Może problem jest banalny i pewnie niejedna z was go miała ale chciałabym poznać wasze zdanie i przekonać się czy postąpiłam słusznie czy też nie. Otóż, moja 6-letnia córka przyjaźni się z o rok od niej starszą dziewczynką z sąsiedztwa. Jak do tej pory nie miałam żadnych zastrzeżeń , ale niedawno zauważyłam że ta koleżanka ma na nią nienajlepszy wpływ. Uświadamia ją seksualnie (a wie na ten temat sporo bo gdy córka opowiedziała mi w co i jak się bawiły to aż mi ręce opadły) , kradnie tzn. zabiera innym dzieciom zabawki z podwórka i namawia do tego też moją córkę. Po takich wiadomościach zabroniłam córce zabawy z nią ,ale widzę że ona bardzo tęskni za koleżanką , jest smutna i ciągle pyta kiedy będą mogły się razem bawić. Myślicie że postąpiłam zbyt rygorystycznie? Żal mi córci gdy widzę ją zasmuconą , a z drugiej strony ona była pod jej całkowitym i to nie najlepszym wpływem.Jak wy postąpiłybyście w takiej sytuacji?
- lady in black
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
2 2009-08-12 17:19:39 Ostatnio edytowany przez PurBlanca <3 (2009-08-12 17:21:42)
- PurBlanca <3
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ja również ucięłabym tą znajomość,bo doskonale wiem jak takie kontakty odbijają się w pozniejszym życiu.
Póki sa male zaczyna sie od podkradania zabawek,uswiadamiania,naklaniania.
Gdyby byly starsze zaczely by palic pod plotami,pic,siedziec na przystankach itd.
Niestety czasy sie nieubłagalnie zmieniaja,a człowieczenstwo schodzi na psy.
Moja kuzynka miała taki problem gdy jej dziecko zaczelo kolegowac sie z kims z rodziny patologicznej i wszystkie te zachowania przenosilo do domu i na reszte rodziny;/
Dzieci latwo nawiazuje znajomosci,wiec Twoja corka w koncu znajdzie sobie jakas inna kolezanke.
Chociaz z drugiej strony nie uchronisz jej od dorastania i poznawania zycia i swiata...Przeciez chodzi do szkoly,rozmawia z ludzmi,oglada telewizje...
- MortarChaos
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
też bym ucieła tę znajomość. Zaczyna się od najmniejszych drobnostek, a kończy... ? Może ta koleżanka bierze przykład od kogoś z rodziny?
- stokrotka28
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Jak reszta dziewczyn,ja również uważam,że postąpiłaś bardzo słusznie,bo gdyby twoja córka nabrała nawyków koleżanki,to za jakiś czas miałabyś nie lada problem,aby ją oduczyć np.kradzenia zabawek.Miałam podobny problem ze swoją córką,która zaprzyjaźniła się z dziewczynką,która uczyła ją przeklinać,brzydko odzywać się do nas,bo przecież O.tak mówi do swojej mamy,a ona jej nie karze za to,takie były tłumaczenia mojej pociechy.Ale najbardziej mi się robiło przykro,gdy ta owa koleżanka niszczyła swoje zabawki i zganiała na moją córkę,a ta płacząc przysięgała,że to O.zrobiła.Ale w tym wszystkim najbardziej nie podobała się mi postawa matki tej dziewczynki,która nie reagowała na moje uwagi,wręcz zapierała się,że jej córka np.nie używa wulgaryzmów(gdzie osobiście słyszała brzydkie słowa z ust własnej córki,gdy ta ją wyzywała),tylko moja córka ją tego uczy.Po kilku jeszcze moich uwagach,które i tak nie miały,żadnego efektu,zakończyłam tą znajomość,bo stwierdziłam,że skoro matka tak podchodzi do takiego takiego typu spraw to co będzie w przyszłości gdy ich przyjaźń będzie trwała dłużej.Przyznam,że córka cierpiała z tego powodu,ale za każdym razem gdy pytała dlaczego nie może się dalej przyjaźnić z O.tłumaczyłam jej jaki jest tego powód i z czasem zrozumiała,a teraz już w ogóle nie wspomina o tej dziewczynce.
- Tiff
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
a propo dziecięcej przyjaźni, to chcę wtrącić, że teraz jestem na wakacjach, gdzie niedaleko mieszka moja dobra koleżanka, a najlepsza z przedszkola, 9 lat się nie widziałysmy, bo w podstawówce chodziła już do innej kl, to kontakt troszkę osłabł, ale teraz jeszcze spotkamy się ze 2 razy, dopóki nie wrócę do siebie (na drugi koniec Polski), aj ostatnio nie mogłyśmy się nagadać, wspaniałe doświadczenie 
- Szczurunia
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Hmm a masz kontakt z rodzicami tej dziewczynki? Jej zachowanie wcale nie musi świadczyć o tym, że w rodzinie coś nie tak. Może rodzice nie wiedzą o zachowaniu swojej córeczki? Myślę, że będąc w takiej sytuacji oprócz kroków jakie ty podjęłaś porozmawiałabym z rodzicami tej dziewczynki (oczywiście, jeśli jest taka możliwość, nic na siłę).
- lady in black
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
Dzięki kobietki za odpowiedzi , utwierdziłam się w przekonaniu że jednak dobrze zrobiłam bo nawyki dobre czy złe od dziecka kształtują nasz charakter. Sytuacja jest o tyle niezręczna ,że dość dobrze znam tą rodzinę , nie jesteśmy może zaprzyjaźnieni , ale z mamą tej dziewczynki często tak "po sąsiedzku"rozmawiam. Jestem prawie pewna że gdybym powiedziała jej ,że jej córka kradnie to albo by nie uwierzyła albo wyparłaby się tego. Incydent z kradzieżą nie był jednorazowy bo już wcześniej córka zaczęła przynosić do domu różne zabawki twierdząc że ta czy tamta koleżanka jej pożyczyła , jak to jest w rzeczywistości dowiedziałam się dopiero gdy córcia poszła się tam bawić ze swoją o kilka lat starszą kuzynką ,która słyszała jak ta jej koleżanka mówi do mojej córki żeby wzięła tą bransoletkę i lalkę która tam leży bo to jest jej, zaniosła do nas do domu , a ona od nas to sobie później weźmie, naturalnie kuzynka zabroniła jej, opowiedziała mi o wszystkim i jak później zaczęłam rozmawiać z córką no to dowiedziałam się jak te ich zabawy wyglądają. Na szczęście córka ma też inne koleżanki z którymi dość chętnie się bawi rozmawiałam z mamą jednej z nich i w zeszłym roku ona zabroniła swojej córce zabaw z nią z dokładnie tego samego powodu. Wiem, że postąpiłam słusznie , córci mi tylko szkoda bo ona wciąż nazywa ją swoją najlepszą przyjaciółką , bardzo lubi ją po prostu.
