Co młodych ludzi ciągnie do miasta? - Netkobiety.pl

Najogólniej rzecz ujmując - większe możliwości. Przynajmniej teoretycznie. Na niwie zawodowej, towarzyskiej, dostępu do kultury.
Będąc młodym mniej się docenia (i potrzebuje) spokój, ciszę, etc.

Zdecydowanie tak

Po studiach też chcę wyjechać do większego miasta. Tak jak już wyżej wymieniono jest więcej możliwości na swój rozwój. Jeśli się nie uda tam ułożyć życia zawsze można wrócić do swojej miejscowości. Gdy się jest młodym to chcę się próbować wiele rzeczy. Myślę , że również  ciągnie nas ciekawość, nowy styl życia, samodzielność.

Do miasta wyjechałam w pogoni za wolnością
To mnie najbardziej kusiło - możliwość wyprowadzenia się od rodziców i życia na własny rachunek. W grę wchodziły też większe możliwości w każdej sferze życia.

Pochodzę z takiej miejscowości, w której standardem jest, że młodzież wyjeżdża na studia do dużego miasta. Właściwie taką drogę życiową ma się w głowie od zawsze. Potem nie ma więc większych dylematów: matura i wyjazd na studia.

Ci, którzy na studia nie poszli - zwykle zostają w rodzinnej miejscowości. Ale bardzo często dojeżdżają do tego samego miasta do pracy (ok. 100km). Nie znam nikogo kto skończyłby studia i wrócił do miejsca pochodzenia. Wszyscy zostali w mieście, znaleźli pracę, założyli rodziny (lub nie).

Po 14 latach w stolicy chętnie bym wróciła na wieś Nie chciałabym mieszkać w rodzinnej miejscowości (ten zapał do niezależności z dala od rodziców mi pozostał ), ale wszechobecny beton, stada ludzi, hałas i mieszkanie w bloku porządnie mnie już męczą.

Ja mieszkam w średnim mieście (ok 19km2, czyli nic wielkiego) i nie przeprowadzałam się, ale to fakt, mogłabym przeprowadzić się do większego miasta. Czemu? Lepsze perspektywy pracy (owszem, i w większych miastach szału nie ma, ale zawsze trochę lepiej, u mnie większość to na kasjerkę i fryzjerkę, zawsze coś, więc nie każdy znajdzie wymarzoną pracę tutaj- wiadomo praca kasjerki też nie hańbi, ale wiecie jak potem chce się mieć lepszą pracę, to u mnie z tym gorzej), ponadto miałabym pewnie blisko kino, a tak to muszę jeździć (:P), więc wygoda na pewno, ogromny wybór sklepów (u mnie mimo że nie takie duże miasto, to też nie jest z tym źle, ale jednak w większym mieście wybór jeszcze większy). Nieopodal mam Warszawę, kiedyś myślałam, że nie mogłabym w niej mieszkać: tłok, spaliny itp, teraz myślę, że mogłabym, ale na jakimś osiedlu gdzie jest choć trochę zieleni itp i trochę spokoju, a nie np w centrum i okolicach, gdzie spokoju jest zero i wielkie tłumy- to akurat nie dla mnie. Nawet mieszkając w spokojnej dzielnicy np wydaje mi się, że na Ursynowie jest sporo spokojnych dzielnic, to nadal tam miałabym blisko a to do kina, a to do sklepów wielu, tak źe miałabym trochę spokoju, a sklepy i inne udogodnienia też bym miała blisko, więc dla mnie bardzo dobrze. Za to, gdybym mieszkała w centrum Wawy, to bym szybko zwariowała, wolę właśnie jak zamieszkać kiedyś to Ursynów czy coś takiego No i jak chodzi o jakieś doszkalanie się kursy, to też większość jest w Warszawie, więc miała bym wygodniej, bliżej. Jednak jak wyprowadzę się od rodziców, to nie wykluczam też wyprowadzki do zupełnie innego miasta niż Warszawa, ale też blisko rodzinnego domu, bo nie chciałabym zbyt daleko mieć rodziny. Tak naprawdę to nie wiadomo, ale mniej więcej o to mi chodzi, duże miasto, ale w dzielnicy gdzie jest w miarę spokój byłoby dla mnie raczej dobre Takie średnie miasto, sporo mniejsze od Wawy, ale takie, gdzie też dużo jest też jest ok. Moje miasto też jest ok tak naprawdę, ale jak się wyprowadzę, to jednak chyba wybiorę inne, bo moje słabo się rozwija, podczas gdy inne miasta jak najbardziej itp. Dlatego tak na zawsze nie chciałabym tu mieszkać, mimo że kocham swojego miasto. Nie jest to dla mnie po prostu miejsce na stałe

Dlatego jak się wyprowadzę, to raczej do innego miasta, a moje rodzinne będę odwiedzać oczywiście, bo tutaj mam rodziców, z którymi jeszcze mieszkam no i wiadomo sentyment, miłość do miasta rodzinnego nadal będzie, ale nie jest to dla mnie miasto na całe życie

Myślę, że inni ludzie, którzy wyprowadzają się mają podobnie jak ja, po prostu widzą, że inne miasto może dać lepsze perspektywy, więc czemu z tego nie skorzystać

Mi mama powtarza, że jeszcze wrócę na wieś ze łzami w oczach. Tylko, że moja mama jest specyficzna - nie znosi miast, kocha wieś i chce żebym i ja wróciła do domu i... i właśnie nie wiem co robiła. Nie wiem jakie perspektywy tam dla mnie widzi, skoro ja nie widzę żadnych...
Teraz w mieście zatrzymują mnie znajomi, wolność (w domu z mamą średnio się dogaduję), mogę robić co chcę, mogę sama zarabiać i sama wydawać pieniądze. Wiem, że kiedyś znajomi się rozejdą - część wróci do rodzinnych stron, część wyjedzie, ale i tak wydaje mi się, że zawsze będzie mnie do miasta ciągnąć...
Dlatego zaczęłam się zastanawiać, czy to jest normalne, czy będzie tak jak twierdzi mama

No właśnie też mi się tak wydaje, że w pewnym wieku ludzie chcą swojego podwórka itd Ja też nie chciałabym mieszkać w bloku, bo wychowałam się w dużym domu z dużym podwórkiem. Ale opcja domu na obrzeżach miasta byłaby idealna - jak dla większości pewnie

Mojego chłopaka natomiast w ogóle do miasta nie ciągnie, chociaż mieszkał przez 3 lata w gigantycznym mieście. Twierdzi, że tylko się pieniądze wydaje, że drogo, że czas za szybko leci.