czy z tego coś będzie? - Netkobiety.pl

hmm wydaje mi się, że nie chodzi tutaj o nieśmiałość bo przecież kilka lat temu to ja wstydziłam się obracać w jego towarzystwie, on jest bardzo zabawny, do wszystkiego podchodzi na luzie (tak wnioskuję z rozmowy) i jest raczej śmiały (może się coś zmieniło)
Sama nie wiem, zapewnia mnie, że bardzo chce, ale może on jest taką osobą, której wszędzie jest pełno a na dodatek takie spotkanie jest dla niego śmiesznie i nie bierze mnie poważnie dlatego żadnego konkretu nie ma po prostu wykorzystuje moją naiwność.

Od początku to ja proponowałam : on najpierw powiedział ogólnikowo, że na tyg, ale sam dokładnie nie wiedział...później przy rozmowie, kiedy pyta się co dzisiaj robiłam?  ja odp, że nic ciekawego i nudy.. to on: że jak się tak nudzisz to chyba musimy się spotkać to ja na to, że kiedy bo mi zawsze pasuje i on wtedy znowu zaczyna ogólnikowo...Nie chcę do niego pisać znowu bo to może być dla niego męczące, może powinnam poczekać i nie odzywać się aż sam wybierze dzień,który mu będzie pasował? Ja oczywiście napisałam, że ja rozumiem, że ma obowiązki, natomiast to nie jest tak, że

To nie tak,że  on nie chce długo tego "spotkania" (bo co to może być?)nie wiem chyba źle się wyraziłam jemu chodziło, że nie chce spotykać się na chwilę, że jak chce się spotkać to na kilka godzin....
Oczywiście zastosuje się do rady od-do, bo to tylko nakręca
Nie nie o sex mi nie chodzi, nawet mi na myśl to nie przyszło, po prostu uważam, że jest fajną osobą i że czuje nie wiem jak to nazwać "nić porozumienia"

Masz absolutną racje piszemy prawie codziennie, ale może to tak odbierać, że za bardzo wyczekuje na to spotkanie...
Dlatego przybiorę taktykę, jeśli co kol wiek napisze lub napisze i zaproponuje spotkanie to będzie to tylko i wyłącznie z jego inicjatywy a ja nic nie będę proponować, może uzna, że skoro ja już nie nalegam to, że się wycofałam i to będzie dla niego znak, że ja też wiecznie nie będę coś ustalać...
hmm druga sprawa jest taka, jak piszemy są buziaczki, jest bardzo miły i nadajemy na tych samych falach, gdyby doszło do tego spotkania to co powinnam sobie wyobrażać, że to może być randka czy traktować go jako kolegę?

Ta zanjomość jeszcze trwa, czasem nie kontaktujemy się tydzień......mieliśmy pierwszą randkę, na której mnie nie pocałował, tylko na przywitanie, odebrałam jak by nagle potraktował mnie jak koleżankę, później tylko wymienialiśmy wiad, były dosyć intymne. Ostatnio zabrał mnie do znajomych, czułam się tam swobodnie, będąc już sami w pokoju, całowaliśmy się, zaszło nawet dalej, do sexu nie doszło (i jak na razie nie dojdzie)
Ponieważ raz mu zależy, później się wycofuje, ja nie wiem co myśleć, kiedyś rozmawiając a raczej odnawiając kontakt 2 miesiące temu powiedział a raczej napisał, że nie jest gotowy na stały związek. Sam nie wie czego chce, tutaj raz czuły, raz pisze, na drugi dzień, zmiana o 180 stopni, odczytuje, nie odpisuje i jak tu mu zaufać. On wie, że mi na nim zależy, dlatego myślę, że też zdaje sobie sprawę, że ja zawsze będę, ale już mnie to wszystko boli, będąc z nim jestem szczęśliwa, widzę to w jego oczach również. Tylko jest bariera, bardziej okazuje to w czynach niż w słowach, proponuje wyjazdy, ja się tłumaczę, że nie mam kasy a on, że o to mam się nie martwić...słowa zamienia w czyny ? oczywiście w życiu bym nie pozwoliła, żeby mi co kolwiek stawiał...ale chce wiedzieć, że nie jestem koleżanką, że jestem kimś więcej...boje się odrzucenia, dlatego chyba duszę to w sobie