NIe kocham swojego męża - Netkobiety.pl

Jak większośc z Was,nie mam z kim o tym porozmawiać.
Mam 35 lat,męża o 4 lata starszego i Synka który jest moim światem.
Damian poznałam 14 lat temu,zawsze był cichy i niezbyt towarzyski.Ja za to nie miała wielu znajomych, lecz zawsze lubiłam byc wśród ludzi.Gdy z soba chodziliśmy, Damian nie stronił od alkoholu,z tego powodu jak i jego charakteru odchodziłam od niego 3 razy-wracałam, co teraz wiem że to był błąd.
Wyszła za niego nie kochając tak naprawdę,bałam się że będe sama,że nikt mnie nie pokocha- nie wierzyłam w siebie.
Marzyłam o kimś z kim będe nadawała na tych samych falach, ale miałam odczucie że to tylko marzenie nie do spełnienia-bynajmniej dla mnie.
Gdy szłam do ślubu, nie byłam szczęśliwa,nie czułam się kochana wyjątkowa, piekna dla mojego męża.NIgdy nie mieliśmy wspólnych zainteresowań, ani wspólnej muzyki,pasji.Miałam nadziję że to się zmieni-ale nie .
# tyg po slubie miałam ochote się rozwiesc- i trzeba było.
Jestem strasznie uczuciowa, potrzebowałam przytulenia miłości, bycia blisko.zabiegałm o to i pragnęłam od niego tego, mając nadzieję że będzie ok-odmawiał mi,.zawsze jaieś wymówki.jak tylko się przytuliłam, było mu sciężko i niewygodnie.A seks???????
Ja się wyginałam,chciałam być seksowna dla niego-przebrałam się w ciuszki i usłyszałam!!!!! TO MNIE NIE KRĘCI!!!!!!!
Załamałam się.Gdy go pieściłam, dotykałam, chciałam czuc i widziec że jest mu dobrze a ON lezał jak KŁODA i nawet ręka nie ruszył,dotykał mnie jak bym miała się zaraz rozsypać.Ja potrzebowałam męskiego dotyku, męskiego podniecenia i siły.Nie potrafił mi tego dać.Walczyłam o naszą namiętność 14 lat- i gówno z tego wyszło.Mamy 7 letniego Synka a ja się wypaliłam któregoś dnia.
Któregos dnia nasz synek wylądował w szpitalu i byłam z nim tam przez 7 dni, na sali lezała dziewczynka z którą była jej mama.
Rozmawiałyśmy ,ale nie nadawałyśmy na tych samych falach.Któregoś wieczoru na nockę w zastępstwo przyjechał jej mąż.
To było BUM z obojga stron-przegadaliśmy całą noc jakbysmy się znali lata,lata,lata.T było cos wyjątkowego
.Poprosił o adres e-mail i od tego czasu mam z soba kontakt prawie kazdego dnia i tak juz przez prawie 5 lat.
Jet to ktoś kogo szukałam przez całe życie,mamy wspólne tematy,on mnie wspiera( czego nie dostawałam od mojego męża),wspólne pasje i zmiłowania.Czyje się tak jakbym odszukała swoja bratnia duszę.Kocham go i nigdy tak tego nie czułam do mojego męża.
Jest mi z nim dobrze,cudownie.Gdy romawiamy o pracy,o naszych firmach,o codzienności i seksie-w łóżku męski i czuły , a jak  zapragnę silny:)ma wady jak każdy ,ja tez je posiadam ale......one ni maja dla mnie takiego znaczenia.
Ja z meżem BYliśmy na weselu u znajomych( co dla mojego męża był nie zdrowy wyjazd) zawsze wszystkich ludzi uważał za buraków,Państwa Młodych także....serce mi pękało bo nie umiałam sobie z tym poradzić.Pokłóciłam się z nim tej nocy bo tańczyłam z Pana młodego Bratem-bo mój mąz stał w kącie nabzdyczony jak balon i nie chciał tańczyć
Po tym weselu coś pękło, nie moge na nie go patrzeć, minął rok a ja nadal czuję wstręt i nienawiesć.Przez 4 mies nie rozmawiałm z nim tylko krzyczeliśmy na siebie,seks odszedł w sina dal.Powiedziałm mu że go nie kocham i tak jest do tej pory.
NI emam odwag odejść ze względu na Synka, bo młody szaleje za nim.Ale ja...cierpię bo bycie z nim pod jednym dachem nie jest dla mnie dobre.