejscu określeniem,

ja bym sie zastanowił, w którym momencie nastapila ta obojętność, bo moze za dużo każdy osobno, a takie skype rozmowy ja wiem, no coś to jest, ale ani dotknąć, ani uszczypnąć, itd itp

taki jałowy bieg dla mnie

piszesz ogolnikowo, moge sobie to wyobrazic jedynie

Ja mam podobnie, z tym, że mój mąż przyjeżdża do domu na weekendy. Także czuję się samotna w tym małżeństwie, mówię mu o tym, ale moim zdaniem nic się nie zmienia. Przytula, całuje, zaprasza na randki, pomaga w domu gdy jest, a jednak ciągle czegoś mi brak. Może po prostu nie doceniamy tego co mamy? Może zrozumiałybyśmy jakimi jesteśmy szczęściarami dopiero, gdyby tego mężczyzny zabrakło? Wolę tego nie sprawdzać:)

heh a ja mam podobny problem tylko ze jestem w związku od 1,5 roku i czuje się mega samotna. Mimo, że mieszkamy nie daleko siebie i byśmy mogli widzieć się codziennie ale się nie widujemy...... Bo jest cały czas zmęczony, bo musi rano wstać, bo to coś wypadnie. Codziennie dzwoni pisze ale to nie o to chodzi. Heh...

A może zamiast tęsknić i płakać w poduszkę spróbowałabyś postarać się o wyjazd  do niego? Wiem, że wyda ci się  szalonym pomysłem, bo dzieci i dom, ale mogłaby to być dobra odmiana dla Ciebie. Troje dzieci zostawić pod dobrą opieką i w drogę?

Witajcie, mam problem małżeński. Zastanawiam się co robię źle. Jesteśmy razem 5 lat. W małżeństwie prawie 2. Oboje jesteśmy po rozwodach z bagażem doświadczeń. Ja mam dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa a mój mąż jedno. Wspólnie mamy dwoje małych dzieci.Na początku był problem z teściową która mnie nie znosiła i robiła ile się da by nas rozdzielić. To był istny koszmar. Ale przetrwaliśmy ten trudny okres. Później dowiedziałam się że mój mężczyzna za moimi plecami ma drugi tel i pisze z jakąś kobietą. byłam w 4 miesiącu ciąży jak się dowiedziałam. Przeżyłam szok bo do tego czasu wierzyłam mu bezgranicznie. Zawalił mi się świat tym bardziej że kobietka twierdziła iż łączy ich coś więcej niż tylko pisanie. Mój partner zaprzeczył bliższym związkom, wydawało się że mówi prawdę jednak utrzymywał tą znajomość rok czasu i ukrywał.Po tym zerwał znajomość z ową panią. Kiedy córka miała 7 miesięcy wzięliśmy ślub. Mąż dużo pracował, ja zajmowałam się 3 dzieci. Później rozwinął swoją pasję, która na początku była fajna. Jednak mam wrażenie że z czasem stała się ważniejsza od nas. Kiedy córka miała rok między nami zaczęło się psuć. Po jednaj z kłótni mąż rozwalił komputer i zniknął na 3 dni. ( zwróciłam jego koledze uwagę że godz. 23 to nie pora na dzwonienie). Później okazało się że jestem w 4 ciąży. Załamałam się, mąż się cieszył. Kupił mi kwiatka i czekoladki z radości że być może będzie miał w końcu syna. W ciąży obiecywał że będzie mi pomagał że nie będę sama. Czar prysł po porodzie. Sama zajmuję się 4 dzieci i domem. Mąż wiecznie pracuje, a chwile wolne poświęca na swoją pasję z kolegami. Dziś wyjechał o 5 rano i wróci wieczorem a ja ciągle jestem sama i już se nie radzę na co on odpowiada że mamy trudny okres, ale że się bardzo stara. Tyle że nie czuję tego. O 20 wieczorem proponuje mi zakupy w markecie. Ciągle wszystko i wszyscy są ważniejsi. Ciągle nie ma dla mnie czasu.Dla dzieci też. Czasem przyjdzie mu do głowy jak już robię awanturę i zabierze córkę na trochę. Mam złe wyniki z krwi, jestem półprzytomna, skierowanie do szpitala a on i tak pojedzie z kolegami bo przecież się umówił. A ja jeszcze chodzę. Wiem że jemu też należy się odrobina wolności ale ja nie mam jej. Całe małżeństwo krąży wokól niego bo twierdzi że pracuje i należy mu się. Kiedy uda mi się wymusić czas wspólny jest jakiś taki znudzony niezadowolony. co ja mam robić, bo brak mi już sił.

Fajnie by bylo pojechac ale jak zawsze jest nie mam z kim zostawic dzieci no i jeszcze jeden chyba najważniejszy starsza corka jest z pierwszego związku i jak by sie mój byly dowiedzial ze pojechalam to mial by pretekst do zabrania mi córki. No chyba ze na weekend. Teraz jak byl bylo calkiem dobrze o dziwo ale jak tylko zbliza sie jego wyjazd to on juz jest zdenerwowany a ja chyba bardziej mam cisnienie 500/900 . Gdyby on mial stalą prace na bialo to moglibysmy tam wyjechac ale niestety robi nielegalnie
pozdrawiam was dziewczyny damy rade musimy