Spotykałam się z chłopakiem od 6 miesięcy. To była pierwsza osoba od 3 lat (po rozstaniu z poprzednim chłopakiem), na której mi na prawde zależało. W poprzednim związku ja byłam tą osobą która bardziej kocha i która więcej daje i bardzo boleśnie przeżyłam rozstanie. Długo nie mogłam się pozbierać i obiecałam sobie że już nigdy nie okaże komuś że mi na nim tak bardzo zależy, jeśli nie bede pewna jego uczuć. Długo byłam sama aż w koncu pojawił się Marcin. Od razu poczułam że coś mnie do niego ciągnie, ale nigdy mu tego nie powiedziałam. Niestety z uwagi na jego prace niezbyt często mogliśmy się spotykać, nie podobało mi się to, ale nic nigdy nie mówiłam bo nie wiedziałam jaki jest jego stosunek do mnie. Ja nie mówiłam czego oczekuje, on nie pytał. Rozmawialiśmy dużo ale nigdy o nas. Jednak to on był tym razem bardziej zaangażowany niż ja, on dzwonił, on chciał sie spotykać -ja sie zawsze zgadzałam ale sama nigdy nie inicjowałam spotkań, dzwoniłam bardzo rzadko, uważałam że tak będzie lepiej bo naczytałam sie jakiś bzdur że faceci lubią niedostępne kobiety. Nie podobało mi sie że ma dla mnie tak mało czasu, wiecznie był w pracy. Zdazało mu sie odwołać spotkanie albo spóźnić bo coś znowu mu sie przeciągneło. Ja próbując sie odegrać też odwołałam kilka spotkać podając mało wiarygodne powody. W końcu nie wytrzymałam i powiedziałam że powinniśmy sie rozstać bo nie chce takiej relacji. Tak na prawde nie chciałam rozstania, miałam nadzieje że taka wizja troche nim wstrząsnie i zmotywuje do działania. Powiedział że w takim razie powinnismy o tym porozmawiac i mam mu powiedziec jakie sa moje oczekiwania względem tego związku, bo do tej pory nigdy nie było o tym mowy. To w sumie była nasza pierwsza poważna rozmowa. Powiedział że on sądził że mi nie zależy na nim bo wyczuwał moją obojętność i brak zaangażowania. Oczywiście zaprzeczyłam i przedstawiłam swoje potrzeby -raczej mało wygórowane -czyli odrobine więcej czasu spedzanego razem oraz że chciałabym wiedzieć w jakim kierunku to zmierza. Na co powiedział że w kwestii czasu teraz nie może nic obiecywać bo nie wie czy będzie w stanie te obietnice spełnić i czuje że powinnismy sie jednak rozstać.
Powiem szczerze że mnie zszokowała jego odpowiedz -nie spodziewałam się jej zupełnie. Wiedziałam że nie jest miedzy nami idealnie ale sadziłam że jest szansa na poprawe. Tak na pierwszy rzut oka to wygląda na typową sytację kiedy facet szuka niezobowiązujacego związku i ucieka jak tylko pojawiają się pierwsze problemy i próby zaangażowania ale ja czuje że tak nie jest w tym przypadku, jego zachowanie pokazuje coś innego, czy można udawać tak długo?
Nie wiem co dalej, nie chce się rozstawać teraz żałuje że zaczełam tą rozmowe ale nie sadziłam że to tak sie potoczy..
