Dom czy mieszkanie w bloku - Netkobiety.pl

Dom z ogrodem, bo marzą mi się te baseny i grille, no i własne grządeczki warzywno-ziołowe Ale w pakiecie poproszę ogrodnika, by o to wszystko dbał, sprzątaczkę do tych wszystkich pokoi, parobka, który będzie odpowiedzialny za ogrzewanie domu, i kierowcę wożącego mnie do uciech wielkiego miasta. O!

Niki, ale dlaczego dla leni? Są przecież ludzie, którzy nie wyobrażają sobie życia poza miastem. Mają do swoich upodobań takie samo prawo jak ja do zamiłowania do wiejskich klimatów

Jak wspomniałam wyżej - dom. W im większej dziurze tym lepiej Wychowałam się na wsi, przywykłam do przestrzeni, swobody, do owego ogródka - w mieście się męczę (mimo, że mieszkam tu już prawie połowę życia!). W przeciwieństwie do BabyOsiadłej nie chcę żadnego ogrodnika ani innego stangreta - dla mnie możliwość zajmowania się tym domem i ogrodem jest naczelnym powodem, dla którego wolę dom od mieszkania w bloku

Podobnie jak Olinka też jestem mieszczuchem (ostatnio coraz mniej).
Dlatego dla mnie najlepszym było rozwiązanie - dom na przedmieściach miasta.
Z jednej strony mam pod ręką wszystko co trzeba, a z drugiej mam swój ulubiony dom.
Bardzo lubię prace ogrodowe.
Grill grillem, ale kawa we własnym ogrodzie sprawia mi dużą przyjemność.
Leżenie na trawie, chodzenie po niej boso, też.

Jak dla mnie dom. Nie płaci się czynszu, nie ma dużo sąsiadów dookoła, jest większa swoboda. W domu z podwórkiem można mieć swój ogródek robić grill i w ogole wszystko i nie pytać o zdanie sąsiadów. Poza tym jest większą przestrzeń dla dzieci. Nie całkiem na wsi i nie w centrum miasta.

wiadomo, że za wszystko się płaci ale w domu jednak jest o wiele lepiej

Niby tak ale dom to jednak dom
Ponad to czynsz trzeba placic caly czas
Nie placisz to eksmituja z czasem
W domu dach sie kladzie raz na kilkadzuesiat lat
Ogrodzenie tez raz na.kilka lat,przykladowo my mamy swoja oczyszczalnie koszt wszystkiego to ok 7000 tysiecy,koszt wywozu sciekow raz w roku tylko 50 zl ze zbiornika 2000 l,a niestety koszt sciekow z bloku to conajmniej 100 zl miesiecznie.
Jezeli ktos ma mozliwosc zalatwia opal za male pieniadze,wykupienie asygnaty na drewno to 200-300 zl i jest przyczepa drzewa,drozszym kosztem wyjdzie 800 zl jak komus sie nie chce zrobic
W bloku mamy ogrzewanie,no ale niektorzy maja niestety pomierniki na kaloryferach wiec zeby oszczedzic i tak siedza w zimnym
Za wode placimy mniej,niz jak mieszkalismy w bloku
Jak wszystko sa i zalety i wady

Ja też uogólniłam, bo oczywiście masz rację, że wiele zależy od samego domu oraz od właścicieli.
Dom może być energooszczędny albo energochłonny. Moim znajomi mają dom dwukrotnie mniejszy od mojego, a ponoszą większe koszty eksploatacyjne, głównie na ogrzewanie.
W bloku rozbija się te opłaty na wszystkie miesiące (przez co jednorazowo płaci się mniej), a w domu te koszty ponosi się w sezonie grzewczym (przez co jednorazowo płaci się więcej).
Właściciel może dbać o dom i regularnie go remontować, dokonywać wszystkich napraw albo nic nie robić przez długi czas i potem ma wysokie wydatki.

Tu oczywiście racja. Autorka tego stwierdzenia jest osobą młodą i zapewne z wielu rzeczy nie zdaje sobie sprawy (bez urazy Sophie ).

Fajny temat:) Ja sie urodzilam i cala mlodosc spedzilam w typowej socjalistycznej krolikarni na warszawskim Zoliborzu. 10 pieter, mieszkan chyba z 200, ilu mieszkancow nie zlicze, dookola ruch, tramwaje, metraz jak dla krolikow wlasnie a nie ludzi, balkon wielkosci znaczka pocztowego, zasikane klatki schodowe, grafitti na scianach, wiecznie smierdzacy zsyp na smieci, odsrane psiemi kupkami trawniki czyli tzw. tereny zielone - sama rozkosz:) No i dla nas dzieciakow trzepak, hydrant i asfaltowane podworko miedzy tymi molochami - mozna bylo poszalec:)

Teraz mam duze, jasne, pietrowe mieszkanie w szeregowcu, takim malym na 4 rodziny. Do tego wystarczajaco duzy ale nie za duzy (bo uprawiac raczej nie lubie) ogrod z tarasem. Mieszkam w miescie ale obok lasu i jeziora. Najblizszy sklep pod nosem, szkola tez, autobusy sa a zieleni tyle, ze wydaje sie jakby to wies a nie miasto bylo:). Do pracy jezdze rowerem, bo tak lubie, przez lasy, laki, nad jeziorem i nagle jestem w biurze:) Po pracy moge zrelaksowac sie albo na tarasie w ogrodku albo poplywac w jeziorze albo isc na spacer do lasu..albo wyskoczyc rowerem do centrum handlowego (8km, wiec jakies 30 min jazdy). Place czynsz i o nic z wiekszych napraw sie nie martwie, ale jednak do bloku juz nie dam sie nigdy zamknac.

Zdecydowanie dom  ,ale bez dzieci i ich rupieci w ogrodzie  ..   Mieszkam w moim domu w mieście i drugim wspólnym z mężem  w leśniczówce ,  ja się do bloku autentycznie nie nadaje. Mam  sporo znajomych ,którzy mieszkają w blokowiskach, na osiedlach  ,wpadam w odwiedziny, w gościnę na kawe do nich, mimo ze mieszkanka są naprawdę elegancko urządzone,  to jednak ja się czuje taka ściśnięta w bloku, brak mi przestrzeni i mam tą świadomość ze sąsiad   po lewej, sąsiad po prawej, sąsiad  z góry, sąsiad  na dole, dzieciarnia drze się w wniebogłosy pod blokami, bo ktoś genialny plac zabaw pod balkonami stawia,  .. jak dla mnie to wszystko takie niekomfortowe osaczenie, brak prywaty totalnej. Głośniej powiesz i wszystko słychać, ajc nie na moją naturę, ani osobowość 
Jeśli chodzi o  wkład pracy w utrzymaniu własnego podwórka ,aby było zadbane ,czy tez ogarniecie większego  mieszkania  to nie jest powiedziane ,ze wszystko  właściciel musi własnymi rękami to ogarniać   Chociaż  my się garniemy do  pracy na podwórku, w domu tez się sprząta regularnie, ale jeśli   z czasem jesteśmy w tyle, wtedy zawsze ktoś się znajdzie do "pomocy" odpłatnej

Gdybym mogła wybierać i było by mnie stać to wybrałabym dom, taki z moich marzeń, z odzielną pralnio-szuszarnią, z garderobą, dużą kuchnią z wyspą, biblioteką i warzywniaczkiem i spiżarnią ;P ale jest jak jest w mieście też mogę mieszkać.

Innym słowy chciałabym mieć dom głównie dlatego bo jestem mocno zorganizowana i jestem osobą pedantyczną, nie lubię jak coś nie ma swojego konkretnego miejsca, albo jest w takim które uważam że mogło by być lepsze, np uważam że pralka i pranie powinny mieć swoje własne nieduże pomieszczenie, a żeby ciuchy nie musiały mi wisieć nad wanną, albo pralka i środki czystości zawalać łazienki

Jeżeli chodzi o wybór, dom na wsi, czy mieszkanie w bloku, to z zdecydowanie dom, może być na obrzeżach, ale nie na wsi! Oprócz samego miejsca zamieszkania dla mnie również liczy się  społeczność, a zwłaszcza jej mentalność, realia, możliwości, a te panujące na wsi kompletnie mi nie odpowiadają, więc gdybym miał tylko te dwie opcje do wyboru, wybrał bym mieszkanie w bloku.

Na wsi, kompletnej, zabitej dechami nie chciałabym mieszkać. Ale nasz dom jest pół godziny spacerem od centrum miasta

Dzenaro, co do mentalnosci ludzi napisales sporo prawdy. Jest to niewatpliwy minus, ale ja i tak wole mieszkac w domu na wsi. Na obrzezach miasta rowniez bym mogla, byle nie w samym miescie. Zreszta, mam porownanie. Przerabialam juz wiele miejsc- od totalnych "zadupi", gdzie do sklepu bylo kawalek drogi, poprzez mieszkanie w duzym miescie (Monachium), w mniejszym miescie (Boston, UK), dom jednorodzinny u babci, do domu mojego meza-na pietrze miesza jego brat z rodzina.I najbardziej bedzie mi odpowiadalo, gdy wybudujemy wlasny dom.

A myślisz że w bloku tak nie jest? W miastach niedużych powiedzmy do 20k mieszkańców to właśnie tak to wygląda, o mnie i o Moim to sąsiedzi na początku takie bajki wymyślali, że nic tylko się śmiać, zresztą celowo nawet nie wyprowadzaliśmy ich z błędu bo było to całkiem zabawne mieliśmy np. prowadzić w sąsiednim mieście sklep z... papugami! hahah

Powiem Wam tak ja bym chciała mieć dom w środku lasu i u nas są dostępne takie działki więc może kiedyś

Moim zdaniem między miastem, a małą miejscowością, czy wsią jednak jest różnica. O ile faktycznie mieszkając w mieście, czy to w domu, czy w mieszkaniu w bloku to jednak oczywistym i nieuniknionym jest, że jesteśmy pod lupą, ale najbliższego otoczenia, czyli sąsiadów, ale idąc już ze dwie przecznice dalej można spotkać anonimowość. Natomiast w miasteczkach, a przede wszystkim wsiach jest to niemal niemożliwe, a informacje rozchodzą się z prędkością światła, właśnie z najbliższego otoczenia na wszystkich innych, nawet tych mieszkających sporo dalej i myślę, że nie jest to forma lokalnej rozrywki, a właśnie specyficzna mentalność tych  ludzi. Pamiętam jak dziś, kiedy brat mojego dobrego znajomego żenił się z kobietą ze wsi, którą jednak poznał w mieście, a mnie "kopnął" zaszczyt uczestnictwa w tym wydarzeniu. Przyjechaliśmy wieczorem, na drugi dzień rano nie chcąc przeszkadzać w ostatnich przygotowaniach pojechałem zwiedzić okolicę wstępując przy okazji do sklepu, jakież zdziwienie me było jak zostałem przyjęty, wszyscy wiedzieli kim jestem, czym się zajmuję, do kogo przyjechałem i po co, a na temat mojego samochodu wiedzieli więcej jak ja. Kulminacją tego nie wątpliwie wydarzenia kulturalnego była propozycja starszej kobiety, która zaczynając rozmowę od przedstawienia swych dóbr doczesnych, wraz z inwentarzem oczywiście podkreślając, że ma więcej jak inni (to  była jakaś lokalna szycha, może szefowa tego przybytku), dorzucając na koniec, że ma fajną córkę "na wydaniu". Jestem dość otwarty na nowe znajomości, ale powiem szczerze, że mnie zamurowało, ale grzecznie podziękowałem starając się ją odwieść bardzo delikatnie od tak szaleńczych planów, co jedynie podziałało na nią jak płachta na byka. Co do samego weseliska, to nie ma nawet sensu się rozpisywać, pierwszy i ostatni raz w takich miejscach, kompletnie nie mój świat, co nie oznacza, że jest gorszy jak mój!

U nas krążą o wszystkich dziwne plotki nie zgodne z prawdą. Pamiętam jak na klatce schodowej było wiecznie nasrane i nasikane, to wszyscy mówili "to sąsiad Pan X tak sika" sąsiad nie żyje od przeszło roku, a jak dalej nasrane i naszczane było tak jest, sąsiadka z góry paląca wywala pety za okno pod balkon jak i po klatce schodowej, a wiecznie próbowała zwalać winę na mnie, to w końcu teściowa na zebrani wspólnoty jej powiedziała że jej synowa używa popielniczki i żeby przestała bajki opowiadać bo sama widziała jak synowi na głowę tamta mało peta nie zrzuciła

U nas nawet skrzynki pocztowe były pootwierane, tzn ktoś rozwalał zamki.

No i jeszcze dozorca, facet zamiast zapukać do drzwi, zadzwonić to ciągnie za klamkę do mieszkania, my zawsze drzwi zamykamy i tak się kiedyś Mój spytał czy jakby było otwarte to by wszedł, a ten bez pardonu że "tak". No ludzie ręce opadają.

Albo np ja wezmę się za mycie okien, to zaraz wszystkie sąsiadki okna pucują bo co one gorsze? To samo z warzywniakiem, idę kupuję dajmy na to kapustę i truskawki to wszystkie za mną co z tego bloku to samo kupią tylko zamiast jednej kapusty wezmą trzy co by lepiej wyglądało Kiedyś jedna tak powtarzała za mną jak jeden mąż że ona też chce i to też, to się spytałam czy przepis też mam jej dać ;p

Idę sobie ze śmieciami, a sąsiad  zaraz, ale państwo macie ładne meble w kuchni i ściany jakie ładne. Nigdy u nas nie był więc znaczy że się gapił przez okno.

W ogóle od samego początku o nas krążyły słuchy że jesteśmy potwornie bogaci, czego to my nie mamy. No głodem nie przymieramy, ale żadna z nas burżuazja jaką próbowano z nas zrobić.

Tutaj wszyscy, wszystko wiedzą albo myślą że wiedzą i z buciorami się pchają, a bajki jakie krążą mnie śmieszą, ale co wrażliwszego myślę że mogą przyprawić o palpitacje ;p

Hahahah i tak się nie poznają u mnie myśleli że mam Yorka albinosa bo nie wiedzieli co to za rasa, a pies nijak do yorka podobny ;p

Tam gdzie mieszkałam jako dziecko było fajnie ludzie się sobą interesowali, ale w taki normalny życzliwy sposób. Pamiętam jak zapomniałam kluczy (a często mi się to zdarzało) i siedziałam na klatce to sąsiadka za każdym razem mnie do siebie brała

Ile ludzi tyle opinii ;p Ja wychowywałam się w domu i dom to fantastyczna sprawa ale też mnóstwo pracy przez cały rok... sama bym się tego chyba nie podjęła bo wiem czy to pachnie ;p A mieszkanie w bloku też może być sympatyczne bo są przecież są kameralne osiedla gdzie sąsiedzi nie są anonimowi jak w blokowiskach, choćby Małe Błonia u mnie w Szczecinie i nawet na parterze są mieszkania, które mają własny ogródek więc zawsze to jakaś namiastka ogrodu ;p

Prawda, dom to dużo roboty. W mieszkaniu przeleciałam podłogę dwa razy na tydzień i umyłam łazienkę i kuchnię, a w domu to jak nie odkurzanie, to sprzątanie obu łazienek i wc (chociaż w sumie używa się ino jedno), wyświecanie stołów i latanie ze ścierką nawet do sypialni, która jest zawsze pusta, bo tylko dla gości, a na koniec oczywiście "zabawa" w ogrodnika.

Mimo tego, o wiele bardziej wolę dom niż blok. Może dlatego, że sama się w wolnostojącym wychowałam i lubię tą przestrzeń, która jest dookoła. W mieszkaniu było mi stanowczo za ciasno, no i to ciągłe patrzenie na jeden pokój (dużo pracuję z domu, więc siedziałam zawsze w salono-jadalni) doprowadzało mnie do szału. Teraz do woli sobie mogę pofikać pomiedzy kilkoma

Zdecydowanie w bloku w centrum!
Ja nawet pod uwagę nie biorę opcji mieszkania w domku jednorodzinnym. To zupełnie nie dla mnie. Mieszkanie to ogarnę w 1godz a w domku to sprzątania cały dzień. I zawsze jest co zrobić. Jeszcze robota koło domu, katorga!!! Nie kręcą mnie ogródki, działki dla mnie to przykra, nudna robota żadna przyjemność. Ja za żadną cenę ani dla nikogo nie przeprowadziłabym się do domku na obrzeżach, a co gorsza na wsi. Ja z wygodnicka jestem  dla nikogo własnej wygody bym nie poświęciła!!!

Ja 22 lata mieszkałam w domu na wsi, potem przeprowadzka do miasta, gdzie już od 16 lat w bloku, od 6 lat są dzieci i tak już powoli mamy dosyć, szukamy czegoś pod Warszawa w fajnej okolicy (wiadomo świeże powietrze, może i jakaś woda - latem to fajnie jest zawsze) dlatego myślimy o domu i zdecydowanie stawiamy na DOM, tylko jeszcze fajną miejscówkę musimy znaleźć.

mam mieszkanie w mieście w bloku i dom na wsi
znam uroki jednego i drugiego
gdy byłam młoda mówiłam tylko bloki, pamiętam jak moja koleżanka budowała wtedy dom i pukała się w czoło słysząc moje słowa
za domem zaczęłam tęsknić, kiedy stawałam się no dojrzałą kobietą, kole 40 stki
teraz najchętniej zamieszkałabym na stałe w moim domu na wsi, niestety z powodu pracy niemożliwe ale spędzam tam weekendy i wakacje, na zimę dom zamykam
nie wiem jak można chcieć mieszkać w blokach, ja na swoje mieszkanie mówię teraz "kurnik"

Wiesz, na tej samej zasadzie kiedy jeden lubi rosół, a inny pomidorową .
Jeden spędza wakacje w kurorcie, a inny włócząc się z namiotem lub chodząc po górach.

Też mieszkaliśmy w niedużym mieszkaniu, były niby 3 pokoje, ale maleńkie i byliśmy szczęśliwi, ja płakałam i popadłam w depresje kiedy wyprowadzaliśmy się do wielkiego domu. Co z tego że miałam pokój z 6 razy większy, wolałam moją maleńką klitkę i wcale nie miałam ochoty się z niej wynosić.

Blok wygrywa pod względem wygody - ciepła woda na zawołanie, jak mi zimno to odkręcam kaloryfer i grzeję. Nie wyobrażam sobie nieustannego dorzucania czegoś do pieca lub kominka, może dlatego że ze mnie okropny zmarzluch

Echem, ja mam bojler czyli gorącą wodę na zawołanie, jak także ogrzewanie podłogowe. Mogę nawet ustalić różną temperaturę w pokojach, co jest fajne, bo np. w sypialni chcę mieć w miarę chłodno, ale w salonie czy bibliotece wolę cieplej.

TU nie chodzi o metraż, ja lubię mieć dużo miejsca. Po prostu kochałam to mieszkanie i to osiedle.

Ja na razie tez bardziej mieszczuch, bo praca, szkoła dziecka, miłośc do kina i miasto nocą - kocham, ale byłam oglądać ze znajomą domy w Serocku - w lesie, blisko Zalewu - no i nie powiem sielsko, przyjemnie. Zdaje się, że developer to Dozbud, możesz sprawdzić, bo ceny byly jakieś przystępne.

tytuł wątku - dom czy mieszkanie w bloku
nie brałam pod uwagę spraw finansowych, raczej zalety i wady

oczywiście - dla każdego inny raj
bloki - mała powierzchnia, sąsiedzi nad, pod...
ograniczony kontakt z przyrodą
zmieniamy się również my w swoich potrzebach na przestrzeni życia, inne potrzeby, inne priorytety

Dla mnie mieszkanie tylko w domu, mąż woli mieszkanie w bloku:)

Wiem ;p