Życie z chłopakiem, który wszystkim się podoba - Netkobiety.pl

Skoro taki jest to przecież powinnaś się cieszyć i dumnie chodzić, że masz takiego faceta. Ja tu widze problem jedynie w Tobie. Nie zachowuj się tak bo go stracisz.

Pewnie znajdując się w takiej sytuacji jak Ty przepełniałaby mnie zazdrość i radość jednocześnie. Zazdrość - bo jak tak go tłumy dziewczyn wypatrują, a to MÓJ facet to wara od niego! Jeszcze jakaś "dziunia" mi go odbije! A radość, ponieważ powinnaś być dumna, że masz takiego przystojnego mężczyznę, który jest CAŁY TWÓJ i TYLKO Twój! A inne mogę tylko PATRZEĆ ;D Spróbuj tak o tym myśleć. Zazdrości pewnie tak nie wyeliminujesz, to normalne, ale też powinnaś sobie zadać pytanie, jaka zazdrość Cię przepełnia - czy zazdrość spowodowana tym, że mój chłopak się komuś podoba czy zazdrość w sensie - dlaczego on jest lepszy niż ja? Jeśli to pierwszy rodzaj zazdrości to jest to jak najbardziej ok - zazdrość w umiarkowanych ilościach jest wręcz wskazana Ale jeśli jesteś zazdrosna o to, że jemu w życie łatwiej, że jest pozornie lepszy od Ciebie to... zdecydowanie zły znak. Jak się kogoś kocha to taka zazdrość nie powinna mieć miejsca. Ale piszę to tylko z mojego punktu widzenia, a mój punkt widzenia może odbiegać od rzeczywistości z racji marnego doświadczenia w relacjach damsko-męskich

Dzięki Dziewczyny

No w sumie zazwyczaj to mam tak, że się cieszę, że jest taki uroczy i fajny, ale macie rację: zazdrosna też jestem.
Bo wiecie jak to jest...to takie poczucie, że masz wielki skarb..a im większy masz tym bardziej się boisz, że go stracisz.

Co do oglądania się na ulicy - może głową nie kręci i nie odwraca się za żadną, ale wydaje mi się, że patrzy na niektóre jak je mijamy. I to tak dłużej patrzy, albo mi się wydaje bo już tak mi głowę nabito tym, jaki jest wspaniały, że mam zwidy

Trochę nie rozumiem jednak, czy aż tak trudno ukryć, że się na kogoś spogląda. Ja jak widzę kogoś ciekawego, wyróżniającego się, to spojrzę tak dyskretnie, by mój chłopak nie poczuł ukłucia w sercu, by nie miał o co być zazdrosny.

A on jak popatrzy to nie stara się chyba, bym ja tego nie dostrzegła. Wiem, że każdy na każdego patrzy, to normalne...ale ja mam już jakąś obsesję... dlaczego niektórzy faceci nawet nie starają się tego ukryć?

Może masz i rację Wiem, że masz Tak racjonalnie ja też zawsze sobie to tłumaczę. W końcu sama patrzę na ciekawych ludzi, kobiety też, bo często zdarza się ciekawie, ładnie ubrana czy umalowana. Może to wszystko jest normalne.

Słuchajcie ja po prostu mam obsesję na punkcie swojego faceta i trzęsę portkami czasami, mimo że on ciągle daje mi poznać, że jestem najważniejsza.

Może to dlatego, że czasem mało wierzę w siebie, bo mnie mało chwalono czy to w dzieciństwie czy we wczesnej młodości. Ciągle słyszałam same krytyczne uwagi od mamy czy taty. A jego zawsze jego rodzina otaczała ciepłem, chwaliła, zauważała.

Może to to jest powodem moich kompleksów. Niemniej jednak jest światełko w tunelu, ponieważ im dłużej jesteśmy ze sobą (na razie ponad rok) tym mniej mam stracha, że ktoś mi mój skarb wykradnie

Robię postępy. Ale zajęło mi to całe miesiące...  Teraz jest dużo lepiej, nie czepiam się, jestem wyluzowana, nauczyłam się ufać w 100 %.

Ale czujna też jestem - nie będzie mi nikt wchodził w paradę. Jak widzę, że ktoś coś za bardzo tu do mojego faceta milusi - dystansuję nas.

Korzystając z okazji, opowiem Wam pewną sytuację...ciekawa jestem opinii. Mam np. jedną koleżankę, która bez przerwy wylewa przy mnie kubeł szamba na swojego partnera. Oczywiście mówię w przenośni. Nigdy nie mówi nic dobrego o nim, ciągle narzeka, zastanawiam się zatem, po co z nim jest.

W pewnym momencie zapragnęła spotykać się ze mną od czasu do czasu na ploteczki, podczas tych spotkań ciągle obmawiała partera, przez co i ja zaczęłam wyciągać jakieś rzeczy, z których ja w swoim związku byłam niezadowolona.  Ale po pewnym czasie uznałam, że to głupie i nie fair. że nie będę obgadywać faceta, któego kocham, bo w sumie mało mu mam za złe, a bardzo dużo do niego czuję. Na co koleżanka się obraziła chyba bo traktuje mnie bardzo na dystans, bo już nie chcę brać udziału w tych obmowach facetów. Do tego jak jesteśmy w grupie to ona jest jakaś taka nader sympatyczna do mojego faceta. Tu jakieś żarciki, tu jakieś uśmieszki. Oczywiście wsxzyscy wiemy, że ona jest otwarta i taka "easy-going", ale coś mi tu śmierdzi, że akurat do mojego faceta jest taka milunia, jemu przygaduje, z nim się chce czubić, a z innymi kolegami z którymi się w grupie spotykaliśmy na piwo (koleżanki też były, żeby nie było) to się nie zadaje.

Może to moja kolejna obsesja ale czasem sie zastanawiam, czy ona coś do mojego faceta nie ma. Po co dąży do tego, byśmy obgadywaniem jeszcze sobie nawzajem tych mężczyzn obrzydzały? Ja swojego nie będę obgadywać. Ja go kocham i tyle, nie potrzebuję psioczyć do koleżanki co zrobił nie tak.

Bo po co obgadywałaby i ośmieszała przy mnie swojego, skoro wie, że to brzydko, a ja wszystko powtorze swojemu i to kolejny wstyd dla jej lubego, bo oni się znają dobrze b. Co ma na celu to obsmarowywanie jej gościa?? Zero pochwał i same złe rzeczy. Czy myślicie, że  ona swojego faceta nie kocha?

Bo to nic nie znaczy? Jedzie fajne auto - spojrzymy, przechodzi atrakcyjna babka - spojrzymy. Jeśli robi to wiedząc, że Ty to widzisz to tym bardziej nie masz się o co przejmować. Mniej zazdrości więcej zaufania, pozdrawiam.

Co z tego, że inne na niego patrzą, dają mu więcej popcornu, czy innych rzeczy?
To Ciebie przytula, Ciebie całuje, Ciebie dotyka, Ciebie kocha i tak powinnaś myśleć Przecież jest w Tobie coś fajnego, skoro go przyciągnęłaś.
A poza tym czemu kuzyn nie czuje się zazdrosny, kiedy jego dziewczyna wychwala Twojego faceta a nie swojego? bo ma dystans. Ty też powinnaś złapać więcej dystansu.
A jak będziesz się zachowywać jak smoczyca, gotowa do wydrapania oczu każdemu, kto tylko spojrzy na Twojego faceta, to w końcu zostaniesz bez niego.

kwiat_pomarańczy ja na poczatku swojego związku 6 lat temu tez bylam zazdrosna bo dziewuchy lataly za moim ciagle próbowaly wymusić na nim zainteresowanie faktycznie mój facet jest bardzo ociągający męski szerokie ramiona same miesnie ale mi tez niczego nie braowalo i tez bylam obietkem zainteresowan innych no ale zazdrosna bylam nadal. doszłam po czasie do wniosku ze to nie ma sensu, on mi nie dawal powodów do zazdrości, kocha mnie całym sercem wiec to ja się wzielam bardziej za siebie ćwiczenia, dieta do tego zadbane wlosy skóra i nie zwracałam już uwagi czy ktos na mojego patrzył bo sama czułam wzrok mojego na sobie, teraz jak chodzimy razem wszyscy się na nas patrza:-) wiec mysle ze nie ma co patrzeć na polówke i zazdroscic tylko wziąć się w garść i patrzeć na siebie bo ja uważam ze kobieta jest piękniejsza stroną połówki i tak ma być:-)

Dzięki dziewczyny To bardzo miłe.

Jeżeli chodzi o to, że jest się dumną mając takiego faceta, to jest tak jak mówicie. Ja jestem dumna, ale bywają chwile, kiedy...wolałabym by po prostu był brzydszy Bo nie zaczęłam się z nim spotykać głównie ze względu na wygląd, tylko ze względu na całokształt A moje wcześniejsze doświadczenia z facetami są świadectwem na to, że wygląd nie jest dla mnie na pierwszym miejscu. Po prostu, z obecnym chlopakiem tak jakos wyszło, że jest bardzo ładną, przystojną osobą, ale wcale nie szuakałam pod tym kątem, ba, powiem więcej: uważam, że z mężczyzną o wyglądzie "przeciętnie-ładnym" jest łatwiej.

Bo to nie chodzi o to, że ja sie uważam za jakiegoś brzydala - przeciwnie, choć też bez przesady, że mam się za nie waidomo kogo Ale raczej chyba nie mam na co narzekać.

Tylko to chodzi o inną sprawę w tym wszystkim, a mianowicie o to, że choćbyś była nie wiem jak pewna uczuć ukochanego do Ciebie i swoich do niego, choćby patrzył na Ciebie jak na boginie każdego dnia, to ten ferment które sieją takie "wielbicielki" jednak psuje krew, psuje nastrój, bo to jest tak, że nie znasz dnia ani godziny kiedy ktoś Ci zepsuje nastrój podwalaniem do Twojego faceta.

Komentując jeszcze wpis Lamilki, która napisała powyżej, że ma kompleksy: wiesz, że doskonale to rozumiem. Nie jest łatwo być dziewczyną/żoną tzw. ciacha. Możesz miec sie za cudną i piękną nawet, ale jeśli prawie codziennie spotykasz się z dowodami sympatii/podziwu dla Twego lubego, to nigdy nie będzie Ci łatwo. Ech, chyba takie życie - coś za coś. Ciesze się słuchajcie ze swojego związku, ale naprawdę bywa ciężko

Chyba muszę to po prostu olać... i żyć, nie przejmując się byciem mimo wszystko w cieniu mojego mężczyzny. Mam tylko nadzieję, że ten cień z biegiem lat nie ugasi we mnie tego "czegoś" co sama przecież mam, tej jakiejś wyrazistości, tez jakiejś przecież atrakcyjności. Że nie zapomnę, że sama też dużo znaczę, że nie jestem "nikim". I nie, nie jest prawdą, że WSZYSTKO zależy od nas samych Nie każdy jest skałą, na ktorą zdanie otoczenia, wyrażane tak tłumnie, nie ma żadnego wpływu. W innym dziale ktoś napisał przy innym temacie zdanie: "kropla drąży skałę". Ja się z tym zdaniem zgadzam. Bo teraz widzę w sobie co prawda wartość, ale czy po latach bycia "w cieniu" będę nadal taka jak teraz? No oby

@"Ja bym nie chciała faceta, za którym oglądają się inne kobiety. To jak zajmowanie wysokiego, dobrze płanego, eksponowanego stanowiska w prestiżowej firmie. Wieczny oddech konkurencji na plecach."  - no już nie przesadzajmy, że oddech konkurencji wiecznie na plecach. (Na razie) nie jest tak źle

"Do zniesienia na dłuższą metę,tylko dla bardzo pewnych siebie i niezależnych osób." - hmm, no nie wiem, zobaczymy Nigdy nie można być pewnym.

Rozumiem Twoj punkt widzenia, ale nie zgadzam się z tym, że brzmię jakbym się chwaliła czy szczyciła urodą faceta - kilka postów wyżej napisałam już, że moje wcześniejsze związki pokazują, że wygląd mężczyzny nie jest dla mnie najistotniejszy. Nigdy nie był.

I nie polecam Ci w dalszym ciągu myśleć w ten sposób, "nie chce być z przystojnym" - ja też tak kiedyś myślałam, i być może właśnie dlatego tyle lat miałam pecha, bo odrzucałam czyjeś zaloty tylko dlatego, że wydawalo mi się, że taki zaraz mnie zmieni na inną. Niekoniecznie musi tak być.

Poza tym wydaje mi się, że skreślanie gościa, z ktorym świetnie się dogadujesz, dobrze czujesz, w życiu erotycznym też jest dobrze - to chyba niezbyt rozsądne zachowanie. W ogóle, glupie chyba.

Ja tu mówiłam o swoich nie do końca pozytywnych uczuciach w związku z podziwem otoczenia dla mojego partnera, dlatego tym bardziej nie spodziewałam się, że którakolwiek z moich wypowiedzi zostanie odczytana jako szczycenie się jego wyglądem. Przecież "jak byk" stoi powyżej, w którymś z postów: "wolałabym by był brzydszy". Wolałabym, ale też glupotą jest zostawiać faceta o super serduchu i fajnym usposobieniu dlatego, że "boję się konkurencji". Myśląc z ten sposób, nie dziwmy się że jesteśmy samotne.

"A ja pamiętam, że gdzieś pisałaś, że ten człowiek nie umie budować trwałego związku. Takie wymagania? Możesz się bać.
Tylko to nie musi być problem w Tobie."

No cóż, czas pokaże. Nie wiem, czy nie umie zbudować trwałego, może i nie umie. Może się nauczy, może będzie w tej kwestii niereformowalny. Skoro jego poprzednie związki nie trwaly dlużej niż 1,5 roku. Ale idąc tym tropem można to samo powiedzieć np. o mnie - najdłużej w związku byłam dwa lata. Tylko że ja jestem w wieku pomiędzy 20 a 27, a on pomiędzy 30 a 35, więc jednak jest pewna różnica.

Ale może przesadzam. Nie wiem, chciałabym żeby nam wyszlo.