zostałam niewinnie oskarżona - Netkobiety.pl

Ja bym rozważyła wszystkie możliwości. Może to oskarżenie jest ze strony mamy Twojego narzeczonego? Może Cię nie lubi? A może to dziecko wzięło? Podobną sytuację miała znajoma ale to to obcej osobie zginęły pieniądze i się okazalo że dziecko wzięło, bo jak to dziecko nie wie często co jest dobre co złe. Bez sensu żebyś przekonywała na siłę, bo skoro ich nie wzięłaś to co zrobisz? Dowodów nie mają. Może niech sobie przypomną czy nikt na pewno nie miał dostępu do tych pieniędzy.  Albo to zostało specjalnie powiedziane że zginęły tego nie wiemy

Być może się mylę ale wg mnie to teściowa zrobiła. Porozmawiaj z narzeczonym, przecież jeśli Cię kocha na pewno Ci uwierzy

Boje sie... to jest synuś mamusi....
On nie da zlego slowa powiedziec na swoja mame.

Dziekuje ze odpowiedzialas na moj post, ale nie moge mu zasugerowac ze moze to mama bo by mnie chyba zrównal z ziemia.....

Szczerze to ja bym zostawiła takiego faceta skoro woli mamusi wierzyć niż narzeczonej. Zrównałby z ziemia? Co to za facet

Czasem tak jest , że się wyda na cos automatycznie i można zapomnieć . Ponieważ mężowi za często pieniądze giną , to niech się z portfelem nie rozstaje . Ja Mam podobnie w domu , tylko , że Mój ojciec ma 85 lat i już nie robi to na Mnie teraz wrażenia . Nie dość , że wszystkim w koło  non stop opowiada , jak go okradłam i okradam , to nawet poszedł , kiedyś do banku i głośno krzyczał , że jestem złodziejką , a w banku Mnie wszyscy znają , bo tam też mam Swoje pieniądze . I co Mam zrobić , zaciskam zęby i muszę żyć dalej , bo Mam dla kogo . Pogadaj z mężem , żeby taka sytuacja się nie powtarzała , bo inaczej wejdzie mu to w nawyk .

Nie udowodnisz. Bo jak...? Albo facet ci wierzy, albo nie...
Może teściowa podłożyła ci świnię- wzięła by cię pogrążyć...
Nie chcę rzucać oskarżeń, ale skoro wiesz na pewno że to nie ty - to kto???

Gdybym to ja je wziela to bym tutaj nie pisala.
Doskonale wiem ze ja tych pieniedzy nie wzielam.

Nie jestem w stanie mu udowodnic ze to nie ja.
I juz do konca bedzie ze jestem zlodziejką, nie wytrzymam tego psychicznie, nie umie zyc z mysla ze ktos ma mnie za zlodziejke.

Pisałas coś że dziecko niby widziało jak brałas pieniądze później że nie. Coś tu jest nie tak, porozmawiaj z dzieckiem na spokojnie na osobności, że jeśli ktoś je namówił byś to mówiła to źle robi itd. Wg mnie teściowa ma coś z tym wspólnego a być może jeszcze wciąga w to dziecko

Najgorsze w tej historii dla mnie jest brak zaufania ze strony partnera, nie potrafiłabym być z takim człowiekiem, bo zaufanie to podstawa w związku.

Matko pomijajac te pieniadze to ty zyjesz w jakims chorym ukladzie
Ty,Twoj facet,i tesciowa ktora hmmm ustawia synka wedlug siebie
Niewiem zrobisz jak uwazasz ale powinniscie jak najszybciej wyniesc sie ma swoje
Bo bedzie tyljo gorzej,a za chwile tesciowa zacznie ustawiac tez wnuczka

Pytanie tylko przed kim on chce chowac pieniądze
I po co kasetka,przeciez ja w calosci mozna zwinąć

Po prostu to co sie u mnie dzieje to jest chore...

Fakt faktem on nie ma konta bankowego, cala gotowke trzyma w domu, czasami to sa naprawde jak dla mnie duze pieniadze, kiedy ja zarabiam najnizsza krajowa...

No wlasnie ale po co mu ta kasetka, jak nigdy mu pieniadze nie zginely do wczoraj...

Wczesniej z P. byly wzloty i upadki. Raz lepiej raz gorzej. Z tesciowa od samego poczatku nie moglam sie dogadac i tak juz zostalo. Jak pisalam zaczelam odpuszczac zeby nie poglebiac awantury. Jestesmy ze soba ponad 5 lat, kocham go, wybaczalam mu wszystko ale tego oskarzenia nie moge mu wybaczyc.

Nie rusza go nawet to ze jestem opuchnieta od placzu bo tylko placzem potrafie wyladowac swoje emocje, doslownie placze bo nie potrafie inaczej.

On nigdy sie stad nie wyprowadzi, gdyz mamusia przepisala wszystko na niego, dom, ziemie. Tutaj ma swoj warsztat w którym pracuje. On nigdy tego nie zostawi. Kiedys dawno temu po kolejnej awanturze z tesciowa zaproponowalam wyprowadzke, powiedzial ze on nigdy sie nie wyprowadzi.

Z tej mojej desperacji mam ochote sie spakowac i wyprowadzic. Mam dosc juz tych klotni tego oszczerstwa tego wypominania wszystkiego [ przyklad - kiedys doslownie niechcacy zbilam talerz , nie zrobilam tego celowo, mylam i zesliznal mi sie - Boze jaka awantura byla ze zbilam jej talerz, ze nie szanuje tego co jej , ze wszystko jest jej w tym domu ach... ]

Ale problem w tym ze ja nie mam gdzie pojsc.
Pierwsza mysl - rodzice - niestety nie moi, tata pije dzien w dzien , a mama? mama jest falszywa. Kocham ich nad zycie bo to moi rodzice, ide za nimi murem, pomagam jak trzeba ale nie zdecyduje sie wyprowadzic do nich, bo wiem jak jest.

Zyjecie ze soba piec lat, macie dziecko, a on robi awanture o glupie 100 zl? Ani na grosz zaufania? A jakbys nawet wziela i kupila za to cos dziecku, to co, nie masz prawa?

Przede wszystkim nie zyjecie w związku we dwoje tylko z jego matką. Ona ma do powiedzenia więcej niż Ty,On nic z tym nie robi. Zyjecie w chorej relacji. Związek to dwoje ludzi,dopóki nie uwolnicie się od teściowej,która wydaje się  być toksyczną osobą nie będzie miedzy Wami dobrze. Mało tego to wszystko obserwuje male dziecko,kłotnie,Twoje nerwy,łzy,nie dziw się więc, że juz zaczynają sie z nim problemy. Zaburzone relacje w domu wpływają na psychikę dziecka. A niestety najbardziej chłonie ono to co złe i nie właściwe. Warto by było,żebyś zastanowiła się czy dasz dalej niszczyć siebie i swojego syna. Kolejny duży problem-całkowity brak zaufania,żyjesz z człowiekiem który ma Cię za złodziejke. To nie jest ani trochę do zrozumienia. Wspolczuje Ci,bo sytuacja jest patowa,ale przeanalizuj swoje życie i może faktycznie odejdz póki nie masz glebokiej depresji.

To absurdalne oskarżać kogoś o kradzież na podstawie słów 3-latka. 3-latki nie bardzo jeszcze potrafią odróżniać wspomnienia od fantazji. Ja jako małe dziecko powiedziałam kiedyś mamie, że na strychu widziałam worek starych banknotów, byłam co do tego absolutnie przekonana. Mama przekopała calutki strych i oczywiscie żadnych pieniędzy nie było. A dla mnie to był fakt, że je tam widziałam. Nie mam pojęcia, skąd mi się wziął, może z filmu..? Synek też mógł Cię widzieć kiedyś tam jak wyjmowałaś pieniądze z portfela, ale nałożyło mu się to na obecną sytuację.

Rozumie, po prostu dla niego to nie jest zapewne kłamstwo. 3-latki nie potrafią jeszcze świadomie kłamać. Zrobiłaś duży błąd mówiąc mu "przez ciebie rodzice się pokłócili". Dzieci i tak zawsze się wewnętrznie obwiniają, nawet kiedy dostają zapewnienia, że to nie jest ich wina, a co dopiero jak słyszą, że jest.

Zresztą ja nie uważam, żeby to była jego wina, a Twojego męża i rodziny.

Najbardziej zal mi własnie mojego synka, jak na 3 latka za duzo przesedl w swoim zyciu, mam na mysli choroby jakie przeszedl po urodzeniu, lekarze powiedzieli wprost 50/50. Ale udalo sie! A teraz patrzy na bezradna mame jak placze .

Wracajac do tematu rozmawialam wczoraj z P. wieczorem, wytlumaczylam mu ze dalej tak zyc z nim nie moge. Albo mi wierzy albo nie, jesli nie ma do mnie zaufania to nasz zwiazek nie ma sensu.
Zaptalam wprost:
- Ufasz mi ?
odp.
-tak

to dlaczego smiesz twierdzic razem z mama ze to ja jestem winna .

Zmiękł.
Stwierdził ze były i nie ma i nie wroca. I koniec tematu. '
I nie bedzie szukal winnego. I nie bedzie mnie obwiniac , bo nikogo za reke nie zlapal i o dziwo mial porozmawiac z mama , zeby dala mi spokoj.

Może zamiast się tłumaczyć (hasło mojego męża-winny się tłumaczy) podsumuj całą sytuację jednym zadaniem: ja tego nie zrobiłam, obojętne czy mi wierzysz czy nie, porozmawiamy jak ochłoniemy i będziemy sami. najlepiej prześpij noc, bo przez dzień problem urośnie niewiadomo jak wysoko, w nocy umysł odpocznie i będzie świeże spojrzenie.

Nie rzucaj się, nie szomocz w tłumaczeniach,widziałaś kiedyś rybę w sieci lub zwierzę we wnykach?? Moja przybłęda tak się szarpała, ze wróciła bez nogi...