Autem pod prysznic ;) - Netkobiety.pl

Według mnie, w większości przypadków, to zwykłe lenistwo i wygodnictwo. Mój m, swego czasu był taki sam. Teraz jednak, coraz chętniej wsiada na rower, czy wybiera się na pieszo do pobliskiego sklepu. Chyba sam musiał dojrzeć do tego, że wyprowadzanie samochodu z garażu, po to aby pojechać po pieczywko, do sklepu oddalonego o 1km, to zwykła głupota
Ja z racji tego, że nie posiadam prawa jazdy, od zawsze dużo czasu spędzałam "na nogach", bądź na rowerze

Aaaa...zapomniałam dopisać, ze również obserwuje "rozleniwianie" młodzieży
Szwagier, nie raz dzwonił do mojego m, z prośbą "podjechałbyś o 14, na przystanek po Tomka?" Dodam, że tomek ma 16 lat, a z przystanku do domu 1,5 km. Na pytanie mojego m "nie przesadzasz trochę?", szwagier odpowiadał "no proszę Cię, nie widzisz jak wieje?"
Dlaczego więc, ci młodzi ludzie mają nie korzystać z tego? Rodzice sami, od najmłodszych lat, uczą ich wygodnictwa.

Przyznaję się, jestem uzależniona od samochodu.
Nie z lenistwa, lecz wygodnictwa. Jeżdżę nim wszędzie. Jak mawia mój mąż najchętniej "wjechałabym do dużego pokoju".
Komunikacji publicznej mówię: nie. Tłok może jeszcze bym zniosła, ale odstręczają mnie...hm..."zapachy".
Zresztą bez samochodu ciężko byłoby mi ogarnąć codziennie wszystkie sprawy.
Rowerem do pracy nie mogę pojechać.

Z tym problemu nie mam. Uprawiam różne sporty, a kiedy się nie da, to spacerujemy wieczorem lub nocą.

Mam swój samochód. Bardzo lubię jeździć. Ale jeżdżę rzadko bo:
- jednak paliwo do samochodu to jakiś wydatek jest. A moje miasto nie jest metropolią wiec w większość miejsc do których chce dotrzeć mogę dotrzeć piechotą (komunikacja miejska odpada, bo jak mam zapłacić za bilet to jednak taniej jest już dojechać autem)
- z wiekiem zwalnia przemiana materii, wiec dla utrzymania jako takiej wagi lepiej jednak się przejść
- idąc na pogaduchy do koleżanki zawsze może trafić się jakieś winko, wiec i tak samochód odpada, lepiej się przejść niż potem tęsknie wodzić wzrokiem zza szklanki herbaty
- nie parkuję pod "samymi drzwiami" gdyż w takich miejscach jest dla mnie za ciasno. A jak mam się stresować że komuś auto zarysuje, to wole się przejść te parę lub zazwyczaj parędziesiąt metrów. I zawsze podziwiam kierowców, którzy więcej czasu tracą na krążenie po parkingu lub wpasowywanie się między inne samochody niż gdyby zaparkowali trochę dalej i się przeszli...

Jedno i drugie, dosc zgubne w skutkach. Wystarczy popatrzec na spoleczenstwo USA, gdzie sa dzielnice, w ktorych nie obserwuje sie osob spacerujacych, moze poza dzieciakami na rolkach czy kopiacych cos na trawniku przed domem.
Mam sasiadke, ktora jezdzi po pizze dla rodziny do pizzeri, do ktorej ide srednio 3 minuty - od drzwi do drzwi, bo jest doslownie po drugiej stronie ulicy. Nie pytajcie ile wazy. Sasiadka, nie pizza:)
Ja lubie obywac sie bez auta wtedy kiedy moge i od wiosny do jesieni przesiadam sie na rower i tak jezdze do pracy (8km w jedna strone). Sa dni, kiedy moj partner chce mnie odebrac z pracy ale ja nie chce rezygnowac z przejazdzki rowerowej wiec umawiamy sie przy sklepie po drodze, robimy zakupy, on je bierze do bagaznika i jedzie a ja dalej rowerem do domu.

Zima jezdze do pracy dwoma autobusami ale czasami nie chce mi sie ani czekac ani podjezdzac tym drugim i tez wybieram piesza trase do biura. Oczywiscie sporo zalezy od pogody.

To samo co podpiecie dziecka do telewizora albo komputera i oczekiwanie, ze zdrowe wyrosnie.

A ja jestem ciepłolubna, bardzo bardzo, uważam też, że nie ma niczego złego w wygodnictwie - większość ludzi chyba chce, żeby mu było jak najwygodniej, tyle, że różnie definiuje tę wygodę. Jakby rower był miłością mojego życia i byłabym trochę bardziej odporna na chłód, to pewnie prułabym na rowerze póki nie spadnie śnieg i nie zrobi się ślisko.

Akurat ja nie mam samochodu ze względu na to, że jestem bardziej niewidoma niż widząca, a załatwianie badań na lewo, kiedy ewidentnie nie powinno się prowadzić, uważam za durnotę, więc jestem skazana na komunikację miejską, ale i tak kombinuję tak, żeby mi było jak najbliżej, najszybciej i najwygodniej, a nie sobie celowo unieprzyjemniam życie

Tzn ja nie za bardzo wiem na jakiej zasadzie tłuczenie się zapchanymi autobusami i tramwajami miałoby być zdrowe, a jak inaczej ma się dziecko dostać do szkoły, która jest powiedzmy 2km dalej? Nie chciałabym na pewno, żeby chodziło 2km pieszo, bo je ktoś mógłby napaść, zresztą w busie też niekoniecznie jest bezpiecznie, choćby ze względu na złodziei.

Chociaż akurat chciałabym też, żeby moje dziecko nie było bezradne jak mały kociak za każdym razem, kiedy nikt nie mógłby go zawieźć na miejsce i jednak potrafiło korzystać z komunikacji miejskiej, wiedziało, jaki i gdzie kupić bilet, czym dojechać w jakieś istotne miejsca, jak sprawdzić połączenia etc.

To u Ciebie nie ma windy? Wchodzisz codziennie na piechotę na dziesiąte?:))

To do mnie?
Tak, moim zdaniem 2km dla dziecka to dużo, bo raz, że w tym czasie ktoś może mu coś zrobić niefajnego, dwa to zwyczajna strata czasu, którego przeładowane materiałem dzieci nie będą miały za wiele. Oczywiście byłoby pięknie, gdyby moje dziecko było geniuszem, który każdą pracę domową roztrzaska w godzinkę, ale nawet wtedy pewnie znalazłyby się przyjemniejsze zajęcia niż człapanie między blokami.

Zresztą "dla dziecka" - mnie się by nie chciało człapać 2km, bo ani pogoda taka piękna, ani widoki, ani w czasie człapania nie mogę porobić nic sensownego np. poczytać książki (audio nie lubię), JA mam poczucie straconego czasu.

Nie wiem, gdzie Ty mieszkasz, ale ja w Warszawie, tutaj to raczej porcja świeżych spalin i smogu.
Na wyobraźnię moim zdaniem najlepsze są książki. I nie wiem, jak Wy, ale ja jako dziecko wolałam iść na basen, taniec albo sztuki walki niż jako formę ruchu człapać 2 kilosy po jesiennym blokowisku.

No chyba, że się uprze, bo np. koledzy będą człapać i ono też zechce. To niech człapie, postaram się je zabezpieczyć jakoś i tyle, nie będę go uszczęśliwiać na siłę.

Ja jeszcze dodam że samochody używane na krótkich odcinkach więcej palą i częściej się psują, oraz ogólnie szybciej ulegają zużyciu. Silnik samochodu zaczyna mieć dobre warunki do pracy dopiero gdzieś po ok 20 km jazdy.