Szantaz emocjonalny i proba samobojcza meza. - Netkobiety.pl

Przede wszystkim i na pierwszym miejscu maz powinien odstawic alkohol.
Calkowicie i bez zadnego ale.

dzieki za odpowiedzi.JUz myslalam,ze nikt nie zareaguje!

Co do postu,musze szerzej dalej opisac.

Moj maz wiem,ze bardzo mnie kocha i zaopewnia to caly czas.OBiecuje zmiany i poprawe.Ale niestety ja w to nie wierze...dlaczego?

OD 5-6 lat nie widzialam by o mnie zabiegal.Nie docenial. Nawet kiedy przez 2 tyg.szlam rano do pracy a na wieczor do drugiej,bedac totalnie zmeczona chcialam i blagalam o to bysmy wyszli na festyn. On  zgodzil sie,ale oczywiscie z tesciami. Totalnie nie bylo mi to w sosie,gdyz chcialam spedzic czas tylko razerm.CAly czas brakowalo mi jego,wspolnych chwil...
Kiedy doszliszlismy na miejsce,...leciala fajna muzyka,ktora jak sie okazalo tylko ja slyszalam i marzylam by "teraz mnie przytulil"...Okazalo sie,ze wolal pojsc szybko z ojcem wypic piwko a ja mialam zostac z matka i dziecmi na placu zabaw.Bardzo cierpialam.Nie moglam pojac,dlaczego znowu jego rodzice sa na pierwszym miejscu,dlaczego nie poczul takiej potrzeby bycia ze mna jak ja z nim.
To wydarzenie bardzo utkwilo mi w sercu dlatego opisuje!

Zreszta wszelkie wypady do restauracji,czy na spacer ja inicjowalam.
Na moje urodziny nie dostalam zadnego kwiatka.Tez mnie zabolalo.
Stwierdzilam nawet i zaproponowalam bysmy razem wyszli w weekend do restauracji swietowac wspolne urodziny.Szybko uwinelabym sie w pracy i czas bym znalazla....
Niestety-znowu zapomnial..

Pod wplywem wypicia alkoholu(piwka)...bedac na rauszu-potrawi byc bardzo niegrzeczny,...niemily,..wstretny...i hamowaty.Nie widzialam w takich syt.milosci.

I tak moglabym pisac.Cios za sciosem.
Moj M.jest starszy ode mnie o 11 lat. Ja mam 34.

Zreszta glownym tez powodem bylo to,ze nie poswiecal duzo czasu dzieciom.Po przyjsciu z pracy od razu szedl do psow,palil i pil piwko....Zadna wodka! Piwko!!!
Denerwowalo mnie to,ze nie moze usiasc z dziecmi,...ze mna......
No i potem ja sie czepialam..Wkurzalam,obrazalam....
Spal b.czesto na kanapie.Nie szedl do sypialni.Bo?.....zasiedzial sie przed TV...

Wkoncu postanowilam zakonczyc to...
Czesto mowilam o odejsciach a on uwazal,ze kwiatek,przeprosiny i obietnice "poprawy"..sprawia,ze zostane.
I zostawalam...

Ja zaczelam sie od niego odsuwac.Odpowiadaly mi ciche dni.Odpowiadalo mi,ze nie spi ze mna,ze nie wraca na czas do domu....Krotko-milosc we mnie sie wypalala.
Uprzedzalam meza o swoich uczuciach.On dobrze wiedzial co czuje..Powiedzialam mu 3 razy:ze jak nie zawalczysz o mnie-to mnie stracisz!!!!

Nie zareagowal.

Jak wkoncu wzielam sie za siebie i postanowilam,ze zakanczam to dla dobra dzieci,gdyz..wiecznie nieszczcesliwa matka,czy tez klotnie w domu nie wplywaja na dzieci dobrze.

Bywalo,ze maz pakowal sie.Mowil dzieciom,ze mama go juz nie kocha.
Zegnal sie z dziecmi.One plakaly....Potrafil zamknac drzwi i jechac na most z ktorego wysylal mi sms.."kocham Cie i dbaj o dzieci"....
Nie przesypialam nocy,..dzieci przytulalam i uswiadamialam ich,ze tata wroci,ze pojechal cos zalatwic......
i wracal!!!!!
Ale ja?..bylam strasznie wkurzona,ze serwuje dzieciom taki stres.Ze MIESZA JE W KLOTNIE;OBRACA PRZECIWKO MATCE..
Jak pislaam juz wczoraj.Kiedy wyszlam do pracy-potrafil w glowie takie bzury sobie poukladac,iz mam faceta na boku,ze teraz go zdradzam.....ze zaczal pic.Nie MYSLAL O DZIECIACH;BY IM SNIADANIE DAC;BY:::BY::BY:::..mysla tylko o tym co on czuje...

zreszta..wszystko wokol niego sie kreci.To co zrobil?..dla mnie jest niewybaczalne. On sam powiezdial mi,ze chcial mnie zaszantazowac,...nie chcial sie wieszac,ale..cos go pchnelo...sam nie wie jak to sie stalo....
Dla mnie:..to nie milosc..to egoizm.Chcial bym psychicznie siadla,chcial bym miala ogormne wyrzuty sumienia,..by rodzina mnie oskarzyla o wszystko....,dzieci obwinialy....a na swieta zaserwowal by moim dzieciom POGRZEB.
Ludzie to ochydne!
A co ja czuje?
Ja non stop widze wisielca,...zapach charakterystyczny u mojego M,...kiedy dziecko zaczyna chrzakac czy strasznie kaszlec..od razu slysze to co bylo "wtedy"...Jestem dzis znowu nerwowa,..chcialabym wyjsc z domu..ale.....znowu beda podjerzenia.
W nocy moje najmlodsze dziecko  obudzilo sie i wstalo w poszukiwaniu mamy(ja spalam ze starsza corka,ktora chciala bym ja przytulila)...Syn byl tez w pokoju...Rozmawilam  z nimi w nocy..i tak zasnelismy)..
JAk uslyszalam placz,..moja pierwsza reakcja-czy oby moj M nie wisi i czy corka go nie zobaczy...
Pierszy moj odruch-szybka kontrola!!!
Ludzie-katastrofa!!
MYsle,ze te uczucia pozostana jeszcze dlugo,ale tylko dlatego,ze nie wierze mezowi iz nie zrobi tego drugi raz...
Po przyjsciu ze szpitala,..przytula mnie,zalowal za wszytko,....chcial seksu,..Po 3 dniach-jest juz inny,ale chyba tylko dlatego,ze powiedzialam mu co czuje,...iz wisielca non stop widze...Nalegam by poszedl do lekarza,..do specjalnego szpitala,ktory pomaga takim jak on...On nie chce.Nie potrzebuje.Jakby nie akceptowal tego co mowie i czuje.
Powiedzialam mu,ze jak bedzie u glownego lekarza,by wszystko powiedzial,iz non stop mnie szantazowal jego samobojstwem.....Nie powiedzial.JAk pisalam,zalezalo mu,...by dostac odpowiednie zwolnienie lekarskie...

Chcialabym w poprawe wierzyc,ale nie umiem....Nie umiem.Nie wiem co dlaje robic. W kwietniu moj syn ma komunie a nie chce teraz odstawiac cyrkow z wyprowadzka...
Musze obserwowac Go i byc czujna a przede wszystkim ciagle pokazywac ze go kocham,by uspokoic Go od ew.proby samobojczej???!!!
Katastrofa jest to wszystko dla mnie,bo nie mam wewnetrzego spokoju.MYsle o dzieciach!!Boje sie o dzieci ....
Kurcze,mysle ze choc troche mnie rozumie co pisze...

Aaaaa musze Wam cos jeszcze napisac.

Wczoraj bylam na spotkaniu wigilijnym z pracy.
Chcialam sama jechac.
Rano poszlam do fryzjera by obciac wlosy,.. zafarbowalam je..MOj M od razu reagowal-po co,dlaczego?...nie potrzebujesz zmiany..
Potem pytanie co ubierasz?Wszystkie pytania byly grzecznie stawiane i delkatnie...bym niedostarzegla"kontroli".
powiedzialam,ze chcialabym w spodnicy,marynarce i kozakach i plaszczu...Widzialam po jego minie "ze mu to nie odpowiada"...wiec szybko dodalam,ze moglabym ubrac jeszcze spodnie.Oczywiscie to bylaby najlepsza opcja dla niego,ale.....stwierdzilam,ze NIE.Ubieram spodnice.
No i nastepne pytanie-jak chce jechac.Ze to on moze mnie zawiezc i odebrac.Ja stwierdzilam,ze jezeli ma ochote jechac 30 km w jedna strone (czyli 120 km ) by mnie zawiezc ,wrocic do domu i znowu przyjechac po mnie to czemu nie.Wiem,ze chcial sprawdzic mnie.PYtal kto bedzie,ilu facetow..

Podczas imprezki,..myslam sobie:...Wszystkie kobiety moga tutaj swobodnie sobie siedziec a ja boje sie cokolwiek zrobc- jak wykonanie telefonu iz zostaje dluzej,..ze przyjade z kolezanka.--bo to wiazaloby sie z podejrzeniami. Bylo to dla mnie bardzo przykre i przerazajace.Czulam sie okropnie uzalezniona,kontrolowana...

Wieczorem nie moglabym wyjsc do kumepli bo rowniez wiaze sie to ..z jego   brakiem zaufanie do mnie.
A musze zaznaczyc,ze nigdy nie dawalam powodow do zazdrosci.Moj M byl moim pierwszym i zawsze widzialam tylko jego...Nigdy innych.

Dodam na zakonczenie.
Teraz mam wolne w domu (wykorzystanie zaleglego urlopu)...moj M-nie wstaje teraz o 4.30 -jak to robil za czasow kiedy szlam do pracy..Nie ma jak wtedy mowil,....biegunek,..nie przespanych nocek...Dziwne.
A na moje haslo,ze niech mi powie gdzie ten moj kochanek...Nikt nie wydzwania,ja nie wydzwaniam,nie uciekam sie chowac by dzwonic..Odpowiedz byla:....przeciez moglam przewidziec ze jest na chorobowym...a z kochankiem jak bym chciala moglabym uporawiac seks rano a z nim wieczorem..

Szok...Pytam-myslisz,ze moglabym to zrobic????????????????? ja????????

Nic kochane...w kazdym razie ja pomalu mam dziwne mysli,uczucia..a zapach meza kojarzy mi sie z tamtymi wydarzeniami.Nie chce by mnie dotykal-bo sie boje.......nie wierze,nie wierze w jego zapewnienia,ze nie zrobi tego ponownie przy nastepnej klotni....Nie wierze....

Teraz pije malo,..ale mysle za miesiac wszytko wroci...
Teraz jest spokojny,grzeczny,...pomocny,ale....nie wierze ze to na stale..
MYsle,ze jak ktos tyle lat szantazowal,....nie zaszantazuje mnie ponownie.
O leczeniu nie ma mowy(tak mysle)..Gdyby chcial,poszedlby juz wczoraj po skierowanie...

On nie potrafi zyc sam,...nie akceptuje zmian,....dlatego pytam?..czy mam byc MAtka Teresa i posiwecac sie do konca zycia dla kogos,kto jest ze mna tylko dlatego,ze nie umie zyc sam???????
Gdyby mnie kochal,nie zrobilby tego co zrobil....Przede wszystkim nie szantazowal emocjonalnie..

Moje serce krwawi,....bo boje sie strasznie o dzieci.Nie mysle o sobie,ale...dzieciom chce zaoszczedzic nastepnych cyrkow!!!!!!

Na moje oko, to nigdy nie bedziesz mogla byc pewna ze on nie zrobi tego po raz kolejny i ciagle bedziesz zyla w stresie. Wiec najlepiej wziac dzieci i wyprowadzic sie kiedy to bedzie tylko mozliwe. Sama musisz cos zrobic, bo Twoj maz, tak jak piszesz, mysli tylko o sobie i swoich uczuciach, a w dodatku jest niezrownowazony emocjonalnie. Trwanie w takiej stresowej sytuacji tez nie jest chyba za dobre dla dzieci, bo one czuja, ze cos jest nie tak, nawet jesli starasz sie to ukryc. A co do niego, to nie da sie komus pomoc na sile. Mozes zrobic dla niego tyle, ile mozesz (polecic wizyte u psychiatry, leczenie, odstawienie alkoholu), a co on zrobi, to zrobi, nie na wszystko masz wplyw.

Postaw mu ultimatum, powiedz ze jest problem i trzeba go rozwiazac, ze ma isc do lekarza...a jesli tego nie zrobi to bedziesz musiala sie wyprowadzic. Mysle, ze to jest dobry pomysl, bo w innym wypadku moga bardziej ucierpiec dzieci, no i oczywiscie Ty sama.

Rozumiem Cie ze masz dylemat...ale to jest osoba toksyczna...a od takich osob najlepiej sie jest odciac. Ciezko jest w tej sytuacji znalezc najlepsze rozwiazanie, na pewno cokolwiek nie postanowisz, to beda tego zarowno plusy jak i minusy. Ale trzeba cos w ogole zrobic, bo jak bedziesz trwala w takim zwiazku to wykonczysz sie psychicznie. Przynajmniej ja to tak widze.
Moj biologiczny ojciec tez sie mna nie interesowal ani troche, ale alimenty musial placic, az do skonczenia przeze mnie studiow. Wychowal mnie obecny maz mojej mamy i z perspektywy czasu okazalo sie, ze w przeszlosci podjela sluszna decyzje, ze obydwie odseparowalysmy sie od niego.

Twój mąż jest osobą chorą i złą. Może to wynika z wychowania, może z predyspozycji genetycznych, może po prostu z natury, ale to nie jest dobry człowiek i nigdy nim nie będzie, powinnaś się z tym pogodzić. On kocha tylko siebie. Ciebie ma w posiadaniu, nic poza tym. Ma jednocześnie zerowe jak i ogromne poczucie własnej wartości, nienawidzi siebie i uważa za pępek świata.

On się nie zmieni, nie zmienił się przez tyle lat, przez dzieci, przez rozwody, przez próby samobójcze, przez te wszystkie doświadczenia, bo jest po prostu złym draniem, który złamanego grosza by na Ciebie nie postawił gdybyś potrzebowała pomocy.

Nie jesteś mu nic winna, nie jesteś odpowiedzialna za jego życie. Jedyna Twoja wina to to, że dałaś się wmanewrować w ten związek, a dobrze wiedziałaś, że łatwy partner to nie jest (zaborczy względem byłej małżonki, miękki psychicznie).

Prawda jest okrutna bo i życie jest okrutne, ale albo będziesz miała dwie ofiary tej relacji albo jedną. Jeżeli chcesz do końca życia dać się szantażować baranowi to Twój wybór.

MagiKa, duzo piszesz , a to tez jakas mala forma terapii. Znajoma mowila na takie zwierzenia "wyrzyganie trucizny". Zgadzam sie. Czlowiek sie w jakis sposob oczyszcza.Ale na bardzo krotko,i to nie wystarcza.Trzeba do tego tez reflektowac, przede wszystkim wlasne zachowanie i postepowanie. No i starac sie nie przyjmowac wiecej trucizn.
Wydaje mi sie, ze Ty na razie nie chcesz wiele zmienic,mysle, ze chcesz tylko straszyc meza odejsciem, tak jak on straszy ciebie samobojstwem
Zabawa w straszenie... ?

Pinkpiwonio-
ja meza nie szantazuje odejsciem.
Jezeli nie chce isc do lekarza to niech wie co sie z tym moze wiazac.Poza tym, chce miec 100% gwarancje,ze  dobrze bede robila.Jezeli nie chce sie leczyc -podejmuje osttaeczne kroki.
Poza tym..mieszkam w Niemczech i ludzie inaczej reaguja na takich jak w PL.
Dostalam od mojej szefowej,ktora zna z doswiadczenia i slyszenia takie przypaki,ze mam pokazac swoja milosc M,mam go obdarzyc wieksza uwaga,troska..i nalegac na leczenie w szpitalu. Tutaj mowia,ze osoba,ktora targnie sie na swoje zycie ma depresje,..jest chory i trzeba znalezc zrodlo tej przyczyny.
Dlatego tez borykalam sie miedzy jednym a drugim,...czy uciekac czy leczyc.
Jezeli moj M przyjal  do wiadmosci,ze odchodze w momencie kiedy nie bedzie sie leczyl...dla mnie to duza ulga.
Uprzedzilam,i musi miec swiadomosc tego co moze byc.

Nie jest latwo rozwalic malzenstwo,w ktorym bylo duzo pieknych chwil..,gdzie sa dzieci..To bardzo powazna decyzja i nie chop siup Nervusko...,bo trzeba sie zabezpieczyc,zaplanowac...
Co z tego ze spakuje walizki .....jak trzeba znalezc lokum,..zabezpieczyc sie finansowo...,miec przedszkole,szkole.... Nie moge egoistycznie nagle podjac decyzji.--musze pogadac z dziecmi....i nastawic ich psychicznie...na pewne zmiany.

Ja meza nie szantazuje.Dawlam kilkakrotnie szansy i trudno.....na tej rozmowie sie zakonczylo.

No wlasnie..jak to mozliwe,ze leczyc sie nie chce?
W szpitalu oszukal lekarzy i przedstawil swoj przypadek..jako.."nie wiem jak to sie stalo".."chcialem zonie pokazac jak ja kocham"..:)Doslownie tak powiedzial...Slyszalam to!!!
Ja glupia nie powiedzialam calej prawdy policji,bo bylam w totalnym szoku.Nie zdawalam sobie calej sprawy jak dzis.
W szpitalu opowiadal lekarzom,ze ..jak sie ocknal,po  sztucznym oddychaniu....prosil bym nie wzywala karetki,...ale "ona powiedziala,ze juz wezwala bo mnie kocha"..daltego "chcialem zyc"...

Obiecywal mi,ze pojdzie sie leczyc.Obiecywal to tez lekarce.Coz...na dzien dzisiejszy-zadna pomoc mu nie ejst potrzebna..Dla mnie to ewidentny koniec.

Dzis zachowuje sie spokojnie,jednak popija piwko za piwkiem i remontuje dom..

Dzieki dziewczyny za wszystkie porady.Ostatnie posty  wzmocnily mnie,przekonaly w tym co mam zrobic.

Dzieki za szybka odpowiedz.

Trzeba wziasc pod uwage,ze calego naszego zwiazku nie umiem opisac w kliku slowach.
Postaram sie odpowiedziec na zadane pytania.

Co do moim tesciow.
To sa ludzie ,ktorzy zawsze brali strone syna.Uzalali sie nad nim-jaki to biedny,bo musi tyle pracowac ,robic przy dzieciach,przy domie. Kiedy ich syn rozstal sie z 1 zona ,chcili by nie mial kontaktu z corka,..bo wkoncu pprzestal na nia placic.Bylam w szoku,ze tak matka doradzala synowi,bo ja bylam calkiem innego zdania. Dlatego tez zadbalam o to by mieli okazje spotkac sie po latach,porozmawiac...Corka wybaczyla ojcu ,dala szanse.Dzwonila na dzien ojca,urodziny.Moj M..z czasem jakos zapomnial o niej.Bedac nawet w miejscowsci,ktorej mieszka corka,nie potrafi do corki zajrzec,zapytac czy czegos nie potrzebuje.Ja tego osobiscie nie rozumiem i denerwuje mnie to,ze nie stara sie utrzymac kontaktu chociazby tez przez wzglad na nasze dzieci,ktore ciesza sie,ze maja starsza siostre.
Ostatnio pytaly M,kiedy odwiedza siostre.Odpowiedz byla-Nie wiem.
Co do tesciowej jeszcze.Ona zawsze uwazala,ze jestem nieodpowiednia,bo zarzadzam domem,"dyryguje" mezem.Ze chlopak nie ma spokoju.Stad te wojny jakie urzadzali mi pod moim dachem. Bylam zla na M,ze nie potrafil z nimi sam pogadac,ze nie potrafil sie wstawic po mojej stronie....tak jakby bal sie ich.
Kiedy zerwalam z tesciami kontakt na rok,...postanowilam,ze dla dobra syna i jego rodzicow powinni sie znowu widywac.Zaprosilam tesciow ponownie do siebie...
Coz...znowu to ja ucierpialam,bo tesciowa ukradkiem przed synem zrobila mi awanture,wyrzucila mi zale z przeszlosci...itd.Po czym jak wszedl do pokoju moj M..od razu stanal po stronie matki,ktora szybko sie uciszyla i siedziala.Wygladalo to tak,jakbym ja wojne wywolala...No i fakt faktem-maz z jego matka krzyczeli po mnie.Wpadlam w szal.....Dalej nie pisze. Znowu zaczelam zalagadzac sprawe..i....to ja przepraszalam za sytuacje w ktorej to chciano sklocic mnie i meza (bo przeciez maz byl dlugo na mnie wsciekly)....
Moja T-to klamliwa kobieta,ktora nie potrafi przznac sie synowi do niczego. Kiedy kazalam jej powiedziec mu prawde ,ze to ona na mnie wyskoczyla i zrobila mi afere-nie zrobila tego.Nie potrafila.Wtedy powiezdialam jej ze odchodze-bo faktycznie bylam informowac sie w sprawach rozowdu.
Dla mnie przykre bylo to,ze M-nie stanal w mojej obronie.Problemem nie byla ta starsza kobieta,ale reakcja meza.

A tak do tego:kiedy klocilam sie z M,tescie zawsze bylo na mnie zli.Nie znajac sprawy,-bylam to ja ta winna.

Przejdzimy dalej.
Czemu zaczelismy byc razem?
moj M.byl w trakcie rozlaki z 1 zona. Nie wiedzialam wowczas ze ma zone.Przedstawial sie jako kawaler. O tym,ze ja mial,dowiedzialam sie po 3 miesiacach,kiedy to pierwszy raz sie spotkalismy.Zakochalam sie.On tez.
Rozumielismy sie dobrze. Moi rodzice byli przeciwni temu zwiazkowi,wiec nas to bardziej wzmacnialo.
Wiedzialam o pierwszym liscie pozegnalnym kierowanym do pierwszej zony. Ale z czasem dowiedzialam sie,ze to byl blef,ze nie chcial tego zrobic. Pomimo to,zazywal tabletki na uspokojnie,popijal alkoholem..,w szpitalu nie potrafili mu zbic cisnienia....Reakcja na zdrade!

W naszym zwiazku nie zauwazalam iz postepuje egocentrycznie?
to byl moj pierwszy partner i jedyny.Zakochalam sie po uszy.Kiedy zaszlam w pierwsza ciaze,chcial,czy raczej wolalby bym ja usunela,bo...nie ma rozwodu,bo cos tam,,cos tam.....Nie umial stanac na wysokosci zadania.Ja?..coz..posluchalam Go,...bo jak mowil.Bylo to dla nas najlepszym rozwiazaniem.
Cierpialam dlugo,.zalowalam,plakalam...On?...nie pocieszal,...nie przytulal.MYslalam z czasem,ze moze tak reaguja nie ktorzy na ...?
Zaluje tego do konca zycia,..i nie rozumiem dlaczego On do tego dopuscil...
Z czasem wzielismy slub.Chcialam miec 3 dzieci i ktore bardzo,bardzo kocham...
w Miedzy czasie pojawiala sie byla zona!...chciala wrocic?..chciala sprawdzac?..obojetne!...Kiedy byla..moj M potrafil jej zadawac pytanie "dlaczego wybrala tamtego innego""....a ja siedzialam zza sciana i slyszalam.Bolalo mnie to wszystko...Odprowadzli ja nawet do auta...Zabraklo pocalunk na pozegnanie.Tak,w tych czasach bylam o nia zazdrosna,bo M nie zachowywal sie tak jak powinien. Wszedzie o niej gadal,..jaka mu krzywde zrobila....-a ja siedzialam obok.
a teraz dalej...
Maz zaczal mnie zaniedbywac,..spal na kanapie...co mnie denerwowalo.Seks byl wtedy kiedy on mial dobry humor..Bylam w rozterkach,..plakalam.W lozku kiedy lezalam nago-on nie reagowal,a klotni nie bylo.
bolalo mnie to wszystko.
Dochodzilo do klotni,ze nie zrobil tego a tego.Obiecywal wiele i bez skutku..Ja przychodzilam z pracy,zajmowalam sie dziecmi,domem.....i znowu wstawanie o 5...On-pracowal dluzej ,ale po przyjsciu palil,pil..i dzwonil do kumpli..Mial rewelacyjny humor,...Ja bylam dlugo wyrozumiala..Dluugo..
Nawet kolacje ktora przygotowalam-olal.Powiedzial,ze przyjdzie zaraz ale....jakos nie dotarl.

Chcialam odejsc,bo za duzo mojej energi pochlanial.Bylam nerwowa i krzyczlam na dzieci.Kiedy byl poza domem-bylam spokojna,siedzialam z dziecmi...rozmawialam z nimi.
Kiedy po raz pierwszy poszlam do urzedu w sprawie rozowdu,moj M szybko wyladowal w szopie,zamknal sie i pil..Poszedl sie wieszac.Zaczelam sie bac i wywalalam drzwi....

Kidy mialam dosc tych jego pozegnan z dziecmi,ktore plakaly,smsow-"kocham cie i dbaj o dzieci"...a on i tak wracal nad ranem....stwierdzilam,ze koniec.

To zaczl mnie podjerzewac o zdrady,facetow,kontrolowac.
Wtawal razem ze mna o 4.30(dzis spi spokojnie do 6).,..Raz nawet zauwazyl ze ide w spodnicy do pracy(mialam spodnie)...zaczal pic od 7 rano,...dzieciom sniadania nie dal....i wydzwanial do pracy bym wracala..bo pijany.Dzieciom kazal powiezdiec," przekaz mamie,ze ma natychmiast wracac bo tata pijany"..

Potem..kwiaty,przeprosiny..poprawa..zadba o mnie.
Tydzien pozniej...pakuje manele,siedzi sam...,nie pomaga dzieciom wzadaniach,nie idzie z nami na spacer.....pije....wygaduje mi,ze "jestem jego pomylka zyciowa",..ze mialo mnie nie byc,....ze w lozku jestem beznadziejna,ze kurwilam sie z facetami...itd..Nie reagowalam.
Na drugi dzien przepraza na kolanach....

Ja rozumiem zazdrosc,ale....przez ostatnie dni ona byla chora.Bez podstaw...
To juz w szpitalu na odchodzne-zapytal sie mnie czy obym nie zdradzila Go.

chodzi o to,ze ie mam zaufania,nie wierze w nic. Zalze mi tylko na dzieciach.

Przechodzac dalej do watku i pytan.
Nie akceptuje mnie-bo nawet kiedy powiedzialam:wychodze dzis do kolezanki (bo caly czas pracuje,dom dzieci...)na pogaduchy wypicie winka...
Reakcja:ale zabierasz z soba dzieci.
Kiedy w zartach powiedzialam,ze chcialabym sciac wlosy,czy odchudzic sie,..czy cos co poprawiloby moj nastuj-odpowiedz-ale ja tego nie potrzebuje.Dla mnie jest dobrze.
KWestia tego,ze nie mysli o mnie o moich potrzebach .

Co do bycia milym,wtedy partner jest tez mily.To ratunek
Ja nie umiem udawac emocji.Kiedy czuje  spokojjestem wesola,...kiedy widze,ze ktos jest fair w stos.do mnie-jestem bardzo dobra dla tego kogos...Kiedy ktos mnie zrani,naduzy zaufania-nie umiem sie usmiechac..Tak samo nie umiem sie kochac na zawolanie....Zamykam sie w sobie..To juz dziedziczne.Moja mama jest podobna.
Nie umiem nagle byc wesola,otworzyc sie,..po tym jak ktos mnie tak ranil przez wiele lat.A kiedy raz otworze,przekonam sie,ze moze warto...pare dni pozniej znowu jestem raniona.

Dla mnie ten ktos,kto chce popelnic smaobojstwo..to chcial bym to ja cierpiala,bym obarczala sie wina,.by dzieci obwinialy mnie za wszystko-rodzina....To jest milosc???
On przeciez chcial mnie nastraszyc!To jest milosc!!!!?????
Poza tym..obiecal ze pojdzie do psychologa i co?... poszedl po dobra piecztke na zwolnieniu lekarskim.

Rozmawialam dzis z M. Pyta sie co chce zrobic. Ja mu odparlam,,a co mam odpowiedziec?..jesli powiem rozwod-to zaraz mi bedzie wisial...!Widzialam po jego minie,....strach,...znowu to samo co kiedys...Musialam szybko zmienic gadanie...
Chcialabym wieczorem wyjechac do jednego dzidka,ktory czeka na moja pomoc.Boje sie!...
W nocy tez sie boje spac....MYsle o wisielcu,...duchach,....czy czasem M nie wisi,......okropne uczucie.

Chcialabym bysmy sie rozeszli w  zgodzie .Bylabmy spokojniejsza...dla tych dzieci....On chyba tego nie zaakceptuje!

Zadalam pytanie mezowi,co by zrobil,gdyby... wiedzial ze wiszac,musi wroci do niekochajacej zony(nie patrzac na otocze,traume zony i bliskich)...
Czy korzysta z dodatkowej szansy na zycie  czy nie chce wracac. Bo ciagle mi powtarza,ze ratujac Go mowilam,ze go kocham...a teraz?

Odpowiedzi nie bylo.Nie chce mi powiedziec.
Dla mnie to jest jednoznaczne..Nie mysli o dzieciach i nie chce zyc chociazby dla niech...Nie prosilby Boga na kolanach,ze dla dzieci chce byc....
Takiej odpowiedzi nie bylo...

Przykro mi..

Dla mnie osoba,która chce sobie odebrać życie,nie informuje o tym innych,nie robi z tego sensacji -tak zazwyczaj zachowują się mięczaki,i ludzie którzy dużo gadają,a wiedzą że i tak niczego sobie nie zrobią

Ostatnio słyszałam o facecie,który przed połknięciem tabletek wszystkich poinformował i podał adres pod którym jest.Po co? -aby zdążyli wszyscy na czas,a ten tylko chciał zwrócić na siebie uwagę.Takie osoby,są po prostu "chore" a co gorsze znęcają się psychicznie nad swoimi bliskimi..Nigdy w życiu nie miałabym wyrzutów sumienia.gdyby ktoś mnie SZANTAŻOWAŁ ze sobie coś zrobi.Tyle w temacie.