Ciągłe wizyty rodziny faceta - Netkobiety.pl

Chyba braciom brak komunikacji...Twój facet nie potrafi powiedzieć że stają się już męczący?
Rozumiem odwiedziny,ale nocleg,wyżywienie,żyć nie umierać.Wcale się nie dziwię że korzystają,skoro nikt nie potrafi powiedzieć jednego stanowczego NIE.
Niech Twój facet postawi rodzinkę do pionu.
Jeżeli nie podejmiecie konkretnych kroków,sukces będzie zerowy.
Kolejnym razem jak się wproszą,skwituj ładnie - Piękny hotel nieopodal,dziś nie obsługujemy.

Można powiedzieć wprost albo ze dwa razy zrobić tak, żeby nie mogli się u Was zatrzymać i powinni zrozumieć przesłanie.

Dziś mieli przyjechać, zrobiłam awanture mojemu chłopakowi. Byłam na L4, szwagierka poszła na zajęcia, a szwagier siedział u nas w domu od 7:30 rano do 15:00. Udawałam, że spie, wiem dziecinne. Kłóciłam się z chłopakiem przez smsy, bo był w pracy. Jak brat wyszedł to poszłam się kąpać. Jak wrócił mój chłopak to walnęłam drzwiami  i wyszłam na godzinny spacer. Jak wórciłam oni już byli, jak tylko mnie zobaczyli to coś tam powiedzieli, udali że wszystko jest super, ubrali kurtki i wyszli. Mój facet poszedł pod prysznic, zjadł coś i zadzwonił  do kolegi, mówiąc ze za 15  minut będzie gotowy. Jak zaczęłam krzyczeć i pytać gdzie wychodzi to powiedział "że daje mi wolność w mieszkaniu i wyszedł"... Nawet nie wiem co im powiedział...

takie są właśnie skutki strzelania fochów i nie załatwiania spraw wprost tylko okrężnymi drogami
jak wróci porozmawiajcie spokojnie i spokojnie przedstaw mu swoje argumenty. Wtedy też pewnie się dowiesz  co im powiedział. Pod żadnym pozorem nie kłóć się smsami, z tego nigdy nie wynika nic dobrego

Mam wrażenie, że prawdziwym problemem nie są te "odwiedziny", ale fakt, że Twojemu chłopakowi nie przeszkadza to tak jak Tobie. Z tego co piszesz, to jemu bardziej przeszkadza Twoja reacja na całą sytuację, która - powiedzmy sobie szczerze - nie jest zbyt dojrzała.

Po pierwsze musicie uzgodnić wspólny front. I jeśli zakłada on nie goszczenie tych państwa, to jasno im to zakomunikować i tyle.

Jeżeli oni są tacy niekumaci i bezceremonialni, to nie będą  widzieć nic złego w tym, aby przebywać w  domu, gdy gospodarze będą w kinie lub na kolacji. Dla nich to lepiej - chata wolna. Też nie lubię takiego tupetu i powiedziałabym wprost co o tym myślę, a nie jakieś wybiegi, bo to do niczego nie prowadzi.

A przepraszam ona nic nie musi. Moze powiedziec nie gdy pytaja sie czy moga zaprosic gosci. Moze usiasc i nie obslugiwac bo to w koncu nie jej goscie. Moze powiedziec zeby nie przyjezdzali tak czesto. Ale zamiast tego woli sie fochnac i klocic smsami z swoim partnerem. Najlepiej zamiast powiedziec prosto z mostu dawac do zrozumienia a pozniej miec pretensje ze ktos tego nie zrozumial tak jakbysmy my chcieli.
A swoja droga mogla wykorzystac sytuacje i porozmawiac z bratem partnera jak byli razem, ale nie wolala sie obrazic i strzelic focha.

Wszystko fajnie, ale jak się brat z bratem dogadają to sprawa będzie niepotrzebnie rozwalała związek od środka. Najpierw trzeba wspólną wersję ustalić. Bardziej naturalne jest, żeby to brat zadzwonił, bo to jego rodzina.

Po pierwsze bardzo wam wszystkim dziękuje za rady. Po drugie może trochę wyjaśnie sytuację. Z moim partnerem prawie nigdy sie nie kłócimy, a ja nie "strzelam fochów", bo wszystko staramy się rozwiązać rozmową. Właściwie to ta sytuacja powodowała zawsze spięcia. Na początku jakoś się na to godziłam bez żadnych komentarzy, bo to przecież jego rodzina. Ale kiedy zaczęli przyjeżdżać do nas co 2 tygodnie do kawalerki, to zaczęłam się temu sprzeciwiać (rozmawiając). W końcu mojego partnera tez zaczęły męczyć te przyjazdy, bo oni byli już w piątek o 15, a  wizyta kończyła sie w niedzielę o 20:00. W końcu on z nimi porozmawiał, mówiąc, że jestesmy zmęczeni po całym tygodniu, że mamy małe mieszkanie itd. i oni w rezultacie znaleźli sobie pokój na te weekendy, ale... był on 100 metrów od naszego domu (a mieszkamy w bardzo dużym mieście) i mimo to, że u nas nie mieszkali to non stop dzwonili, żebyśmy poszli na obiad, na spacer, na piwo, czyli spędzać z nami cały weekend. Zaczęliśmy mówić, ze mamy własne plany, ale oni dalej dzwonili, bo nic nie rozumieli, a mój partner miał wtedy wyrzuty sumienia, "bo to brat" i "on chce" i w ogóle.

Powiedzmy, że jakoś samo się to na chwile uspokoiło, mieliśmy chwile spokoju, może przez wakacje, oni też przestali aż tak nalegać na spotkania, ale jak kupiliśmy to mieszkanie to się znowu zaczęło, bo przecież mamy już drugi pokój. Zaczęliśmy odmawiać tych wizyt, zaczęliśmy wyjeżdzać w góry akurat wtedy kiedy mieli przyjechać i wtedy tak jak mówicie chcieli klucze do naszego mieszkania. Już wolałam to niż z nimi siedzieć. Tylko, że to jest tak, że jak my im odmówimy, to oni i tak dzwonią za kolejne 2 tygodnie i znów odmawiamy i za trzecim razem już głupio odmówić, no bo to rodzina, a mój facet został wychowany w wierze, "że wszystko jest nieważne tylko usługiwanie własnej rodzinie, nawet własnym kosztem". Powoli się tego wyzbywa, ale jednak zawsze coś w głowie zostaje.

Więc jak widzicie sytuacja jest trudna, trwa już dwa lata i po tym jak byłam spokojna, rozmawiałam i tolerowałam to wszystko, coś we mnie pękło i właśnie tak to się skończyło. To w ogóle była jedyna tak chora sytuacja w naszym związku, a trochę już on trwa. Bo ani ja nigdy nie wychodziłam, ani on też nie chodził do kolegów zostawiając mnie samej sobie. A własnie przez to co się przez nich dzieje z nami, nie mam coraz bardziej ochoty ich widywać.

Niefajnie, że tak emocjonalnie to zakończyłaś, ale  tak się czasem dzieje gdy emocji nazbiera się aż tyle. w sumie się nie dziwię - każdy  traci czasem nad sobą kontrolę. A może to i dobrze się stało i coś do niech dotrze. Sama się przekonasz gdy przyjdzie  termin następnej "wizyty". Tylko gdyby Cię dopadły wyrzuty sumienia, to nie przepraszaj ich, nie wykazuj skruchy, bo znając takich ludzi...ze zdwojoną siłą zaczną Was odwiedzać Wszystko się rozejdzie po kościach, a Ty daj nam tu znać czy się uspokoili.

Sytuacja wcale nie jest trudna tylko Wy z niej trudną robicie. Czemu dajecie klucze jak Was nie ma?? Czemu "głupio odmówić za 3 razem"??? Bierzecie brata i bratową do stołu, siadacie i mówicie: Kochani, Wasze regularne wizyty trwają już 2 lata. Jesteśmy dorośli i powinniście zrozumieć, że Wy jak i my potrzebujemy czasu i miejsca dla siebie. Tu jest lista tanich i wygodnych hosteli. My już takiego nie prowadzimy.

Jak nie powiesz dosłownie, konkretnie i krótko, to będziecie tak mieli do końca życia.

Sokoro "czujesz się na siłach" żeby im to powiedzieć to mów i nie miej przed tym żadnych oporów.
Twój facet mógłby przestać zachowywać się jak pipa i wmawiać sobie że ich to "zabije" skoro temat nawet nie był nigdy poruszany.
Jeżeli nie postawisz/wicie sprawy jasno będziecie mieć przedszkole do końca życia,to wasz wybór.