Jest mi wstyd za babcie... Mam zal :( - Netkobiety.pl

Rozumiem , że chcialaś się troche wygadać , ale to z Babcią powinnaś porozmawiać .

Myślę, że iż mniej będziesz roztrząsać tym lepiej się poczujesz..  wiem co mówię. I tak nic nie zrobisz więc po co się katować za cudze zachowania... najważniejsze, że nie masz sobie nic do zarzucenia..  i nie zmieniaj się, dalej być uprzejma ale jednocześnie i stanowcza. Ja tak nauczyłam się postępować z dziwnymi zachowaniami mojej mamy.. musiałam wszystko robić po JEJ myśli a jeśli zrobiłam wg. własnego uznania..   lepiej nie pisać:-( dużo mnie to kosztuje ale jest coraz lepiej przynajmniej dla mnie. Nie przetłumaczysz choćbyś nie wiem jak chciała..   taki typ:-))

(Moja mi wykrzyczała, że mi syna wychowała i mam obowiązek!! choć do końca nie jest to prawda...  wtrąca się, wszystko chce wiedzieć i jak tylko zadzwoni rodzeństwo przekazuje dalej oczywiście wg. swojego scenariusza..  wiem, mam obowiązek ale nie jestem niewolnicą, służącą, która nie ma żadnych praw. Dostawałam w głowę tak bardzo się przejmowałam, nie mogłam spać..  ale na mamę nic nie działało..  aaaaaa  a rodzeństwo tylko słucha jednej strony...  czasami mam dość tak bardzo, że nie chce mi się żyć.. )

Pozdrawiam.

Agato, nawet nie wiesz, jak bliski mi to temat. Babcia ma 67 lat, nie ma demencji, miazdzycy, tylko nerwice. Opiekuje sie swoja 90-letnia matka i to jest powod. Horror po prostu. Prababcia potrafi zrbic 3-4 herbaty na raz. I twierdzi, ze wszystko wypije. Znosi do domu mlecze i jakies chwasty, potem wstawia je w opakowania po smietanie lub zwykle szklanki i mowi, ze tak jest ladnie... Poza tym jest agresywna. Wyzywa, potrafi za noz zlapac i drzec sie, ze zabije babcie... Nie dziwie sie ani troche, ze babcia ma nerwice. Gdybym jeszcze troche u nich pomieszkala (kilka lat mieszkalam, gdy chodzilam do szkoly sredniej) to i ja bym miala... Rozumiem, ze duzo kosztuje ja opieka nad wlasna matka, ale w sumie co moge zrobic? Staram sie pomagac, co drugi dzien jestem u babci, by miala z kim slowo zamienic, a i tak jest zle. ,Mysle, ze babcia zrozumiala, ze zostala w pewnym sensie sama (jej jedyny syn a moj ojciec mieszka za granica) i ma tak jakby troche zalu. Tylko nie wiem, o co za bardzo. Przeciez ona musi opiekowac sie matka. Szkoda mi jej, bo ma jeszcze dwojke rodzenstwa- siostra mieszka tam, gdzie moi rodzice, a brat dwa domy dalej. I zadne nie zainteresuje sie stara 90-letnia matka. Twierdza, ze skoro babcia bierze matki rente to ma sie nia opiekowac (tak jakby przeznaczala ta rente tylko dla siebie)... A prawda jest taka, ze tak im wygodnie. Znalezli sobie kozla ofiarnego i sie ciesza, ze maja spokoj. Cala rodzina mowi, ze podziwia babcie za wytrwalosc, bo oni to by nie chcieli sie jej matka opiekowac nawet tydzien, tylko ze nawet nie pomoga. Pamietam, jak babcia chodzila i prosila brata, by ten przyjechal tluka i wytlukl trawe przed domem, bo kosiarka sie spalila, a brat i tak mial po drodze, bo jezdzil w sad trawe tluc... Nie przyjechal. Moj maz, wtedy jeszcze chlopak, przyjechal i swoja tluka wytlukl. Innym razem chcialam ja wziac na cmentarz na Wszystkich Swietych, ale my jechalismy po poludniu. Babcia oczywiscie musiala obruszona powiedziec, ze jej nie pasuje wtedy, bo one zawsze rano jezdza. I zabrala sie z corka tego swojego brata. Tyle tylko, ze musiala zaplacic jej za paliwo, pomimo, ze zabraly sie przy okazji...Teraz tez powiedziala, ze zaluje, ze ze ma pojechala i poprosi ta corke brata, to ja zawiezie... No wtedy to juz sie wkurzylam. Powiedzialam, prosze bardzo. Babcia na to, ze po co ona jechala, ze juz by sobie obiad zrobila, a tak to i tak ma nie sprzatniete groby (chodzilo o ten jeden). Moja cierpliwosc ma swoje granice i w koncu nie wytrzymalam. Powiedzialam, ze juz nie bede jej glowy zawracac. Gdyby nie to, ze bratowa chciala pojechac na cmentarz to babcia zadnego grobu by miala nie sprzatnietego, nawet nie myslala, zeby pojechac na cmentarz, a teraz wielkie oburzenie. Mam juz dosc tych jej zagrywek. Babcia to niezla manipulatorka i szantazystka emocjonalna. Zaloze sie, ze jesli dojdzie miedzy nami do rozmowy, to bedzie wpedzac mnie w poczucie winy, ze posprzatalam meza groby,a u wlasnej rodziny nie (chociaz tylko jednego nie sprzatnelam, w dodatku bylo ze mna roczne dziecko, i tak osiedzialo sie na cmentarzu 3 godz, i to w dodatku w samo poludnie). Wkurza mnie to, ze babcia nie widzi nic zlego w tym, ze jej rodzina nie pomaga przy sprzataniu grobow, nic ich nie interesuje, a ja, pomimo, ze pomoge, to i tak jestem ta zla. Jak jej to powiedzialam, to tylko odpowiedziala, ze co ja obchodza inni, ona jak chce to sprzata... Acha, no wiec niech dalej robi z siebie rodzinna meczennice, ale niech mnie w to nie miesza. Ja nie musze sprzatac wszystkich grobow. Wystarczy, gdy posprzatam ten, w ktorym lezy moje rodzenstwo, a ze sprzatam wszystkie to tylko moja chec. I nie bedzie babcia mi tu wypominac, ze zle cos robie.

Roma, moja babcia jest taka sama. O wszystkim mowi moim rodzicom. Jak tylko wyniknie taka sytuacja jak ta z cmentarzem, babcia zaraz za tel i zali sie do moich rodzicow, jaka to ja niedobra jestem. Mama mi nic nie powie. Nie wtraca sie, za to ojciec zaraz z pretensjami wyjezdza... Nosz cholera, przeciez nie bede calej rodzinie dogadzac, zeby wszyscy mieli spokojna glowe, ze ma sie kto babciami zajac. Zaloze sie, ze teraz tez juz kilka razy do mnie dzwonili. Mam wylaczony telefon. Babcia lubi mnie umoralniac. A najbardziej uwielbia zwracac mi uwage, gdy jest u nas na jakiejs imprezie. Zawsze potem wyglasza sowje zdanie, ze ten nie siedzial z tym, ze tamten powiedzial to czy tamto. Nawet mojej chrzestnej sie dostalo (siostra mamy), babcia jej tylek obrobila na naszych poprawinach. Ogolnie babcia nie lubi mojej mamy rodziny (tylko mame, ale mama to taka posluszna gaska, wiec moze dlatego). I w sumie nie wiem, czemu. Jest zazdrosna i tyle. Innym razem na komunii mojego brata, a wiec 10 lat temu doprowadzila mojej mamy mame do placzu. Babcia od strony mojej mamy nie pali i zwyczjanie jej dym przeszkadza. Natomiast babcia, o ktorej caly czas mowa, pali jak smok. No wiec swatowa zwrocila uwage, ze palacy niech wychodza na dwor palic (impreza byla w domu), a babcia oczywiscie pierwsza ryk podniosla, ze nikt nie bedzie wychodzil, bo tu wiekszosc palacych i zle ludziom wychodzic zza slolow bez przerwy. Potem babcia (ta od mamy) prosila, by ludzie sciagali buty, gdy wchodza do pokoju za stoly, bo Krysia (moja mama) przeciez dywany czyscila. Na to moja babcia, ze jak to? Goscie beda buty sciagac? Nic z tego! Widzialam, jak mamy mama po cichu placze. Wziela swoj obiad i poszla zjesc na schodki na dwor... Szkoda mi jej bylo. Babcia jest takim czlowiekiem nieprzyjemnym i juz. Nawet moj ojciec ostatnio stwierdzil, ze jest wredna. A ze ja zaczelam to zauwazac i pierwsza sie buntowac (moj ojciec tez zaczyna) to ja jestem ta zla. Babcia to, jak ja to nazywam, czlowiek komuny- zero uprzejmosci, zero kompromisu. Nie lubi nikogo oprocz swojej najblizszej rodziny (ze swoim rodzenstwem wlacznie, chociaz do pomocy sie nie garna). Niesamowicie zaczyna mi ten jej falsz przeszkadzac. Nawet w stosunku nie tyle do mnie, co do obcych ludzi, a moze nawet przede wszystkim. Ostatnio mnie tez zdenerwowala, jak opowiadala takiej naszej wiejskiej plotkarze, mojej ciotce, ile zebralismy z wesela. Szybko sie pochwalila, ze 23 tys. A juz szczytem bylo, gdy rozpowiedziala po calej rodzinie, ze zebralismy z chrzcin 4.700 zl... Moze i tak, ale co obchodzi cala rodzine, ile mamy pieniedzy na koncie? Wkurzylam sie i powiedzialam, ze skoro tak ochoczo operuje czyims kontem, to niech chwali sie, ile ona ma, a nie rozpowiada o naszym. Zaluje, ze jej udzielilam informacji, ile zebralismy, ale co mialam powiedziec, skoro wprost pytala, bez owijania w bawelne? Babcia lubi sie chwalic tym, ile mamy pieniedzy. Moze i biedni nie jestesmy, ale do bogatych nam daleko. W rodzinie natomiast uchodzimy za ludzi z kasa. Dzieki mojej babci.

No to masz nauczkę, następnym razem nie mów babci, ile dostaliście na chrzcinach, urodzinach, jakichkolwiek innych imprezach. My nie mówimy nawet rodzicom, ile zarabiamy, jakie mamy oszczędności, ile inwestujemy itp., bo wiemy, że to się rozniesie. Zawsze można podać kwotę mniejszą o połowę albo nie mówić nic, jeśli nie chcesz kłamać. Takie osoby jak twoja babcia nie szanują prywatności innych osób i zawsze będą plotkować.
Obraz babci, jaki tu naszkicowałaś jest straszny. Wiejska baba, która wtrąca się do wszystkiego, taki typ Dulskiej, która umoralnia, ale ta moralność jest dopasowana do jej potrzeb. Palenie u kogoś w domu jest niedopuszczalne. To nałóg, w dodatku bardzo przykry dla innych ludzi. Ale twojej babci nigdy tego nie przetłumaczysz. Jeśli będziesz na nią krzyczeć - będziesz zła, jeśli podejdziesz miło i z uśmiechem - wejdzie ci na głowę i zmanipuluje. Pozostaje łagodna dyplomacja plus zdrowy dystans. I lekkie ochłodzenie stosunków.
Babcia jest wybitnie zewnątrzsterowna, czyli uzależnia swoje działania i samopoczucie od tego, co poza nią, od innych osób. Jest miła, kiedy jej na czymś zależy, ale tak ogólnie to fałsz. Określ jasno, czego od niej oczekujesz, jak chcesz by wyglądały wasze relacje, na czym ci zależy. Masz do niej żal - ok. Masz prawo jej o tym powiedzieć. Ona nie wie, czego oczekujesz, nie jest w stanie zajrzeć ci do głowy, a pewnie też wysyłasz sprzeczne sygnały. Po prostu powiedz jej, że boli cię, jak cię traktuje, chcesz żeby przestała obgadywać cię wśród rodziny i znajomych, że cię to upokarza, że ma zacząć myśleć o innych a nie tylko o sobie, że ty nie jesteś jej służącą, masz prawo do swojego życia itp. itd. Jak zadzwoni na skargę do rodziców - powiedz im to samo, nie daj sobą manipulować i wpędzać się w poczucie winy, nie przyjmuj do siebie argumentów emocjonalnych bo one są tylko po to, żebyś czuła się winna. A nie masz ku temu powodu.

To prawda. Babcia potrafi byc mila jak czegos chce. I lubi kontrolowac. Lubi miec na cos wplyw. Wiem, ze te sytuacje, ktore opisalam sa straszne, ale niestety, prawdziwe. Tylko ja ciagle czuje do niej wielki szcunek, bo to moja babcia. W dziecinstwie ja uwielbialam, spedzalam u niej kazdy weekend, wakacje. Tym bardziej mi przykro, gdy jako dorosla juz osoba, odkrywam jej inna twarz. Tak sobie mysle, ze babcia tak chce rzadzic i w moim zyciu, bo codziennie dzwoni do rodzicow za granice (pakiet wykupila) lub oni dzwonia, i steruje ich zyciem. Chcieli kupic kiedys meble do salonu. Przez tel opowiadali babci, jak one wygladaja. Babcia powiedziala, ze w takim razie sa paskudne (chociaz ich na oczy nie widziala!) i rodzice...ich nie kupili... Dla mnie to paranoja. Moj maz rowniez oczy ze zdumienia otwieral, gdy sie dowiedzial...Babci wydaje sie, ze wszyscy we wszystkim beda pytac ja o zdanie i sie sluchac... Mojej mamie wytyka, ze nie ma gustu, ale gdybyby jej powiedziec to samo to zaraz bylaby obraza majestatu, chociaz to po czesci prawda... Co do szantazu emocjonalnego- nie dam sie manipulowac. Znam sztuczki babci az za dobrze.
A jesli chodzi o palenie w domu- coz, babcia ma swoje zasady i wydaje jej sie, ze zna kodeks etyczny, a kulture ma w malym palcu. Kazdemu wie, co powiedziec, wytknac. Ona ma swoja wizje kultury, ma swoja etyke i swoje zasady i wydaje jej sie, ze tak ma byc, jak ona to widzi.

ja-roma, rzeczywiscie przykra sytuacja z mama. Starsi ludzie czesto nas rania i nawet pojecia nie maja, ze to robia. No ale u mnie sytuacja troche sie przejasnila. Wlaczylam tel, patrze, a tam polaczenie od babci, dzisiejsze. No wiec oddzwaniam. Babcia odbiera i jak gdyby nigdy nic mowi, ze "naciachala" mi koperku do zamrozenia i czy przyjade dzis? Odpowiedzialam, zgodnie z prawda zreszta, ze wlasnie kapie dziecko i juz nie przyjade, ale jutro wpadne. Pogadalysmy jeszcze chwile i sie rozlaczylysmy. No coz, o akcji "cmentarz" zadna w sumie nie wspomniala. Zadna nie mowila z pretensja w glosie, tak jakby sytuacja w ogole nie miala miejsca. No i w sumie dobrze. Jakos nie chce mi sie tego roztrzesac. Mysle, ze wyczulam w glosie babci, ze bardzo stara sie byc uprzejma, wiec nie wywlekalam tematu. Wszystko wrocilo do normy. Rozmawiamy, jest dobrze. Niedlugo znowu o cos sie poprztykamy, ale chyba taka nasza tradycja. Najwazniejsze, ze jest dobrze, i zale wylane... Jutro pojade do babci i bedzie jak zawsze, czyli bedziemy gadac o pierdolach, wypijemy kawe. Wezme koperek, pomimo, ze mam swoj i kazdy bedzie zadowolony. Do naszej nastepnej "akcji" .

Angelo, ale nie kazdy jest tak wytrzymaly psychicznie i emocjonalnie, by dawac soba bez przerwy rzadzic. Jezeli to babcia, to mam pozwolic, by rozporzadzala moim zyciem? Moja babcia to nie staruszka z demencja, ale swiadoma osoba, ktora lubi, gdy sie robi tak, jak ona powie. Ma lekkie zapedy dyktatorskie i gdybym nie reagowala, to weszlaby mi na glowe. Nawet moj ojciec mowi, ze babcie nieraz trzeba lekko "przywolac do porzadku", bo inaczej to by czlowiekiem rzadzila, ile by sie tylko dalo.

NO toś ukarała staruszkę - niech MA!!! Bardzo dojrzałe, baaaaaardzo
Zaraz, zaraz - czy ja czytać nie umiem czy czegoś nie rozumiem?
CZY to nie TY zapędziłaś babcię do opieki nad swym dzieckiem, BO TAK sobie z kuzynka żeście umyśliły?
A teraz pretensje, że babcia zwyczajnie JEST SOBĄ??? Znaczy TY urządzasz jej dzień, jest OK. Ona jest sobą jest NIE OK. Znasz pojęcie postawa Kalego?
Zdaje się, że babcia ma na głowie opiekę nad bardzo posuniętą w latach osobą... To wielkie wyzwanie. BARDZO jej w tym pomagasz? Czy tylko czubek twojego nosa jest ważny?
Ona Tobie pomogła a TY jej? Poza zapewnieniem dodatkowej atrakcji w postaci ganiania po cmentarzu za bardzo żywotnym i energicznym pacholęciem? Na pewno TAK się umawiałyście?

Co ja mogę powiedzieć?

To jak sama powiedziałaś babcia i nie ma co robić z igły widły i się obrażać. Nikt z nas nie wie jaki będzie na stare lata, może będziemy jeszcze gorsze? Ja bym odpuściła i przymknęła na to oko i po prostu następnym razem nie wciągała się w takie sytuacje, nie proś jej o pomoc skoro potem tego żałujesz.