Jak odwołać ŚLUB ?! - Netkobiety.pl

Jesteś w 100% pewna, że nie chcesz z nim dzielić życia, czy może to stres przed ślubem? W każdym bądź razie porozmawiaj z nim poważnie o tym, co czujesz...no właśnie, co czujesz? Kochasz go?
Im szybciej tym lepiej, zrób to teraz póki można coś naprawić/przerwać nim popełnisz błąd życia.
Pozdrawiam

Odwołaj najpierw rezerwacje na salę itp.
A potem poinformuj narzeczonego i rodziców. Inaczej rodzice i facet zaczną wywierać na Ciebie presję i w końcu weźmiesz ten ślub. A zaraz potem będziesz się zastanawiać ja wziąć rozwód. według mnie jesteś słaba i podatna na wpływ. Dlatego twój facet się z Tobą nie liczy. Poza tym jeśli chłopak jest pracowity i zaradny to rodzice będą wściekli, że chcesz się wycofać.
Ale twoje wątpliwości są bardzo słuszne i tej sytuacji zdecydowanie nie powinnaś brać tego ślubu.
Ja Ci bym doradzała postawienie wszystkich przed faktem dokonanym .Odwołujesz wesele i ślubu nie będzie w sierpniu. Kropka. Inaczej według mnie nie dasz rady.Jak porozmawiasz z narzeczonym to on Cię zacznie urabiać. Albo zacznie się na moment starać, a potem i tak będzie tak samo jak teraz. On chce być z Tobą na jego zasadach, raczej nic się tu nie zmieni. Jak facet Cię olewa przed ślubem to aż strach myśleć co będzie dalej.

Miałam faceta dla którego liczyła się tylko praca, czasem seks. Powiem Ci jedno - to się nie zmieni, niezależnie od tego co mu powiesz i jak bardzo nie będziesz się starać. No chyba, że sam zrozumie swój błąd i zechce się zmienić. Takto scenariusz raczej przewidywalny. Praca praca praca, może ewentualnie momentami być trochę lepiej, a kiedy Ty się takimi chwilami nakarmisz to znowu przyjdzie tendencja spadkowa...Związek przecież nie na tym polega aby się dołować, denerwować czy mieć depresje z powodu drugiej osoby. 

Musisz szczerze porozmawiać ze swoim narzeczonym, nie ma innego wyjścia. Powiedz mu to wszystko co czujesz, nie obwiniaj go, skup się raczej na swoich odczuciach. Może on nie wie, że tak cierpisz. Spytaj czy jego zdaniem jest realna szansa na to, że sytuacja się zmieni.

Moim zdaniem Ty już doskonale zdajesz sobie sprawę, że nie chcesz takiego życia. Boisz się tylko postawić kropki nad "i".

Jak tu ogarnąć kobiety, jak pracuje źle, jak nie pracuje to też, jak pracuje normalnie, to narzekania, że mógłby się bardziej starać, no co by człowiek nie robił to zawsze będzie źle.

odwołasz ślub, potem znajdziesz takiego co cie się tobą zabawi, zajdziesz w ciąże i będziesz żyć od 1 do 1 z myślą, że mogłaś mieć tak dobrze, ale będzie już za późno, nie doceniasz tego co masz.

Wrotektek - czy Ty jesteś trollem czy po prostu bezrefleksyjny i zgorzkniały?
Akurat autorka tego postu nie robi wrażenia pustaka, któremu poprzewracało się z dobrobytu w głowie, więc nie wrzucaj jej do jednego worka z takowymi. Ludzie są różni i O  BOŻE ... jak się okazuje dla niektórych kobiet wbrew wszelkim stereotypowym opiniom gruby portfel wybranka nie jest w życiu najważniejszy...

Przyszlapannamloda - jak dla mnie macie po prostu jakiś konflikt potrzeb. Wyszedł dopiero teraz, ponieważ jak sama piszesz dopiero od niedawna jego firma zaczęła dobrze prosperować  - wcześniej nie było takiej sytuacji.
Pytanie, czy to minie. Być może zachłysnął się sukcesem, być może faktycznie chce realizować to wszystko dla Was. I być może to minie, jak biznes okrzepnie. Ale....

U Was to bardziej wygląda mi na inne wartości w życiu. Dla niego praca i wartości materialne wydają się być ważniejsze niż dla Ciebie. Nie ma w tym nic złego. Ale niestety to jest dość poważny konflikt, bo rozbija się o to, co nas w życiu uszczęśliwia. Faktycznie, w tradycyjnym modelu rodziny facet który zarabia, nie pije i nie bije, to szczyt szczęścia. Ale dla Ciebie - nie musi być. Masz prawo żyć według swoich wartości.

A teraz konkretnie: ja mimo wszystko porozmawiałabym jeszcze raz z narzeczonym, ale nie o rozstaniu, tylko o jego wizji waszego małżeństwa. Bardzo uważnie posłuchaj tego, jak on widzi waszą przyszłość. Jak widzi swoją przyszłość zawodową. Jak widzi swoje zaangażowanie i rolę w małżeństwie. Jak widzi Ciebie. Bo  może on faktycznie ma jakiś plan pt. zarobię kasę a potem sobie odpuścimy (nie znamy go, więc trudno ocenić). Ale uważne posłuchanie jego planów pozwoli Tobie poznać jego punkt widzenia i odnieść do swojego. W końcu znacie się trochę, z jakiegoś powodu byliście tyle razem, więc może warto dać sobie szansę.
Nie ma co działać pochopnie, bo jak zaczniesz temat odwoływania ślubu to lawina ruszy. Nie pozostanie to bez konsekwencji. 

Jeśli natomiast okaże się, że wasze wizje małżeństwa różnią się od siebie, to lepiej ślub odwołać. Jak dużo jest ludzi, którzy dopiero po ślubie ustalają, że chcą od życia czegoś innego i się rozwodzą. To jeśli okaże się, że chcecie czegoś innego już przed ślubem, to po co iść w taki związek małżeński? Lepiej go odwołać, zwłaszcza że jeszcze sporo czasu i pewnie zaproszeń nie rozwieźliście, niż fundować sobie traumę rozwodu za kilka lat, jak już staniesz pod ścianą zwątpienia.

I ja osobiście nie jestem za stawianiem narzeczonego przed faktem dokonanym. Dla mnie byłby to brak szacunku. Owszem - w takiej sytuacji trzeba się liczyć i z ciśnieniem ze strony rodziców i pretensjami ze strony teściów, ale niestety pewne decyzje okupione są kosztami. Natomiast trzeba pamiętać, że życie ma się tylko jedno i myśleć o tym, jak się chce je przeżyć. I tu nie ma sprawdzonych przepisów, bo każdy jest inny.

Dobra przyznaje, że mieć pieniądze fajna sprawa. I każdy się tutaj ze mną zgodzi. Ale kasa to nie wszystko ludzie... Owszem, jest zajebiście gdy można sobie pojechać na wakacje, iść na zakupy czy do knajpy nie martwiąc się o stan konta, ale to nie są moje priorytety życiowe... poważnie.

Ja w jego firmie pracować nie chcę, miałam już taką propozycję z jego strony ale stanowczo odmówiłam. Jestem z wykształcenia projektantem/architektem, moja praca to moje hobby. Uwielbiam to co robię, przede wszystkim lubię pracę z ludźmi.
Nie mogę narzekać na zarobki bo jak na nasz kraj, zarabiam całkiem nieźle. Ale nie jeżdżę najnowszym samochodem tylko kilkunastoletnim, nie ubieram się w butikach gdzie cena skacze wzwyż od 500 zł tylko wybieram sieciówki i lumpeksy. I wcale nie potrzebuję nie wiadomo jak dużo pieniędzy żeby być szczęśliwą...

A on zupełnie na odwrót... musi mieć super samochód "wtedy go inaczej postrzegają" ;/ i wszystko co najlepsze, najnowsze itp.
Dobra ja do tego nic nie mam, pracuje, stać go na to, to niech sobie kupuje co chce. Ale niech w tym wszystkim uwzględni również mnie. Oboje pracujemy to dlaczego nie możemy zamieszkać razem? Dlaczego nie może zlecić komuś roboty i nie przyjedzie, nie wyjdziemy gdzieś razem, nie zaproponuje mi czegoś? od poniedziałku do piątku jestem wstanie zrozumieć, ale piątek wieczorem czy sobota wieczorem - niedziela, dlaczego nie możemy się zobaczyć, pobyć razem, tylko on woli pracować? Nie porównujcie pracy do dziecka bo to jest jakaś niedorzeczna paranoja raczej...
I nie ma możliwości, że np. pisząc mi, że pracuje to spotyka się z kimś za moimi plecami bo nieraz przeszło mi już to przez myśl i go sprawdziłam. Nie powinnam była ale nie umiałam postąpić inaczej. Za każdym razem zastanę go przy komputerze.

Ja po prostu nie rozumiem. Kto by nie chciał, mając ku temu predyspozycje aby zamieszkać z ukochana osobą i być blisko??

Ludzie mają nieraz 3 dzieci, kredyt hipoteczny, zarabiają 1500 zł i mogą być szczęśliwi. Może nie jest za wesoło gdy brakuje pieniędzy ale przechodzą to razem, w każdym związku jest raz lepiej ran gorzej, to normalne. Tylko, że w moim przypadku od bardzo dawna jest źle.

Czasami jest tak jak chciałabym aby było zawsze, ale to są bardzo rzadkie chwile. Mnie się wydaje,że jemu się po prostu nie chce. Nie chce mu się żadnych zmian. Najlepiej być panem i władcą dla wszystkich, wrócić do domu gdzie mamusia mu ugotuje, posprząta i upierze. Obejrzeć mecz ulubionej drużyny, i siedzieć przy komputerze - bo przecież pracuje Nikt mu nie przeszkadza w niczym. A jak mu się zachce, albo zmęczy praca to się zobaczymy bo przecież ja pomimo tego,że też jestem zabiegana to zawsze ale to zawsze znajdę dla niego czas

Ja sobie zdaję z tego sprawę, że życie to nie jest film ani bajka, tylko ciężka rzeczywistość. Ale bycie razem ja rozumiem zupełnie inaczej. To są sytuacje, rzeczy, czy doświadczenia życiowe, które przechodzi się razem a nie osobno...

Kobieto,
PEŁEN SZACUN DLA CIEBIE. Bardzo dobrze robisz, masz wątpliwości, nie ładuj się w takie coś bo za chwilę będziesz się rozwodzić. Spójrzmy prawdzie  oczy lepiej po ślubie nie będzie, to przed ślubem jest zawsze bajkowo, a tu nawet tego nie ma.

Wreszcie jakaś odważna kobieta, która chce prawdziwej relacji a nie leci na kasę. A jak jest inaczej, to potem mamy znudzone życiem kobiety, które wyszły za mąż dla kasy, albo jeszcze z innych dziwnych powodów, a potem piszą tu takie posty w stylu jestem mężatką mam kochanka.

Droga Autorko, z całego serca Ci życzę szczęścia, z takim podejściem, będziesz jeszcze szczęśliwa na bank!

thepass
No wiesz, ja by facet mi uwagi nie poświęcał żadnej to bym go w kosmos wysłała. Mój mi poświęcał a kim się okazał później to nawet nie wspomnę więc jeśli już teraz wiadomo ze nie gra to zwiewać jak najdalej.

Nuda, mówisz? To ciekawe, czy związek nie polega na więzi emocjonalnej i fizycznej? Tutaj jak widać nie ma takowej bo facet czasu nie ma.

Wg mnie trzeba spojrzeć też na sprawę z jego perspektywy. Byc moze on taki był od początku, ale tego nie widziała. Byc moze dojrzał i znalazł swoje cele życiowe, do ktorych chce dążyć. Byc moze sie poswięca właśnie dla niej, bo mysli, ze robi dobrze. Jest duzo niewiadomych.
Ty bys nie wybrała kogos kto Ci uwagi nie poswieca. Wybralas kogos kto był fajny i niby sie zmienił - czy to nie typowe?
Nawet wiez emocjonalna moze byc nudna. Wszystko zalezy jaki kto typ więzi ubóstwia. Ale jesli ona mu o wszystkim mowi co jest złe, ze jest nieszczęśliwa, to ma pełne prawo zrezygnowac.

Dopiero teraz chcesz mu powiedziec prosto z mostu co Ci lezy na sercu. A to nie załatwia sie od razu takich rzeczy?
Czy jak chcesz sie przytulic to mu o tym mowisz? Czy zaczyna gadac, a Ty po prostu rezygnujesz. Moze on ma sie domyslac?
Mowie - byc moze on jest przeswiadczony, ze jest dobrze, a stara się o jak najlepsze zycie i uwaza to za słuszne.

A czy po slubie sie zmieni? Pytanie co ma sie zmienic? I czy on ma szanse zareagować bo zna problem od podszewki? Byc moze to przejsciowy nawał pracy. Problem trzeba zdiagnozowac od podstawy.

Jezeli tak powiedział, to praca zawsze będzie najważniejsza.
Pytanie co to znaczy "dawałaś do zrozumienia"?
I czy pytałaś jego czemu nie zamieszkacie razem? Czy mowilas mu, że chciałabyś?

Mi sie wydaje, ze on całe wasze zycie dobrze zaplanował. 5 lat sie znacie, 2 lata zaręczyn, teraz slub i wspolne mieszkanie. Hajsu nie braknie i pewnie ciag dalszy ma juz rozpisany w głowie ;p

Taki typ faceta, tylko jakos szkoda, ze wczesniej tego nie zauważyłaś. A im wieksze sukcesy, tym trzeba działac bardziej schematycznie, planowo. Mam podobnie. Kobieta nie chce stosować sie do mojego planu, więc wdrażam go sam. A ona? Ona cierpi, bo chce kolorowego i spontanicznego życia w którym wszystko sie samo zrobi, nie? Jakos to będzie, tylko oferuj mi troche czasu.
Miec faceta, a nie komputer to dość ogólny zarzut. Coś jak "chciałam by było dobrze, a nie źle", a on na to - przeciez jest dobrze, nie marudź.
Gestykulujesz bo pewnie juz masz chęć pogadać tak realnie ;p Ja moge zaczac gadac na głos, ale raczej nie usłyszysz ;p

On ma swoja własna wizję przyszłości. Może zapisana w Exelu?
Tylko pytanie czy ta jego wizja jest spójna z twoją? Z tego co piszesz to nie. Co ma zaplanowane w dalszej perspektywie, po ślubie? Kredyt na mieszkanie, czy jednak podrzuci cię do swojej matki, albo zamieszkacie u twojej, bo tak będzie wygodniej, taniej, a tym samym nie będziesz mu zrzędzić, że siedzisz sama w pustym mieszkaniu.
A te dzieci, to pewnie dla tego by ci zapełnić czas, byś nie myślała za dużo?
Im dłużej będziesz zwlekać tym ciężej będzie ci podjąć decyzję.

Przyszlapannamloda, z tego co piszesz mi się wydaje, że jesteś świetną osobą , która ma fajnie poukładane w głowie i na dodatek pewnie jesteś bardzo atrakcyjna, skoro pan "dla którego praca jest najważniejsza" chce mieć Cię w domu jako zdobyczne trofeum.
Ja jestem pewna, że spokojnie stać Cię na faceta, dla którego Ty  będziesz najważniejsza, przynajmniej na kilka miesięcy przed ślubem.
Powiem więcej, dla mnie też na tym etapie mojego życia praca i mój rozwój zawodowy są najważniejsze, i też mogłabym komuś poświęcić jedno popołudnie w tygodniu. Dlatego właśnie zajmuję się tylko i wyłącznie pracą i szkoleniem się, a nie w ciskaniem kitu komuś kto by chciał mieć związek, że mi na nim zależy. Jak ktoś jest na etapie, że kocha tylko swoją pracę to się powinien na niej skoncentrować i nie zawracać głowy innym .A jak pojawi się za kilka lat mu przestrzeń na związek z kimś, to zakładać wtedy rodzinę.

Powiedziałam o całej sprawie rodzicom, i muszę wam powiedzieć, że totalnie mnie zszokowała ich reakcja. Mianowicie mama od dłuższego czasu przeczuwała, że coś jest na rzeczy ale woleli nie pytać z tatą. Dużo mi dała rozmowa z nimi. Tak się tego obawiałam a zupełnie niepotrzebnie.

Narzeczonemu powiedziałam, że nie chcę takiego życia etc. Patrzył na mnie jakbym z innej planety była, po czym powiedział "OK" i nic więcej. Nie mamy ze sobą kontaktu już od tygodnia. Nie bronił się nie usprawiedliwiał, nic, no kompletnie nic.

Szczerze? cieszę się

Gratulacje za odwagę i wszystkiego dobrego na nowej drodze  życia, bez niedoszłego "ok-na-rozstanie" męża.
Twoi rodzice sami pewnie widzieli, że twój chłopak się nie angażuje, ale nie chcieli się wtrącać. Fajnie, że podjęłaś swoją własną decyzję. A  twój chłopak, no cóż, szkoda słów...

Tak sobie wyobraziłam jak w scenie pożegnania w "Przeminęło z wiatrem" Rhett Butler mówi, że między nimi koniec, a Scarlett O'hara mówi "OK". Widzicie tę scenę na tle tego czerwonego nieba?

przyszlapannamloda przepraszam za tę złośliwość, ale niech narzeczony nie bierze się za poważne związki. A tobie gratuluję odwagi i uniknięcia największej porażki życiowej.

no faktycznie, tak zachowują się "prawdziwi" faceci ... zdecydowanie w takim razie niech zapładniają ci "nieprawdziwi" jest nadzieja, że w ten sposób przyroda sama rozwiąże problem i pozostanie wtedy powiedzieć ...ok