rozwód - Netkobiety.pl

placze bo mi go brakuje,bylismy 18lat malzenstwem a on w kryzysie malzenskim spakowal sie i poszedl zeby miec inną....:(to juz trwa poltorej roku

tak,mamy jedna corke,ma 19lat w tym roku,chcialam drugie dziecko jeszcze 5 lat temu a on nie chcial a teraz ma kobiete mlodsza siebie o 6 lat ktora ma 6letnie dziecko z facetem ktorego wygonila od siebie za picie i ktory siedzi teraz w wiezieniu za alimenty bo nie placil alimentow innym kobietom.Mam taki ogromny zal do niego a jednoczesnie tesknie za nim.zdaje sobie sprawe ze nie ma skutku bez przyczyny i wina jest po dwoch stronach-mojej tez ale kazdy przeciez popelnia bledy w zyciu.....nie chcialam mu dac rozwodu ale zaszantarzowal mnie tym ze bede sama po rozwodzie placic dlugi-szedl po rozwod po trupach:(

Witam serdecznie na forum.
Rozwód to nowy początek, a nie koniec świata!
Musisz być cierpliwa i spojrzeć na to jak na szansę dla siebie.
Dlaczego?
Ponieważ i tak nic nie zmienisz nie zawrócisz czasu pozostaje tylko iść do przodu i cieszyć się życiem.
Trzymaj się

WITAM;)
Cza­sem je­dynym spo­sobem, by przełknąć pi­gułkę roz­sta­nia, jest se­parac­ja z życiem i rozwód z rzeczywistością. Rozwód to cza­sem os­ta­teczność w nie miłości.
Da­jesz po­tem gaz do dechy i wiesz, że żyjesz.

))

Danika, ale stało się. Chciał odejść, odszedł. Dla ciebie już go nie ma. Płakać możesz. Nie wdzę nic złego w płaczu. Jednak trzeba żyć, zaakceptować rzeczywistość. Wierzę, że przyjdzie taki dzień, że zdecydujesz dosyć. Będzie to koniec twojej " żałoby". Swoje myśli będziesz kierowac na to co jest i ku przyszłości. Pomyśl sobie, czy biorąc pod uwagę całe nasze życie, póltora roku to dużo? Mnie się wydaje, że dla jednych bardzo dużo, dla innych niewiele. To zależy tylko od ciebie.