Zmiany w maturze od 2015 roku - co sądzicie? - Netkobiety.pl

Matura powinna być maturą i tak, jak niegdyś, potwierdzać wiedzę na odpowiednim poziomie. Prezentacje mnie nie przekonują, a odpowiedzi ,,pod klucz" nie pozwalają pokazać umiejętności przedstawienia, a potem obrony własnego zdania, myślenia, indywidualizmu, wyciągania własnych wniosków, w zamian wsadzając wszystkich w jeden szablon. Moim zdaniem zdecydowanie nie tak powinno się udowadniać własną dojrzałość.
Owszem, jest sens zmieniać coś, co nie było dobre.

Ja jestem  maturzystą sprzed 2 lat i powiem tak: forma matury i dopasowanie odpowiedzi "pod klucz" w ogóle zabija kreatywność ucznia. Widać to najlepiej przy maturach z języka. Weźmy polski - praca może być pięknie i dobrze napisana pod względem stylistycznym czy dydaktycznym, ale jak coś nie pasuje pod wzór, punkty lecą na łeb na szyję

Maturę zdawałam 5-6 lat temu i muszę przyznać, że nie trzeba było mieć ogromnej wiedzy, żeby zaliczyć ją pozytywnie, ustna z języka polskiego polegała na wykuciu na pamięć prezentacji, której i tak większość nie pisała samodzielnie, tak więc żadna filozofia. Jeżeli komuś się nie udało, musiał być niesamowitym leserem, albo mieć ogromnego pecha.
Uważam, że zmiany w egzaminie maturalnym są potrzebne. Tak jak jest potrzebna porządna reforma szkolnictwa w naszym kraju (ale to już odrębny temat).
Jedyne co jest dla mnie bez sensu, to obowiązek zdawania matematyki, na egzaminie maturalnym, żadne argumenty nie przekonały mnie do tej pory, żebym opowiedziała się za tym. Reszta jak najbardziej na tak.

A mi się wydaje, że stanie się to tylko problemem. Statystyki po ostatniej maturze mówią same za siebie. Nie bez powodu zniknął już kiedyś obowiązek zdawania tego przedmiotu.
Jeżeli ktoś wybiera się na studia humanistyczne, to po co mu egzamin maturalny z matematyki?
Język polski i język obcy nie podlegają dyskusji ... ale z matematyką - nie mogę się zgodzić.

Oczywiście, że powinien znać matematykę na podstawowym poziomie, wcale temu nie zaprzeczam i zapewne nauczy jej się w szkole, ale nie powinien mieć obowiązku zdawania egzaminu dojrzałości z tego przedmiotu.
To nie chodzi już nawet o chęć nauki, a o to, że większości ciężko jest przyswoić wiedzę na poziomie maturalnym z tego przedmiotu.
Humanista, który polegnie ma maturze z matematyki ma mieć zamkniętą furtkę np. na filologię polską czy inne pokrewne kierunki?

AD.1 Czyli mam rozumieć, że przyswajamy wiedzę tylko z tych przedmiotów, z których zdajemy egzamin maturalny? Do reszty nie ma sensu się przykładać?

AD.2 Chciałam zauważyć, że zagadnienia na poziomie podstawowym z matematyki wcale nie należą do najłatwiejszych. Podstawy, które każdy powinien znać, by sobie radzić w życiu, różnią się znacznie od tych które są wymagane, żeby zaliczyć egzamin maturalny Sami nauczyciele nie wypowiadają się zbyt przychylnie na ten temat.

Bardzo dobrze, że zniknie. Ja plan swojej prezentacji napisałam w 5 minut na lekcji. Tekst dzień przed maturą ustną, a w zasadzie wieczór przed. Literaturę przedmiotu wpisałam, żeby była, ale nawet się na nią jednym zdaniem nie powołałam. W każdym razie nauczyłam się tego tekstu wieczorem, pisząc go i na drugi dzień przed południem, bo na 13 był egzamin. Ostatecznie i tak mówiłam sama z siebie, zerkając jedynie na te punkty, żeby wiedzieć, co ma być po kolei. Pytania dodatkowe to była bułka z masłem - w efekcie zdobyłam 20/20, bo tyle chyba było max., tak?

To tylko pokazuje, jakim bez sensem jest ta forma, skoro na własnym przykładzie pokazuję stopień zaangażowania uczniów. Nie ogarniam tylko, jakim tłumokiem trzeba być, żeby płacić komuś za napisanie 2 kartek A4 (a nawet nie) i to spore pieniądze. Zwłaszcza, że ani to nie jest trudne, temat w końcu sami sobie wybieramy (ja w literaturze podmiotu miałam raptem jedną lekturę - wszystkie pozostałe były tego samego autora, ale  spoza kanonu lektur). To chyba oczywiste, że powinno się wybierać temat, w którym czujemy się dobrze i na którym po prostu się znamy. Pytanie tylko na co to komu... bo wiedzy z liceum na pewno nie obrazuje.

Opowiem Wam jak wyglądała moja prezentacja na maturze. Konspekty większości z nas pisała pani polonistka. Ja sam osobiście w dzień matury dodrukowywałem kartki z cytatami. Pracy nie miałem żadnej, w ogóle się nie uczyłem. Poszedłem na tak zwanego "spontana" i mówiłem co mi ślina przyniosła na język. Dostałem 100% a komisja była pod wielkim wrażeniem roboty jaką odwaliłem (i to dosłownie ). Powiedzieli, że nikt nigdy nie mówił z taką pasją. Dla porównania moi koledzy, którzy pokupowali gotowe prace za 200zł+ siedzieli przed maturą drżąc i wkuwając na pamięć. Efekt był taki że w rezultacie zaczęli mylić fakty i plątać się w zeznaniach i zakończyli oblaniem egzaminu ustnego. Pozostawiam to do osobistej interpretacji

Dzisiejsza matura wygląda źle, natomiast mnie osobiście denerwują te ciągłe zmiany.

Kiedyś była jedna matura przez bardzo długi czas. Dzięki temu poziom wiedzy maturzystów można było w pewnym sensie porównać. Dziś co chwila coś zmieniają. Dodają, odejmują, wymyślają nowe poziomy, wprowadzają matury giertychowskie (co w ogóle było mega niesprawiedliwe).
Chodzi mi o to, że jeden rocznik ma łatwiej, drugi trudniej. No nie tak to powinno wyglądać. Matura powinna być dla wszystkich taka sama. A nie w tym roku będzie matematyka, a przyszłym może jednak z niej zrezygnujemy, a damy np. wiedzę o społeczeństwie, no bo przecież każdy obywatel powinien znać swój kraj.

Matura z matematyki jak najbardziej, ale nie w dzisiejszej formie. Czy ktoś widział moi drodzy, co znajduje się w obecnym arkuszu maturalnym z matematyki: prawdopodobieństwo, funkcja kwadratowa, równanie kwadratowe różnego stopnia. Zero życiowych praktycznych sytuacji. Poza tym rozkład punktacji jest niezwykle źle dobrany: 1punkt=2% Pierwszych 20 zadań to zwykle pytania zamknięte typu "A,B,C,D" za 1punkt. Żeby zdać wystarczy uzyskać 30% z matury. To oznacza że przy odrobinie szczęścia każdy idiota może zdać maturę z matematyki.

No i wyrośnie takie właśnie idiotów pokolenie. I ci idioci będą nami zarządzać, załatwiać nasze sprawy, nie daj Boże leczyć.
Ale o to chyba chodzi w rządzie: by mieć idiotów, ludzi średnio myślących bo na inteligentach się sparzyli; za dużo krzyczą, są za bardzo świadomi. Ciemną masą można kierować do woli.

Od niepamiętnych czasów tzw. "ciemnogrodem" najlepiej się kierowało i rządziło, nie urządzają demonstracji, nie domagają się swoich praw. Siedzą tylko cichutko skuleni w swoich mieszkankach i łykają wszystko co im się powie

No więc właśnie. To oczywiście nie jest ani Twoja wina, ani Twoich rówieśników, ani następnych pokoleń - nie piję do Ciebie, nie myśl sobie. To jest wina tych, co takie programy PSEUDO edukacyjne wymyślają.
A tu z kolei mamy też jasny rezultat pracy nauczycieli- tak uczą, żeby nie nauczyć. Nie ma czasu, nie ma środków, nie ma chęci, "byle do matury" - to hasło przewodnie. Byle tę młodzież przepchnąć przez te wszystkie szkoły po kolei i wypchnąć zza mury L.O, a potem niech sobie radzą.
Gdy udzielałam korepetycji z angielskiego, przychodzili do mnie uczniowie najlepszego w naszym regionie L.O. językowego Nie no, ocen nie mieli złych, zwykle 4, ale gdy mieli COKOLWIEK powiedzieć SAMODZIELNIE, strach w oczach. Nie byli w stanie powiedzieć najprostszego zdania. Bo są prowadzeni językowo a i owszem, ale do matury. Nie po co, żeby ten język umieć! Po co niby?!

I popatrz jaka to jest strata czasu! Ucząc się języka 13 lat (!!) człowiek powinien porozumieć się tak, jak w języku ojczystym!

Gdy rozmawiałam z nauczycielami językowymi uczącymi na studiach, to byli zniesmaczeni tym, że muszą obniżać wymagania wobec studentów, bo po prostu poziom jest niższy niż kilka lat wcześniej.
A ja się zastanawiam: po co obniżać wymagania?? Właśnie powinny być takie, jakie były zawsze: wtedy wyszłoby kto na tych studiach zostanie, a kto tylko straci 3 lata a potem zasili rzeszę bezrobotnych.

No i presja: by iść na studia! Jakby każdy się do tego nadawał i jakby to zapewniało pracę.

No właśnie, mój mąż twierdzi, że absolwenci techników czy nawet studiów wyższych przychodzą do pracy z wiedzą urągającą jakimkolwiek tytułom. Ja sama współpracując z absolwentkami z ,,mgr" przed nazwiskiem niejednokrotnie zastanawiałam się jakim cudem taka osoba najpierw zdała maturę, potem ukończyła studia i obroniła dyplom, jeśli napisanie oficjalnego pisma czy znalezienie dla klienta właściwej dla niego oferty (to wymagało logicznego, matematycznego myślenia) jest ponad jej siły. Niegdyś dyplom określał rzeczywisty poziom wiedzy i umiejętności, dziś niestety bywa martwym dokumentem, za którym nie stoi ani jedno, ani drugie.

Mam wrażenie, że szkoły boją się wypuszczać ludzi, którzy nie zdali matury Za "moich czasów" (czyli jakieś 12 lat temu) też raczej każdy zdawał maturę, nauczyciele byli skłonni podpowiadać by pomóc, ale matura to było jedno i jeśli ktoś nie zdał to już sam sobie winien był i mógł drugi raz przystąpić za rok, a egzaminy na studia były również - to były czasy największego wyżu demograficznego, zatem mnóstwo osób było na jedno miejsce- pamiętam, że na anglistykę po 30 osób.
A teraz mamy niż i nie wiedzieć czemu KTOŚ uważa, że ludzi w dalszym ciągu tak cholernie potrzebują studiów, że trzeba ich na nie zaciągnąć choćby siłą

I to jest przykre. Czyli znów wygrywa kasa.

Nie powoli a bardzo, bardzo szybko
Pomału to zmienia się już podejście pracodawców; chcą konkretnych umiejętności, czasy papierków mijają, bo stały się tak bezwartościowe jak naddrukowane banknoty .

Czy aby na pewno wszystko jest winą systemu edukacji? Częściowo tak, bo bardzo położono nacisk na szkoły ogólnokształcące, a durni rodzice i ich dzieci poszły za tym w dym. Uczelnie przyjmują jak najwięcej kandydatów, bo za studentem idą pieniądze z państwowej kiesy. Problem ze znalezieniem pracy mają jak zwykle ludzie nieokreśleni. Tacy co przeszli wszystkie etapy edukacji obowiązkowej i zakończyli ją nie bardzo wiedząc co chcą w życiu robić. Tak jest zresztą najłatwiej tą edukację przejść. Potem jest studiowanie szeregu różnych dziwnych kierunków, z których zapewne część jest całkiem sensowna ale w zakresie wąskich rynkowych niszy, a nie masowego wypuszczania magistrów. Kiedy ja 25 lat temu zdawałem egzaminy do ogólniaka, to razem ze mną zdawało może z połowę klasy z podstawówki. Reszta udawała się do techników i szkół zawodowych. Zresztą wcale nie dlatego, że np. w technikum było łatwiej. Nie było ale szli tam goście, którzy już widzieli się w jakiejś konkretnej profesji, być może i studiach później na uczelniach technicznych. Ci mniej zdolni i bez rodziców o wybujałej ambicji szli do zawodówek, kończyli je z konkretnym fachem i nawet jak mieli problem ze znalezieniem pracy w Polsce, to jadąc za granicę mieli konkretny fach w ręku. A tak się poza tym składa, że u nas ktoś z konkretnym fachem w ręku jak popracował trochę w Polsce, to zazwyczaj opanował trochę innych rzeczy przy okazji i stąd za granicą mit polskiej złotej rączki. Tymczasem absolwent ogólniaka bez wyobraźni i planu na życie jak głupi wchodził do ogólniaka, tak głupi wychodził. Stąd i żadne porządne studia na niego nie czekały. Kontynuował więc dalej to co mu wychodziło najlepiej czyli przeczekiwanie wejścia w dorosłe życie na "nauce" kolejnych niepotrzebnych rzeczy. Ja 25 lat temu zdawałem do klasy biol-chem, bo tak jak reszta moich koleżanek i kolegów z klasy chciałem być lekarzem albo coś w ten deseń. Ja akurat lekarzem nie zostałem, w ostatniej chwili mi się odwidziało i zostałem inżynierem ale nie przypadkowo, tylko po prostu u progu dorosłości uznałem, że moje inne zainteresowania są bardziej ciekawe i nie żałuję. Reszta z mojej klasy została lekarzami, farmaceutami, prawnikami, wziętymi informatykami, psychologami. Mam do dziś znajomych z równoległej klasy matematycznej i wiem, że tam też mało kto narzekał. Po prostu do podobnych klas nie trafiają ludzie przypadkowi, bo już w podstawówce straszą, że w matematycznej i biol-chemie, to trzeba wciąż zakuwać. Kto nie chciał wcześniej, to nie chciał i później, bo przecież wymienione przeze mnie profesje wymagają ciągłej nauki. Co najmniej zaczynając w szkole średniej, potem na studiach i po nich także przez całe zawodowe życie. A wcale po tych studiach nie czeka łatwa praca za ogromne pieniądze. Nie, trzeba sobie wychodzić etat w szpitalu (bo trzeba robić specjalizacje) albo aplikacje. Dostaje się parę lat grosze, trzeba ciężko pracować. A dziś młodzież chce mieć wszystko małym kosztem, szybko i na tacy. Tak zaś to już nie ma i nie będzie...

Ja zdawałam maturę w tym roku. Uważam, że zmiany są konieczne w całej edukacji. Matura i poziom jej 'trudności' jest śmieszny. Fakt, że z matematyką jest dość spory problem u większości uczniów, ale jest to jedyny przedmiot, który wymaga od ucznia poświęcenia czasu, więc wielkim błędem byłoby zrezygnowanie z niej. Pozostale przedmioty można zdać z marszu.

I na tym najlepiej zakończmy. Nic dodać, nic ująć. Ta sytuacja obrazuje dokładnie, że zawsze są dwie strony medalu. Poziom edukacji to jedno, podejście uczniów/studentów to drugie. Naprawdę świetna puenta Catwoman

A mnie z pracy dyplomowej przemaglowano a równo.

Nie stawiałabym wszystkich przedmiotów na równi.
Nie wiem, może jestem jakaś inna ale jestem obecnie w klasie maturalnej i jak rozwiązuję arkusze z rozszerzonej biologii to aż mnie krew zalewa od tego ich "klucza" i pewnych, konkretnych wyrazów, których brak oznacza 0 pkt. za odpowiedź.
Rozumiem, logiczne myślenie i łączenie faktów jest potrzebne, ale te ich modele odpowiedzi, słowa, które muszą się znaleźć w niej... to prowadzi tylko do tego, że trzeba poświecić kilka miesięcy na same nauczenie się trafiania w klucz co jest dla mnie niedorzeczne.

Skoro humaniści mają utrudnienie w postaci matmy, to ścisłowcy teraz będą mieć utrudnienie w postaci ustnego polskiego.

"trafiłeś w sedno! Na języku polskim uczą nas rozmyślać, co autor miał na myśli i co mogły oznaczać niebieskie kwiaty, które aż dwa razy przewinęły się w wierszu. Ok, czemuś to może ma służyć, ale co z gramatyką i błędami sadzonymi przez młodzież wszędzie/na każdym kroku/w internecie i na "papierze"

Zgadzam się w 100%. Sama mam rozszerzony polski. Teraz, w klasie maturalnej, czeka mnie 7h tygodniowo. Cały czas czytamy, omawiamy, wiersze, lektury itd. Raz na semestr mamy dyktando, bo akurat w szkole był konkurs ortograficzny, a Pani miała wolne 45 min to sobie napisaliśmy. W 2 klasie pisaliśmy felieton, jakieś ogłoszenia typu "Prosi się o usunięcie niepotrzebnych sprzętów z klatek schodowych z powodu malowania. Wspólnota Mieszkaniowa" i to tyle... A teraz pójdę na maturę i co? Dostanę temat z języka i obleję, bo nic nie umiem. Dostanę temat z filmów, malarstwa, rzeźby - obleję. Dostanę temat z lektur - jest szansa, że zdam!

Ja 5 lat po liceum nie pamiętam z lektur prawie nic, natomiast moi rodzice, 40 lat po liceum pamiętają dużo więcej! Bo wtedy nie omawiali wierszy i nie myśleli, co autor miał na myśli, tylko na prawdę się uczyli.

Matury niedługo, ciekawe jak pójdzie maturzystom z nowym programem

Inteligentne (podkreślenie) omawianie wierszy swój sens ma. Może rozbudzić miłość do poezji. Ja 25 lat po maturze (czas leci) nie zapomniałem podstawowych informacji i akcji przerabianych w czasach licealnych lektur.

Z matematyką i tak dużo osób ma problem, także ja uważam, że w matmie wszystko jest ok
Wielbicielu zgadzam się, że mądre omawianie wierszy może wzbudzić miłość do poezji, jednak ja przez całą swoją edukację nie miałam nauczyciela, który przestawiałby nam te wiersze z pasją, więc i nas nie zaraził...

Czy ktoś może coś słyszał o konkursie maturalnym SOOWA 2015 na okm.edu.pl/? Zapowiada się całkiem nieźle.. Ktoś bierze udział?

Matura to bzdura i nie pokazuje prawdziwej wiedzy , którą człowiek posiada.
Mogli zostawić już tą prezentacje i nie stresować nas maturzystów!

A powiedz mi ile razy w życiu w życiu przyda ci się prawdopodobieństwo, jeżeli nie pracujesz W GUSie, CBOSie czy innym takim biurze. Wiesz, jak te wszystkie sondaże i statystyki mają się do prawdziwego życia? Jak kozaki do bikini Matematyka ma uczyć logicznego myślenia, jednak sama matura do której nas przygotowują jest jego totalnym zaprzeczeniem. Na trzydzieści kilka zadań jest 5-6 takich, które faktycznie sprawdzają umiejętności ucznia. Reszta to "chybił trafił".