Numer I.C.E. - Netkobiety.pl

Ja mam kartę I.C.E., mąż również
Karty dostaliśmy przy okazji wypełniania deklaracji wolnej woli. Trzymam ją w portfelu, ma wielkość karty kredytowej/ dowodu.

Na mojej karcie jest wpisana również grupa krwi (która i tak musi zostać potwierdzona w razie wypadku) oraz formułka, że wyrażam zgodę na pobranie narządów w razie "w".

Tak, mówię o naszym kraju i mam nadzieję, że znają. Skoro ja go znam od co najmniej kilku lat i co najmniej od kilku lat ja sama oraz moi bliscy mają ten numer wpisany do listy kontaktów w telefonie komórkowym, to nie wyobrażam sobie, żeby nie znały go odpowiednie służby. Mam kuzyna strażaka i szwagra lekarza, kiedy z nimi na ten temat rozmawiałam, to obaj stwierdzili, że jest to oczywista oczywistość.

Poza tym warto mieć ten numer wpisany choćby ze względu na to, że przebywając za granicą, nasza karteczka z danymi (napisanymi po polsku) może być trudna do szybkiego odczytania.
Cokolwiek by jednak powiedzieć, to na pewno nam to nie zaszkodzi .

Z tego co pamiętam na końcu paszportu zapisujesz ołówkiem adres i telefon osoby,która ma zostać zawiadomiona.
We wszelkich ubezpieczeniach też ten numer obowiązuje więc nie widzę potrzeby nosić kartki albo mieć ten numer wspisany w telefonie.
Spotkałam się z tym,że za granicą ( w Słowacji) nikt czegoś takiego nie szukał.W Polsce parę razy straciłam przytomność i ratownicy przeszukiwali moje dokumenty i z dokumentów dowiedzieli się kogo powiadomić. Ja w swoich dokumentach noszę kartkę z informacją na co choruję,jak można mi pomóc i kogo powiadomić(jest to to chyba w pięciu językach).Wszyscy moi znajomi diabetycy są w takie cuś zaopatrzeni.

A moim zdaniem to dobry pomysl. Paszportu codziennie ze soba nie nosze, telefon tak.
A jeżeli np w drodze do pracy mnie trzasnie samochod moze się zdarzyc, ze nie bede miala zadnych dokumentow przy sobie. Ale w 99% bede miala telefon (no i moze karte bankomaowa) - przynajmniej latwo beda mogil sprawdzic jak się nazywam i dajmy na to zadzwonic do ojca mojej corki żeby przejal nad nia opieke. A od niego dowiedza się reszty.
To ma sens.

No cóż, przykre, że ludzie, którzy są ratownikami i powinni wykazywać się wyjątkowym zrozumieniem oraz empatią pod tym względem nawalają.
Kto bliskich ostatecznie informował? Szpital, policja, Ty sam? Jak długo to trwało? Przy czym wiem, bo napisałeś, że raz sam zadzwoniłeś, a jak to wyglądało w pozostałych przypadkach?

Swoją drogą dało mi to wszystko do myślenia i postanowiłam dodatkowo jednak wydrukować te małe karteczki, a na nich najważniejsze numery telefonów, nasze grupy krwi, informacje o stanie zdrowia i branych lekach. Mam nadzieję, że nigdy nie będę musiały być użyte, ale lepiej dmuchać na zimne.

Tak na marginesie - nie wyobrażam sobie, żeby nie pamiętać grupy krwi męża czy leków, które przyjmuje, znam na pamięć jego PESEL, numer dowodu osobistego, więc takie rzeczy tym bardziej się pamięta.

Serio . Z własnych cyferek znam na pamięć PESEL, numer dowodu osobistego, NIP, a nawet numer konta, a telefon, to już jest oczywista oczywistość . Szkoda tylko, że wielu innych rzeczy nie pamiętam .

Dobra sprawa, ale czy ratownicy praktykują sprawdzanie numerów w telefonie? Albo jakiś człowiek, który (odpukać) pomoże nam przy utracie przytomności itd. będzie wiedział o co chodzi? Według mnie mało ludzi o tym wie...