zakazany owoc - Netkobiety.pl

Cześć dziewczyny. Szukam pomocy i porady. Kompletnie nie mam z kim porozmawiać na temat tego co mi się ostatnio przytrafiło. A potrzebuję gdzieś wylać z siebie te wszystkie emocje. Uprzedzam, że to może być długa historia, która na pewno wielu z Was się nie spodoba..   Mam 22 lata, od 3 miesięcy przebywam i pracuję w Niemczech. Już w pierwszy dzień go zauważyłam, nie wiem co ale coś mnie do niego przyciągnęło, co prawda nie mieliśmy dobrego początku, bowiem nie był zbyt miły dla mnie w mieszkaniu, ciągle zahaczał mnie jakimiś uwagami. ale za to w pracy był jedyną osobą która w pierwszy dzień podeszła do mnie z przyjaznym nastawieniem. No i cóż, chociaż z dystansem polubiłam go. Kiedy powiedział mi, że jest starszy o 6 lat i ma żonę z dzieckiem w Polsce, no cóż szczena mi opadła. Nie wiem kiedy to się stało, nie wiem dlaczego i jak, ale z dnia nadzień zaczęłam go lubić coraz bardziej. Facet ogarnięty, inteligentny, śmieszny, przystojny, ogólnie lubiany. Napięcie między nami narastało, coś wisiało w powietrzu, i chociaż odganiałam swoje myśli od niego, unikałam go jak ognia, ciągle gdzieś na siebie wpadaliśmy, i nawet kiedy przenieśli mnie z jego firmy do całkiem innej, po czasie on również tam się znalazł.
Pewnej nocy, no cóż obydwoje trochę wypiliśmy i wylądowaliśmy razem w łóżku. Oczywiście to było niewinne. Nie kochaliśmy się, tylko pieściliśmy. Tej nocy powiedział mi, żebym tylko się nie zakochała. Powiedziałam że nie ma szans. Na drugi dzień już nie było tak fajnie, jakiś mur stworzył się między nami. Zjadało nas poczucie winy, i wyrzuty sumienia. Uzgodniliśmy, że to więcej się nie powtórzy i zachowamy to dla siebie. Niestety sytuacja znów się powtórzyła. Oczywiście wszystko wyglądało tak samo jak za pierwszym razem, całowaliśmy się, dotykaliśmy ale nic poza tym. Ale od tamtej pory nic nie było dla mnie takie same. Każdy jego przelotny dotyk, chociażby niechcący.. jego spojrzenie... no nie potrafię tego opisać. Powtarzałam sobie w myślach: Ogarnij się. On ma dziecko i żonę. Ale to wszystko było silniejsze. Za trzecim razem było inaczej. Byliśmy bardziej śmielsi, ale kiedy zaczynaliśmy się kochać jego penis mięknął. Powiedział mi, że nie potrafi, że jest mu głupio że nie może, ale coś go trzyma. Oczywiście oboje wiedzieliśmy co. Więc znów zakończyliśmy noc na pieszczotach. Na drugi dzień było bardzo nieprzyjemnie. Kompletnie nie wiedziałam co mu powiedzieć. Przeprosił mnie, chociaż sama nie wiem do tej pory za co. Przecież to moja wina. Powinnam była się wycofać za pierwszym razem. Myślałam, że po tej nocy to wszystko skończone. Ten ból w jego oczach kazał mi się trzymać z daleka. I naprawdę to zrobiłam. Ograniczyłam nasze kontakty. Wtedy dowiedziałam się że jego żona spodziewa się kolejnego dziecka. Okazało się, że jest w 7 miesiącu więc wiedział kiedy się poznaliśmy. Sama nie wiem jak się czułam, i jak się czuje. Jak idiotka,kretynka, dziwka? chyba wszystko po trochu. nie dało się ukryć dystansu miedzy nami. ciężko było mi z nim rozmawiać. ale on znów po pewnym czasie zrobił ten pierwszy krok. A ja nie potrafiłam się mu oprzeć, zapomnialam o wszystkim. Więc to wszystko zaczęło się rozwijać coraz bardziej.Ukrywaliśmy się przed cala resztą domowników, spotykając po kontach domku. Całowaliśmy się, pieściliśmy. Sama nie wiem co to znaczyło dla niego. wszystko się zmieniało. Zaczął całować mnie z czułością. czesto tulil mnie do siebie. zapomnialam o wszystkim dookola. zatracilam sie w nim. kobieta zawsze powinna wiedziec kiedy facet patrzy na nia tak jakby chcial ja wyruhac, czy jakby cos do niej czul. U niego wszystko bylo pod znakiem zapytania. cholera ten facet byl nie do ogarnicia. jedna wielka tajemnica. kiedys mu powiedzialam, ze wiem ze dla niego to tylko zabawa a on powiedzial ze :"problem w tym ze nie". W kazdym razie rozwinal się miedzy nami romans. Taki nie do konca, bo nie uprawialismy sexu. Wszystko bylo zajebiscie, calkiem zapomnialam o wszystkim o jego zonie, o dzieciach. To bylo tak piekne ze az niemozliwe, bo dowiedzialam sie o jego wyjezdzie. Im blizej wyjazdu tym bardziej byl czulszy. trzymal mnie mocno w ramionach, dotykal, calowal.. inaczej. Nie wiem, wydaje mi sie ze facet nie robi tak dla zabawy. spedzilismy ostatnia noc. kochalismy sie wtedy pierwszy raz. krotko, bo znow mial problem, chociaz nie wiem juz czy to z powodu tego ze troche byl pijany i spalil sie, czy znow trzymala go kobieta. mimo wszystko to byla najpiekniejsza noc. nigdy czegos takiego nie przezylam. i chociaz rano ciezko mi bylo w pracy, kiedy tylko wrocilam, szybko mnie odnalazl, i rownie szybko bylam w jego ramionach. powiedzial mi ze nigdy mnie nie zapomnie. ze sie spotkamy, ale nie wiem czy na serio brac jego slowa.teraz go nie ma. juz nie wroci tutaj. a ja tesknie, nie moge znalesc sobie miejsca, czuje pustke. czasem piszemy na facebooku, ale dalej nie wiem co mam myslec. co zrobic ? czy jest sens pytac kim dla niego bylam? wiem ze powinnam odpuscic, ale dla mnie to bylo cos wiecej niz romans. i sklamalabym mowiac ze nic do niego nie czuje. cholernie mi go brakuje, z drugiej strony czuje sie jak swinia ze zrobilam cos takiego facetowi z rodzina, i czego ja od niego oczekuje? zeby zostawil rodzine dla kogos takiego jak ja ? nie mam nic co moglabym mu zaoferowac... wiem ze ta cala historia jest haotyczna, ale tak wlasnie sie czuje. nigdy nie przypuszczalam ze cos takiego mi sie przytrafi.. to byl drugi facet w moim zyciu, z ktorym bylam fizycznie az tak blisko.. co robic? jak zyc dalej?