Albo on albo ona :( - Netkobiety.pl

Tak zgadzam sie. Zapomniałam dodać, że chodzimy razem do klasy, razem się trzymamy. Ona zakochała się jeszcze w dziewczynie z klasy i kiedy mysli ze cos zle zrobila załamuje się itp. Mam czasami poczucie, że naprawdę się wplątałam, ale no nie żałuję chyba i nwm czy to na moje nerwy niedługo będzie wszystko, ale jest moją przyjaciołką. Zgadzam się, że tutaj nie ma co wybierać bo mówię jej to samo. Też mam prawo do miłości i akurat tak sie zdarzylo, że poznałam kogoś kogo ona nieakceptuje i jest na mnie zawiedziona, a ja już naprawdę nie wiem co mam robić. Ja wiem, ze ona jest zdolna do tego, aby popełnić samobójstwo. Nie mogę wybierać pomiedzy nia a nim-chcę ich obu. Ona tego nie zrozumie. Dziś powiedzialalm jej: no to nie moglibyście po prostu sie nie znac?(choc sama wiem ze to trudne) a ona: nie! rozumiesz? albo tak albo tak i koniec i humor totalnie zniszczony.

Czasami myśle jak zmieniło się moje życie jak ją poznałam... Bardzo, ale to bardzo się zmieniło. Wiele razy płaczę

Ja już nawet naprawde nwm jak mam z nią o tym porozmawiac, przekazac jej to co czuje.  Ona czesto wtedy reaguje bardzo emocjonalnie jest uparta i tez chce udowodnic ze to ona ma racje (tak uwaza choc sie z tym nie zgadzam czesto) i nie umiem z nią walczyć. Chyba naprawde powinnam pokazac jej ze nie dam sobą manipulować nie wiem czy to wytrzymam ale ja sie nie poddaje. Ogólnie jestem osobą otwartą, dużo śmiejącą się i uważam ze życie może byc naprawde super i małe problemy są zawsze baeda ale trzeba walczyć, a trafilam na zupelnie odmienna osobę.  Myślę ze to mnie kiedys zniszczy niestety to z nią pisze po szkole czesto do pozna i zaartwiam sie i troche przez to zaniedbałam szkołę.

Ale to właśnie o to chodzi, że jeszcze nic nie ma i dlatego nie moge podejmowac decyzji-ktora nie ma sensu- on albo ona. To, że go poznałam to normalna sytuacja w naszym życiu. Ja nie mam zamiaru zostawiać mojej przyjaciółki dla niego tylko to ona nie akceptuje tego wszystkiego i każe wybierać. A przecież my sami wiemy kto jest dla nas wazny i z kim mozemy sie zwiazac. Ta znajomosć się dopiero zaczęła i już gdybym się z nim spotkała według niej bym ją zawiodła. Przyjaciółka powinna cieszyć się naszym szczęściem tak jak ja cieszę się gdy widzę ją usmiechniętą.

ehhh...zdobyłam sie na odwage i chcialam z nią o tym porozmawiać a wyszło beznadziejnie zaczełam normalnie, cały czas spokojnie jej pisząc(była to romowa na portalu) to co czuje z nadzieją, że zrozumie. Potem, gdy niestety powiedziałam jej co mnie męczy i troche denerwuje zaczeło się psuć. Przeważnie, gdy ja coś podejme lub chce sama wybrać jej coś nie pasuje i ma do mnie jakieś wyrzuty co powoduje, że ja czesto nie wiem co sama mam robic i myślę o niej, aby jej nie zranić czy po prostu, żeby nie było kolejnej kłótni. Tak jak było z tym ultimatum on albo ona... Skończyło się tak, że powiedziała mi, że: bliska osoba ją zawiodła; kolejny raz ktoś ją zranił; to że jej wszytko wyrzuciłam; że to jej wina(że to ja ją obarczam); że wszystko zaczeło się walić. Ja jej tłumaczyłam, ze to nie jej wina tylko mam swoje zdanie również i dążę do tego, aby mnie wysłuchała oraz że musiałam to z sibie wydusić. Ona ciągle powtarza mi: trzeba było się nie pakować w to, nie miałabym takich problemów. Powtarzam jej,że chciałam, chcę i nadal będę chciec sie z nią przyjaźnić. Jak mówiłam ma trudny charakter. Jest mi bardzo ciężko teraz.. od czwartku wieczór się mało do siebie odzywamy. Przepraszam ją ciągle oczywiście wziełam winę całą na siebie...choć sądze ze trochę winy również jest po jej stronie. ona po prostu nie chce zrozumieć, a gdy chce z nią pogadać i aby zrozumiala ona traktuje to jak wyrzuty, że ona najgorsza, jej wina itp. Ja ją rozumiem miała ciężej w życiu niż ja, dlatego nie mogę moze kilku rzeczy zrozumieć ale na pewno nie chce jej tracić. Mało się odzywamy do siebie teraz-podobno wszytsko zepsułam.

dodam widziałam się w sobotę z tym chłopakiem...nawet nic jej nie mówiłam :'(

Przecież oni nie musza się nawzajem akceptować. Nie będziecie spotykać się pewnie w 3. Przecież jest tyle związków, gdzie przyjaciel/przyjaciółka nie akceptuje partnera drugiej osoby. Ona to powinna zrozumieć. Przecież to Ty się będziesz z nim spotykała, a nie ona.

To nie jest wcale Twoja wina, bo to Twoja przyjaciółka robi Ci problemy. Skoro nie zależy jej już na przyjaźni to niech sobie radzi sama Nie ma prawa zwalać winy na Ciebie, bo nie zrobiłaś niczego złego. To, że wiele przeszła i ma trudny charakter jej nie usprawiedliwia, musi odpowiadać za swoje czyny i słowa. Sama nie odbudujesz relacji, bo do tego potrzeba pracy obojga, więc lepiej odpuść sobie i poczekaj, może kiedyś pójdzie po rozum do głowy i zrozumie, że nie można w ten sposób traktować przyjaźni.