NIe daję sobie rady. Nikt we mnie nie wierzy.... - Netkobiety.pl

Ja się boję ojca. On tego nie zrozumie. Ja się boję zacząć leczyć. Kurcze. Wszystkiego się boję.

Chodzi o to, że nie widzę siebie w przyszłości. Piszę wiersze- jak to powiedziała p. od polskiego katastroficzne i uznała, że mam problem. Mam myśli samobójcze. Prawie we wszystkim widzę coś na czym mogłabym zakończyć swoje życie. Nikt mi nie pomaga, wręcz stwarzają dla mnie zagrożenie, mało śpie, często mam napady złości. Brak poczucia własnej wartości>? To u mnie norma.

Tata nie rozumie mojego problemu. hmmm... jest małostkowy. Bo jakby się przyznał przed samym sobą do mojej choroby, to musiałby się również przyznać, że za jego sprawą(po części) tak się stało. A on nie może znieść myśli, że będą go obgadywać. Czyżby się mnie wstydził.?

Mama była ze mną u psychiatry, wie więc o co chodzi. Czytała o tej chorobie. Jutro mam wizytę i dowiem się więcej.

A co do tych wagarów. To jest to poprostu niechęć do spotykania się z ludźmi, nie wszystkich znam z nowej szkoły, więc wydaję mi się, że mnie obgadują, ze mnie się śmieją i tak dalej. Z nikim się tak tak nie zakumplowałam, żeby np. na przerwach sobie razem rozmawiać czy coś.....

Dzięki Molly. Dopiero 4 dzień je zażywam. Na sen biorę Hydroksyzynę, mam nadzięję, że pomoże.
Co fakt to fak. W wakacje np. jest ze mną w miarę normalnie.

uporządkuj sobie nowe życie...ja bym tak zrobił w pierwszej kolejności wypisał wszystkich przyjaciół i tych z którymi się zadaje..pod każdym napisałbym kim on dla mnie jest i co wnosi do mojego życia.np.marek jest wesoły na jego widok się uśmiecham.baśka daje mi poczucie bezpieczeństwa i na odwrót wypisz tych co mniej działają w twoim życiu albo go psują.. no jak będziesz widziała taki obraz po  prostu tych złych oddziel to znaczy nie przeznaczaj im wiele czasu a tych dobrych to poświęcaj więcej czasu.

nie oglądaj złych wiadomości  spróbuj przynajmniej przez tydzień nie oglądać złych informacji w tv.
słuchaj dobrej muzyki muzyka  nosi w sobie ukojenie.myśl zawsze o sobie że jestes ważna.dobre są spacery i dobra książka.

Jak każda kobieta w życiu mam depresję i to wielką . Już nie radzę sobie z tym, dzień w dzień płacze i często się okaleczam.  Mam tylko 15 lat , wiem że to dość nie normalne no osobę w moi  wieku ale nic na to nie poradzę.  Przyczyną jest to że byłam z chłopakiem przez prawie rok , wiem że to mało ale jak na mój wiek dla mnie to bardzo dużo . Jestem w nim tak zakochana że nie widzę świata po za nim , fakt ma 18 lat i może nie jest jakimś perfekcyjnym chłopakiem ale naprawdę czuję to że na ten wiek go kocham? Mieliśmy za sobą dużo afer nawet przemocy której nigdy nie powinno być , myślę że 18 latek powinien być bardziej odpowiedzialny. 
Raz chciałam się nawet zabić , nie mogłam się z czymś pogodzić tamtego czasu.
Przez to wszystko zamknełam się w sobie , cierpię. 
Zaczęłam dość często oglądać film który się nazywa sala samobójców , jest piękny i dale mi wiele pomysłów i daję mi do myślenia ale rownież daje mi źle pomysły.  Z dnia na dzień coraz bardziej czuję że chcę sie okaleczac jak by mnie te zyletki wołały. Czuję jak by mi się życie skończyło .
Co mogę zrobić ani psycholog ani psychiatra mi nie pomaga.