Osobowość anankastyczna - pomocy! - Netkobiety.pl

Ja się raczej zastanawiam, jak można robić doktorat w wieku 23 lat...

No ja też zdiagnozowałam u siebie wszystkie cechy każdego zaburzenia osobowości jakie znam! Niech lekarze nas leczą i diagnozują!
Jeśli zauważasz że próbujesz być we wszystkim perfekcyjna, to najprościej próbować trochę wyluzować. Tzn, sprawdziłaś pracę- to już ją zostaw. Ja mam podobne problemy i u mnie wykluła się z kolei nerwica lękowa (też z natrętnych myśli o moich słabościach, chorobach ect). Damy radę,

kurcze moglabys mi troche tego przekazac bo ja z kolei cierpie na cos odwrotnego, troche taki olewajacy stosunek do zycia, czasem chcialabym cos zrobic idealnie ale po prostu myslenie o szczegolach mnie irytuje i wole wszystko robic po lebkach

Nie, że kłamiesz, ale po prostu zachowujesz się jak na perfekcjonistkę wyjątkowo nieracjonalnie. Ja po objawach mogłabym zdiagnozować u siebie może ze sto chorób, a mimo to jestem zdrowa. I Ty też powinnaś zasięgnąć opinii specjalisty, a nie wyszukiwać sobie zaburzeń.

Peerfekcjonista dąży do tego, by dopiąć wszystko na ostatni guzik. Więc siłą rzeczy chciałby pozyskać informację na temat swojego zaburzenia z wiarygodnego, sprawdzonego, obiektywnego źródła, a nie diagnozować się sam jak ostatni flejtuch.

Mam pojęcie, bo w psychologii siedzę od kilku lat. I nie wmówisz mi, że Twoja siedza jest większa niż moja .

Przyszłaś po pomoc, więc może troszkę grzeczniej?
My Cię nie zdiagnozujemy tutaj na forum, nie jesteśmy lekarzami.

Dlaczego psycholog Ci nie pomógł, gdy miałaś 14 lat? A może dlatego, że byłaś gówniarą, miałaś inny sposób myślenia, wartości?
Jeśli faktycznie obawiasz się, że jesteś chora, to POWINNAŚ skorzystać z pomocy SPECJALISTY. I w tym zgadzam się z AlphaWolf.

Acha, żeby nie było, wiem, jak wygląda leczenie, bo od lat cierpię na nerwicę lękową i chodzę do SPECJALISTY.

Przepraszam - chcesz mi doradzić coś w kwestii mojej przypadłości? Nie? To nie pisz!
Napiszę to kolejny raz, bo chyba do ciebie nie dochodzi. To ja zostałam zaatakowana na samym początku tego wątku! Zostało mi zarzucone, że kłamię. Ja mam troszeczkę grzeczniej? A czy niegrzeczne jest wypominanie niekompetencji? Co ja takiego wg ciebie napisałam, co byłoby niegrzeczne?
Słowo "gówniara" też nie jest odpowiednie w dyskusji. Jeżeli kogoś pouczasz to stosuj się do własnych uwag. Zostałam obrażona i mam prawo na to zareagować. Super że tobie odpowiada leczenie, ale mogłabyś uszanować fakt, że MI TO NIE ODPOWIADAŁO (wątek nie dotyczy samodiagnozy!). Nie mam czasu i pieniędzy na takie zabawy z jakże to "wspaniałymi specjalistami" - w większości zapewne pokroju tak bronionej przez ciebie AlphaWolf, która oprócz zarzucania mi kłamstwa określiła mnie również mianem "flejtucha" (według ciebie to nie jest obraźliwe określenie - widać jesteście na podobnym poziomie). Ponadto stwierdziła, że szukając informacji w internecie odbiegam od obrazu perfekcjonisty. I tu właśnie można zauważyć brak kompetencji tej pani (nie licząc tego wypominania wieku - ciężko jest policzyć? Wydaje mi się, że najpierw się myśli a później pisze).
Mam nadzieję, że wszystko wyjaśniłam wystarczająco przejrzyście, by każdy zrozumiał i nie pisał znów - idź do specjalisty. Mniej problemów byłoby, gdyby pisały osoby, które faktycznie mają z tym problem. A nie grafomani, bez doświadczenia w temacie. Chyba po to jest forum. Kłótnie niczego nie wnoszą do rozmowy. Tracimy jedynie czas.

Ze strony poradni psychologicznej:

Ja mam wszystkie z wymienionych. Więc diagnoza jest chyba oczywista i nie potrzeba papieru na to.

Święte słowa.

Autorko - słowo ''gówniara'' nie było skierowane do Ciebie, użyłam bo, by zaakcentować młody wiek, w którym byłaś, gdy udałaś się do psychologa.
Wtedy nic Ci to nie dało, bo byłaś dzieckiem - dzieci mają inne spojrzenie na świat, czyż nie?
Skąd pewność, że teraz też Ci nic nie pomoże? Jesteś alfą i omegą?

Bardzo chcę i to zrobiłam. Dwukrotnie. Ale Ty warczysz, zamiast dyskutować. To jeden z Twoich objawów, czy masz po prostu taki przykry charakter?

Nie znam AlphaWolf, nigdzie tej osoby nie broniłam, wręcz przeciwnie - przejrzyj wcześniejsze wypowiedzi. Uniosłaś się, bo ktoś wziął Cię za trolla - ok, da się zrozumieć. Ale takie rzeczy się zdarzają na forum, ludzie piszą różne rzeczy. Nie trzeba się z tego powodu aż tak denerwować. Zresztą, to nie o AlphaWolf mamy tu pisać, tylko o Twoich problemach.

Uparcie twierdzisz, że nie uprawiasz samodiagnozy - jednak żaden specjalista (doświadczony i kompetentny w swojej dziedzinie) nie widział Cię i nie badał. Czy masz odpowiednią wiedzę, by być pewną, że TO NA PEWNO jest ta choroba?
Gdybym miała postąpić tak samo, to weszłabym w google i sobie posprawdzała - często boli mnie głowa, miewam nudności, problemy ze snem, diagnoza - guz mózgu. Czy na pewno mam guz mózgu? Jasne, że nie, bo może to być tysiąc innych rzeczy, np. anemia. NIE WIEM, co mi dolega, dopóki nie pójdę do lekarza i nie zrobię potrzebnych badań.

Raczej wątpię. Nikt Ci nie napisze, że wyczytał w internecie, że ma np. schizofrenię, ''bo objawy pasują idealnie''.
Ludzie wolą z takimi rzeczami iść do lekarza - całkiem słusznie zresztą.

Uważam, że w jakiś niezdrowy sposób bardzo pragniesz, by zdiagnozowano u Ciebie cokolwiek. Ale na tym forum nikt tego nie zrobi.

Napisałam Ci baaardzo obszernie powyżej.
Otrzymałaś po prostu odpowiedzi, które Ciebie nie satysfakcjonują i tyle.
Bywa.

Możesz przestać z tym ''problemem z czytaniem''? Robisz się irytująca.
Odpisałam Ci przecież, dlaczego Ci wtedy specjalista nie pomógł.
BYŁAŚ WTEDY DZIECKIEM z zupełnie innym nastawieniem. Ale, jak widać, ono nie bardzo się zmieniło.

Bardzo jesteś agresywna, zdajesz sobie z tego sprawę?
Wołasz o zachowanie kultury wypowiedzi, a sama kulturą nie grzeszysz.

Pytanie w Twoim pierwszym poście to, uwaga, zacytuję:

, na które odpowiedź otrzymałaś.

Dodam tylko, że jeżeli Twój sposób myślenia i nastawienie do niektórych rzeczy nie uległy zmianie od 14 roku życia aż do teraz, to faktycznie, możesz mieć duuuży problem.
I na tym zakończę dyskusję.

Aha, następnym razem dodaj w P.S-ie: ''Kto ma inne zdanie od mojego i uważa, że choroby natury psychologiczno-psychicznej leczy się u lekarza specjalisty a nie w internecie, ten niech się NIE UDZIELA w moim wątku''.

Dziękuję, dobranoc.

Mam cie dosyć. Też mnie obrażasz, więc miałam siedzieć cicho? Od dzieciństwa mam z tym problem. Zmieniałam się psychicznie, dojrzewałam, ale te akurat objawy mam TAKIE SAME. Czy zrozumiesz to wreszcie?
No ok. może i dodałam co można z tym zrobić, bo byłam w stersie. I to jest powód do obrzucania mnie drwinami? Do zarzucania mi kłamstwa i atakowania mnie? Do mówienia, że nie dorosłam od 14-go r.ż.?
Agresywna jestem, bo wyprowadziłyście mnie z równowagi swoimi bezczelnymi postami, atakiem na mnie.
Ty natomiast nie grzeszysz rozumem jak widzę.
Ta cała idiotyczna kłótnia zaczęła się przez ciebie i AlphaWolf. Usiadłyście na mnie jak wściekłe.
Też kończę, bo widzę, że jak grochem o ścianę. Warto czasem posłuchać jednak co ludzie mówią, a nie szaleńczo trzymać się jednego. Ja wyjaśniłam każdą nieścisłość.
Poza tym, takie gatki można sobie w prywatnych wiadomościach prowadzić, bo w tym momencie ty i AlphaWolf rozwaliłyście cały wątek.

Gdybyś była w moim wieku poradziłabym Ci urlop, wyjazd na wakacje z zakazem dostępu do Internetu i komórki.. to naprawdę pomaga.

Każdy, nawet najbardziej spokojna osoba ma czasem ochotę wrzasnąć czy trzasnąć drzwiami - tą energię najlepiej jednak wyładować tak aby nikogo nie skrzywdzić. Sama też byłam kiedyś "nerwusem" i wstyd się przyznać ale potrafiłam zwyzywać osoby które kocham. Z czasem jednak zrozumiałam, że wynika to ze zbyt niskiego poczucia własnej wartości i że to ja sama nie wierzyłam w siebie a nie moi bliscy.. nasze zachowanie kształtuje z czasem naszą osobowość..
Sport pomaga - potrzeba jednak systematyczności, bez ściemy.

I tym oto sposobem dzięki Sundari dowiedziałyśmy się, że w Polsce istnieje tylko jeden "specjalista", który w dzieciństwie jej nie pomógł (nie wiadomo, dlaczego), więc biedna nie ma do kogo się już zwrócić, dlatego musi szukać sobie zaburzenia w internecie. Mam złe wieści dla ciebie, Sundari - specjalistów w Polsce jest multum i są oni różni. Może po prostu nie natrafiłaś w dzieciństwie na odpowiedniego, może zostałaś potraktowana po macoszemu, może... Zdarza się. Ale to nie oznacza, że inny odpowiednio by się Twoim przypadkiem nie zajął.

Poza tym polecam Ci pewną książkę, napisaną przez wybitnego psychiatrę - "Choroby urojone. Pułapki hipochondrii", która jest studium przypadku osób, które podobnie jak Ty wyszukują sobie zaburzenia psychiczne w internecie.

Mam coś podobnego i choć jest to upierdliwe to jakoś nigdy nie potraktowałam tego jako chorobę i po prostu żyje z tym dalej, ale szczerze mówiąc moje próby dania sobie z tym rady samej (bo po prostu ten perfekcjionizm pochłaniał i nadal pochłania mi mnóstwo czasu) nic nie dały, nie byłam w stanie sama sobie z tym poradzić choć nie wiem czy mowa o tym samym. Pierwsze sygnały zauważyłam jak byłam dzieckiem robiłam wszystko wolniej od rówieśników bo musiało być idealnie, szkolne zeszyty przepisywałam dziesiątki razy bo nic nie mogło być choćby przekreślone, podłogi w domu myje kilka razy dziennie bo wciąż wydaje mi się że są brudne, po przeczytaniu Twojego postu widzę podobny obraz, ale nie umiem Ci pomóc sobie też nie umiałam mimo że z wieloma rzeczami radziłam sobie sama z tym nie umiem, myślę że warto jednak iść do specjalisty, chociaż sama mam bardzo ograniczone zaufanie do lekarzy wszelkich specjalizacji i raczej ich unikam. No i sama musisz sobie odpowiedzieć czy po prostu jesteś perfekcjonistką i lubisz porządek czy to już choroba, bo między jednym a drugim jak zawsze jest cieniutka granica.

Osoby opisane w tej książce miały identyczne nastawienie co Ty, Sundari. Wszyscy przychodzili już przez siebie uprzednio zdiagnozowani i byli bardzo zawiedzeni i niezadowoleni, kiedy psychiatra (lekarz!) po wnikliwych badaniach ich obaw nie potwierdział. Może w tym też tkwi Twój problem.

No z takim z góry negatywnym nastawieniem to ja życzę powodzenia. Jeśli usłyszysz w gabinecie coś, co Ci się nie spodoba (np. że nie cierpisz na to zaburzenie), to znowu zaczniesz podważać kompetencje specjalisty, bo przecież Ty wiesz lepiej, bo przeczytałaś w Internecie. I będziesz chodzić od psychologa do psychologa, z nadzieją, że natrafisz na jakiegoś, który Twoje obawy potwierdzi. To jest typowe zachowanie hipochondryków.